Tips, ervaringen, weetjes, nieuws en andere hersenspinsels over hardlopen en wielrennen!

Trainen in een kort sportbroekje: OK of no way?

hardlopen training triatlon Weesp

Blote benen

Hebben jullie ook zo’n heerlijk zonnig weekend gehad?
Als de zon schijnt zijn er altijd nét wat meer leuke dingen om te doen: Lekker lang buiten zitten, wijntjes op een terras, fijn sporten in de zon, of zelfs het water op in een bootje!
Maar warm weer betekent ook: blote benen.

op een watervalletje onderweg

Hier was ik TOEVALLIG best bruin. Of is het een gunstige lichtinval?

Mijn benen zijn oogverblindend. WIT dus.

Het is voor mij altijd even slikken: dat moment dat ik met blote benen naar buiten ga. Niet in de minste plaats omdat mijn benen spierwit zijn. Melkflessen, in de lelijkste vorm van het woord. Ik overdrijf niet! Als je naar mijn benen kijkt doen je ogen pijn.
Ok. You got the point.
Mijn benen worden ook niet snel bruin. Nou scheelt het natuurlijk dat ze zo’n 11 maanden per jaar lekker verborgen zitten onder een lange broek, maar als ik ze dan eenmaal ‘vrij laat’ lijken ze wraak te willen nemen ofzo, door zo lang mogelijk oogverblindend wit te blijven.

Nu heb ik nog veel meer onzekerheden over m’n benen. Veel CrossFitten zorgt bij mij voor nogal ontwikkelde bovenbenen… Dit is een understatement. Ik zou ook graag lange, dunne stelten hebben, zoals, tja zoals IEDEREEN om me heen eigenlijk.
En dan heb ik ook nog blauwe plekken en rare plekken op m’n benen #mehhhh

Dus dikke, witte worstenbeentjes met blauwe plekken. Je snapt dat ik niet sta te springen om een korte broek aan te doen.

Sporten met blote benen

Je hebt van die mensen die bij elk zonnestraaltje al een korte broek aan trekken om in te hardlopen. Vooral mannen laten graag wat bloot zien.
Hetzelfde geldt in de CrossFitbox, er is een duidelijke tweedeling: sommige mensen trainen standaard in een korte broek. Anderen doen alleen een korte broek aan als de mussen van het dak vallen van de hitte.
Ik hoor bij die laatste groep. Maar het is wel een drempel die ik over moet.

Als ik ga rennen met mooi weer, dan denk ik altijd aan het ‘mogelijk verkrijgen van bruine benen’ als ik nu een korte broek aan doe. Dat helpt me dan over de streep om toch een in het kort te gaan hardlopen.

na rennen komt rollen :-) Is er leven na lopen?

Fuck it!

Wat zit ik eigenlijk te zeiken? Waarom maak ik me hier zo druk om? Er zijn veel ergere dingen in de wereld.

Ik HEB tenminste benen, om maar iets te noemen.

En weet je, witte benen worden nooit bruin als je ze nooit blootstelt aan de zon. En tuurlijk kan je onder de zonnebank gaan, maar weet je wel hoe slecht dat voor je is? #joh. En duur ook. En ik krijg allergische reacties van de zonnebank, dus voor mij beter van niet. Witte benen met rode vlekken is sowieso NO GO.

Dus hup, alle schaamte voorbij! Gewoon lekker trainen in korte broek! (Zeg ik hierbij ook tegen mezelf.)

Een kort sportbroekje

Ga op zoek naar een kort sportbroekje om in te SHINEN. Want als je het doet, dan wil je het goed doen toch?
Kijk eens bij Intersport voor mooie exemplaren!
En als je een kort broekje koopt, even hier op letten:

  • Valt het sportbroekje goed over je billen heen? Kruipt het broekje niet omhoog als je gaat hardlopen? En voor het geval je er mee wilt CrossFitten: Blijft de broek op z’n plaats zitten als je een squat maakt? Heb je geen inkijk tijdens sit-ups? Je hebt natuurlijk geen zin om na elke oefening of stap aan je broekje te moeten sjorren.
  • Koop de goede maat. Vooral bij korte strakke broekjes zie je alles. Alles ja. We’re talking about ‘liplezen‘ aka ‘cameltoe‘. Koop dus liever een maatje groter. #tip
  • Wil je niet cold-turkey van een lange broek naar een strak, kort sportbroekje? Je kunt altijd kiezen voor een wijd broekje met een binnenbroek!

Ik ben benieuwd: train jij met een kort sportbroekje? En moet je dan ook altijd een spreekwoordelijke drempel over, of is dit voor jou no problem?

Liefs! Nora

♦ Deze post heb ik geschreven in samenwerking met Intersport.nl, maar dat verandert niets aan mijn mening over blote benen en korte sportbroekjes. Ik ga natuurlijk niks posten waar ik niet achter sta. ♦

 

Oja trouwens…
Let’s keep in touch! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. De 1000 volgers op Instagram zijn in zicht #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

,

Ode aan de Adidas Ultra Boost, mijn lievelings hardloopschoenen!

adidas ultra boost blog marathon

Hardloopschoenen: daar is zoveel over te zeggen, volgens mij kun je er op afstuderen. Maar daar heb ik geen zin in.
Ik ren al jaren heel erg fijn op Adidas Ultra Boost.
Never change a winning team, zeggen ze we eens. En daar ben ik het mee eens. Goed is goed.
En daarom: een ode aan mijn lievelings hardloopschoen!

Hoeveel paar hardloopschoenen heb je nodig?

Als je vaak rent, heb je meer dan één paar hardloopschoenen nodig. Heb ik gehoord.
Na een rondje rennen, hebben je schoenen meer dan een dag nodig om weer terug te vormen, of bij te komen zeg maar. Als je dus de volgende dag weer wilt rennen, kun je beter een ander paar aantrekken.

Tijdens een lange duurloop heb je ook veel meer demping nodig, dus daar kan je je hardloopschoenen op uitzoeken. Maar bij een intervaltraining staat je snelheid voorop en dan is een hardere, dunnere en stuggere zool het beste. Dus nog een goede reden om meerdere paren hardloopschoenen te hebben 🙂 Ik praat die shopsessie wel even goed.

Lievelingsschoenen

Ik heb eigenlijk maar 1 paar hardloopschoenen. Al een paar jaar ren ik op Adidas Ultra Boost: een allround hardloopschoen met veel demping en geschikt voor zowel voor snelle als lange runs.

hardloopschoenen marathon rotterdam Adidas Ultra Boost

Mag ik u voorstellen: mijn Adidas Ultra Boost! Op deze pareltjes heb ik de o.a. twee keer de marathon van Rotterdam gerend (de tweede keer op een nieuw paar), dus je snapt dat die liefde nooit meer overgaat.

Wat is er dan zo fijn aan die Adidas Ultra Boost?

Nou dat zal ik je vertellen!
Dit is dus wat IK fijn vind he, dat is niet perse wat de rest van de mensheid ook fijn vindt 🙂 Maar misschien heb je wat aan m’n tips?

Jaaaaa de Adidas Ultra Boost zijn fantastische hardloopschoenen, want:

  • De schoenen zijn super licht: ze voelen als pantoffels als je ze aan hebt. Dit is heerlijk!
  • De Adidas Ultra Boost heeft een heerlijke demping door de zogenaamde ‘boost’ tussenzool (daarom heet deze schoen zo, aha!). Die demping kan ik wel gebruiken na alle hielspoor-ellende
  • Ik kan er korte intervaltrainingen op doen, maar ook lange duurlopen.
  • Ook tijdens een lange duurloop blijven ze lekker zitten. Soms gaat een schoen knellen of schuren na een aantal kilometers: bij deze schoenen heb ik daar totaal geen last van.
  • Die kanariegele rakkers zijn prachtig! Helaas kan ik de gele variant nergens meer vinden…

Er zijn ook een paar minpuntjes…

  • De prijs. Want €180,- vind ik toch een smak geld voor een paar schoenen. Gelukkig kan je de Ultra Boost ook veel goedkoper vinden als je even goed zoekt. Bijvoorbeeld hier bij sportshowroom.nl.
  • De ‘noppen’ onder de zool slijten gemakkelijk af, daardoor verlies je wat grip tijdens het rennen.
  • De gele Adidas Ultra Boost voor dames worden nogal snel smerig… Misschien ligt dit wel aan mijn manier van gebruik 😉 Je kunt natuurlijk ook een andere kleur kiezen (zwart?), dan zie je al die vlekken niet. Bovendien is de gele versie onvindbaar op het moment, dus ik denk dat ik binnenkort ook Ultra Boosts in een andere kleur moet aanschaffen.
nieuwe adidas ultra boost

Oud vs. nieuw 🙂

Tot zover mijn liefde voor deze Adidas-schatjes.
Op welke schoenen ren jij het liefst? En waarom?

Liefs! Nora

♦ Deze post heb ik geschreven in samenwerking met Sportshowroom.nl, maar dat verandert niets aan mijn mening over de Adidas Ultra Boost. Ik ga natuurlijk niks posten waar ik niet achter sta. ♦

Oja trouwens…
Let’s keep in touch! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. De 1000 volgers op Instagram zijn in zicht #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

,

Nora’s week 16: homemade advocaat, qualifiers Beach Throwdown, en een leen-racefiets.

hardlopen in de zon

Ha hoi!! Ik ben er weer! En superleuk dat jij er ook weer bent.
Het was je misschien al opgevallen dat er vorige week geen weekoverzicht was. ‘Week 15′ ontbreekt in het rijtje 🙂
Waarom geen dagboek? Die vraag kreeg ik ook een paar keer te horen (ok, te lezen. Het was via app/ socials). Heel erg tof dat m’n blog wordt gemist als ‘ie er niet is. Maar sorry jongens! Er was vorige week geen weekoverzicht omdat ik er geen tijd voor had… #duimomlaag

Nu m’n ‘werkende leven’ zich nogal heeft uitgebreid, merk ik dat ik weinig tijd over heb om te bloggen. Vroeger ~ die goeie ouwe tijd ~ kon ik nog wel eens drie blogposts per week schrijven. Nu lukt soms eentje er al niet meer…

Het bloggen is vooral iets wat ik leuk vind om te doen. Het MOET niet, het is een hobby 🙂 Ik wil dus geen ‘stress’ hebben omdat er nog een blogpost moet verschijnen ofzo. Ik wil bloggen als ik wil bloggen. Maar ik wil wel bloggen!
Ok. En door. Tijd voor m’n weekoverzicht, nu wel 🙂

Maandag ♥ 16 april

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: deze week stond wat betreft CrossFit in het teken van de kwalificaties van de Beach Throwdown. Samen met m’n buddy Jo doe ik mee in de scaled divisie. Naam: team Trouble Unders, want double unders vinden we problematisch. Verder geen ‘troubles’ daar beneden ofzo #FYI 😉

Vandaag ging ik na een dag op de praktijk naar de CrossFitbox om met Jo een qualifier WOD te doen We moeten er in totaal 3 doen. Elke WOD moet je opnemen, zodat het later kan worden goedgekeurd.
En daar ging het mis vandaag: de camera KAPTE ermee halverwege de WOD…. Maar dat hadden we pas door NA de WOD #gdvrdgdvr
Deze WOD moest dus opnieuw. Een keer. Niet vandaag, want: moe.

Thuis nam ik, om de pijn te verzachten, nog lekker wat zelfgemaakte advocaat. De avond er voor had ik die namelijk gemaakt als toetje voor een etentje.
Denk je nu: Jesus Christ hoe oud is die Nora eigenlijk?!
Leeftijd staat hier los van MENSEN.
Zelfgemaakte advocaat is gewoon fan-tas-tisch. Echt waar, probeer maar eens.

homemade advocaat na de qualifier WOD

Dit gele kwakkie is zelfgemaakte advocaat met slagroom. Ik ben het met je eens: het oog wil ook wat. Maar ik had hier al lukraak uit gelepeld toen ik me bedacht dat ik er wel een foto van kon maken.

Dinsdag ♥ 17 april

Een dag op kantoor. Lekker gewerkt, kan ik verder kort over zijn.
Na werk trok ik snel m’n hardloop tenue aan, want sjongejongejonge wat was het lekker weer! En toen wist ik nog niet eens dat het de rest van de week nóg lekkerder zou worden.

hardlopen in de zon

Lopen met mooi weer is toch wel een van de fijnere dingen des levens, wat jullie?

De rest van de avond zat ik met collega’s om de tafel om een AVG verklaring te verdienen.
AVG = Algemene Verordening Gegevensbescherming. Aan deze nieuwe privacy wetgeving moet elk bedrijf dat persoonsgegevens verwerkt (hoi logopediepraktijk) vanaf 25 mei 2018 voldoen.
Goede zaak. Want dankzij de AVG is de bescherming van persoonsgegevens in alle landen van de EU op dezelfde manier geregeld en gelden in elke lidstaat dezelfde regels. Vind ik leuk.
Maar om aan alle voorwaarden en verplichtingen te voldoen kost best veel tijd. En niet alleen nu, maar dat blijft zich herhalen. Vind ik niet leuk.

Maar Logopediepraktijk Weesp heeft de AVG-verklaring binnen! Bedankt voor alle felicitaties, bloemen en speeches 😉

Woensdag ♥ 18 april

Ik werkte op de Logopediepraktijk. Ja precies: die praktijk die de nieuwe wet voor het beschermen van persoonsgegevens zo goed en grondig handhaaft.

Hierna was ik weer met Jo in de CrossFitbox voor een qualifier WOD. En deze keer deed de camera het wel!
Mennnn wat was dit een heftige WOD (we deden vandaag 18.1). De temperatuur was inmiddels ook bijna zomers te noemen, misschien maakte dat het iets zwaarder nog?

Voor als je interesse hebt, dit zijn de 3 WODs die we gedaan hebben.
Als je geen interesse hebt: DOORSCROLLEN.

Donderdag ♥ 19 april

Jongens, dit was toch zo’n heeeeerlijke dag!!
Ik begon met wat werk thuis: sponsordingen voor de Vechtloop, website dingen voor een opdrachtgever, nieuwsbrief voor Save-Me. Rond 11u bleek het zulk intens lekker weer te zijn, dat ik op m’n (stads-)fiets stapte naar Abcoude. Daar zit namelijk een ontzettend fijn terras: De Witte Dame. Het leek me zo te gek om daar op het terras m’n laptop open te klappen en even lekker te werken.
Helaas was ik niet de enige die vandaag op het terras wilde zitten, dus ik kwam een beetje in het verdomhoekje terecht. Maar dit was eigenlijk juist heel fijn, want zo kon ik ongestoord en rustig werken en zat ik niet tussen het getetter van alle terras-piepels.

werken in de zon

En precies zó had ik me het leven van een freelance tekstschrijver voorgesteld!

’s Middags stapte ik samen met Jur op de racefiets voor een rondje om de Loosdrechtse Plassen.
Ik heb sinds vorige week een leenfiets van Handmade. Misschien schrijf ik nog wel een blog over het hele verhaal hier achter. Misschien ook niet.
In elk geval mag ik deze fiets uitproberen. En fietsen met dit zomerse weer is hashtag-genieton.

 fietsen met Jur

Die achterste fiets is mijn leenfiets. Je ziet ‘m bijna niet, dat komt door de camouflagevlekken 😉

’s Avonds sprong ik weer op de gewone fiets. Samen met Joost, Louise en Ilse fietste ik naar Muiderberg (Het gebeurde per ongeluk dat we door mijn toedoen drie keer verkeerd reden. Ik heb het richtingsgevoel van een ui: wie laat MIJ dan ook de weg wijzen?).
In Muiderberg aten we op het strand allemaal lekkere hapjes die we zelf meegenomen hadden. En we dronken bubbels en wijn. Het was prachtig. En het was zonnig en warm. Totdat de zon onder ging, toen werd het direct koud.

Vrijdag ♥ 20 april

Ik werkte op kantoor. Maar ik baalde natuurlijk dat ik binnen zat, want buiten was het ontelbaar veel lekkerder dan binnen…
Eigenlijk had ik vandaag gewoon weer op het terras meoten gaan werken. Kon prima. Gemiste kans, jammer.

Na werk ging ik meteen door naar de CrossFitbox (= 500 meter verderop) voor een qualifier met m’n buddy Jo.
We deden 18.3 voor de 2e keer, zie filmpjes hierboven ↑.
We moesten deze opnieuw doen omdat de camera het niet deed afgelopen keer, maar nu hadden we ook veel meer reps!! Wat fijn.

Zaterdag ♥ 21 april

’s Ochtends deed ik zaterdag-dingen: beetje schoonmaken, boodschappen bij de slager/ bakker/ kaaswinkel, koffie drinken, etc.
’s Middags fietste ik met Jur naar Amsterdam. Daar lunchten we echt zo gezellig met m’n vader en zijn vriendin.
Groot PLUSPUNT was ook dat het 27ºC was. Ik hou er van.

terrasje in de zon met papa renee en Jur

Oh jongens, dit was toch zo fijn! Lekker op een terras in de zon, met m’n vader en Renee en Jur! #knus

Zaterdagavond ging ik naar de verjaardag van een vriendinnetje in Zaandam. Zij woont, met haar vriend en twee kinderen, aan de Zaan. Dus de borrel begon lekker buiten aan de Zaan. Prima plekje!

Zondag ♥ 22 april

Zondag stond ik al om 9.00u met Jur in de AH. Vanmiddag hadden we een borrel met de buren en er moesten drankjes en hapjes worden ingeslagen. Vervolgens stond ik om 10.00u al guacamole te maken. En te proeven. Want guacamole kan altijd.
Om 12.00u: De laatste van de qualifier WODs met Jo voor de Beach Throwdown…. Het ging gesmeerd, al zeg ik het zelf 🙂 Ook mede dankzij judge Jaap die ons behoorlijk zat op te fokken. En dat hadden we nodig, dat had hij goed gezien.

De borrel met onze lieve buren was heerlijk buiten in de zon. En het bleef zowaar netjes!
Haha, eigenlijk altijd wel beschaafd, don’t worry, maar soms loopt het wat uit, qua tijd 🙂

[Hier had een foto kunnen staan van de nachos met guacamole die ik maakte, of van de gevulde eieren. Of van de gezelligheid met de buren, of van de drank van een-of-andere zichzelf-voortplantende-zwam die buurvrouw Caroline meenam. Maar ik ben helaas vergeten deze foto’s te maken. Die drank met die zwam heet trouwens Kombucha en is alcoholvrij, dat je het weet.]

En dit was mijn week, VRIENDEN!
Inmiddels is het alweer dinsdag en ben ik gewoon weer aan het werk. Het is nu al een volle week. Zo had ik gister (maandag) een fotoshoot voor Pfizer en een ‘volle maan meditatie’…. WHAT??! Ik zal je er volgende week ALLES over vertellen ok? En het is deze week natuurlijk Koningsdag. Maar we zijn niet van plan om wilde dingen te doen ofzo. Die tijd is geweest.

Hoe was jouw ZOMERSE weekend? Ook lekker gesport?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Let’s keep in touch! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. De 500 volgers op Facebook zijn in zicht #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

,

Interview in Runner’s World (+ fotoshoot)

interview Runner's World vrolijke foto

Haaa! Hoi!
Ik schreef er al eerder over: Jur en ik staan in het maartnummer van Runner’s World (een landelijk hardlooptijdschrift, whoehoeee)! Vandaag zal ik je helemaal bijpraten over hoe dit zo is gekomen en hoe dit ging♥

Hoe dan?

Ergens in januari stond er op Facebook een oproep van Runner’s World: ze zochten stelletjes die elkaar hadden leren kennen tijdens een hardloopevenement. Ik werd door verschillende mensen in dat bericht getagd, omdat Jur en ik elkaar hebben ontmoet in het startvak van de Vechtloop, in 2013.
Omdat ik wel hou van ‘in the spotlights staan‘, schreef ik een uitgebreide mail met ons verhaal. Een week later kreeg ik een mail terug van de redactie van Runner’s World: ze wilden ons verhaal gebruiken! Of we binnenkort tijd hadden voor een telefonisch interview en een fotosessie?
Jur houdt iets minder van spotlights dan ik… *grijns*, dus die moest ik nog even overhalen. Maar dat lukte vrij snel.

Interview

We maakten een whatsapp-belafspraak met tekstschrijver Koen. Hij woont in New York en kon dus niet langskomen.
Tijdens het interview zaten Jur en ik dus lekker thuis op de bank, met de telefoon op speaker.
Koen bleek een hele leuke vent te zijn, dus het gesprek liep lekker.

Een week (?) later stuurde Koen ons de conceptversie van het interview. Hier een klein stukje:

stukje interview Runner's WorldDe rest van het interview (er is veeeel meer en er zijn nog wat dingetjes aangepast) moet je maar lezen in de Runner’s World. (Niet zo netjes namelijk om dat hier te publiceren 🙂 En: ik zou zelf ook DOLGRAAG schrijven voor Runner’s World, dus ik kan ze maar beter te vriend houden.)

Fotoshoot

Dus interview: check.
Nu nog wat visuele content: een fotoshoot! Fotograaf Bibi mailde me of we een mooie plek wisten om af te spreken. Natuuuuurlijk wisten we wel wat: WEESP!! En dan het liefst op de Vechtbrug, waar iedereen ook z’n trouwfoto’s laat maken 😉

Bibi kwam op een koude middag naar ons toe. In hardloopkleren (wij dan) coachte Bibi ons in de meest romantische posities, terwijl ze ongeveer 80.000 foto’s maakte (veel in elk geval).
Dit is geen #spon, maar Bibi is echt een leuke fotograaf, waarbij we ons meteen op ons gemak voelden! En wow, wat een mooie foto’s heeft ze gemaakt!
Voor onze bruiloft wilden we eigenlijk geen trouw-fotoshoot, maar deze foto’s zijn nog beter dan dat! Romantische foto’s in hardloopkleding: dit past het allerbeste bij ons!!

Pas nadat de Runner’s World met ons interview in de winkel lag, mocht Bibi ons andere foto’s sturen. En die mag ik nu ‘gewoon’ gebruiken! Dus…. tadaaaaaa:

interview in Runner's World vrolijke foto

Deze foto maakte Bibi toen ze nog het licht enzo aan het testen was. We waren dus een beetje aan het kletsen (en hard aan het lachen blijkbaar…). De redactie van Runner’s World wilde deze foto graag gebruiken bij de inhoudsopgave. Ik was eigenlijk niet zo blij met de foto (want: jesus christ, lach ik zo?!). Maar uiteindelijk vind ik het best een vrolijke foto. We staan er op zoals we zijn 🙂 Foto: Bibi Veth

interview in Runner's World ongemakkelijke draai

Je ziet het niet, maar we hadden het intens koud. Vooral Jur met z’n korte mouwen…. Foto: Bibi Veth

 

 

 

Fotoshoot Runner's World

Zie je die liefde? Foto: Bibi Veth

Fotoshoot Runner's World 2

Best koud. Foto: Bibi Veth

Fotoshoot voor Runner's World

Dit vind ik toch zo’n knusse foto! Foto: Bibi Veth

Heb je de Runner’s World gezien? Ben benieuwd wat je er van vindt!

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Zullen we contact houden? Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

, ,

Een weekend op Texel (incl. Texel Trail 2018 + video!)

Weekend op Texel

Jaaaa hoi!!
Zoals ik al eerder schreef was ik afgelopen weekend samen met Jur op Texel. We deden namelijk zaterdag mee aan de Texel Trail en dat was meteen een mooie gelegenheid om er een weekendje Texel van te maken! Want: Texel is tof!!

We sliepen twee nachten in een fantastisch huisje van Texelvakantie Verhuur (en hoe dat zo is gekomen is een ontzettend leuk verhaal al zeg ik het zelf 🙂 maar daar zo meer over), we renden een trail (met kater…) en we deden een rondje sightseeing.
Ik ga je er alles over vertellen en laten zien, want ik maakte ook een video van ons weekend! Klaar voor? Let’s go!

Ons appartement in De Koog

Vorig jaar waren Jur en ik ook op Texel voor de Texel Trail (hier lees + zie je daar alles over). Toen we na het hardlopen van De Koog naar Den Burg wilden, besloten we te liften. We werden opgepikt door de ontzettend leuke Erwin en Karin Zoer. Zij moesten helemaal niet naar Den Burg, maar ze wilden ons wel een lift geven, hoe tof!
In de auto raakten we aan de praat. Erwin en Karin bleken een heleboel vakantiehuisjes te hebben op Texel. Al gauw ontstond het idee dat Jur en ik dit jaar tijdens de Texel Trail in een van hun huisjes mochten verblijven en dat ik daar dan over zou bloggen.
I loooove ruilhandel♥ Dus zo geschiedde!

We kwamen vrijdagavond aan in het heerlijke appartement ‘Zon’ in De Koog.  Er stonden twee heerlijke Texelse biertjes klaar en een vaas verse tulpen: wat een warm welkom!
In m’n video geef ik een rondleiding door het huisje (en check vooral het fan-tas-ti-sche extraatje in de slaapkamer 😉 )

Het appartement lag 1 minuut lopen van de-straat-met-alle-gezelligheid-van-De-Koog, en dat was TOP! Want zo konden we vrijdagavond mooi nog even naar de kroeg lopen voor een drankje (of 10…..)

Drankje in De Koog

Drankje in De Koog

De woonkamer van ons appartement in De Koog

De knusse woonkamer van het appartement. Plus Jur.

 

Texel Trail 2018

Ergens vorig jaar hadden Jur en ik ons ingeschreven voor de Texel Trail. Het zou dit jaar mijn vijfde Texel Trail worden, dus ik had me vol enthousiasme aangemeld voor de 26 km (net als voorgaande jaren). Maar toen ik me inschreef wist ik niet dat m’n hiel-blessure zo lang zou duren… Ik heb dus niet zoveel kunnen trainen als ik zou willen, plus: hielpijn. Oplossing: een kortere afstand. Gelukkig konden we de 15,4km trail doen.

Omdat we vrijdagavond in De Koog iets teveel drankjes hadden gedronken, werd ik zaterdag wakker met een kleine kater (lees: bonkende koppijn, een droge mond waar je ‘U’ tegen zegt en een onlesbare dorst. Je kent het?)
Niet echt de perfecte omstandigheden om een trail te lopen. Maar ja, dat had ik allemaal aan mezelf te danken, dus NO EXCUSES en gewoon rennen.
Gelukkig was het heerlijk weer! De zon scheen volop, nauwelijks wind en een prima temperatuurtje♥

Texel Trail 2018 Nora Texel Trail 2018 Jur

Het rennen ging best ok (naar omstandigheden), maar wat was ik blij toen ik de finish weer zag!
De Texel Trail gaat dwars door De Slufter (= een natuurgebied), inclusief modderpoeltjes en glibberige klei-paden. Ook gaan er een paar stukken van de trail over het strand. Dat betekent dus dat je eerst het duin over moet (zwaar!!!) en dan stukken door het mulle zand moet rennen (hallo hartslag van 170 bpm).
Echt wel pittig dus, maar oh zo mooi! Want onderweg liepen we dicht langs een kudde oerrunderen, zagen we hele leuke vogeltjes met zo’n spits snaveltje (sorry, ben geen vogelkenner) en genoten we van de mooie omgeving.
Dus kater of niet: het was TOF!

Weekend Texel

Het rennen duurde maar anderhalf uur (1.27 om precies te zijn) dus we hadden de rest van het weekend om van Texel te genieten.  Zaterdagavond borrelden we in Den Burg en aten we bij Paal 9 (met een prachtige zonsondergang!).

Zondag was het tijd voor een familiebezoekje: Jur heeft wat familie wonen op Texel (hoi tante Riet!), dus daar dronken we een kopje koffie.
Andere familie van Jur heeft een snackbar in Oudeschild, waar we natuuuuurlijk ook even langs gingen 🙂

kibbeling en raspatat bij Veronica

Raspatat is lekker. Kibbeling is lekker. Maar de remouladesaus (persoonlijk gemaakt door tante Riet) is het ALLERlekkerst. Zo lekker zelfs, dat we een bakje mee hebben gekregen voor thuis.

Zondag maakten we nog een mooie strandwandeling bij de vuurtoren op Texel en nog een wandeling door De Slufter. Best lekker om even de benen los te lopen na de trail van zaterdag.
En die zon, jongens! Dat maakte alles nog een stukje heerlijker

Jur en Nora in Oudeschild Koffie bij Paal 9 op Texel

Jur op het strand bij zonsondergang

Dubbel wow.

Vuurtoren selfie

Een vuurtoren-selfie is onmisbaar tijdens sightseeing Texel.

zonsondergang op Texel

Kijk nou hoe feeëriek!

Dus even samengevat:

  • Texel is een perfect eiland voor een weekendje weg. Zodra je op de boot zit krijg je spontaan een vakantiegevoel!
  • Hardlopen met een kater is NIET voor herhaling vatbaar.
  • Texel Trail is echt een mooi loopje, zelfs met kater!
  • M’n hiel speelde wel op, maar het onverharde parcours van de trail was fijner voor de pijn dan rennen op asfalt.
  • Remouladesaus van tante Riet zou in alle winkels in Nederland te koop moeten zijn.
  • Ons vakantiehuis van Erwin en Karin was geweldig! Hopelijk mogen we nog een keer langskomen 🙂
  • Texel, we’ll be back!

Ben jij wel eens op Texel geweest? Wat heb je allemaal gedaan en gezien toen? Laat je reactie achter, vind ik leuk!!

Liefs! Nora

Nora’s week 6: filmen met een lijsttrekker, veel werk, familie-gezelligheid en poes Mo logeert bij ons!

Ha hoi! Het is inmiddels maandag: dus hóóg tijd voor m’n wekelijkse dagboek. Heel tof dat je weer mee leest trouwens.
Afgelopen week stond vooral in het teken van werk, opnames (ja echt 🙂 ), nog meer werk en familie-gezelligheid.
En oh ja! We hebben een logeer-kat! Poes Mo woont een maandje bij ons♥

Door alle opdrachten die ik inmiddels te doen heb als tekstbureau (en het werk dat ik sowieso al doe) heb ik even wat minder tijd om te bloggen… mehhh. #prioriteiten
Maar tadaaaa: hier is m’n weekblog! Ready? Let’s go!

Maandag ♥ 5 februari

Kickstart van m’n week om 7.00u in de CrossFitbox! Fijn ja.
Vandaag was weer een nuttige dag: ik werkte ’s ochtends even bij Save-Me op kantoor (nieuwsbrief en social media) en verder verzette ik thuis ook nog een berg werk. #yes

’s Middags had ik een gesprek bij een mogelijk nieuwe opdrachtgever in Muiden, was leuk! Hopelijk gaat de opdracht door. Sowieso mocht ik voor deze partij al een vacature schrijven. Met spoed! Dus daar ben ik ook maar meteen mee begonnen toen ik thuiskwam. De vacature wordt overigens komende week (14-2) geplaatst in het WeesperNieuws, dus kijk maar eens of je ‘m kan vinden (er zit wel een beetje een ‘Nora-tintje’ aan 😉 )

homemade sushi

’s Avonds maakte ik sinds lange tijd weer eens zelf sushi. In m’n hoofd zat dat dit echt superveel werk was, maar het bleek reuze mee te vallen. Maar wel superlekker 🙂

Dinsdag ♥ 6 februari

Ik werkte vandaag op de praktijk. Tussen de middag kwam een fotograaf langs om wat mooie foto’s te schieten van onze praktijk (ook wat mooie portretten van mij en m’n collega’s!). Deze fotograaf is heel goed in het fotograferen van kinderen in een speelse zetting: dus heel geschikt voor een logopediepraktijk. Ik heb al een sneak-preview gezien en ben NU AL enthousiast! Het is de bedoeling dat we de foto’s op de website van de praktijk en op social media gaan gebruiken. Wordt vervolgd.

Fotograaf logopediepraktijk

Even neplachen naar het vogeltje.

’s Avonds ging ik naar hardlooptraining op de baan (atletiekbaan dus, in Amsterdam Zuid-Oost). Mennnn wat was het koud!! Het rennen voelde ook totaal niet soepel: ik was helemaal verkleumd (en m’n hiel blijft ook pijn doen). Maar zoals altijd ná hardlooptraining ben ik blij dat ik geweest ben!

Woensdag ♥ 7 februari

Ik werkte weer de hele dag op de praktijk, maar ik deed ook wat ‘schrijf’-dingen tussendoor. Eigenlijk heb ik me voorgenomen om de ‘logopedie-dagen’ heel duidelijk te scheiden van m’n ‘tekstbureau-dagen’. Want ik heb inmiddels zoveel werk te doen (als tekstbureau dus) dat ik snel geneigd ben om daar ook aan te werken tussen de logopedische behandelingen door. Maar dan wordt het echt onoverzichtelijk. PLANNING en structuur is m’n werkpunt 🙂

Ik wilde ’s avonds naar CrossFit, maar de les van 19.30u zat vol… Sowieso vind ik de les van 19.30u een beetje onhandig: want het ‘breekt’ de avond zo. Dus ik besloot de les van 17.00u te halen, maar dit werd een beetje een race tegen de klok: ik had tot 16.30u namelijk een cliënt. En ik wilde uiteraard niet te laat bij CrossFit aankomen (je moet 10 minuten van te voren aanwezig zijn), want 1 minuut te laat = 5 burpees (of 10, als je pech hebt). Dus dat loopt lekker op.
Maar ik was op tijd!! Wel een beetje gestresst, maar dat kon ik er mooi uit trainen.

moe naar CrossFit

Misschien moet ik voortaan pre-workout-selfies nemen? Dan sta ik er misschien wat charmanter op…

Donderdag ♥ 8 februari

Donderdagochtend had ik iets ontzettend leuks te doen: ik ben namelijk door de PvdA Weesp benaderd om hen te helpen met wat video’s voor de campagne van de gemeenteraadsverkiezingen. De lijsttrekker van de PvdA in Weesp had dit filmpje van mij gezien, en wilde dat ik ook zoiets voor hen zou maken.
Even voor de duidelijkheid:

♦ Ik ben géén video-pro. Als ik dit video’s maak is dit voor de lol.
♦ Ik ben géén PvdA stemmer. Ik zweef nog.
♦ Ik ben wél creatief, dus nadenken en helpen bij een videoreeks van de PvdA (best out-of-the-box voor mij) vind ik wel heel gaaf!

Maar goed, ondanks (of dankzij!) deze dingen, wilde de PvdA Weesp toch graag met me samenwerken. #tof
Ik maakte een aanbieding, bedacht een format voor de video’s, maakte een script en planning, overlegde met de lijsttrekker en uiteindelijk gingen we vandaag filmen!
Ik ben nu druk bezig met het monteren van de video’s, dus ik heb nog niks om te laten zien… Ook dit wordt vervolgd!

Mo heeft een plekje bij de verwarming

Dit zoetje in onze huisgenoot de komende maand!

’s Middags kwamen Joost en Louise hun poes Mo brengen: Mo komt namelijk komende maand bij ons logeren! Zo gezellig om weer een diertje in huis te hebben. Wel even wennen aan een kat trouwens: bijna hetzelfde formaat als Monster, maar totaal anders! We denken dat Mo zo doof als een kwartel is (ze is ook al oud), en misschien is ze ook een beetje dement (ze gaat namelijk soms onder de kast zitten met haar gezicht naar de muur, nadat ze een beetje doelloos over ons heen heeft gelopen.) Bovendien gaat Mo zo’n 5 keer per dag zitten mauwen voor de kast waar haar koekjes liggen: dan is ze denk ik vergeten dat ze net wat heeft gehad. Of ze is slimmer dan ik denk 😉

kattenspam poes Mo

Nog een beetje kattenspam. Nu al dol op poes Mo.

’s Avonds deed ik bij CrossFit WOD6 van The Nationals. Het ging niet helemaal zoals ik wilde: m’n ‘judge’ (iemand moet je beoordelen) was nogal streng en gaf me 4 no-reps (dat betekent: FOUT! Doe maar opnieuw.) Eigenlijk lag dit natuurlijk aan mezelf, want ik hield tijdens m’n burpee-over-the-bar m’n benen niet bij elkaar. Maar het is altijd fijner om iemand anders de schuld te kunnen geven 😉
Op dit filmpje (je moet je WOD filmen) kun je aan m’n hoofd zien wat ik er van vond. #boos

Vrijdag ♥ 9 februari

Weinig interessants vandaag: ik werkte op de praktijk en deed ’s avonds vrij weinig. Vrijdagavonden met Jur en een wijntje/ gin-tonic op de bank (nu mét poes Mo er bij♥) zijn toch zo heerlijk!

kwark

Niet echt interessante foto’s van vandaag, dus: tadaaaa, m’n ontbijt.

Zaterdag ♥ 10 februari

Vroeg op vandaag: samen met Jur stapte ik om 7.30u in de auto, want we gingen naar de expo van de Roparun in Rotterdam. Save-Me is partner van de Roparun, dus tijd om te netwerken!

Roparun teambijeenkomst in Rotterdam

Op de Roparun expo!

’s Middags werkte ik aan de aanbieding voor de mogelijke opdrachtgever uit Muiden, aan teksten voor een website over designmeubels en begon ik met het editten van de PvdA-video’s. Veel werk!! #yessss

Zondag ♥ 11 februari

M’n oma was vrijdag 86 geworden! En dat gingen we vandaag vieren. In Utrecht, bij Smoesjes: best een leuke tent.
Voordat we daarheen reden (het begon om 11.00u), ging ik eerst nog even naar CrossFit. Dat is namelijk een ontzettend fijn begin van de dag.

Oma wilde haar verjaardag graag vieren met een brunch. Maar een high-tea vond ze ook wel leuk. Dus het werd het gewoon allebei. Resultaat: een overdosis eten.
Oma bleek precies dezelfde gouden broek aan te hebben als ik heb (ik had ‘m vandaag niet aan). Ik hou zelf nogal van kitscherige/ tacky/ glimmende/ shiny kleren en sieraden, en IK WEET dat ik me op dit punt een beetje in moet houden, want: #ordi.
Maar het werd me ineens duidelijk van wie ik deze wansmaak heb♥
En van oma kreeg ik de wijze raad om gewoon aan te trekken wat je mooi vindt, want dat is hoe je bent! Hopla! #benikordi?

neefje Teun kwam lekker bij mij zitten

M’n neefje Teun kwam lekker bij mij zitten tijdens de high-tea-die-eigenlijk-een-brunch-was. #gezellig!

Liefde!!

Liefde!!

’s Avonds hadden Jur en ik OOK NOG afgesproken met m’n oom en tante en nichtje (van de andere familie dan die van vanmiddag) om bij te kletsen en te eten bij De Walrus. En ook dit was ontzettend gezellig!
Uiteraard at ik als toetje de ‘zelfgemaakte advocaat’ bij de Walrus: hebben jullie dit al geproefd? Mennnn: zo goed!! Lekker veel alcohol ook 😉

En nu is het dus al maandag en is de nieuwe week alweer begonnen!
Deze week staat m’n column in het WeesperNieuws, maar ook een stukje dat ik schreef over de Vechtloop!
Verder heb ik nog wat zakelijke besprekingen gepland én gaan Jur en ik vrijdag naar Texel!! Zaterdag doen we daar namelijk de Texel Trail. Maar daar ga ik je volgende week meer over vertellen.

Tot dan!

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Zullen we contact houden? Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

7 situaties die elke CrossFitter herkent | ik weet er alles van…

deadlift triceps

Het zal je niet ontgaan zijn, maar ik hou van CrossFit.
Dus JA, alweer een blog over CrossFit #waarhethartvolvanis

Of je nou een die-hard CrossFit beest bent, of gewoon een amateur CrossFit-wannabe (hoi!!), er zijn bepaalde situaties die elke CrossFitter tegenkomt. En de meeste zijn niet fraai… Er zullen mensen zijn die het raar vinden dat ik (en iedereen die Crossfit doet) dit zichzelf aandoet. Dat zou ik misschien ook vinden als ik niet zo dol was op CrossFit. Maar nu dus niet. Want dit HOORT erbij. Het maakt CrossFit EPISCH.
Ik heb mijn meest voorkomende (gênante) situaties op een rijtje gezet en ik denk zomaar dat ik niet de enige ben die dit meemaakt.

7 situaties die elke CrossFitter herkent.

Situatie 1. Je bent nooit tevreden met je PR’s

Het maakt niet uit met hoeveel kilo je je oude 1RM hebt verbeterd: je wilt altijd meer, harder, sneller, zwaarder.
Een random voorbeeld: je kan ein-de-lijk een (1!!) kipping pull-up!! Jeeee! Maar een paar seconde later ben je al niet meer tevreden en wil je er minstens 3 achter elkaar kunnen. Ok, dit was geen ‘random’ voorbeeld, dit was ik zelf. Maar je snapt wat ik bedoel. Met een PR ben je gewoon nooit tevreden, en als je eerlijk bent: dat ga je waarschijnlijk ook nooit worden.

Situatie 2: Je krijgt regelmatig een wallball in je gezicht.

Wallballs.. sowieso geen favoriet. Tijdens een setje wallballs komt er gegarandeerd een moment waarop je armen even afhaken. Je krijgt die unit nog net de lucht in, maar zodra de wallball op z’n hoogste punt is weet je het al: dit gaat pijn doen. In een soort slow-motion zie je die 4, 6 of 9kg op je af komen en het enige dat je kunt doen is incasseren. En hopen dat je je neus niet breekt.
En dan? Ik weet alleen hoe het bij mij gaat: ik kijk eerst of niemand heeft gezien hoe onhandig ik was (want: hashtag knullig), vervolgens wrijf ik even over m’n gezicht en check ik of er geen bloedsporen achterblijven op m’n handen (je weet maar nooit). Dan raap ik de wallball op en ga verder waar ik gebleven was. In de hoop dat ik dat ding deze keer wel kan opvangen.

Situatie 3. Je hebt striemen op je hele lijf dankzij de double-unders

Voordat je de double-unders echt goed onder de knie hebt, gaat er een lang traject van zelfkastijding aan vooraf.
Als je eenmaal een paar DU’s kan, maar nog niet zo pro bent dat je er 50 achter elkaar kunt, dan komt er hoe dan ook een moment dat het springtouw tegen je arm/ kuit/ been /BIL aan ketst: met een dikke, rode striem als gevolg 🙁

double unders placement WOD

Kijkkk hoe charming ik kijk tijdens double-unders 😉

Situatie 4. je hebt overal blauwe plekken….

Je sleutelbeen zit vol met blauwe plekken van de clean & jerks, of je hebt iets te enthousiast burpees gedaan met als gevolg: blauwe knieën of zelfs schaafplekken…  En dan heb ik het nog niet eens over je schenen: tijdens deadlifts zijn deze de sjaak.
De persoon die nog nooit een blauwe plek van CrossFit heeft gekregen, wil ik persoonlijk een medaille geven.

Situatie 5. …. en daar ben je trots op!

Hell yeah! Deze battle scars zijn het bewijs dat je keihard hebt gebikkeld!

Situatie 6. Je hebt handen waar een gemiddelde stratenmaker jaloers op is.

Ik schreef er al eerder een blogpost over: Crossfit handen… Je ontkomt niet aan dikke eeltplekken op je handen als je regelmatig aan CrossFit doet. Je kunt wel proberen om er iets aan te doen (klik maar op deze link) maar in no-time zijn je handen weer bezaaid met harde stukken eelt.
Ach. Het heeft ook wel wat. Behalve tijdens romantische avondjes….

Situatie 7. Je kunt tegelijkertijd kapot en intens gelukkig zijn.

Dat gevoel aan het einde van een WOD: goud!! Dat je helemaal kapot op de grond ligt. Zwetend, misschien kwijlend.
Uitgeput. Maar intens gelukkig, omdat de WOD voorbij is en je het toch maar mooi hebt geflikt! Je weet nu al dat je morgen met een hijskraan uit bed moet worden getakeld door de spierpijn. Maar toch ben je zielsgelukkig.
Ik denk niet dat ik dit gevoel kan uitleggen, maar ik gok dat iedereen die wel eens een WOD heeft gedaan dit herkent 🙂

En? Herkenbaar? Of heb jij hele andere CrossFit struggles? Ik ben benieuwd!

Liefs! Nora

 

,

Niet huilen, gewoon doorgaan | 5 tips om je door een zware WOD heen te helpen

Om te huilen... Waarom doe ik dit?

Elke CrossFitter, en eigenlijk elke sporter, kent waarschijnlijk het gevoel van afzien en pijn wel tijdens een WOD of een training. Dat moment dat je echt zo hard aan het bikkelen bent, en dat je eigenlijk geen energie meer hebt om verder te gaan, maar dat je toch verder moet. Ik heb dat zo vaak. Dit soort gedachten gaan dan door m’n hoofd (en ik schaam me een beetje om het toe te geven):

  • Waarom doe ik dit?!
  • K*t, dat was eigenlijk een no-rep, mmm dat merkt vast niemand. Ik tel ‘m gewoon, dan ben ik eerder van deze ellende af.
  • Misschien moet ik minder gewicht pakken, dan trek ik het wat beter.
  • Zal ik gewoon kappen? Dan is deze marteling tenminste over.

Maar meteen nadat ik dit ↑ denk, vind ik mezelf een verschrikkelijk MIETJE. Ik train toch gdvrdmm voor mezelf?!

Niet huilen, gewoon doorgaan!

roeien placement WOD

DOORGAAN!!!!

Ik heb een paar strategieën ontwikkeld (wow, klinkt professioneel) om het voor mezelf wat makkelijker te maken om vol te houden. En, LUCKY YOU, vandaag deel ik ik deze trucjes! Zodat je voortaan niet meer zo hoeft af te zien 🙂 Ik hoop ook dat jij, JA JIJ JA, ook wat tips voor mij hebt. Want dat kan ik wel gebruiken.

tip 1: Denk aan degene op wie je verliefd bent.

Ik begin meteen met m’n beste tip, want dit werkt echt! Denk aan degene op wie je verliefd bent: dit kan je vriend of vriendin zijn, maar het mag ook iemand zijn op wie je een stiekeme crush hebt, of George Clooney ofzo 😉 Als het maar iemand is van wie je de kriebels in je buik krijgt.

Stel je nu eens voor dat deze persoon achter je staat (terwijl jij dus aan het buffelen bent om door die WOD heen te komen) en hij/zij staat met een goedkeurende glimlach naar JOU te kijken (visualiseer vooral die goedkeurende glimlach). Als je dit in je hoofd houdt: WEDDEN dat je dan doorgaat? En dat je je best doet om extra te shinen?? Want je wil toch niet dat HIJ (of ZIJ) denkt dat je een opgever bent? Hup, lekker uitsloven! 🙂

tip 2: Laat je opfokken door je CrossFit buddies

Op het moment dat je denkt: ‘ik kap er mee’, kijk dan eens naar al je CrossFit buddies, die geven toch ook niet op?! Misschien moet je zelfs even een tandje bijzetten, want je wil die timecap halen!!
Zelfs al ben je de allerlaatste die nog bezig is, dan zal iedereen om je heen staan om je aan te moedigen. Zwaktebod om dan op te geven toch?

tip 3: Denk aan je doelen!

Als het zweet over m’n hele lijf gutst en ik een hartslag van 180 bpm of meer heb, dan denk ik soms: ‘Waarom doe ik dit?!’
Maar eigenlijk weet ik precies waarom ik het doe. Ik heb een heel rijtje doelen: en die ga ik niet halen als ik thuis op de bank zit.

Jij hebt vast ook zo je redenen waarom je aan het trainen bent. Wil je afvallen, een sixpack, een muscle-up kunnen, of 100kg clean & jerk? Doorgaan dan!!!

tip 4: Denk aan het gevoel wat je straks hebt, als dit achter de rug is.

Nu voelt het nog alsof je dood gaat. Maar straks, als alles klaar is, dan voel je je TE GEK! Echt. En dan ben je blij dat je het gedaan hebt. En dat wijntje (euhhh fles?) van afgelopen weekend is ook weer geneutraliseerd (dat hou ik me altijd voor 🙂 ).

tip 5: Bedenk een strijdkreet of mantra en herhaal dit in je hoofd

Ken je het liedje ‘Sky on Fire’ van de Handsome Poets? Daar zit zo’n riedeltje in: tuuuutudu tu, tuuuutudu tu, tuuuutudu tu etc. Als ik het echt zwaar heb tijdens een training en gewoon blind door wil gaan, dan herhaal ik dit riedeltje in m’n hoofd. En dit helpt! Je zou ook een zin in je hoofd kunnen herhalen. Als strijdkreet.
Je denkt nu misschien: Wat dan ingodsnaam?! Ik heb wat ideetjes:

  • Ik ben een badass, ik ben een badass, ik ben een badass. etc.
  • Opgeven is voor sukkels, volhouden is voor eindbazen. Opgeven is voor sukkels, volhouden is voor eindbazen. etc.
  • Als ik val, sta ik op. En als ik sta, val ik op. Als ik val, sta ik op. En als ik sta, val ik op. etc

Deze truc pas ik vooral toe tijdens hardlopen, want met CrossFit kan dit niet altijd. Soms moet je tijdens een WOD de tel bijhouden. Dan heb je geen tijd voor mantra’s. Maar tellen is ook een soort mantra.

Om te huilen... Waarom doe ik dit?

Hier moest ik nog even m’n eigen tips toepassen… Niet huilen, gewoon doorgaan!

Tot zover de ‘gouden tips van Noor’. Ik zou zeggen: doe er je voordeel mee.
Maar misschien heb jij wel hele andere trucjes? Deel ze met me! Vind ik leuk.

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

4 vooroordelen over Crossfit die ONTERECHT zijn.

Ode aan de Deadlift vooroordelen over Crossfit

Vooroordelen over Crossfit. Er zijn er nog al wat…
Nu Crossfit echt helemaal HIP is (?) lijkt iedereen wel eens er van gehoord te hebben. Maar tussen ‘er van gehoord’ en ‘weten wat het is’ zit nogal wat verschil…
Zo moest ik laatst aan iemand uitleggen dat Crossfit niks met een crossfiets te maken heeft… #geengrap

Ik ben er inmiddels wel achter dat een heleboel vooroordelen over Crossfit wel kloppen, zoals:

  • Je krijgt eelthanden waar elke stratenmaker ‘u’ tegen zegt. (Doe er iets aan!)
  • Je krijgt blauwe plekken / schrammen/ open wonden etc. Klim maar eens in een touw zonder jezelf pijn te doen. Dit is mij nog niet gelukt.
  • Hoe harder de muziek tijdens de WOD, hoe beter het gaat. Of lijkt dit alleen maar zo?
  • Als je heel erg je best doet om een barbell te liften, ziet je gezicht er uit alsof je moet poepen. Ik ben het levende bewijs, kijk maar naar de foto in dit bericht 😉
  • De taal der afkortingen (AMRAP, EMOM, OHS, T2B, HSPU etc.) leer je vloeiend spreken.

Maar goed. Dit betoog gaat eigenlijk over de vooroordelen over Crossfit die dus NIET WAAR zijn. Ik heb er wat verzameld:

Crossfit is alleen voor BEESTEN (vooroordeel #1)

Niet waar. Crossfit is óók voor beesten, van die spierbundels die 180kg kunnen deadliften enzo. Maar deze mensen zijn ook ooit begonnen. En dat is het mooie aan Crossfit: het is voor iedereen! Alle oefeningen kun je ‘schalen‘, je doet ze op je eigen niveau.

Crossfit is een soort sekte (vooroordeel #2)

Een sekte met een eigen taal. En tijdens de geheime bijeenkomsten lopen alle mannen (of zijn het MUTANTEN?!) met een ontbloot bovenlijf. Altijd.
WRONG.
Crossfit is een community. En dat is vooral heel gezellig! En het leuke is: iedereen is welkom! Haak aan en je krijgt meteen high-fives na de workout, complimenten en pep-talk. Net als bij elke sport trainen er mannen en vrouwen van alle soorten en maten. Dus niet alleen mutanten. Tijdens een training mag je je shirt uittrekken ja, als je dat fijn vindt! Maar als je ‘m aan wil houden: ook goed! Doe lekker waar jij je goed bij voelt.
En die Crossfit-taal leer je vanzelf. Eerlijk gezegd moet ik ook nog wel eens iets google-en hoor…

Crossfit is een extreme sport (vooroordeel #3)

Ja, de topatleten doen behoorlijk extreme dingen bij Crossfit ja. Maar er is een verschil tussen echte atleten en recreanten. Op de Crossfit Games zie je bizarre workouts voorbij komen, die een gemiddelde Mat Fraser met 2 vingers in z’n neus doet. Ik vind het ook EXTREEM om iemand 10 ring muscle-ups te zien doen alsof het niks is, om daarna nog een loodzware band te flippen.
Maar in een doodnormale Crossfitbox, doe je hele toegankelijke oefeningen. Zoals opdrukken! En burpees! In elke gemiddelde sportschool doe je dat ook. Niks extreems aan.
Pas als je een echte Crossfit-gekkie (professional) wordt, dan wordt het extreem.
Hoewel…. de 222 burpees in 20 minuten die ik vanochtend moest doen, voelden toch best extreem… #burpeemadness

Door Crossfit word je een Roemeense discuswerpster (vooroordeel #4)

Dit is een letterlijke quote (= pleonasme, I know) van mijn geliefde BF Jur. Wat moet ik hiervan zeggen? In elk geval dit:
→ Er komt geen discus aan te pas bij Crossfit. En om nou met een 5kg schijf te werpen?
→ Na best wat Crossfittrainingen is mijn Roemeens nog steeds niet echt denderend.

Ode aan de Deadlift vooroordelen over Crossfit

#poephoofd

Echt iedereen kan het.

Door al deze vooroordelen over Crossfit kan het beeld ontstaan dat Crossfit niet geschikt is voor mensen zoals jij en ik. Maar deze fabel wil ik dus NU volledig onderuit trappen. Echt iedereen kan het. Gewoon op je eigen niveau. En dat niveau wordt steeds hoger, dat maakt Crossfit zo tof! Al die PR’s omdat je weer wat sterker/ leniger/ sneller bent geworden motiveren enorm!

Bij een goede Crossfitbox krijg je ook de juiste begeleiding, zodat je stap voor stap en in je eigen tempo kunt groeien. Je lichaam moet wennen aan de hoge intensiteit van sommige workouts, maar een goede trainer zal je nooit pushen tot dingen die je nog niet kan.

Je denkt nu misschien: wat weet Nora er nou eigenlijk van?!
Goed punt 😉
Ik doe ook maar wat en schrijf er soms over.

Wil je echt weten of die vooroordelen NIET WAAR zijn? Dan kan je altijd een WOD doen bij een Crossfitbox bij jou in de buurt. Dan kun je met je eigen ogen zien wat Crossfit wél is.
En dat zul je ook voelen 😉 Vooral de dag (2 dagen!) er na #spierpijn

Zo. Dit was mijn spreekbeurt over Crossfit. Heeft er iemand een vraag? 😉

Liefs! Nora