Hebben jullie het al gelezen? Mijn wekelijkse hardloopinterview voor het Weespernieuws? Deze zomer heb ik het extra druk: naast mijn ‘gewone’ werk heb ik er een job bij: ik interview wekelijks een triatleet uit Weesp. En het leuke is: die gebeurt rennend!! Dus met een voicerecorder in de hand, een vodje met vragen erbij, en m’n telefoon binnen handbereik (voor de foto’s) ren ik samen een rondje met een ONBEKENDE.
Wat?! Waarom doe je dat?
Ik hou van hardlopen. Dat is belangrijk om te weten. En ik hou van bloggen. En ik hou er ook van als mensen mijn blogs lezen. Toen dacht ik: als ik nou het één met het ander combineer? Mijn idee voor een hardloopinterview paste, in mijn ogen, mooi bij de voorbereiding op de triatlon in Weesp. Een groot evenement dat erg leeft bij alle deelnemers en eigenlijk bij heel Weesp! Dus zou het niet fantastisch zijn om, als een soort voorpret, daar naartoe te leven? Ik bedacht dat ik wekelijks een triatleet zou interviewen, met vragen over sport maar ook over de rest van het leven, en dat dat misschien wel in samenwerking kon met het Weespernieuws (want: veel lezers en hoofdsponsor van de triatlon). Top ideetje, als zeg ik het zelf 🙂
Ik legde m’n plan voor aan de hoofdredacteur van het Weespernieuws, hij was ook enthousiast, en voila!! De eerste drie interviews zijn zelfs al geplaatst!!
Ik rende metPaula, Leo en Brenten metWessel, en alles wat ze me tijdens het rennen toevertrouwden kun je lezen op de site van het Weespernieuws!
Is dat niet moeilijk?
Hardlopen en kletsen gaat best samen! Als je niet te hard loopt (en dus een lage hartslag hebt) dan heb je voldoende ademsteun (ik gooi er even wat logopedische vaktermen in) om te praten! En bovendien: tijdens de hardloopinterviews die ik doe, stel IK de vragen. Daarna mag degene die naast me loopt uitgebreid antwoorden 🙂 Ik zeg alleen af en toe: ‘oh!‘ en ‘ja‘ en ‘dat meen je!‘ en ‘wat gebeurde er toen?‘. Goed te doen!
En de foto’s?
Het leuke is dat ik het interview zo lang mag maken als ik zelf wil! Ik heb geen woord-limiet en ik mag zoveel foto’s plaatsen als ik zelf nodig vind! Yessss, ik noem dit voor het gemak artistieke vrijheid 🙂 Voor de foto’s probeer ik steeds een anders plekje in (en om) Weesp als decor te gebruiken. Een mooie shoot aan de Vecht, een knus bruggetje, of bruut op de weg: HET KAN! Tijdens het maken van de foto’s ontpopt zich een ware fotograaf in me: ik regisseer en geef aanwijzingen: ‘een beetje naar links‘, ‘blik op oneindig‘, ‘doe maar alsof je stretcht‘.
Make love to the camera!!
Typ-miep
En dan komt het uitwerken. Het lastigste klusje. Want hoewel de voicerecorder het best goed doet (mits ik ‘m niet vasthoud, maar degene die wordt geïnterviewd), er is toch veel ruis te horen. Zeker als er net een auto voorbij rijdt. Dus ik zit met gespitste oortjes (met m’n oordoppen in) het interview terug te luisteren. Steeds op STOP drukken, antwoorden uittypen, weer op PLAY drukken en snel weer op STOP. De zinnen mooi opschrijven, leuke grapjes en commentaren erbij bedenken, en er toch één geheel van maken, is best wel een karwei! Maar zodra het dan af is, en ik het resultaat aan the boyfriend laat lezen, ben ik toch een beetje trots! En als het interview dan eenmaal online staat, wordt die trots een beetje groter *bloos*. Ik krijg ook ZO VEEL positieve, leuke reacties! Van de cassière van de Appie, tot de makelaar, tot een onbekende man-met-hond: iedereen lijkt het te lezen en leuk te vinden! Joehoe!!
Ik heb nog een stuk of 10 interviews te gaan, ik zal me niet vervelen deze zomer 🙂
Nog een leuk weetje
De hardloopinterviews worden nu gepubliceerd onder de naam: ‘Nora neemt een loopje met….‘ (zelf bedacht 🙂 ) Origineel was de werktitel: ‘Zweten met triatleten‘ (uiteraard ook zelf bedacht 🙂 ). Maar deze naam werd afgekeurd.
Heb je al een van de interviews gelezen? Wat vind je er van? Zijn er vragen die ik volgens jou ook echt moet stellen aan de Weesper triatleten? Ik hoor het graag van je!!
Wie had gedacht dat ik ooit nog met een heuptasje zou lopen? En dat ik er nog blij mee ben ook? 😉 Ik ren met een SPIbelt and I’m proud of it!!
Bij het woord ‘heuptasje’ denk ik meteen aan die foute Sjonnies in een glimmend trainingspak, met matjes in hun nek, een vies snorretje. Was het in de jaren 80 dat zo’n moeilijk-lelijk heupKRENG hip was?? Vroeger tijdens de avondvierdaagse liep ik er ook mee. Al mijn fruitella’s en pakjes wicky zaten er in, jawel. Dat was zo ongeveer begin jaren 90. Fouter dan een heuptas bestaat eigenlijk niet. En toch heb ik er weer één!
Vlak voor de marathon (die ik liep in Rotterdam) bedacht ik me ineens: Hoe ga ik mijn energy-gelletjes en telefoon meenemen? Tijdens de (lange duur-)trainingen had ik steeds een belt om met waterflesjes, daarbij zat ook een UNIT voor m’n telefoon en gels. Maar deze belt was ik niet van plan om te doen tijdens de marathon, want: water onderweg, en geen zin om 42 kilometer lang met waterflesjes te zeulen… Dus ik struinde internet af, op zoek naar de oplossing voor al mijn spullen… En ik vond: de SPIbelt!!
Wat is de SPIbelt?
In een notendopje kan ik deze heupriem als volgt omschrijven:
Een heuptasje waar verbazingwekkend veel in past!
De band van de riem is elastisch en je kunt ‘m op maat maken, past iedereen dus. Het tasje is oprekbaar, dat betekent dat je er echt vanalles in kwijt kunt! Ik deed er mijn telefoon (iPhone 6) en 4 (vier!!!) energy gels in tijdens de marathon! EN een sleutel en een pinpas. Oja en paracetamol. En het mooie is: tijdens het rennen voelde ik de SPIbelt niet eens zitten!!
SPIbelt staat trouwens voor Small Personal Items belt. Om alles in kwijt te kunnen wat je hartje begeert. Een heuptasje, maar dan 2.0.
Superhandig!
Voordat ik zo’n handige SPIbelt aanschafte, rende ik heus niet altijd met mijn handen vol… Zoals ik al eerder schreef gebruik ik dus en belt met waterflesjes tijdens mijn lange duurlopen. Dat is ook echt wel nodig, want als je langer dan een uur rent is water (of sportdrank) onderweg ZEER WELKOM. Als ik in de winter hardloop, dan doe ik mijn telefoon vaak gewoon in de zak van mijn jack. Maar in de zomer, als het echt warm is en ik in een short en een hemdje loop, dan heb ik dus geen zakken om iets in kwijt te kunnen. Tot nu toe gebruikte ik dan een band om mijn (boven-)arm om m’n iPhone en sleutel in te doen. Best handig, er is alleen 1 minpuntje (esthetisch gezien): je krijgt namelijk een WITTE BAND om je arm!! Mehhhhh!! Ik wil natuuuuuurlijk mooie egaal-bruine armen, niet zo’n witte plek halverwege.
Maar nu heb ik dus mijn hippe heuptasje!! En sinds ik die heb gebruik ik het voor elk loopje, kort of lang 🙂
Wat gebruik jij tijdens het hardlopen voor je spulletjes? Wel eens van de SPIbelt gehoord? Aanradertje hoor! #tipvanNoor #doeerwatmee
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2016/05/IMG_3933.jpg11251500Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2016-06-01 17:02:432016-06-01 17:28:38Hardlopen met een SPIbelt | Review
Jongens, groot nieuws!! Ik ga samenwerken met het Weespernieuws! Of ‘samenwerken’, ik ga een ontzettend leuk ‘project’ doen voor DE krant van Weesp!! Zoals bekend is het Weespernieuws de grootste sponsor van de kwart-triatlon in Weesp: het heet niet voor niets de Weespernieuws Triatlon 🙂 In aanloop naar de triatlon in Weesp (de triatlon is op 4 september 2016) ga ik deze zomer wekelijks een Weesper-triatleet interviewen! Dit interview wordt niet in de papieren-krant gepubliceerd, maar online opsitevan het Weespernieuws en via Social Media kanalen. Want: het digitale tijdperk is al een tijdje gaande (joh) en de online versie van de krant biedt veel meer mogelijkheden! Zo heb ik voor mijn interviews namelijk geen woorden-budget: ik mag zoveel schrijven als nodig! Daarbij mag ik veel mooie foto’s toevoegen, want: visueel = belangrijk.
Maar ‘mijn’ interviews zijn niet helemaal standaard….
Hardloopinterview
Ik doe elke week een hardlooptraining met een Weesper-triatleet. Dat betekent dat ik tijdens het hardlopen dus het interview ga doen! Ik denk namelijk dat het veel leuker is om sporters te spreken tijdens een sportieve activiteit, om zo een ontspannen gesprek te hebben, in plaats van saai aan een tafel de vragen af te vuren. Plus: ik hou van hardlopen!! Dus dat komt mooi uit.
Deze interviews gaan niet over de uitgekauwde onderwerpen als ‘streeftijd’ en ‘wat is je favoriete triatlon-onderdeel’, maar ik wil vooral ‘de mens achter de triatleet’ in beeld brengen: zodat de Weespernieuws-lezers die tijdens de triatlon langs het parcours staan triatleten ‘herkennen’ en meer weten dan alleen een streeftijd en sport-feitjes.
Uiteraard hoort bij een interview ook een foto (of fotoshoot!! 🙂 ) op een mooie plek in Weesp. Ook dat regel ik!!
Let’s get it started!
Vanaf juni 2016 worden de interviews gepubliceerd, maar ik zal tegen die tijd nog wel even een reminder posten hoor! 🙂 Maar omdat ik niet weet of het vanaf dat moment lukt om wekelijks een interview te doen en uit te werken, heb ik besloten om NU alvast te beginnen met de interviews! Regeren is vooruitzien, toch? En zo rende ik afgelopen zaterdag samen met een ‘bekende’ Weesper triatlete om haar te interviewen!
Rara met WIE heb ik afgelopen zaterdag mijn eerste interview gedaan? Als je het weet: vertel het me in de comments!!
En? Wat vinden julli van mijn ‘nieuwtje’? Zijn jullie benieuwd naar de interviews? En wat zou je dan precies willen lezen? Welke vragen kan ik allemaal stellen aan de Weesper-triatleten? En welke triatleet zou ik volgens jullie moeten interviewen? Ik ben heel erg benieuwd naar jullie mening en input!! Laat je horen!
Nora neemt een loopje met…. Jur van der Slikke (46)
Natuurlijk ken ik Jur al een tijdje. Drie jaar zo ongeveer. Maar omdat ik vanaf juni wekelijks voor het Weespernieuws een triatleet uit Weesp ga interviewen (en Jur is een Weesper-triatleet!), besloot ik mijn try-out hardloopinterview met hem te doen! Uiteraard met zijn toestemming 🙂 Dus Jur en ik trokken onze hardloopschoenen aan, ik pakte mijn voicerecorder en briefje met interview-vragen, en we vertrokken!
Wie is Jur eigenlijk?
Jur is geen geboren-en-getogen Weesper, maar hij maakt al een aardige tijd deel uit van de harde kern der Weespers. Met een huis midden in het centrum, een hond, en een gezonde sociale drang, is de kans groot dat je Jur wel eens hebt gezien in Weesp. Jur woont samen met Nora (ik dus *grijns*) en Monster (dat is de hond). Hij heeft een dochter van bijna 15, zij woont in Amsterdam. Jurs eigen bedrijf, Save-Me, is net in de lucht, maar nu al razend druk. Save-Me is een platform waar je je persoonlijke en medische gegevens kunt koppelen aan allerlei producten (zoals armbandjes, stickers en sleutelhangers). Door de QR-code op de producten te scannen, wordt je persoonlijke profiel weergegeven. Dit kan heel handig zijn in geval van nood: als je zelf niet meer in staat bent om te vertellen wie je bent (en wie er gebeld moet worden!) dan kunnen hulpdiensten dit dus zelf vinden! Ik vind dit in elk geval SUPER handig, aangezien ik zelf nogal vaak alleen op pad ga om te rennen/ fietsen (en je weet nooit wat er gebeurt…). Dus ik ben inmiddels de trotste eigenaar van een ROZE Save-Me armband mét een marathon-icoontje en een icoontje van een hartje♥: veilig en hip. Ik ben blij. Save-Me sponsort trouwens het Save-Me Trivana triatlonteam (uit Weesp!) en de Redlee Brothers (ook triatleten uit Weesp!).
Mijn Save-Me armband: mooi roze!! Dus als ik ergens half-dood lig: scan deze even, dan weet je wie ik ben!! En wie je moet bellen. En welke allergieën en aandoeningen ik heb (handig voor de ambulance-broeders). En dat ik een donor-codicil heb. Safety first!
Gelukkig had ik met Jur afgesproken dat we niet te hard zouden rennen tijdens het interview, zo had ik af en toe tijd om op m’n spiekbriefje te kijken 🙂 De voicerecorder bleek achteraf, toen we weer thuis waren, het mannelijke stemgeluid van Jur niet echt duidelijk af te spelen. Kak! Dus ik moest veel van Jurs antwoorden uit m’n geheugen reproduceren (en af en toe nog wat navragen, dat is het handige van een try-out met je vriendje 🙂 ). Goed leermoment: betere voicerecoreder fixen. Of het microfoontje in de buurt van de mond van de ander houden als ‘ie praat. En de microfoon vooral NIET in de wind houden….
Jur en de Weespernieuws triatlon
Ben je altijd al zo sportief geweest?
Nee zeker niet!! Vroeger deed ik wel volleybal, maar daar ben ik na m’n pubertijd mee gestopt. Pas in 2005 ben ik met hardlopen begonnen. Dat kwam eigenlijk door een avond in de kroeg. Samen met een vriend heb ik toen besloten, uiteraard na een aantal biertjes en er waren ook sigaretten bij betrokken, dat het tijd werd om een sportieve prestatie die er toe doet neer te zetten. Al gauw werd dat concreter: we zouden ons inschrijven voor de New York marathon. Dus dat deden we! Ik heb toen veel te veel getraind aan de hand van een schema van Asics, dus ik kwam zwaar overtraind in New York aan. Maar ik heb de marathon uitgelopen! (in 3.42!!). Daarna had ik wel het hardloop-virus te pakken. Ik begon hier in Weesp met Jim Hagestein te trainen: hij maakte een marathon schema voor me. En dat schema heb ik de 10 marathons na New York gebruikt.
Waarom doe je mee met de Weespernieuws triatlon?
Zoals waarschijnlijk elke Weesper heb ik vaak langs de kant gestaan van de triatlon: wat een sfeer!! Het leek me supergaaf om daar een keer deel van te maken. Dus ik kocht een tweedehands racefiets van m’n buurman en ben gaan trainen! Inmiddels wordt 2016 mijn 5e Weesper-triatlon. Ik heb overigens nog nooit ergens anders aan een triatlon meegedaan. Ik hou het bij Weesp, mooi zat.
Wie hoop je dat je staat op te wachten bij de finish van de triatlon?
Mijn vriendin!! Oh nee, eigenlijk niet, want dat zou betekenen dat zij voor mij gefinisht is, hahaha!! (hier Nora: ik hoop natuurlijk wel dat ik sneller ben, dan wacht ik Jur met LIEFDE op bij de finish.)
Hoe combineer je het trainen met je dagelijkse leven?
In principe plan ik mijn trainingen goed in: ik zet ze in de agenda. Meestal is het dan goed te doen. Maar deze zomer gaat het wel lastig worden, want ik ga 10 weken naar Hongkong en China voor werk. Ik verwacht dat ik daar weinig mogelijkheid heb om te trainen… Ik neem zeker mijn hardloopspullen mee, en misschien kan ik ook nog wat zwemmen daar. Maar als blijkt dat ik helemaal niet heb kunnen trainen deze zomer, dan twijfel ik wel of ik mee zal doen aan de triatlon op 4 september. Ik ben namelijk wel een beetje prestatie-gericht 😉
Wat is je grootste sportieve prestatie tot nu toe?
Poeh! Dan twijfel ik tussen mijn marathon tijd in Rotterdam van een paar jaar geleden: 3.26-nog-wat en het fietsen van de Mont Ventoux: toen had ik namelijk net een maand m’n racefiets, maar toch is het me gelukt om twee keer de Mont Ventoux op te fietsen!
Staat er dit jaar nog meer op je sportieve agenda?
Limburgs Mooiste (half mei), en meer eigenlijk nog niet, want vanaf half juni ben ik weg naar China!
Met wie zou je wel eens een hardloop-rondje willen doen (je mag IEDEREEN kiezen!)
Met jou!! Maar dat is al gelukt 🙂 Als ik dan toch iedereen mag kiezen: ik wil wel met Poetin en Obama een rondje rennen in Weesp. Hardlopen verbroedert en maakt dat je toch weer anders tegen dingen aan kijkt. Dus dat lijkt me helemaal geen verkeerd idee.
Wat is je favoriete hardlooprondje in Weesp?
Mijn ‘rondje natuurmonumenten’: over de Vechtbrug, dan een stukje over de Lange Muiderweg, rechtsaf richting het spoortunneltje, maar daar niet onderdoor. Doorlopen dus tot de weg, linksaf richting Natuurmonument. Dan over de Keverdijk en ’s Gravelandseweg terug. Een fijn rondje om even ’s avonds te doen! Fietsen doe ik liever in de buurt van Veenendaal en Rhenen: veel mooie routes daar! Ook veel leuke toertochten die daar georganiseerd worden! Ik fiets trouwens ook graag in Limburg: ik heb dit jaar Amstel Gold Race gedaan en ga over een paar weken Limburgs Mooiste doen. De hoogtemeters in Limburg maken het wel zwaar.
Als je niet aan het sporten of aan het werk bent, waar kunnen we je dan vinden?
Thuis! Op de bank of achter m’n laptop. Soms ook in de kroeg of op een terras, of bij vrienden.
Waar ben je heel goed in zonder dat wij het weten? (buiten het sporten om)
Dingen organiseren en regelen. Ik ben iemand van de details. En ik ben best handig. Ik repareer graag dingen! (Nora hier: dat is inderdaad HANDIG! Als er iets stuk is: Jur kan alles maken!!)
Gebruik je een app of een horloge om je trainingen te tracken?
Tot een jaar geleden gebruikte ik Runkeeper, maar dat werkte niet echt goed. Nu gebruik ik Strava, voor hardlopen en fietsen. Ook leuk om te kijken wat andere sporters presteren op de verschillende segmenten, En ja, ik probeer ook wel eens de snelste te zijn op een segment 😉 Lekker competitief. En als ik train voor een marathon ren ik met een hartslagmeter. Ik heb 10 jaar geleden bij Bijvoet een Polar gekocht, die volgens Hans (van der Pouw) niet voor hardlopen was maar voor fitness. Ik ben eigenwijs en gebruik die Polar gewoon voor hardlopen. Ik heb verder niet veel gadgets, maar uiteraard heb ik wel altijd mijn Save-Me armband om!
Train je graag met muziek? En welke muziek luister je dan het liefst?
Ik fiets nooit met muziek op. Bij hardlopen luister ik soms naar muziek. Het liefst wat hardere muziek: Metallica, Nirvana, Pearl Jam en dat soort bands.
Als je ergens voor traint, hou je dan rekening met wat je eet?
Daar heb ik dus totaal geen invloed op! Mijn vriendin doet de boodschappen en kookt altijd. Dus dat eet ik maar gewoon op. Het is wel altijd gezond. Zij denkt er namelijk wel over na. (Klinkt als een TOP vriendin 😉 ) De avond voor een belangrijke wedstrijd drink ik sowieso geen alcohol. Maar tijdens de trainingsperiode drink ik wel eens een biertje, wijntje of Gin-Tonic, dat moet gewoon kunnen vind ik. En op de dag van een hardloopwedstrijd of toertocht ontbijt ik altijd met havermout. Gemaakt door Nora uiteraard. En na de wedstrijd: biertjes drinken!!!
Heb je nog tips voor de Weespertriatleet? Of voor mij?
Focus niet op tijden en op anderen. Het is maar eens per jaar dat je aan de Weesper-triatlon mee MAG doen: geniet van dat mooie stuk zwemmen naar Aquamarin, geniet van je fietsrondje en geniet als je het Grote Plein op rent!! De sfeer is zo fantastisch!
Wow, mooie laatste woorden! Ik krijg direct zin in de triatlon!! Jur, schattie, SUPERbedankt dat jij mijn ’try-out-interview’ wilde doen!! Op 4 september zal ik vast een biertje voor je bestellen als ik ben gefinisht, hahahaha, grapje!
Een soort hele lange kater… Dat is wat ik over hield aan de marathon van Rotterdam… Een kater zonder hoofdpijn (en ook niet zo’n droge bek) dat scheelt. Maar zoals bij alle katers: het houdt een keer op! Ik ben nu wel klaar met mijn marathon-kater, dus tijd om VOORUIT te kijken!! What’s next?!
Twee weken bijkomen
De 2 weken na de marathon hield ik me een beetje rustig (ahum…): ik deed wat Crossfit, fietste een toertocht van de Amstel Gold Race en ik rende ook nog wat heerlijke JUNK-MILES!! Na al die weken van verplichte trainingen, rennen in bepaalde hartslagzones en vermoeiende intervallen vond ik het INTENS FIJN om weer eens gewoon te rennen! Ik had m’n Garmin niet om, Strava niet aan, alleen maar een muziekje op m’n oren en gaan!! De zon scheen, ik zag lammetjes, en BOEM: m’n hardloopliefde laaide weer helemaal op ♥ (het was een piepklein beetje bekoeld na Rotterdam.) Rennen zonder doel is heerlijk!! Maar toch…. iets kriebelt er al weer… Ik wil wel iets hebben om naar uit te kijken!!
Nieuwe doelen
Sportieve doelen stellen en zo m’n agenda propvol plannen, daar ben ik goed in 🙂 Rust nemen = een puntje waar ik nog wat doelen in te halen heb.
Grootste doel van 2016: de kwart-triatlon in Weesp. En dan een PR.
Daar kan ik m’n zomer wel mee vullen 🙂 Misschien moet ik het even hier bij laten? Oja, ik doe natuurlijk ook mee aan de Vechtloop (wie doet er met me mee??) en misschien komt er nog wel een leuk toertochtje tussendoor? Eigenlijk wil ik gewoon lekker sporten, me fit (en dus TE GEK) voelen en zo min mogelijk stress hebben. Dus byebye marathon en hello junk-miles!!!
Wat zijn jouw sportieve doelen voor de komende tijd? Ga je loopjes doen? Of misschien trek je er ook op uit op de racefiets? Let me know!! Ik laat me graag inspireren!!
Alweer een dikke week geleden rende ik de marathon van Rotterdam. Mocht dit volledig langs je heen zijn gegaan (ja dat kan, er is leven naast de marathon…), leeshierhoe het ging (enhierkun je m’n voorbereiding naar de marathon checken!). Ik wilde natuurlijk TOPFIT en beresterk aan de start verschijnen in Rotterdam, dus behalve veel trainen moest ik ook wat meer nadenken over m’n voeding. Ik heb zo’n 12 weken nagedacht over wat ik de avond vóór de marathon zou gaan eten. Overal las ik over ‘koolhydraten stapelen’: in de week voor de marathon de hoeveelheid koolhydraten wat opschroeven zodat je een voorraadje aanlegt. Koolhydraten worden in het lichaam in de vorm van glycogeen in je lever en spieren opgeslagen. Tijdens het hardlopen haal je uit glycogeen de suiker die in de beenspieren verbrand wordt, en tijdens een marathon heb je daar veeeel van nodig.
Als ik denk aan koolhydraten denk ik aan PASTA!! Ik besloot dus om een lekkere macaroni-ovenschotel te maken op de avond voor de marathon. En ik moet zeggen: ik ging er best lekker op tijdens de marathon! Ik ben de spreekwoordelijke man met de hamer niet tegengekomen onderweg. Wel een heleboel andere mannen.
Macaroni Ovenschotel
Wat heb je nodig? (voor 2 personen)
150 gr macaroni (van die elleboogjes, ik had ‘volkoren’)
1 courgette
1 ui
teentje knoflook
100 ml kookroom light
100 gr hamblokjes
100 gr geraspte kaas 30+
eventueel tomaatjes voor de sier.
Aan de slag!
Verwarm de over voor op 175 graden.
Kook de macaroni gaar: kijk maar even op het pak hoe dat moet.
Snipper de ui en pers het teentje knoflook: bak dit een paar minuutjes in een (hapjes-)pan (ik had eigenlijk een wok).
Snij de courgette in plakjes (en die weer door de helft) en bak 3 minuten mee.
Doe de hamblokjes er bij en laat nog een minuutje staan.
Doe de kookroom erbij: weer een paar minuutjes laten ‘pruttelen’ (raar woord).
Doe de macaroni in een ovenschaal en giet het courgett-ham-kookroom mengsel er overheen.
Verdeel de geraspte kaas erover (en dus wat tomaatjes: das leuk).
Zet de schaal nog ongeveer 20 minuutjes in de over: de kaas smelt dan lekker!!
Echt een aanradertje dit hoor! Ook als je geen marathon gaat doen de volgende dag (best licht verteerbaar).
Nu ben ik benieuwd: Heb jij een speciaal maaltje dat je ALTIJD eet voor een wedstrijd/ iets belangrijks?
Ik weet niet precies hoe het komt, of hoe ik het doe, maar ik ben zo’n geluksvogel!! Ik BEN niet alleen gelukkig, maar ik heb dus ook GELUK met spelletjes en prijsvragen enzo. Ik moet eerlijk zeggen: ik doe ook heel vaak mee aan winacties, prijsvragen en puzzels, vind ik namelijk leuk 🙂 Wat ik begin deze week via Facebook heb gewonnen past helemaal bij mij!! ♥
And the winner is… Nora!!!
Ik heb namelijk bijBijvoet, dat is DE sportzaak in Weesp, een paar nieuwe hardloopschoenen gewonnen!! En het allerleukste is: er hoort ook een voetanalyse bij!! Super tof!!
Nieuwe hardloopschoenen + voetanalyse
Eigenaar Hans isdevoetspecialistvan Bijvoet, ik denk niet alleen van Bijvoet maar ook van Weesp. Misschien wel van de regio. Dus met hem maakte ik een afspraak. Ik kreeg opdracht om m’n ‘oude’ hardloopschoenen mee te nemen (oud… m’n Adidasjes heb ik 4 weken geleden in m’n collectie opgenomen, en daarna pijnvrij een marathon op gelopen: dus everlasting love…). Eenmaal binnen werden er wat vragen gesteld (leeftijd, gewicht, aantal kilometers per week, etc) en daarna mocht ik met blote voeten op een apparaat gaan staan:
Hans en z’n ‘apparaat’ 🙂
M’n voet werd gescand. Deze statische meting liet zien dat ik wat drukpunten heb op de bal van m’n voet (aldus Hans) en dat het verder eigenlijk een doodnormale footprint is.
Vervolgens mocht ik op mijn eigen hardloopschoenen een paar keer heen en weer rennen in de winkel. Hans observeerde en diagnostiseerde: een voorvoetlanding! Yes! Dat is goed volgens mij!!
Voorvoetlanding
Voorvoetlanden heeft veel voordelen, zo schijnt, zoals minder blessures, want een voorvoetlanding heeft minder impact op je lichaam dan een hiellanding. Een voorvoetlanding betekent niet dat je hiel helemaal niet op de grond komt. Want als je alleen op de voorvoet landt en niet met je hak op de grond komt, kan dit pijn in de kuiten en achillespezen opleveren. Het zal vast goed zijn, dat landen op je voorvoet, want alle top-atleten doen het ook! Een aantal jaar geleden kwam het landen op de voorvoet helemaal ‘in’. Trainers van de KNAU hadden hier goede dingen over gehoord en wilden het liefst iedereen zo snel mogelijk aan de voorvoetlanding. Maar je hardloopstijl in een keer omgooien van hiel- naar voorvoetlanding gaat vaak niet soepel… Je moet het dus rustig opbouwen. Daar kwamen veel mensen the-hard-way achter: blessures! Ik weet niet precies hoe ik een voorvoetlander ben geworden, ik heb namelijk nooit loopscholing gehad. Toen ik begon met hardlopen was ik nog een hiellander (tssssss amateur 🙂 ), dat kwam uit de voetanalyse die ik 5 jaar geleden heb laten doen. Blijkbaar is mijn loopstijl met de jaren veranderd! Het blijkt trouwens dat vrouwen wat vaker van nature een voorvoetlander zijn (of worden!).
Toen ik mijn eerste voetanalyse kreeg (dus 5 jaar geleden) bleek ook dat ik last had van overpronatie (naar binnen hangen van de enkel). Ik kreeg anti-pronatie-schoenen aangemeten (met een ‘blokje’ aan de binnenkant van de voet). Volgens Hans was het vroeger ‘hip’ om anti-pronatie-schoenen aan te meten: zo’n 70% van alle hardloopschoenen die verkocht werden waren anti-pronatie-schoenen. Nu, met voortschreidend inzicht, blijkt het vaak helemaal niet nodig om dit soort hardloopschoenen te gebruiken: een beetje pronatie kan best (als je geen klachten hebt). Bij Bijvoet is slechts 5% van de hardloopschoenen die verkocht worden een anti-pronatieschoen.
Schoenen passen
Ik vertelde dat ik zelf hardloopschoenen uitzoek aan de hand van de heeldrop (de hoogte van de hak): deze kies ik meestal tussen de 8mm en 12mm. Waarom? Euhhh, daar loop ik al jaren blessurevrij op, en never change a winning team toch? Hans dook een hok in en kwam terug met een stuk of 5 dozen met schoenen. Hij wilde me schoenen laten passen met een lagere heeldrop (0-4mm), deze schoenen zijn wat minder geschikt voor de echt lange duurlopen, maar meer geschikt voor tempoloopjes en intervaltrainingen. Dat zou dus een mooie aanvulling zijn op mijn collectie hardloopschoenen (die collectie bestaat maar uit 2 paar hoor, don’t worry). Bovendien voegt een heeldrop van 8mm of meer niet heel veel toe bij een voorvoetlander. Omdat Hans de voetexpert is, besloot ik op zijn expertise af te gaan en eens uit mijn comfort-zone van de heeldrop te treden. Ik paste zo’n 5 paar schoenen en rende op allemaal door de winkel. Hans lette hierbij op de ‘afwikkeling’, ik lette op kleur 🙂 Grapje. Ik probeerde te ervaren of het ‘lekker’ liep, en of m’n tenen niet in de knel zaten.
Hele rare schoenen met ontzettend veel ruimte bij de tenen…
Uiteindelijk koos ik, op aanraden van Hans, de Brooks PureFlow 4. Een superlichte, neutrale schoen, met een heeldrop van 4mm (ik heb nog nooit zo weinig heeldrop op m’n hardloopschoenen gehad..) en veel demping. Mooi blauw-groen, beetje spacey 🙂 Op deze schoen kan ik zowel intervaltrainingen als duurlopen doen, aldus Hans. Ik ben heel benieuwd!! Want ik kan ze pas volgende week uitproberen (eerst dit weekend naar Limburg, voor de Amstel Gold Race!).
Ik neem mijn prijs ‘officieel’ in ontvangst 🙂
Nou ben ik heel benieuwd.. Ben jij je bewust van jouw loopstijl? Land jij op je hiel of op je voorvoet?
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2016/04/IMG_3071-e1460710503357.jpg1000750Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2016-04-15 10:29:532016-04-15 10:42:10Ik won nieuwe hardloopschoenen + voetanalyse!!
Het zit er op!! Maanden voor getraind, naar toe geleefd, zenuwachtig voor geweest: Rotterdam Marathon 2016. Het euforische gevoel dat ik verwachte na afloop had ik niet 🙁 Dingen liepen anders, waardoor ik eigenlijk best wel baal…
De uren voor de start
Omdat we om 10u moesten starten, en Rotterdam niet om de hoek is, stonden m’n vriendje en ik om 6 uur op en pakten we om 7 uur de trein. Op een zondag. Uiteraard hadden we ALLES klaargelegd en voorbereid op zaterdag (en de dagen er voor). Zelfs ons havermout-kampioenen-ontbijt stond al klaar 🙂 Dus zonder stress konden we naar het station! Ook het treinreizen ging probleemloos (there’s a first time for everything 🙂 ) er is namelijk een superhandige intercity-direct waardoor je vanuit Weesp binnen een uur in Rotterdam bent!! In Rotterdam was het al goed druk: overal lopers met bleke snoetjes van de spanning (ik ook 😉 ) en ook al veel supporters. We moesten eerst ons startnummer en T-shirt ophalen bij de Expo. Op de een-of-andere manier kregen ALLE vrouwen een prachtig roze-met-wit T-shirt en kreeg ik een lelijke rood-met-zwarte…. Waarom?? Ik ga NU de organisatie van de marathon mailen. We besloten ons hier ook om te kleden, en ik ging naar de wc (eerste keer). Onze tassen moesten we weer naar een andere locatie brengen. Daar was het behoorlijk druk: veel beveiliging en controle (dank! safety first!!) Maar wel behoorlijk wat lopen dus: van station naar de expo, van expo naar kleedruimtes, van kleedruimtes naar de start: ik noem het maar warming-up. Bij de kleedruimtes ging ik eerst nog even naar de wc, en voordat we naar het startvak liepen nog een keer. Liever nu dan onderweg 🙂 Om het startvak te bereiken konden we weer achter in de rij aansluiten. Man wat was het druk!! Ondertussen werkte ik nog een banaantje weg, strikte ik m’n veters voor de derde keer en probeerde ik m’n hartslag laag te houden. We stonden nog maar net in het startvak toen Lee Towers begon te zingen. Kippenvelmomentje als je met ALLE lopers ‘you’ll never walk alone’ meeblert♥ De snelle lopers startten om 10u en de menigte van ons startvak schoof langzaam door naar voren. We kwamen nog langs een Dixi, dus ik besloot nog maar een keer te plassen. Ik moest ook echt!! Om 10.15u ging nog een startschot: die van ons!! Op de startstreep drukte ik m’n Garmin aan: ready to go!!!
De marathon
We begonnen rustig. Dat kon ook niet anders, want het was druk op het parcours!! Ik kreeg een beetje het ‘Damloop-gevoel’: veel mensen die 3-breed over de weg kachelden en geen ruimte lieten voor inhalers…. Best frustrerend om steeds om mensen heen te moeten, te versnellen en weer af te zwakken en ruimte te moeten zoeken. Dit kost energie. We konden geen tempo houden en besloten na 5 km om maar mee te gaan met de flow… Weer een kippenvelmoment toen we de Erasmusbrug voor de eerste keer over gingen: die hele stoet hardlopers, al die supporters en harde muziek. Even kwam dat besef:
Yes! We lopen ‘gewoon’ de marathon van Rotterdam!!!
Elke 5 km stond er een drink-post, met water en AA-drink. Zeer welkom: want het was warm!! Ik had handschoenen aan, maar die kon ik na 10 km echt uitdoen (en m’n lieve vriendje hield ze bij zich ♥ liefde!). De kilometers gingen voor m’n gevoel snel. We hadden een fijn tempo (langzamer dan gepland, maar te overzien. Het kon gewoon niet sneller). Bij 15 km nam ik m’n eerste gelletje. Ik had van te voren namelijk bedacht dat ik bij de 15 km, 25 km en 35 km een sport-gel zou nemen. En dan had ik er nog één extra bij me, want je weet maar nooit.
Ergens rond de 20 km was er een hardloper voor me die vond dat ‘ie wat van de grond moest oprapen: waardoor ik tegen hem aan liep en bijna viel. Grrrrr!!! Van de schrik direct een hoge hartslag. En door de inspanning was ik sowieso al wat minder tolerant (die gast liep met een hele hutkoffer op z’n rug!! En dan ook nog ineens stilstaan en bukken?! Come on!!!). Maar ik vond m’n ritme weer terug hoor.
Bij het 30 km drinkpunt dronk ik 2 bekers AA (stilstaand, anders komt er meer op m’n shirt dan dat ik binnen krijg) en rende daarna weer door, maar ik zag m’n vriendje daarna niet meer. Ik besloot even te wachten, maar ik wist niet zeker of ‘ie voor of achter me was… Gelukkig zag ik ‘m weer achter me: we konden weer samen verder! Het tempo was wel wat ingezakt…
Bij het 35 km drinkpunt zei m’n vriendje dat ‘ie even rustig aan moest doen. Ik dronk weer stilstaand en dribbelde heel rustig verder, er vanuit gaand dat m’n vriendje achter me liep. Maar dat was niet zo… Ik besloot weer te wachten. Daar kwam ‘ie! Na wat ‘kom op’, ‘nog even’ en ‘we zijn er bijna’ wilde ik het tempo vervolgen. M’n vriendje zei dat ik maar moest gaan. En ik begreep daaruit dat hij aan zou haken in m’n kielzog. Het bleek anders. Toen ik even later achterom keek zag ik hem niet meer…. Ik wachtte even, maar merkte dat m’n spieren verstijfden, dus ik rende heel rustig door (terwijl ik steeds achterom keek of ik ‘m al zag). Bij de drinkpost van 40 km wachtte ik nog even. Nog steeds geen vriendje… Omdat ik in beweging moest blijven hobbelde ik wat voort. Ook bij het 500m-punt (finish in zicht!!!) stopte ik om te wachten. Niks… Inmiddels was de moed me in de schoenen gezakt en was ik (mede door de vermoeidheid) lichtelijk in paniek. Wat was er aan de hand? Hij was toch niet gestopt? Of stil gaan staan? Ik besloot om door te rennen en na de finish op m’n vriendje te wachten.
Dat was echt het stomste wat ik ooit kon doen. Had ik maar gewacht.
Met dikke tranen kwam ik over de finish. Niet blij, of opgelucht…. Ik zocht Jur. We zouden samen over de finish. Ultieme liefde zeg maar. En in plaats van te wachten rende ik door…. Bij de finish wachtte ik hem op, maar omdat de finishers twee kanten op konden liep ik hem mis. Ik zag op m’n marathon-app dat hij 3 minuten na mij gefinisht was. Ik probeerde hem te bellen, maar zijn telefoon stond uit (was leeg, bleek later). Inmiddels was ik ontroostbaar 🙁 De tranen rolden over m’n wangen toen ik m’n medaille omkreeg. Een oenig sulletje vroeg nog of ik op de foto wilde. Wat denk je zelf?! Ik ben eigenlijk helemaal geen huilerig type, maar ik vermoed dat de stress en de vermoeidheid van de marathon ook een groot aandeel hadden in m’n emo-gedrag… Ik besloot om terug te lopen naar de kleedruimte (waar onze tas stond) in de hoop daar m’n vriendje te vinden. De kleedruimte vinden bleek lastiger dan gedacht, ik heb namelijk het oriëntatie-vermogen van een ui… Gelukkig had ik een route-kaartje op m’n telefoon. Intens ongelukkig en verdrietig sjokte ik naar de tassen. En daar zat ie!!! Op de trap voor de kleedruimte zat m’n vriendje!! Al omgekleed en wel :-). Omdat m’n emoties nogal hoog zaten vloog ik hem lichtelijk dramatisch in de armen.
Achteraf baal ik van mezelf. Als ik toch door ging rennen, dan had ik het beter goed kunnen doen en niet telkens moeten wachten. Dan was het misschien nog iets geworden met m’n eindtijd. Maar beter had ik gewoon samen met m’n vriendje kunnen lopen. Dan had ik me VEEL BETER gevoeld. Zo’n eindtijd zegt toch eigenlijk helemaal niks? Het gaat om het gevoel dat je er aan over houdt. De enorme prestatie die je levert, ongeacht de tijd! En dat je dat geweldige gevoel dan deelt met degene met wie je keihard hebt getraind om dit überhaupt te kunnen doen. Voorafgaand aan de marathon riep ik ook om het hardst dat het doel was: hand-in-hand over de finish. Maar blijkbaar doet een marathon rare dingen met je…
We besloten onze marathon-ellende weg te drinken met een biertje (ik nam wijn) en bitterballen op een Rotterdams terras. Eerlijk is eerlijk, dit maakte veel goed! Totaal ingekakt stapten we daarna in de trein terug naar Weesp. M’n vriendje had ongeveer 10 blaren, dus lopen ging niet zo soepel meer. We belandden nog even op het terras bij Toeters, maar we kwamen er achter dat we niet zoveel meer waard waren, dus strompelden we lekker naar huis.
Op Instagram las ik wijze woorden: een marathon is een ‘animal’ waarbij zoveel meer factoren een rol spelen dan alleen een stukje (takke-eind) rennen: wind, temperatuur, over-training/under-training, taper, plas-pauzes, mentale state-of-mind, vorm van de dag, etc. Makkelijk is het nooit!
Het was niet mijn mooiste marathon, ik ben niet tevreden en heb geen goed gevoel. Maar toch heb ik het gedaan! En gefinisht! Dat telt ook. Ik verwacht dat ik vanzelf wat milder word, de tijd heelt alle wonden. Ook nog goed bericht: ik moest onderweg NUL keer naar de wc!!
Via social media heb ik van jullie allemaal ontzettend veel lieve support en cheers gekregen: voorafgaand aan de marathon, maar ook heel veel lieve woorden er na! Super bedankt!! Dat maakt alles echt een heel stuk fijner!! Jullie zijn lief!♥
Heb je gerend gister in Rotterdam? Hoe ging het? Of staat er een marathon op je planning? Heb je er nog zin in, na mijn verhalen? 😉
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2016/04/IMG_3028-e1460363768531.jpg7501000Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2016-04-11 19:11:222017-04-13 12:47:11Marathon madness!! | the day after….
De allerlaatste voorbereidingen voor de marathon…. Wat betreft trainen is het wel zo’n beetje gedaan. Een rustige week dus: opladen en uitkijken naar zondag.
Maar de onzekerheid slaat toe: Wat nou als ik het niet kan? Of wat nou als mijn schoenen ineens niet meer zo lekker lopen zondag? Of misschien krijg ik wel kramp? Wat nou als het echt KAA-UU-TEE gaat zondag? Ik kan niet meer ‘bij’ trainen deze week, want in deze laatste week ga ik echt niet beter of sneller worden… Daar had ik eerder voor moeten zorgen. Gelukkig heb ik de afgelopen 12 weken ALLE trainingen van m’n schema vol overgave gedaan *trots*, zodat ik mezelf op dat punt in elk geval niks kan verwijten. Die gin-tonics en wijntjes die af en toe langs kwamen waren misschien niet het allerbeste plan, maar wel lekker en gezellig. Dat telt ook! YOLO.
Nog trainen?
Deze week heb ik nog wel 2 keer getraind: een rustig rondje van een uur met wat versnellinkjes op het einde, en een rustig rondje van een uur met 5 x 2 minuten wedstrijdtempo tussendoor. Goed te doen. En ook fijn voor m’n gevoel: ik kan het nog.
Wedstrijd schema
Mijn vriendje is echt THE BEST: hij heeft een kien tijdschema voor zondag uitgewerkt. En hij heeft het op stickers geprint (die plakken we op onze arm). Zodat we PRECIES weten na hoeveel tijd wel op welke kilometer zouden moeten zijn. Tipje van de sluier: Na 1u en 17 minuten moeten we op het 15km-punt zijn. Je hoort het: het is nogal een strak schema. Een soort utopie. Of noem het een ambitie!! Al die lieve mensen om me heen zeiden afgelopen tijd dat uitlopen van de marathon ook al fantastisch is… Maar wij hebben natuurlijk een droomtijd in gedachten. Tja, dat MOETEN ‘presteren’ om aan die tijd te voldoen (dat heb ik uiteraard mezelf opgelegd, het moet verder van niemand) geeft me ook weer zenuwen en stress. Als zondag alles meezit (het weer, m’n benen, m’n HOOFD) dan lukt het misschien. En anders ren ik SOWIESO de marathon uit. Langer dan 4 uur erover doen? NO WAY!! Dan kom ik huilend over de finish 🙁 Ik wil een sub-4, ikwilhet, ikwilhet, ikwilhet. 😉
Plaspauze
Waar ik me ook nogal zorgen over maak is mijn irritante gewoonte om duizend keer per dag te moeten plassen… Wat nou als ik tijdens de marathon naar de wc moet? Dat kost tijd!!! Okee, het is niet eens een vraag. Hoe dan ook moet ik in die kleine 4 uur naar de wc. Maar wat nou als ik meer dan 1 keer moet?? Dat kost tijd!!!! En wat nou als er nergens een Dixie meteen vrij is?? Ik ga dus niet wachten in een rij voor de Dixie! Dat kost tijd!!! Alleen van deze plas-zenuwen moet ik al extra plassen #niethandig.
M’n outfitje
Inmiddels heb ik al 80 keer het weerbericht voor Rotterdam gecheckt: Bij de start 8ºC en dat loopt op tot 12ºC rond een uur of 14.00u, windkracht 1. Gelukkig geen regen!! Maar nu komt weer die onzekerheid: wat trek ik aan?! Niet te koud kleden, dat is niet fijn en kost energie!! Maar te warm gekleed is ook geen pretje. Pffff…. Ik sprak gister een marathon-master (finisht ruim onder de 3 uur, dan ben je een master) die zondag ook start. Hij gaat naar eigen zeggen ‘bijna nakend‘. Dapper 😉 Zelf ben ik nogal een koukleum, en ik weet dat ik tijdens een lange duurloop (definately de categorie waar de marathon in valt) snel koude handen krijg. Handschoenen dus sowieso. En lange broek, want ik heb dit jaar eigenlijk nog helemaal niet in kort gerend. Ook maar een jack. T-shirtje met lange of korte mouwen er onder? M’n sokken en schoenen zijn de enige items waarvan ik zeker weet welke ik aan doe 🙂
Vandaag (zaterdag, the day before….) ben ik een beetje rusteloos. Ik heb ALLE TIJD van de wereld, want ik heb helemaal niks gepland voor vandaag. Ik had me voorgenomen om heerlijk uit te slapen, maar ik werd al om 6.30u wakker. Mehhh. Ik had vaag gedroomd over allerlei marathon-dingen die mis gingen (gelukkig ben ik geen Nostradamus…) waardoor ik al zenuwachtig wakker werd… Ik heb wat gewandeld net (lekker de benen los lopen), boodschappen gedaan en ik ga straks maar even m’n nagels lakken: ik moet natuurlijk wel SHINEN morgen 😉
Ik gok dat m’n zenuwen nog duren tot morgen, uurtje of 10. Want zodra Lee Towers begint te zingen, dan kruipt het kippenvel over m’n rug en maken de zenuwen plaats voor FOCUS! Ik ga die marathon ROCKEN! Tot aan de finish! En als ik dan met m’n vriendje hand-in-hand over de finish kom, ben ik ultiem gelukkig ♥
Als je morgen ook de marathon rent: SUCCES!! Of als je iets anders leuks gaat doen: PLEZIER!! Denk je aan me?
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2015/05/IMG_9905-e1460213099295.jpg1000955Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2016-04-09 14:54:222016-04-09 14:54:22De week voor de marathon… | Miles van Noor
We kunnen vragen om cookies op uw apparaat te plaatsen. We gebruiken cookies om ons te laten weten wanneer u onze websites bezoekt, hoe u met ons omgaat, om uw gebruikerservaring te verrijken en om uw relatie met onze website aan te passen.
Klik op de verschillende rubrieken voor meer informatie. U kunt ook enkele van uw voorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van sommige soorten cookies van invloed kan zijn op uw ervaring op onze websites en de services die we kunnen bieden.
Essentiële Website Cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om u diensten aan te bieden die beschikbaar zijn via onze website en om sommige functies ervan te gebruiken.
Omdat deze cookies strikt noodzakelijk zijn om de website te leveren, heeft het weigeren ervan invloed op het functioneren van onze site. U kunt cookies altijd blokkeren of verwijderen door uw browserinstellingen te wijzigen en alle cookies op deze website geforceerd te blokkeren. Maar dit zal u altijd vragen om cookies te accepteren/weigeren wanneer u onze site opnieuw bezoekt.
We respecteren volledig als u cookies wilt weigeren, maar om te voorkomen dat we u telkens opnieuw vragen vriendelijk toe te staan om een cookie daarvoor op te slaan. U bent altijd vrij om u af te melden of voor andere cookies om een betere ervaring te krijgen. Als u cookies weigert, zullen we alle ingestelde cookies in ons domein verwijderen.
We bieden u een lijst met opgeslagen cookies op uw computer in ons domein, zodat u kunt controleren wat we hebben opgeslagen. Om veiligheidsredenen kunnen we geen cookies van andere domeinen tonen of wijzigen. U kunt deze controleren in de beveiligingsinstellingen van uw browser.
Google Analytics Cookies
Deze cookies verzamelen informatie die in geaggregeerde vorm wordt gebruikt om ons te helpen begrijpen hoe onze website wordt gebruikt of hoe effectief onze marketingcampagnes zijn, of om ons te helpen onze website en applicatie voor u aan te passen om uw ervaring te verbeteren.
Als u niet wilt dat wij uw bezoek aan onze site volgen, kunt u dit in uw browser hier uitschakelen:
Overige externe diensten
We gebruiken ook verschillende externe services zoals Google Webfonts, Google Maps en externe videoproviders. Aangezien deze providers persoonlijke gegevens zoals uw IP-adres kunnen verzamelen, kunt u ze hier blokkeren. Houd er rekening mee dat dit de functionaliteit en het uiterlijk van onze site aanzienlijk kan verminderen. Wijzigingen zijn pas effectief zodra u de pagina herlaadt
Google Webfont Instellingen:
Google Maps Instellingen:
Google reCaptcha instellingen:
Vimeo en Youtube video's insluiten:
Andere cookies
De volgende cookies zijn ook nodig - U kunt kiezen of u ze wilt toestaan:
Privacy Beleid
U kunt meer lezen over onze cookies en privacy-instellingen op onze Privacybeleid-pagina.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
