Alles over Nora.

Nora’s week 2: Crossfit doelen, bruiloft dingen, fietsen door Londen en next level zakenmeisje!

handstand bij CrossFit

Joehoeee, welkom bij m’n wekelijkse dagboek! Heel leuk dat je weer mee leest 🙂
Ik ga je vandaag bijpraten over m’n eerste ‘echte’ werkweek van 2018, een week waarin ik een mega goed gesprek had met een opdrachtgever en ik nu echt grote zakelijke stappen ga zetten, jeeeee!!
En een week waarin ik nieuwe CrossFit doelen voor 2018 opstelde en volledig stuk ging op WOD5 van The Nationals (maar wel een tijd neerzette waar ik blij mee ben). Verder fietste ik een rondje door Londen (huh? Lees maar↓) en waren Jur en ik druk bezig met het regelen van onze bruiloft! Allemaal leuke dingen dus.
Ready? Let’s go!

Maandag ♥ 8 januari

’s Ochtends werkte ik heerlijk thuis, in ons eigen kantoortje op zolder. Er lagen nog wat schrijf-klusjes en wat logopedie-klusjes, maar ik was vooral ook bezig met de tekst voor onze trouw-uitnodiging. We trouwen pas over een half jaar, maar er moet nog best veel geregeld worden…

’s Middags kwam onze bruiloftscateraar langs om wat dingen te bespreken. Het wordt allemaal steeds ‘echter’ 🙂

Ik had vandaag een beetje een blue monday. Volgens mij is het officieel pas volgende week de meest depressieve dag van het jaar, maar ik voelde me vandaag weemoedig. Niet depressief of verdrietig ofzo, maar gewoon niet vrolijk. Ken je dat?
Dus ik besloot om de beste therapie in te zetten: lekker sporten!! Ik deed een (heavy) WOD bij CrossFit0294. En ik werd weer blij!

Daarna maakte ik mijn allerlievelingseten: krabtaartjes! Lees hier het recept en maak het ook maar meteen #tip.

mijn lievelingseten: krabtaartjes

Dit is zo lekker! Jur wil graag wat kloddertjes (zelfgemaakte) kerrie-mayo erbij, van mij hoeft dat niet perse: het is al lekker genoeg!

Dinsdag ♥ 9 januari

De eerste volle dag op de praktijk van 2018, inclusief stagiaire, team overleg en oudergesprek. Druk, maar ook weer leuk!

Ik heb weer last van m’n hielblessure, dus ik twijfelde of ik naar hardlooptraining zou gaan (want rustig rennen lukt wel, maar steeds aanzetten en versnellen levert me nu nogal pijn op…). Ik besloot niet te gaan rennen, maar naar Crossfit te gaan.
Maar! De WOD van vandaag was: 5,5km rennen… Wel opgedeeld in 10 stukjes, met bear-complexen tussendoor (voor de niet-kenners: een bear-complex is een combinatie van 5 oefeningen met je stang. Je kunt het google-en als je wilt.)

crossfit doelen voor 2018

In de box stond een box ( 🙂 ok een doos) om je doelen voor 2018 in te doen. En ik had er al over nagedacht! Leuk dit.

Woensdag ♥ 10 januari

Weer een volle dag op de praktijk. Veel cliënten gezien, maar ook veel dingen van m’n to-do-list kunnen strepen! Yesss, lekker gevoel.

Jur heeft sinds kort een Tacx (= een apparaat om je racefiets op te zetten, zodat je binnen kunt trainen). En daarbij een programma om een virtuele fietstraining te doen: Zwift. En, hoe lief, ik mocht vandaag ook even!
Jur installeerde mijn fiets en ik fietste een rondje door…..tromgeroffel…. Londen! Vet tof.
‘Een rondje fietsen’ klinkt heel relax, maar DAT WAS HET NIET. Mennn, Londen zit vol hoogtemeters. En zelfs een berg. Of heuvel ofzo. In elk geval zweette ik als een otter. Maar ik vond het best leuk, dus misschien mag ik nog een keer 🙂

Op de fiets in ons kantoor-aan-huis.

Op de fiets in ons kantoor-aan-huis.

Donderdag ♥ 11 januari

Kickstart om 7.00u in de CrossFitbox! Het kostte even wat doorzettingsvermogen (want: ik lag zo lekker in bed) maar het was een fijne training.

deadlift triceps

Pure magie: ik liet m’n barbell zweven! #mindfuck

’s Ochtends had ik een meeting (whoehoeee ik ben een #zakenmeisje) over het nieuwe merk (design meubels) waar ik bij betrokken ben: zo tof allemaal! Ik ben echt blij dat ik gekozen heb om voor mezelf te beginnen als tekstschrijver: er gaan compleet nieuwe werelden voor me open, ik leer ZO VEEL en het is vooral heel afwisselend en GAAF!

Tess: Een Zwitserse herder

De eindbaas had z’n hond Tess meegenomen: zo’n lief beest! Ze kwam onder tafel even gezellig knuffelen. Wat de meeste vrouwen van mijn leeftijd met baby’s hebben, heb ik met honden: *smelt*

Met angst en beven reed ik ’s middags naar Amsterdam. Ik had namelijk een afspraak met mijn terror-fysio Sybilla…. Want: ik heb dus weer dikke hiel-pijn….
Het was eigenlijk heel gezellig bij Sybilla. We hadden elkaar al even niet gezien, dus genoeg om te kletsen (vooral over de zorgverzekerings-ellende die ik heb als logopedist maar zij ook als fysio). Sybilla is dus heel aardig, TOTDAT ze gaat ‘masseren’ (let op de aanhalingstekens bij masseren, want het is eigenlijk ‘martelen’).
M’n hiel deed zoveel pijn, dat ik echt vreesde voor die naald die er normaal ingestoken wordt. Maar gelukkig bleef het vandaag naaldvrij. In plaatst daarvan kreeg ik een massage-from-hell. Maar daarna (en de dagen er na) voelde m’n hiel veel prettiger!!

Aan het einde van de middag had ik een gesprek bij een bedrijf in Weesp waar ik al vaker opdrachten voor heb gedaan. En de uitkomst van dit gesprek was echt meer dan te gek!!
Lang verhaal kort: ik ga vanaf zeer binnenkort 2 dagen per week als freelancer voor dit bedrijf werken!!
Wat?! Ja echt!!
Mijn taken worden ontzettend divers, eigenlijk alles wat met marketing en communicatie te maken heeft: op m’n lijf geschreven! Ik kan niet wachten om te beginnen, zo leuk 🙂

Vrijdag ♥ 12 januari

Alweer zo’n prima dag op de praktijk!

bijna weekend

Laatste dingetjes wegwerken in mijn zelf gecreëerde chaos. En dan WEEKEND.

En vrijdagavond was het tijd voor: helemaal niets!
Jur en ik zaten lekker met z’n tweeën op de bank, gordijnen dicht, kaarsjes aan. Dit soort avonden zijn GOUD. Ik wens iedereen in 2018 veel van dit soort knusse avondjes toe!

Zaterdag ♥ 13 januari

Wakker met een knoop in m’n maag… Oh god, is het weer zover? Ja: ik ‘moest’ een sportieve prestatie leveren, en daarvoor ben ik altijd zenuwachtig. Maakt niet uit wat het is.
Dit keer was het WOD 5 van The Nationals. Maar het mooie (en venijnige) was: deze keer was het een sprint-WOD. Met een timecap van 6min. Dus maximaal 6 minuten om te lijden.
Ik had met m’n CrossFit matties Adrian en Louise afgesproken om dit spreekwoordelijke varkentje even te wassen.
En dat deden we!! Vorige week had ik deze WOD gedaan in 2.26. Maar toen had ik intense spierpijn. Dus dat kon beter.
Vandaag finishte ik in 2.14!! Yes!
Ik had nog een weddenschapje met Adrian: de langzaamste van ons zou voor de volgende keer (dat we een Nationals WOD doen) iets bakken. En je raadt het al….
Nee grapje, dit kan je niet raden. Hij had ook 2.14.
Geen zelfgemaakte koekjes dus volgende keer.

handstand bij CrossFit

life’s better upside down 🙂 Zoals je al bij m’n CrossFit-doelen kon lezen, is het de bedoeling dat ik uiteindelijk 10m kan lopen op m’n handen… M’n plan: elke keer even oefenen.

spontaan eten bij Aaltje

Zaterdagavond besloten we spontaan om bij Aaltje te gaan eten, met vrienden Henri en Ineke. Het was zo gezellig, dat zelfs dat glas wijn wat ik over me heen kreeg niet erg was 😉

Zondag ♥ 14 januari

Een column-deadline (voor het WeesperNieuws) hijgde in m’n nek. Maar ik had nog geen idee waarover ik moest schrijven. Elke maand ben ik weer bang voor een writersblock, maar tot nu toe kwam het altijd goed. Ik vind het niet mijn taak om in mijn columns ingewikkelde maatschappelijk of politieke discussies aan te slingeren, dat past niet bij me. Mijn columns moeten gewoon makkelijk weglezen, met hopelijk een vlaag van herkenning.
Na m’n column van vorige maand (over Monster) kreeg ik zoveel reacties: heel erg lief! Maar toen had ik ook echt iets ‘meegemaakt’ en geschreven vanuit emotie. Ik ben bang dat dat deze keer niet lukt….

Update: m’n column is geschreven! En ik heb het lekker luchtig gehouden 😉 Dat past wél bij mij. En de herkenning is er hopelijk ook, behalve als je een kale man bent. Was dit een spoiler? Lees woensdag maar in de krant.

Jur en ik hebben net een stuk gerend. Niet pijnloos, maar wel fijn. Nu is het tijd om ‘Wie is de mol’ terug te kijken (want: door ons spontane etentje bij Aaltje heb ik dat gemist) en zondag-dingen te doen. Heerlijk!

Hoe was jouw week? Heb jij eigenlijk sportieve doelen voor 2018?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

Nora’s week 1: het ‘gewone’ leven, mega spierpijn en Jur was jarig!

Gelukkig nieuw haar

Gelukkig nieuwjaar! Ok, dit was echt de laatste keer dat ik het zeg.
De eerste week van 2018 zit er op, het voelt alsof de feestdagen alweer maanden geleden waren… Ik vind januari en februari eigenlijk de meest deprimerende maanden van het jaar (volgens mij komt ‘Blue Monday’ er ook weer aan… ik voelde het vandaag al een beetje 🙁 ).
Vorige week was nog een beetje een ‘tussenweek’. Feestdagen voorbij, maar nog niet maximaal aan het werk. Ik deed niet veel bijzonders, maar eigenlijk vond ik het wel heeeeerlijk dat er nog niet zoveel ‘moest’. En: Jur was jarig! Dat was toch nog een feestdag.

Lief dagboek

Ik heb besloten om in 2018 gewoon door te gaan met m’n wekelijkse dagboeken. Want:

  • De digitale exhibitionist in mij vindt het fijn om te SHAREN.
  • Ik krijg veel leuke reacties (en daar word ik vrolijk van!)
  • Ik heb vrijwel altijd gespreksstof, omdat iedereen die m’n blog leest weet wat ik heb meegemaakt. (dit lijkt nu alsof de gesprekken altijd over mij gaan, maar dat is HOPELIJK NIET zo! Het functioneert meer als laagdrempelige gespreksopener).
  • De weekoverzichten worden goed gelezen (is niet de belangrijkste reden waarom ik blog, maar is wel leuk 🙂 )

Dus, tadaaaaaa, hier is mijn weekoverzicht:

Maandag ♥ 1 januari

Happy New Year!! Jur en ik werden vandaag nog wakker in Frankrijk. Maar helaas zat de vakantie er wel weer op…
We hadden de wekker om 8.00u gezet (op Nieuwjaarsdag dus… #vroeg) omdat we alles moesten inpakken en het vakantiehuis (van Jurs ouders) ook nog wilden poetsen. Gelukkig hadden we onze jaarwisseling lekker rustig gehouden (lees: spelletjes, goede gesprekken, wijntje, Top2000, sterretjes en om 1.00u lagen we in bed).
Om 10.00u reden we weg uit Les Sables d’ Olonne → om 19.30u waren we weer in Weesp.

Een heerlijk rustige week vakantie in Frankrijk

Mennnn wat was dit een fijne (rustige!) vakantie♥

Dinsdag ♥ 2 januari

Wakker worden in je eigen bed is ook goud waard, dat was in elk geval een pluspunt van deze dinsdag-die-als-een-maandag-voelde. Ik ging naar de kapper, ruimde de kerstboom en alle versiering op, deed boodschappen en ging naar Crossfit! Want hoewel de vakantie in Frankrijk echt heerlijk was en ik nog wel 3 weken had willen blijven, had ik CrossFit echt gemist!

Gelukkig nieuw haar

M’n haar was al vóór de kerst toe aan de kapper, alleen m’n volle agenda nog niet. Vandaag had ik alle tijd, dus: kappertje gedaan (Het is nogal een wazige foto zie ik…)

Woensdag ♥ 3 januari

Ik begon m’n dag op de praktijk: tot 13.30u had ik cliënten (en ik vond het meer dan prima om niet meteen een volle dag te hoeven werken). De rest van de week had ik nog logopedie-vakantie♥
Omdat ik dus nog in de vakantie-modus zat, deed ik verder niet zoveel vandaag. Wel ging ik ’s avonds naar Crossfit.

WOD op woensdag

WOD op woensdag

Donderdag ♥ 4 januari

Een rustige dag waarop ik niet veel wilde doen maar uiteindelijk nog best veel deed:

  • Voor een nieuwe opdrachtgever (DesignDjunky: zo nieuw dat de website nog gemaakt moet worden) regelde ik wat dingen (paar telefoontjes, paar mailtjes, zo weer 2 uur verder).
  • Ik ging op bezoek bij een lieve ex-client in Oversingel (een verzorgingshuis) om haar een gelukkig nieuwjaar te wensen (en ik nam zelfgemaakte cake voor haar mee).
  • Ik schreef dit recept voor mega lekkere en makkelijke wortelsoep.
  • Ik ging op bezoek bij mijn oma in het zorghotel in Hilversum (en ik nam zelfgemaakte cake voor haar mee).
  • Ik schreef (een gedeelte van) de tekst van onze trouwkaart.
  • Ik werkte de informatie uit van een logopedische screening die ik 15 januari ga doen.
  • Ik kreeg GOED NIEUWS over een nieuw project! (Het is volgens mij niet de bedoeling dat ik er veel over vertel, dus ik gooi wat steekwoorden: Vechtloop, Weesp, krant).

Op dit soort ‘rustige’ dagen mis ik Monster ook extra veel. Het is nog niet eens 3 weken geleden dat ik hem voor het laatst knuffelde en kusjes gaf en vertelde hoeveel ik van hem hield… Er zijn momenten dat het huis ineens weer heel leeg voelt en dat ik weer verdrietig word. Maar er zijn ook momenten waarop ik er niet aan denk. Dit betekent natuurlijk niet dat ik hem ben vergeten, want dat lieve beestje zal ik nooit vergeten♥

Monsters as staat op onze slaapkamer

Monsters as staat op onze slaapkamer, ik maakte een klein grafsteentje er bij.

Vrijdag ♥ 5 januari

Ik begon de dag met een WOD bij Crossfit en plakte er meteen een Open Gym aan vast om aan m’n 2018-CrossFit-doelen te werken.

Op papier leek deze WOD minder heftig dan 'ie in werkelijkheid was.... #dood

Op papier leek deze WOD minder heftig dan ‘ie in werkelijkheid was…. #dood

Behoorlijk afgemat deed ik de rest van de middag niet veel: ik zat met m’n laptop op schoot op de bank, cappuccino er naast en vergooide een groot deel van m’n tijd met het checken van social media, andere blogs lezen, leuke artikelen lezen op Blendle en dat soort onzin.

Zaterdag ♥ 6 januari

SPIERPIJN!! Damn, ik kon haast niet uit bed komen. M’n bovenbenen en billen (200 airsquats, 150 lunges en 100 burpees zijn blijkbaar nogal intens) deden zoveel pijn!
Ik had met Niki (die gister ook de killing-WOD-in-kwestie deed) afgesproken om vandaag WOD 5 van The Nationals te doen. Dit bleek niet ons beste idee #teamspierpijn.
We besloten er maar een oefenrondje van te maken.

WOD 5 The Nationals

Met spierpijn deed ik WOD 5 in 2,26 minuut (het was een sprint-WOD), maar ik hoop dat ik het sneller kan als ik wel fit ben…

Zaterdagavond zat ik intens gezellig bij cafe De Walrus (op 100m van ons huis, hoera), met Jur, Louise, Ilse en Sipke.
Het was de bedoeling om een paar drankjes te doen, maar ineens was het 00.00u, en toen was Jur jarig!! Dus de wijn bleef vloeien en het was nog lang onrustig 😉

Zo'n gezellig borreltje!

Zo’n gezellig borreltje!

Zondag ♥ 7 januari

Oef, beetje katerig… Gelukkig hadden we ook nog wat water tussendoor gedronken gister (anders was het vandaag écht afzien geweest). Maar FEEST: want Jur werd vandaag 48!
Hij vierde z’n verjaardag voor z’n vrienden, die gezellig kwamen borrelen bij ons thuis. Ik maakte Jurs lievelingseten: gevulde eieren, en iedereen was blij.

Jur was jarig!

Ik heb maar wat foto’s van Instagram gepakt, want ik ben totaal vergeten om foto’s te maken vandaag…

En dat was de eerste week van 2018… Het ‘gewone leven’ is nu echt weer begonnen, maar ik moet nog even wennen…

Zit jij alweer helemaal helemaal in je werk-modus?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Interactie is gezellig, daar houden bloggers van. Ik óók! Zullen we contact houden via INSTAGRAM, of FACEBOOK? Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

Volg me ook via Bloglovin

,

Mijn 17 hoogte- en dieptepunten van 2017

bewolkte twin peaks

Het is bijna 2018!! Zo vlak voor de jaarwisseling (en vanuit Frankrijk) blik ik even terug op ‘mijn’ 2017.
Ik deed namelijk ontzettend veel leuke dingen! En soms is het best fijn om even stil te staan en terug te denken aan al het moois dat is gebeurd. Maar er waren ook wat tranen….
Daarom presenteer ik: mijn 17 hoogte- en dieptepunten van 2017!
Klaar voor? Let’s go!

Hoogtepunt nr. 1: jullie!!!

Zo enorm tof dat jullie m’n blogs toch elke keer weer lezen!! Grote dank daarvoor!

 

2: Tekstbureau Nora Schenk, aangenaam!

Logo tekstbureau Nora SchenkIn 2017 begon ik voor mezelf! Als tekstschrijver. Eigenlijk werkte ik al ‘voor mezelf’: namelijk als logopedist (ook niet in dienst namelijk). Maar ik wilde al een tijdje iets anders/ meer/ wat afwisseling.
In mei 2017 besloot ik het ook ECHT te doen: ik schreef me in bij de KvK: Tekstbureau Nora Schenk werd officieel! Vanaf september ben ik wat minder in de logopediepraktijk gaan werken (nu nog 3 dagen per week), zodat ik de rest van m’n tijd zou kunnen besteden aan ‘m’n andere werk’.
Nu, december 2017, kan ik zeggen dat ik al best wat opdrachten heb gehad. Maar ik ben van plan in 2018 nog veel meer te schrijven! Work in progress….

 

3: Mijn eigen column in het WeesperNieuws

WeesperNieuws column Nora

Vanaf januari 2017 schrijf ik elke maand een column in het WeesperNieuws. Het is elke keer weer een kleine uitdaging om een goed onderwerp te vinden, maar tot nu toe is het elke maand gelukt om vóór de deadline iets in te leveren. En wat krijg ik toch leuke en lieve reacties!! In de rij voor de kassa bij de Albert Heijn, bij de bakker, op m’n werk in de praktijk, via social media, of heel random op straat (niet zo random eigenlijk): mensen spreken me aan! En dit vind ik fan-tas-tisch!♥ Zo tof om te merken dat de column écht gelezen wordt!

4: Weekendje Texel mét 25km trailrun

In februari was ik met Jur een weekend op Texel, voor de Texel Trail (van 25km).
Niet alleen heb ik héél lekker gerend, het was ook nog eens een bijzonder leuk weekend! Lees hier maar!

moe na de finish Texel Trail

Na de Texel trail (daarom ben ik zo rood ja…)

 

5: Marathon Rotterdam

In april deed ik de marathon van Rotterdam. Het ging niet helemaal zoals ik me van te voren had voorgesteld (lees hier maar), maar toch ben ik blij dat ik het gedaan heb. Dit was trouwens mijn vierde marathon!

moe onderweg bij de marathon van Rotterdam 2017 raceday

Rotterdam was zonnig, m’n ‘mood’ was iets minder zonnig…

6: En toen een dieptepuntje: een blessure…

In training naar de marathon begon het: plantaire fasciitis. Een f*cking hardnekkige blessure in m’n hiel. Ik heb een halfjaar (een halfjaar!!!) niet gerend. Na veel dryneedling (hoi terrorfysio) ging het in het najaar wat beter. Maar blijkbaar ben ik toen weer té enthousiast gaan lopen, want nu, december 2017, is de pijn wéér verergerd… Gelukkig heb ik m’n zorgverzekering voor 2018 hierop aangepast (hoi terrorfysio).

na rennen komt rollen :-) Is er leven na lopen?

Rollen, stretchen, rust, dryneedling: roep iets en ik probeer het! Alles om van m’n blessure af te komen.

7: CrossFit crazinesssssss

Mijn CrossFit-liefde werd in 2017 groter en groter! Elk PR, elke struggle, elke high-five: ik hou er van! Een vooral het fijne community-gevoel bij CrossFit0294 maakt dat ik Crossfit te gek vind. Zo te gek, dat ik het liefst 4 keer per week (vaker?) wil trainen.

buddy workout met Ineke en Maria

Kijk ons gaaaaaan!!

8: Sowieso een sportief jaar

Ik vind het best een hoogtepunt dat ik ook in 2017 zo lekker heb kunnen sporten! Okee, ik kon even niet rennen, maar ik kon wel CrossFitten, fietsen, zwemmen, hiken. En ik rende ook genoeg hoor!
Mijn sport liefde heeft ook in 2017 gezegevierd!

hardlopen training triatlon Weesp

hashtag genietonnnn

9: Vakantie in Vietnam

Omdat Jur 2 maanden in China zat, vloog ik deze zomer ‘die kant’ op. In Hongkong zag ik Jur weer, en we vlogen samen door naar Vietnam! Acht heerlijke dagen in Vietnam, met veel liefde en lol, waren ECHT een hoogtepunt in 2017!

voeten met uitzicht vanaf Bach Ma hoogtepunt

een letterlijk hoogtepunt!

10: Week in Hongkong

Na Vietnam moest Jur weer terug naar China 🙁 #dieptepuntje
Maar ik bleef nog een week in Hongkong, bij vriendinnetje U. En dit was ZO FANTASTISCH!
Overdag vermaakte ik mezelf (want U. moest werken) met avontuurlijke hikes en fijne sight-seeing. En ’s avonds at ik met U. in gezellige restaurants, borrelden we in leuke kroegen en dronken we decadent cocktails in rooftopbars. Hoogtepunt!

cocktail op een rooftopbar in Hongkong

Leventje hoor.

11: Hardlopen met reuma

Het project ‘Hardlopen met Reuma’ is ook echt een hoogtepunt van dit jaar. Ik ben erbij betrokken als ervaringsdeskundige en het heeft me al veel mooie dingen gebracht: zo sprak ik tijdens de kick-off in Amsterdam over mijn hardloopleven met reuma (en dit ga ik in maart 2018 weer doen, maar nu in Rotterdam!), stond ik in het Haarlems Dagblad en stond ik op de cover van Reuma Magazine (plus een interview in het magazine).
Een mooi project om mensen met reuma in beweging te krijgen!

Op de cover van ReumaMagazine

Ik sta op de cover van ReumaMagazine! En ik gaf ook nog een diepte-interview 😉

12: Nieuwe werkplek op zolder

Jur toverde onze zolderkamer om tot werkplek. Dus nu kan ik heerlijk rustig werken, met uitzicht over prachtig Weesp!

13: Familie en vrienden

In 2017 heb ik zoveel lieve vrienden en familie om me heen gehad! Alle gezellige etentjes en borreltjes met vriendinnen, logeerpartijtje met neefje Teun, SUP’pen, naar West Side Story, schaatsen, alle nieuwe baby’s van vriendinnen, fijne familie avondjes, m’n lieve oma’s: te veel hoogtepunten om op te noemen!

Taart met Monster en Teun bij oma

Taart met Monster en Teun bij oma.

 14: Het grootste dieptepunt van 2017:  Monster is er niet meer…

Dat lieve, kleine hondenvriendje dat al bijna 10 jaar bij me hoorde, is op 16 december ingeslapen 🙁
Ik mis hem nog elke dag….

Monster en ik hadden het koud.

Zoveel mooie herinneringen aan Monster♥

15: Ik beterde m’n leven.

Okee, qua digitale-drukte kan het nog iets beter (digiminderen! Aandachtspunt voor 2018…), maar wat betreft vlees eten verbeterde ik mijn leven: eerst kocht ik gerust vlees in de supermarkt, bijna dagelijks.
Nu eten we lang niet elke dag meer vlees, en áls we vlees eten dan haal ik het bij de slager (waar de dieren echt een ‘beter leven’ hebben gehad, voordat ze in de vitrine terecht kwamen).
Het is niet echt een drastische maatregel, maar het voelt voor mij als best een stap. En elke stap telt!

16: Het jaar afsluiten in Frankrijk

Nu, als ik dit schrijf, ben ik heerlijk op vakantie in Frankrijk met Jur. Zo fijn om het jaar hier samen af te sluiten. En ik was toe aan vakantie!

Een week in Frankrijk met de liefste

Zo zitten we er dagelijks bij 🙂

 17: Ik ben gelukkig!

Dat is toch wel het grootste hoogtepunt: ik ben gelukkig, vooral in de liefde! In 2016 vroeg Jur me ten huwelijk (ik zei ‘ja’ 🙂 ) en in 2018 gaan we trouwen. Dus heel 2017 was ik ‘verloofd’ en dat is LEUK! En 2018 wordt nóg beter!

Toeters en Bellen op verjaardag Jur positieve dingen als je vriend er niet is

Alles is liefde♥

Heel erg dankjewel dat je af en toe Miles&More bezocht in 2017♥ Hopelijk zie ik je in 2018 nog vaak terug!
Voor nu wens ik je nog hele mooie laatste dagen van 2017, een te gek oud en nieuw-feestje (of zoals ik: heerlijk rustig thuis) en een fantastisch, sportief en liefdevol 2018: dat al je dromen mogen uitkomen!

Liefs! Nora

Nora’s week: zonder Monster, advocaat bij ‘De Walrus’ en de laatste werkweek van 2017

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij 'De Walrus' in Weesp bent: eet dit!!!

Haaa hallo! Zo vlak voor kerst nog een weekoverzicht van mij.
Allereerst: heel erg bedankt voor alle lieve berichtjes die ik heb gekregen na het treurige nieuws over Monster♥
Ongelofelijk fantastisch hoe iedereen met ons meeleefde! Dat gaf ons echt zoveel steun, dankjulliewel!

Afgelopen week was heel raar: geen hondje dat ’s ochtends uit z’n mand komt om je te begroeten, niet meer de dagelijkse wandelingetjes, geen knuffeldiertje dat op de bank bij je wilt zitten… Het is echt leeg in huis 🙁
Inmiddels kan ik al weer over Monster praten zonder meteen in tranen uit te barsten, maar ik mis hem echt elke dag. Ik denk dat dat ‘missen’ nog wel even blijft, maar het leven gaat door (= dooddoener, I know. Maar wel waar.)
Dus mijn tactiek: veel praten over de mooie herinneringen aan Monster, niet aan het verdrietige einde denken. Z’n mand hebben we ook nog even in de kamer laten staan (het voelt zo ‘definitief’ als de mand ook weg is), maar we hebben besloten om de mand + etensbakjes + riem dit weekend naar zolder te brengen.

Ondertussen ging het leven dus door. En ik deed eigenlijk best wel leuke dingen deze week! Dus als je het leuk vindt: lees lekker mee!

Maandag ♥ 18 december

Ik begon de dag met een meeting bij Save-Me. Nuttig en gezellig: een goede maandagochtend-besteding.
’s Middags ging ik naar m’n oma, die zit sinds vandaag in een zorghotel in Hilversum. Oma was vorige week gevallen, heel vervelend. Ze woont in Leeuwarden (niet echt om de hoek) maar ze gaat nu dus revalideren in Hilversum (best wel om de hoek).

Bij oma op bezoek.

Oma is ontzettend blij in het zorghotel! Ze vindt het gezellig, ze heeft veel aanspraak. Plus: lekker eten (aldus oma) en veel visite! En ik ben blij dat oma blij is!

Na het bezoekje aan oma pakte ik nog fijn een WOD mee bij CrossFit0294.
Best een drukke dag: heel fijn om niet de hele dag aan Monster te denken.

Dinsdag ♥ 19 december

Een dag op de praktijk. Normaal ging ik op een ‘praktijk-dag’ tussen de middag altijd even naar huis om Monster uit te laten. Vandaag hoefde dat niet… Maar ik ging toch tussendoor even naar huis. Gewoon. Om even thuis te zijn.

’s Avonds ging ik nog even naar CrossFit, want: leuk.

een client nam een lief hondje mee.

Een client die normaal altijd alleen komt, nam vandaag (uitgerekend vandaag) een hond mee: die logeerde bij hem…. Terwijl m’n stagiaire met de client bezig was, kwam het lieve hondje onder tafel tegen me aan zitten om geaaid te worden♥
Volgens m’n collega was dit een ‘groetje’ van Monster, om te laten weten dat het goed is. Of het nou waar is of niet: ik vond het een prachtig idee!

Woensdag ♥ 20 december

Vandaag verscheen mijn column in het WeesperNieuws, een klein eerbetoon aan Monster♥
Je kunt de column hier lezen.

zoveel lieve berichtjes en kaartjes

We kregen zoveel lieve kaartjes en berichtjes voor Monster! Zelfs bloemen, kaarsjes en chocola. Zo lief iedereen!!

Na een hele dag op de praktijk gewerkt te hebben, ging ik meteen door naar ‘De Walrus’ (een fijne kroeg bij ons om de hoek), voor een kerstborrel van Save-Me. Het was zo gezellig dat we meteen maar bleven eten 🙂

Donderdag ♥ 21 december

Eigenlijk zou ik afgelopen zaterdag bij CrossFit ‘werken’ aan mijn clean (= een stang van de grond liften naar je schouders). Deze speciale les heet ‘Road to excellence’: je bewegingen en houding wordt gefilmd, zodat je dan zelf kunt zien wat er wel/niet mus gaat.
Maar omdat het zaterdag de treurigste dag uit m’n leven was (vanwege het afscheid van Monster) kon ik er niet bij zijn bij CrossFit. Maar hoe tof was het dat Daan (the godfather van Crossfit0294) aanbood om dit in te halen?! #supertof
Dus vandaag had ik een soort privéles (een soort?! Het wás een privéles)! Heel erg fijn! En heel leerzaam: ik heb nogal wat verbeterpunten…. (Lees: RUG RECHT!!)

Na CrossFit dronk ik even gezellig koffie met Louise, bij Weesperplein.

Hierna ging ik meteen door naar oma, in Hilversum dus. Heel fijn om weer even met haar te kletsen (want ze zat op d’r praatstoel hoor 🙂 Goed om te zien dat ze zo opgewekt is!)

En toen moest ik weer iets moeilijks doen. Bij het dierencrematorium ging ik de as van Monster ophalen. Dit moest heel officieel: ik werd gebeld om een afspraak te maken zodat ‘Monster weer naar huis kon’ (dit waren hun woorden…) en zodat ik het certificaat van de crematie in ontvangst kon nemen…

Ben ik ingelijst?

Wachten bij het dierencrematorium… Ik vond mezelf in dit lijstje bijna (BIJNA) een stilleven.

Na 5 minuutjes gewacht te hebben, werd ik opgehaald door een stemmig geklede man. Hij begon met het uitspreken van zijn medeleven. We gingen naar een ‘aula’, met allemaal beelden en schilderijen van dieren. En er brandden ook kaarsjes.
Het voelde als een soort therapie: de man vouwde z’n handen ineen en vroeg me met een gezalfde stem hoe het nu met me ging. Of ik het verlies van Monster een plekje kon geven. En wat Monster voor me betekende….

Pfffff. Geef me gewoon de as. Dan pin ik en kan ik weer door. Ik zit hier niet voor de gezelligheid. En als je echt alles wilt weten: lees m’n blog maar.

Maar dit zei ik natuurlijk niet. En zo duurde het bezoekje aan het dierencrematorium langer dan me lief was.

Monster is weer thuis.

Monster is weer thuis. Z’n as dan. Met certificaat. De as zit in een strooikoker, maar ik denk niet dat we Monster gaan uitstrooien. Hij wilde in z’n leventje het allerliefste bij ons zijn. Dus we hebben besloten Monsters as lekker bij ons te houden. De koker staat nu op een plankje in onze slaapkamer. Ik vind dit fijn.

’s Avonds gingen we ALWEER bij ‘De Walrus’ eten. Met vrienden Henri en Ineke.
Ik zal heel eerlijk zijn: ik vind het eten bij ‘De Walrus’ niet fantastisch. De sfeer is goed, je kunt er gezellig borrelen, maar het eten valt elke keer een beetje tegen (en altijd is er vanalles ‘op’).
Maar er is één toetje dat ik echt iedereen kan aanbevelen: de zelfgemaakte advocaat.
WAT?! Advocaat?! Dat is toch dat bejaarden-spul?!
Dat dacht ik ook. Die gele bende in zo’n fles. Niet te hakken.
Maar bij ‘De Walrus’ hebben ze zelfgemaakte advocaat. Ik zag in een soort weckpot een wit-gelig-goedje zitten (lijkt op…). Toen ik vroeg wat het was, bleek dit advocaat te zijn. Ik mocht meteen proeven. FAN-TAS-TISCH. Zo intens lekker! Met zo’n heerlijk toefje slagroom er op♥

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij 'De Walrus' in Weesp bent: eet dit!!!

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij ‘De Walrus’ in Weesp bent: eet dit!!!

Vrijdag ♥ 22 december

De laatste dag werken van 2017!!! En ik merkte dat heel veel mensen (vooral kinderen en ouders) al behoorlijk aan vakantie toe waren (DRIE clienten vergaten spontaan hun afspraak…)

’s Avonds liep ik met Jur naar molen ‘de Vriendschap’. Daar was het jaarlijkse Midwintermalen (er werd alleen niks gemaald, want het was windstil). Tijdens Midwintermalen worden er oliebollen gebakken in de molen. En er is glühwein. En er worden kerstliedjes gezongen (normaal onder begeleiding van koperblazers, maar die hadden afgezegd hoorde ik… Jammer.).
Dit klinkt suf, maar is heeeel knus!
En we kwamen allemaal gezelligerds tegen: nog knusser♥

Kerstliedjes zingen bij Midwintermalen: instant-kerstgevoel!

Kerstliedjes zingen bij Midwintermalen: instant-kerstgevoel! Foto: Carolien Mansfelt-Groenheyde

Zaterdag ♥ 23 december

Begin je weekend in de CrossFitbox en je bent meteen gelukkig. Dit geldt voor mij, dus dit deed ik.
Meteen na de training ging ik boodschappen doen. Morgen (zondag) rijden we namelijk naar Frankrijk. Daar zijn zondag de winkels dicht. Maar maandag ook, vanwege kerst. Dus ik moest inslaan.
Helaas moest de rest van Weesp dit ook. Damn wat was het druk. Ik hou dus best van boodschappen doen (je komt altijd bekenden tegen: vind ik gezellig!), maar dit was hels. Blij dat ik weer buiten stond.

Ik douchte en stapte vervolgens in de trein naar Amsterdam. M’n vriendin U, die in HongKong woont, is namelijk voor een weekje in Nederland!! Tijd voor een gezellige lunch: veeeeel om bij te kletsen!!

Heel gezellig lunchen met Ushi!

Jaaa ze is er!!

Toen ik weer thuis was (veel later dan ingecalculeerd, want: zo gezellig en moeilijk om afscheid te nemen 🙁 Ik zie U. nu pas weer op onze bruiloft…) kon ik meteen beginnen met het inpakken van m’n tas. Want morgenochtend vroeg (zo vroeg dat het eigenlijk geen ‘ochtend’ is, maar nog gewoon ‘nacht’) gaan Jur en ik naar Frankrijk!!

Zondag ♥ 24 december

Jaaaaaa vakantie!!! Jur en ik gaan een week naar Frankrijk! We mogen in het vakantiehuis van Jurs ouders♥
(Bericht aan alle inbrekers: we hebben een huis-oppas en hij is heel sterk.)
Dit zou eigenlijk een vakantie met Monster zijn: het huis ligt aan de westkust van Frankrijk, lekker aan het strand. Dus heerlijk om met Monster over het strand, door het bos en door de duinen te wandelen…. Maar dat loopt nu dus anders.

Jur en ik vieren kerst en Oud&Nieuw heerlijk met z’n tweetjes♥ Even NIKS moeten en vooral lekker samen zijn. Daar ben ik wel aan toe!

Hoe vier jij kerst? Ga je wat leuks doen? Grootse plannen of ook lekker rustig net als ik?

Hoe dan ook, ik wil JOU een hele fijne kerst en een fantastisch, sportief en enthousiast 2018 vol met LIEFDE wensen!! Lekker uitrusten, eten en genieten nu: dat heb je wel verdiend!

En in 2018 ga je NOG VEEL MEER van me horen 😉 Beloofd! Laat jij ook af en toe wat van je horen? Vind ik leuk!

Liefs! Nora

Allerliefste Monster ♥

Allerliefste Monster

Ik ben zo verdrietig…

Zo intens verdrietig.
Ons beste vriendje, de allerliefste Monster, is er niet meer.
Gister kuste en knuffelde ik hem voor de laatste keer. Snoof ik nog één keer z’n geur op, kriebelde ik hem onder z’n kinnetje, vertelde ik hem hoeveel ik van hem hield.

Arm, ziek diertje

Monster was al een paar weken ‘niet lekker’. Drie weken geleden gingen we met hem naar de dierenarts, omdat hij kortademig was. Bij het ademhalen piepte hij, hij hoestte af en toe en hij was niet het actieve, vrolijke hondje als altijd…
De dierenarts deed bloedonderzoek: Monster bleek een luchtweginfectie te hebben. We kregen antibiotica mee, dit moesten we hem twee keer per dag geven. Monster leek hiervan een beetje op te knappen. Het hoesten hield op!
Maar hij was nog steeds futloos: hij lag het liefst onder een dekentje in zijn mand.
Nu was Monster ook al 9,5 jaar, dus we dachten: het wordt een oud hondje! Hij is niet meer zo actief als vroeger, maar dat hoort bij de leeftijd.

Monster op Ossenmarkt

Vroeger was Monster altijd achter balletjes en takken aan het aanrennen. Druktemakertje 🙂

Monster wilde ook niet meer naar buiten. En als hij eenmaal buiten was, dan deed hij één plasje (tegen onze bloembak) en dan wilde hij weer naar binnen. Toen er sneeuw lag dachten we dat Monster het gewoon te koud vond buiten. We vonden hem een dramaqueen en maakten er grapjes over. Dit was vorige week. We vonden dat hij zich een beetje aanstelde en trokken hem gewoon de drempel over. Meedogenloos, met de wetenschap van nu. Want hij was toen al doodziek 🙁

Monster dronk niet meer en at nauwelijks. Hij werd dunner en dunner (en was altijd al tegen het dunne aan). Z’n spiertjes namen ook af. Maar zijn buik werd dik.

Monster ziek op de bank

Zielige, zieke Monster onder z’n dekentje.

Het slechtste nieuws ooit.

Donderdagavond ging Jur (want ik was er niet 🙁 ) met Monster naar de dierenarts. De dierenarts schrok van hoe Monster er uit zag en maakte een röntgenfoto.
Het slechte nieuws sloeg in als een bom: Monster had een tumor in z’n lever, daardoor werkte z’n lever niet meer zoals het hoorde. Z’n hele buikje zat vol met vocht, maar de rest van z’n lichaampje was uitgemergeld (te vergelijken met honger-kindjes in Afrika). Het vocht trok op naar z’n longen (er achter): daardoor was hij zo benauwd.
Hij was niet meer te redden.
De dierenarts vertelde dat Monster veel pijn leed. We moesten de moeilijkste beslissing van ons leven maken.

Allerliefste Monster op de bank

Monster wilde het liefst op de bank tegen ons aan liggen.

Laatste dag

Vrijdag belde ik al mijn clienten af, zodat ik de hele dag bij Monster kon zijn. Ik wilde hem niet alleen laten.
Monster werd bijna met het uur zieker. En wat deed het pijn om hem zo te zien lijden.
We maakten een afspraak met de dierenarts: zaterdag zouden we hem laten inslapen. Dan zou hij rust hebben en geen pijn meer hebben.

Ik heb nog nooit zoveel gehuild. Ook Jur was ontroostbaar.
We hebben Monster nog alle liefde gegeven die we in ons hadden. Miljoenen kusjes.
Monster was heel aanhankelijk, wilde alleen maar tegen ons aan liggen. Hij huilde ook. We gaven hem af en toe een hamblokje, dat was het enige wat hij nog wilde eten. Maar na een paar blokjes wilde hij dat ook niet meer.
Monster heeft z’n laatste twee nachten bij ons in bed geslapen. We waakten bij hem, hielden bakjes water voor z’n neus, zodat hij kon drinken, stelden hem gerust als hij piepte.
zo'n zoet maar hulpeloos koppie van monster
Zaterdagochtend kwam Monster in bed tussen onze hoofden in zitten. Hij kwam afscheid nemen, op zijn manier. Z’n lieve koppie legde hij op het kussen, alsof hij wilde vertellen dat hij wist wat wij wisten.
We tilden hem nog één keer naar het gras, om een plasje te doen. Lopen lukte hem niet meer: z’n bolle buikje deed vast pijn. Z’n poten waren opgezet van het vocht en hij had geen spiertjes meer over. Alle reserves waren op.

Afscheid

Om 10.45u kwam de dierenarts bij ons thuis. Ze was ontzettend begripvol en gaf ons alle tijd.
Monster lag onder z’n kleedje op de bank, maar toen de dierenarts binnenkwam sprong hij ‘waaks’ op en liep naar de deur. Boef.
We hielpen hem weer op de bank, en piepend en hijgend zakte hij door z’n pootjes, tegen me aan.
De dierenarts gaf hem een slaapmiddel (prik in z’n bil). Monster schrok van de prik en probeerde wakker te blijven. In tranen aaiden en kusten we hem. We vertelden dat het goed was, dat we intens veel van hem hielden en dat hij z’n oogjes dicht mocht doen.
Langzaam zakte hij weg. Z’n oogjes bleven open, maar dat was normaal volgens de dierenarts. Vlak voordat hij echt wegzakte, legde hij z’n kop op mijn been. Dat was het laatste wat hij deed, alsof hij me wilde laten weten dat het ‘goed’ was.
Helemaal slap lag ‘ie daar. De dierenarts legde een infuus aan in z’n pootje.
Ik aaide over z’n zachte oortjes, gaf hem kusjes op z’n koppie, fluisterde z’n naam en hield m’n hand op z’n magere borstje. Ik voelde hoe z’n hartje er mee op hield.

En nu

En nu is het leeg. M’n hart, het huis, Monsters mand: alles is leeg.
Jur en ik praten over Monster. En we huilen. We proberen samen veel mooie herinneringen op te halen en aan de leuke dingen te denken. Het is nu nog zo pril, hopelijk slijt het nare gevoel en blijven de mooie herinneringen over. Het is zo verdrietig.
Nooit meer die trippelende pootjes, nooit meer die ondeugende blik als ‘ie weer een bal naast m’n voet had gelegd, nooit meer die liefdevolle blik als ‘ie lekker tegen me aan kwam liggen, nooit meer Monster.
En ik mis hem zo vreselijk. Mijn liefste hondje♥

Op z'n dekentje, met z'n bal naast hem. Monster

 

Rust zacht allerliefste Monster♥

Liefs ♥ Nora

Vandaag geen weekoverzicht zoals ‘normaal’. Ik ben te verdrietig.
Hopelijk begrijpen jullie het.
Ik kreeg veel vragen over wat er gebeurd was met Monster, daarom heb ik het opgeschreven. Het opschrijven werkte ook een beetje therapeutisch, hoewel ik wel 4 keer in tranen ben uitgebarsten tijdens het schrijven…

Nora’s week: nightrun in de sneeuw, een enorme kerstboom en death by burpees

kerstmuts op

Goedemorgen leuke mensen! Het is maandag: dat betekent dat het hoog tijd is voor mijn dagboek.
Afgelopen week was héérlijk: ik reisde af naar Arnhem voor een nightrun (in de sneeuw!), maakte het huis kerst-proof, ik gooide alles in de strijd voor WOD4 van The Nationals (en ging bijna dood aan burpees) en ik zat een paar avondjes mega knus met Jur te chillen op de bank. En dat was nodig. Benieuwd naar mijn week? Here we go!

Maandag ♥ 4 december

Maandagochtend 7.00u: CrossFit! Blijft een moeilijk moment als de wekker gaat om 6.15u (zeker als het zo koud is buiten), maar als de WOD er eenmaal op zit: hallo energie! Ik ga best lekker op zo’n vroege workout. Zou je ook eens moeten doen.

Ik had vandaag een hele productieve dag, al zeg ik het zelf. Ik was lekker thuis aan het werk en kon het ene na het ander punt wegstrepen van m’n to-do-list. Hopla.

bierbrood met Leffe Blond

Bij een sixpack Leffe kreeg je (gratis) een mix om bierbrood te bakken. Ik ben nogal gevoelig voor dit soort marketing acties 🙂
Vandaag maakte ik het bierbrood voor de lunch en het was fan-tas-tisch. Nu wil ik elke dag bierbrood.

Dinsdag ♥ 5 december

Een dag op de praktijk.
Eigenlijk zou ik ’s avonds hardlooptraining hebben, maar m’n blessure is weer volop aanwezig sinds dit weekend… Heel erg KAK.
Ik weet niet precies waar het mis is gegaan: zondag rende ik een rustig rondje van 11km, daarna heb ik gestretcht en gekoeld (doe ik altijd na het rennen). Maar zondagavond voelde ik m’n hiel weer extra pijn doen.
De ontsteking van de peesplaat was sowieso nog niet helemaal weg, ik voelde het nog steeds zeuren, maar het leek er op dat het weg aan het trekken was. Daarom was ik wel weer (rustig) aan het rennen.
Maar nu dit weer…. Grrrrrr. Ik had dus maar besloten om de hardlooptraining over te slaan vandaag.

In plaats daarvan kroop ik met Jur op de bank en keken we ‘Alles is Liefde’. En dit was heerlijk!

tafelzuur maken met bietjes

Op de markt kocht ik vandaag rode en oranje bieten. Ik wilde altijd al een keertje tafelzuur maken en ik vond dit wel een mooi moment.
Nu zitten de bietjes (met azijn en suiker enzo) in een pot. Ik heb het nog niet geproefd….

Woensdag ♥ 6 december

Veel zieken op de praktijk vandaag… Dus veel gaten in m’n rooster. Niet erg, want ik had nog veel verslagen om te maken en dossiers om bij te werken. Dus dat deed ik.

Na werk ging ik naar CrossFit. Op woensdag staat sinds vorige week ‘handstand practice’ op het programma. Dit vind ik dus TE GEK!! Ik wil dolgraag op m’n handen kunnen lopen (gecontroleerd): nu lukt het me al om een paar stapjes te zetten (ongecontroleerd…)
Practice makes perfect, dus ik blijf oefenen. Maar zo staan er nogal wat WENSEN (= dingen die ik graag zou willen kunnen) op mijn CrossFit lijstje:

  • pull ups (joh): strict, kipping, ALLES.
  • double-unders (= touwtjespringen) en dan vlot achter elkaar.
  • handstand walk dus.
  • toes-to-bar in een lekker tempo’tje

Dit om te beginnen.
Zijn dit geschikte doelen voor 2018? JA.

m'n nieuwe passionplanner!

Die doelen kan ik meteen opschrijven in m’n nieuwe Passion Planner! Lekker shiny hè? Passion Planners zijn echt fantastisch. (Google maar eens als je niet weet wat het is).

Donderdag ♥ 7 december

Ik kocht vandaag een kerstboom!! Een enorme unit van een halve meter hoog 😉
Jur zag de bui al hangen: toen hij de bakken met kerstversiering van zolder had gehaald, en ik de kerstmuziek op had gezet (want: een kerstboom versieren MOET met kerstmuziek op de achtergrond), vluchtte hij naar boven.
Dus ik zette m’n lievelingskerstliedje van Boney M op repeat (ja echt, Boney M heeft ook een kerstliedje. Briljant.), deed een kerstmuts op, en leefde me uit op de kerstboom. Hashtag genietonnnn.

kerstboom versieren

Kijk hoe gezellig! In m’n eentje… (en in m’n CrossFit outfitje, want ik had gesport. Ik loop heus niet altijd in m’n ‘active wear’ hoor 😉 )

kerstmuts op

Jur was intens blij dat ik voor hem ook een kerstmuts had gevonden.

Vrijdag ♥ 8 december

Na een drukke dag op de praktijk (’s middags 8 cliënten achter elkaar is op vrijdagmiddag niet het allerbeste idee) stapte ik in de trein naar Arnhem.
M’n tante Wendelien had me uitgenodigd om mee te lopen met een nightrun van Arnhem.run.
Toen ik dit afsprak, had ik niet meer zo’n last van m’n blessure (nu wel weer dus). Maar ik had het dus al afgesproken, dus ik wilde wel gaan. Bovendien zou de nightrun op een heel rustig tempo zijn. Dat zou  me wel lukken.

Toen we in Arnhem aankwamen, bleek daar de wereld WIT te zijn. Overal sneeuw. En nog een sneeuwstorm aan de gang ook. Spannend: rennen door de nacht en door de sneeuw.
Voordat de nightrun startte, was er eerst een presentatie van Hans Koelewijn (schrijver van ‘het Blauwe Uur’ → een mooi hardloopboek dat ik toevallig ook al had gelezen) en een presentatie van Thomas Dunkerbeck (één van de beste ultra-trail lopers van Nederland). Heel erg interessant, maar toch zat ik een beetje weg te dutten: ik zat voor een knus knisperend haardvuur, heerlijk warm. Ik werd er rozig van.
Maar toen moesten we de deur uit. De kou in.

nightrun Arnhem

De eerste stappen buiten (ik denk dat het ongeveer 22.u was).

nightrun Arnhem RUNspiration

We renden door prachtige parken en landgoederen. Warm ingepakt uiteraard, want de sneeuw kwam inmiddels met bakken uit de lucht en er lag een behoorlijk dikke laag op de grond. Dus binnen een kwartier had ik gevoelloze tenen van de kou #mehhhh Na een uur gerend te hebben voelde ik m’n hiel ook best zeuren. En ondanks dat het tempo echt niet hoog lag, was het wel inspannend: want rennen in de sneeuw = glibberen!!

 

Na de nightrun (die duurde ongeveer anderhalf uur) stond er heerlijk kopje warme soep op ons te wachten en hadden we een gezellige nazit (dit bleef heel beschaafd hoor, zelfs toen de whiskey op tafel kwam).
Met Wendelien bleef ik in een B&B slapen (van degene die ook de nightrun organiseerde, dus we hoefden de deur niet uit). Heel erg chill!

Zaterdag ♥ 9 december

Het B&B was fijn, maar een beetje gehorig… Dus na een onrustige nacht werden we wakker in een sneeuwwit Arnhem! (na wat appjes met het thuisfront bleek dat er in Weesp (nog) helemaal geen sneeuw lag).
Wendelien en ik ontbeten gezellig samen voordat we begonnen aan onze barre toch naar het station. Met uitglij-gevaar baanden we ons een weg door de sneeuw. Blij dat we dit gedeelte hadden overleefd, dronken we nog een Starbucksje op Arnhem CS.

Arnhem met sneeuw

Op weg naar het station.

Mijn treinreis ging soepel (chapeau NS!) in tegenstelling tot de reis van Wendelien: die deed er ruim 3 uur over om van Arnhem naar Leeuwarden te komen (boeeee NS).

In Weesp was het druilerig snertweer. Zielig, want er was kerstmarkt. Samen met Jur heb ik wel even over de kerstmarkt gelopen, maar door de regen waren we er snel weer klaar mee…
Aan het einde van de middag hadden we afgesproken met onze vrienden Ruud en Anita om gezellig te borrelen en daarna naar het Korenfestival in Weesp te gaan (→ op 11 verschillende locaties treden dan koren op (wel 33 koren hoorde ik), heel erg leuk!).
We kletsten, dronken glühwein, dansten (okee, niet echt dansen, maar een beetje heupwiegen en armzwaaien) en uiteindelijk zongen we ‘Stille Nacht’ samen met honderden anderen in de Grote Kerk.
Fijne avond dit.

Zondag ♥ 10 december

Zondag = uitslaapdag. Jammer dat ik al om 8.00u wakker was.
Ik moest om 12.00u in de CrossFitbox zijn, om WOD4 van The Nationals te doen… Dus ik werd zenuwachtig wakker (zoals altijd bij dit soort dingen).
WOD4 ging een stukje beter dan WOD3 (dat waren mijn mislukte pull ups, weet je nog? #huilen). Maar WOD4 bestond uit double unders (niet mijn sterkste punt) en toes-to-bars (beetje ellendig). Gelukkig was het tweede gedeelte van WOD4: death by bupees (op & over de plate) 🙂 I like it!!

Death by Burpees = minuut 1 = 1 burpee, minuut 2 = 2 burpees, minuut 3 = 3 burpees, enzovoort. Totdat je het niet meer redt binnen een minuut.
Voelt als doodgaan ja.

WOD4 The Nationals

Ik had m’n burpees (en de DU’s, TTB’s, cleans, ALLES)er al op zitten. Alle tijd dus om een CrossFit-selfie te maken.

Terwijl ik lekker burpees aan het doen was (en met mij een stuk of 10 anderen) ging het buiten los: INEENS was heel Weesp wit! Terug naar huis (vanuit de box) was een hele tocht: death by sneeuwvlokjes.
De rest van de zondag deed ik vrij weinig en dat beviel me uitstekend!!

En dat was alweer mijn week! De twee-na-laatste (? klopt dit?) van 2017. Mennnn, dat gaat snel.
Inmiddels is deze week alweer begonnen en zit ik lekker vanuit m’n kantoor-aan-huis te werken (met prachtig uitzicht over de sneeuwwitte daken van het feeërieke Weesp♥)
Deze week staan er weer leuke dingen gepland: Vanavond ga ik naar een kerstbijeenkomst van m’n vrouwennetwerk (de Tafel van Weesp), donderdag ga ik naar West Side Story (mijn lievelings!!) in Den Haag, en zaterdag dompel ik me onder in de wereld van ‘gymeyes’ voor mijn ‘Road to Excellence’ naar de perfecte clean. (Klinkt dit laatste als geheimtaal voor je? Lees volgende week m’n blog maar, dan vertel ik er alles over!)

Nu heb ik nog 1 vraag voor je: ken jij het kerstliedje van Boney M? Word je er ook zo blij van?
Wat is jouw lievelings kerstliedje?
Okee, het waren dus 3 vragen.

Doei.

Liefs! Nora

PS. Reacties zijn gezellig! 

Nora’s week: een computercrash, bh’s testen op een trampoline en Sinterklaas-gourmetten

trampolinespringen in de kalverstraat

Haaa hoi!! Je bent er weer, leuk 🙂
Het is inmiddels maandag, dus dat betekent: hoog tijd voor mijn dagboekje van afgelopen week!
Ik had me het weekje wel hoor: een deel van m’n computer crashte (je denkt nu: HOE kan ‘een deel van je computer’ crashen?! Echt, het gebeurde. Lees maar verder.) en iedereen die wel eens een computercrash heeft meegemaakt weet dat dit een synoniem voor STRESS is… En toen moesten we ook nog met Monster naar de dierenarts
Gelukkig deed ik deze week ook leuke dingen hoor! Ik sprong een avondje op een trampoline, ik brainstormde over een feestje in de kerk en ik had een gourmet-avondje met m’n schoonouders 🙂
Klaar voor? Komt ‘ie!

Maandag ♥ 27 november

Ik werkte vandaag thuis. Er moest van alles gebeuren voor een vacature die ik geschreven had, ik had nogal een grote to-do-list voor de praktijk (ik maakte 4! verslagen) en ik had ook nog 2 aan-huis-behandelingen. Ik was er druk mee.
(Trouwens: de vacature die ik schreef stond deze week in het WeesperNieuws, heb je ‘m gezien?)

Om ook nog wat beweging te krijgen, ging ik even hardlopen. Soms gaat het rennen HEERLIJK, maar vandaag ging het niet vanzelf…

hardloopselfie in de schemering

Sexy fluorescerend hesje aan tijdens het rennen.

Dinsdag ♥ 28 november

Een dag op de praktijk. Ik ging tussendoor nog even op verjaardagsvisite bij een oud-client in het verpleeghuis: deze jarige dame (midden in de 80) zat in haar mooiste, nieuwe kleren te stralen! Echt heel knus.

Na werk ging ik door naar CrossFit, daar deed ik 300 kettlebell swings en 110 burpee boxjump overs. Volgens mij deed ik er bijna 40 minuten over. #zwaar

Ik at even snel thuis, en fietste weer door naar m’n volgende afspraak. Met een klein clubje (vrouwen), en op initiatief van predikant Marije Hage, willen we een ‘kerkdienst voor iedereen’ organiseren.

Feestje in de kerk.

Voor iedereen dus. Ook voor mij (als ongelovige die geen idee heeft wat een kerkdienst inhoudt.) Er zijn hele leuke plannen! Denk aan: goede muziek, goede verhalen, fijn samenzijn etc. Ik hou je op de hoogte.

Brainstorm 'feestje in de kerk'

Brainstormen over een ‘kerkdienst’: dingen die je niet elke dag doet.

Woensdag ♥ 29 november

Vandaag begon de computer ellende.
Eerst wat achtergrondinfo: Ik werk op een MacBook Air. Voor de niet-Apple mensen: je weet niet wat je mist! Een Mac is fan-tas-tisch, ik wil nooit meer anders.
Maar mijn softwarepakket voor de logopediepraktijk (EPD, afsprakenbeheer, declareren en boekhouden. ALLES dus.) draait alleen op Windows. Ik herhaal: draait alleen op Windows.
Ik word dus gedwongen om alsnog met Windows te werken, terwijl ik juist zo blij was dat ik daar van af was toen ik eenmaal een Mac had. Ik heb op mijn Mac via Parallels een Windows omgeving gecreëerd, en daarin draait dus mijn praktijksoftware.

En vandaag crashte Windows. #huilen
Toen bleek dat ik een maand geleden voor het laatst een backup had gemaakt. #nogmeerhuilen
Vervolgens zat ik de hele avond met m’n zwager Koen (computerdHELD en redder-in-nood) aan de telefoon, zodat hij via Teamviewer de schade kon beperken. Ik ben hem eeuwig dankbaar.
Resultaat: Windows draait weer, maar ik ben ALLES wat ik heb gedaan vanaf 27 oktober kwijt… Dus verslagen, patiëntendossiers, administratie ALLES. Uuuuuuren werk… En dat moet ik allemaal opnieuw doen. #weerhuilen

Moraal van dit verhaal: MAAK BACKUPS!! Dagelijks.
Ik heb m’n lesje geleerd…

PS. Ik ging tussen alle computer stress door nog wel even naar CrossFit. Want: leuk. En een goede afleiding.

echte pepernoten recept

Vandaag postte ik dit recept voor échte pepernoten. Dus die rechthoekige, taaie brokken. Klik op de foto voor het recept.

Donderdag ♥ 30 november

Om 8.00u ’s ochtends had ik afgesproken om een leuk projectje op te zetten voor de Vechtloop.
Samen met Jakko fietste ik naar de bunker aan het einde van de ’s Gravelandseweg voor een fotoshoot. Onderweg redden we nog een gezinnetje dat met de auto vastzat in de modder. Zoals Jur later zei: ‘Komen al die uren CrossFit toch nog van pas.’

leuk projectje in samenwerking met de Vechtloop

Doel van deze vroege afspraak: een mooi plekje langs de Vecht vastleggen tijdens zonsopgang.
Ik denk dat het gelukt is, maar ik heb de foto’s nog niet teruggezien. Wordt vervolgd.

 

Einde van de ochtend moesten we met Monster naar de dierenarts. Monster was al een aantal dagen lusteloos: hij wilde alleen maar in de mand liggen. Als we uit gingen, dan sjokte hij er een beetje achteraan en na 10 meter draaide ‘ie zich om, om weer naar huis te gaan.
Daarbij kwam ook nog dat Monster heel zwaar (en piepend) ademde. Best zielig.
Wat onderzoeken, bloedprikken en €150 later, bleek dat Monster een luchtweginfectie had… Hij heeft antibiotica gekregen.

met Monster bij de dierenarts

Monster wil niet eens LANGS de dierenkliniek lopen, laat staan dat ie zomaar naar binnen gaat… Die grote dramaqueen zat te trillen als een rietje en probeerde alle ontsnappingsmogelijkheden uit (inclusief kamikaze d.m.v. head-first van de behandeltafel te duiken)

 

♦ Nu (maandag) gaat het alweer wat beter met Monster: de medicijnen lijken te werken. Monster heeft iets meer eetlust en energie. Hij ademt trouwens nog wel als Darth Vader…♦

Nadat ik de rest van de ochtend en middag besteedde aan wegwerken van de ellende die m’n computercrsh had veroorzaakt, vertrok ik einde van de middag naar Amsterdam.
Ik was, samen met nog wat andere meiden, door Annemerel uitgenodigd om trampoline te springen in de Triumph winkel in de Kalverstraat. Raar verhaal tot zover.
Triumph (= lingeriemerk) heeft een nieuwe sport bh. En om te checken of de beloofde ‘bounce-control’ werkt, mochten we dit dus uitproberen op een trampoline. We kregen zelfs een hele trampoline-spring-les!! Vet leuk! En best een pittige workout.

trampolinespringen in de kalverstraat

hoi.

Nu ben ik niet perse de meest geschikte persoon om bh’s uit te testen. Confession: doe mij een Hema topje van een tientje en ik ben blij. Er valt niks te ‘bouncen’ bij mij, zal ik maar zeggen…. #teamnoboobs  (→ dit stuk schreef ik  2 jaar geleden. Ik lees het nu met een ongemakkelijke glimlach terug. Note to self: niet alles hoeft op het internet. Maar het geldt nog steeds, dat wel.)
Nog even over de trampoline: dat was tof!

Met Annemerel dus.

Met Annemerel dus.

Vrijdag ♥ 1 december

Een dag waarop ik nog meer scherven bijeen probeerde te vegen van m’n computercrash. Boeeeee, klaar mee.

Verder werkte ik op de praktijk, dronk ik wijntjes met Jur bij de Walrus om vervolgens samen de rest van de avond te bankhangen. Weekend!

Zaterdag ♥ 2 december

Ik begon m’n zaterdag in de CrossFitbox. (Ik gebruik dit moment om even te pronken met m’n nieuwe backsquat 2RM: 80kg 🙂 )

De zaterdag is uitermate geschikt om:
– het huis te poetsen
– boodschappen te doen
– te chillen

Dus dat deden we. Ook in die volgorde. (Kleine tip: wil je naar de Lidl op zaterdag? Doe maar niet. Wij deden dit per ongeluk wel.)

Om 16.00u stonden Jurs ouders en mijn schoonouders (even wachten…. ja je hebt ‘m 😉 ) op de stoep. En 5 minuten later Jurs dochter Puck ook. We gingen Sinterklaas-gourmetten!
We hadden allemaal een cadeautje voor Puck gekocht: als verrassing (we zouden geen Sinterklaas vieren dit jaar, maar cadeaus zijn altijd leuk), dus er hing toch een ‘heerlijk-avondje’-sfeertje.

[tussen alle stokbroodjes met kruidenboter, aangebakken vleesjes, pannetjes met omeletjes en zelfgemaakte satesaus door, ben ik helemaal vergeten foto’s te maken.]

Zondag ♥ 3 december

Uitslapen ja!!
’s Middags heb ik wat gerommeld op de computer (lees: ik ben nog steeds bezig om bij te werken na m’n computercrash) en ik rende nog 11km samen met Jur. Echt een zondag, zoals een zondag bedoeld is.

mooie lucht maar een computercrash in m'n achterhoofd

Zie de maan schijnt door de bomen?

En inmiddels is het maandag en heb ik er weer een hele dag opzitten, waar ik je volgende week over ga vertellen natuurlijk.
Komende week ga ik o.a. hardlopen in het donker tijdens RUNspiration Arnhem Night Edition en ga ik ook WOD4 doen van The Nationals (denk ik).

Zie ik je snel weer? 

Liefs! Nora

Nora’s week: een WOD&Wine, geldzaken in Vught en (niet) uitslapen.

Zevenheuvelenloop foto's de Gelderlander

Hoiiii leuke mensen! Jaaaa er is weer een week voorbij! De week waarin ik bijkwam van de Zevenheuvelenloop, samen met 26 andere vrouwen een WOD&Wine deed en de week waarin ik even flink in m’n financiën dook (geen hobby).
Benieuwd wat ik deze niet-zo-heel-bijzondere week allemaal deed? Lees mee!

Maandag ♥ 20 november

Ik werd een beetje mank maar vooral superblij wakker, denkend aan de fijne Zevenheuvelenloop van de dag ervoor. Deze maandagochtend-blijheid werd enigszins getemperd: ik moest 5-jarigen gaan screenen op een basisschool.
Een logopedische screening doen is niet een van mijn favoriete klusjes, maar uiteindelijk valt het altijd mee. Nu dus ook.

’s Middags was ik een soort heen-en-weer fietser. Ik ging naar de praktijk, toen naar een aan-huis behandeling, even naar huis, weer naar een aan-huis behandeling en weer even langs de praktijk…. Pffff.
En oja, toen ook nog naar Crossfit (waarin ik een truster PR zette! → 54kg, hopla.)

Zevenheuvelenloop foto's de Gelderlander

Altijd leuk om na een loopje internet af te speuren naar foto’s 🙂 Het mag duidelijk zijn dat ik INTENS heb genoten tijdens het rennen♥

 

Dinsdag ♥ 21 november

Niet zoveel te vertellen over deze dag op de praktijk. Behalve dat er taart was! Want m’n collega was jarig.

Dinsdagavond = hardlooptraining. Bij de Gaasperplas deze keer.
Ik probeer om me tijdens de training niet te laten verleiden om weer full-speed te gaan. M’n hiel is nog gevoelig, maar als ik gefocust ren (letten op techniek) hoop ik dat het vanzelf voorbij gaat. Van niks-doen word ik ook niet beter. #motto

lekker wazige hardloopfoto

Omdat ik tijdens de loopscholing niet alle oefeningen doe, had ik mooi tijd om deze lekker wazige hardloopselfie te maken.

Woensdag ♥ 22 november

Alweer een dag op de praktijk. Met wat gaten, want er heerst weer een verkoudheid/ hoestje/ griepje/ eindejaars-depressie.
Na werk ging ik meteen door naar Crossfit, waar ik alweer een PR zette! Deze keer op de Overhead Squat → 55kg, hopla.

Loempia's uit de oven

Thuis maakte ik hele makkelijke en superlekkere ovenloempia’s. Ik denk dat het recept binnenkort voorbij komt.

Vandaag kwam ook mijn column in het WeesperNieuws. Je leest ‘m hier!

Donderdag ♥ 23 november

Jur en ik stapten ’s ochtends in de auto om naar de boekhouder te gaan. Die zit in Vught. #verweg

In de auto naar de boekhouder

In de auto naar de boekhouder.

Als je gaat trouwen (OMG) komen daar ook best wat financiële zaken bij kijken, dus dat wilden we even doorspreken. Maar alles is onder controle! Thuis hebben we meteen alle financiën maar even doorgenomen. Leuk is anders, maar dan is het maar weer gedaan.

Vrijdag ♥ 24 november

Ik had een mega productieve dag op de praktijk. Veel dingen kunnen afstrepen van m’n to-do-list (die overigens NOOIT leeg wordt.. Voor elk ding dat ik wegstreep lijken 3 dingen terug te komen. Ken je dat?)

Toen ik thuiskwam bouwde ik even snel een bak guacamole (klik hier voor het allerbeste guacamole recept) en toen ging naar de Crossfitbox. Vanavond was er namelijk WOD&Wine: eerst een WOD (= workout) en daarna wijn drinken. Op mijn lijf geschreven dus!!
Deze WOD&Wine was alleen voor vrouwen en iedereen mocht aanhaken (mits: vrouw). Ik heb nog geprobeerd om in mijn sociale kringen wat chickies enthousiast te maken, maar niemand wilde mee!  Excuses als: ‘Crossfit is alleen voor fitgirls‘ en ‘straks ga ik dood‘ werden gebruikt….
Ik denk dat ik m’n vriendinnen maar even deze blogpost moet laten lezen.

wijntje! WOD&Wine

Na de WOD: tijd voor wijn!

naborreltje bij Aaltje

En we gingen gewoon nog even door met borrelen. Bij Aaltje. In onze sportkleren.
(niet op de foto maar wel deel van de gezelligheid: Jur, Sipke, Ilse, Maaike en Fabienne).

Zaterdag ♥ 25 november

Heus niet brak van de borrel gisteravond hoor. Maar ik sliep wel uit! Tot 9.00u.
Vroeger (zeg: 10 jaar geleden) kon ik echt een gat in de dag slapen, of in elk geval tot 11 of 12 uur op bed liggen. Maar dit kan ik niet meer? Tot 9.00u slapen is al heel wat tegenwoordig. Dan kan ik ook nog wel even blijven liggen, maar na een half uur word ik onrustig en wil ik ‘dingen’ doen. Dan vind ik het zonde om op bed te blijven liggen.
En weet je wat gekke is? Op dagen dat ik niet kan uitslapen (als ik moet werken ofzo), dan wens ik elke keer weer dat ik langer in bed mag blijven liggen. Maar op dagen dat dat dus wel kan, doe ik het niet. Hebben meer mensen dit?

’s Middags rende ik nog een lekker stukje langs de Vecht. Samen met Jur. En met een beetje hielpijn #mehhhhh

Lichtgele hardloopschoenen worden nogal snel bruin

M’n ooit lichtgele hardloopschoenen zijn inmiddels smoezelig bruin (bijna dezelfde kleur als de vloer)… Goede reden om nieuwe te kopen 😉

Zondag ♥ 26 november

Ja, inmiddels is het zondag. Ik heb er al een WOD opzitten (Hero-WOD: Mr. Joshua. Met lekker wat stukjes hardlopen tussendoor).
En de rest van de zondag ga ik chillen. Daar zijn zondagen namelijk zeer geschikt voor.

Komende week staat er nog niet zo veel in m’n agenda. Maar meestal vult m’n week zich vanzelf wel.
In ieder geval ben ik er zondag (of maandag?) weer met m’n dagboek van de afgelopen week. Tot dan? CIAO!

Liefs! Nora

Nora’s week: Zevenheuvelenloop, Sinterklaas intocht in Weesp en yahtzee.

Nora en Jur bij Sinterklaas in Weesp

Hoi allemaal! Het is al dik maandagavond (laat) en ik heb nu pas tijd om te beginnen aan mijn dagboek van de afgelopen week. Erg? Nee hoor. Gewoon druk. En dat is TOP!

De afgelopen week was ook druk. In de goede zin van het woord. Ik at met m’n leuke buren, had twee zakenlunches, zette serieuze stappen als #zakenmeisje (beetje overdreven, maar ik heb je aandacht he?) en ik deed mee met de Zevenheuvelenloop!!
Goed. Klaar voor mijn dagboek? Let’s go!

Maandag ♥ 13 november

Ik begon de week om 7.00u in de CrossFitbox en zette meteen een nieuw PR (dat heet 1RM in CrossFit-taal) op de thruster (52,5kg). Yesss!

Ik had een lunch-brainstorm-meeting. Eigenlijk bij restaurant Uit&Meer, maar dat bleek dicht te zijn. Daar kwam ik overigens pas achter toen ik er al naartoe gefietst was (is maar 4km hoor, maar wel met tegenwind #zweet). Gelukkig was ik op tijd, dus kon ik de mannen met wie ik had afgesproken even inlichten dat ze NIET naar Uit&Meer hoefden te komen.
We spraken af bij La Ruelle, daar kan je namelijk ook prima zakenlunchen 🙂

Werken bij La Ruelle

Ik was te vroeg bij La Ruelle (of eigenlijk was mijn afspraak nogal te laat…) dus ik kon nog even de digitale nomade uithangen.

’s Avonds had ik nog een vergadering met m’n kwaliteitskring van logopedisten. Niet echt m’n lievelings-maandagavond-bezigheid, maar wel nuttig.

Dinsdag ♥ 14 november

Ik werkte de hele dag op de praktijk (Druk want: stagiaire, wekelijks overleg met collega’s en een aan-huis-behandeling).
Dinsdagavond is sinds 3 weken weer hardloopavond!! Eindelijk kan ik weer lekker meerennen met m’n hardloop-clubje. Vandaag was de training op de atletiekbaan in Zuid-Oost.

baantraining op dinsdag

Tijdens de loopscholing moest ik even afhaken: die gekke hupsjes zijn hiel-technisch nog niet echt verantwoord (merkte ik vorige week).

Woensdag ♥ 15 november

En weeeeer een dag op de praktijk. Op woensdag zijn m’n collega’s allemaal vrij/ op andere plekken aan het werk: dit is aan de ene kant fijn, want dan zit ik niet de hele tijd te kletsen met iedereen (tussen de behandelingen door). Maar aan de andere kant betekent het ook dat ik alle telefoontjes moet opnemen. En op de een of andere manier staat de telefoon op woensdag altijd roodgloeiend #mehhhh

’s Avonds gingen Jur en ik uit eten met onze lieve buren Bauke en Syl. We streken neer bij ons lievelingsrestaurant in Weesp: Aaltje. Bij ‘uit eten’ hoort wijn. En in plaats van een toetje nam ik Irish Coffee. M’n goede voornemen ‘geen drank door de weeks’ gooide ik voor het gemak maar even over boord.

eten bij Aaltje met buren

Maar het was bere-gezellig, getuige de wazige foto’s 😉 En we hebben het niet eens laat gemaakt.

 

Donderdag ♥ 16 november

In het kader van: ’s avonds een vent ’s ochtends PRESENT, stond ik om 7.00u in de CrossFitbox. Wat nou wijn/ Irish Coffee/ brak?! Ik was meteen wakker.

’s Middags had ik alweer een zakenlunch. Mennn, ik lunch wat af. Deze keer voor Save-Me, bij Weesperplein.
(ik loop deze week wel alle eettoko’s in Weesp af hè?)
Dit was echt een hele toffe meeting: een van de mannen aan tafel was werkelijk een wandelende brand-marketing-allesweter: super interessant! Vooral alle voorbeelden die hij steeds uit z’n mouw schudde.

Save-Me in chocoladeletters

Goede ontwikkelingen en mooie plannen voor Save-Me: trots!!

’s Middags liep alles even anders… Ik werd geveld door intense buikpijn en kon alleen nog maar op bed liggen 🙁
Ik moest zelfs het symposium waar ik ’s avonds naartoe zou gaan afzeggen…

Vrijdag ♥ 17 november

Buikpijn nog aanwezig, maar toch maar gaan werken. Hup, diclofenac erin!

’s Avonds kwam Puck (Jurs dochter) gezellig bij ons eten.

potje yahtzee met Puck

Lekker knus op vrijdagavond spelletjes spelen, ik hou er van!

aan tafel!

Aan tafel!

Zaterdag ♥ 18 november

Buikpijn, dus geen CrossFit…
Ik nestelde me met een dekentje op de bank en werkte aan een schrijfklus. Voor Save-Me had ik een paar weken geleden een vacaturetekst geschreven, die vacaturetekst was weer opgevallen bij een ander bedrijf en nu mag ik ook twee vacatures voor dit bedrijf uitschrijven. Jeeee!!

Ik was al de hele dag een beetje zenuwachtig, want: Sinterklaas is in aantocht!! En ik vind Sinterklaas toevallig de leukste feestdag van het jaar.
Uiteraard stonden Jur en ik ’s middags langs de Vecht om Sinterklaas en alle Pieten te verwelkomen. Dit is in Weesp echt één groot feest, zelfs in de stromende regen.

Sinterklaas in Weesp 2017

Zie ginds komt de stoomboot!!

’s Avonds gingen we nog even langs het 30ste verjaardagsfeestje van Joost. We gaven hem de biografie van Rich Froning (= CrossFit grootheid, want Joost houdt ook van CrossFit), met een kleine dubbele agenda: ik hoop dat ik het boek ook mag lenen als Joost ‘m uit heeft (hopelijk leest Joost m’n blog).

Zondag ♥ 19 november

Wakker met buikpijn: niet echt meer zoals de afgelopen dagen (gelukkig over!), maar wel van de zenuwen. Want: Zevenheuvelenloop!! Het eerste loopje dat ik doe sinds de Marathon van Rotterdam (en die was in april….).
Ik ben nog niet helemaal over m’n blessure heen (lees hier maar wat er allemaal aan de hand was/ is) dus ik was een beetje huiverig voor de 15km die me te wachten stonden in Nijmegen. En dan heb ik het nog niet eens over de hoogtemeters (zevenHEUVELENloop klinkt best heftig toch?)

Maar lang verhaal kort: het viel REUZE mee en het was TE GEK! Die 15km vlogen voorbij. En die 7 heuvels? Ik heb er maar 2 echt gevoeld.
De Zevenheuvelenloop is wel een ontzettend druk evenement. Er was geen stukje vrij op het parcours. Zigzaggen dus.
Jur en ik liepen samen: in een heerlijk tempo’tje waarbij we nog gewoon konden praten. Fijn!!
Mijn hardloop-liefde is weer helemaal aangewakkerd. Ik heb zin om nog veel meer loopjes te doen! Misschien een halve (marathon) in december? Of loop ik nu te hard van stapel?

Finish na zevenheuvelenloop

Heel erg blij dat ik zonder noemenswaardige pijntjes ben gefinisht! En zooo fijn om weer een loopje samen met Jur te doen!

Zevenheuvelenloop

Ik had trouwens nog nooit aan de Zevenheuvelenloop meegedaan, maar die stond al een paar jaar op m’n wish-list. Prachtig parcours! Wel intens druk onderweg.
En Zevenheuvelenloop is in Nijmegen: duurt nogal lang voordat je daar bent met de trein… (met dank aan de NS die precies DIT weekend werkzaamheden had gepland)

Wellll guys, dit was mijn week.
En nu is het alweer maandagavond en heb ik alweer een enorme to do list afgewerkt. Maar daar vertel ik je volgende week over.

Komende week ga ik o.a. naar de boekhouder-die-alles-van-trouwen-afweet, naar de WOD&Wine van CrossFitt0294 (= eerst een WOD en daarna wijn drinken. Joehoeee. En: dit is voor alle sportieve ladies die CrossFit een keer willen uitproberen. Dus als je zin hebt: stuur maar even een berichtje) en verder heb ik nog helemaal niet zo veel plannen. Heerlijk.

Spreken we elkaar volgende week weer? Gezellig!

Liefs! Nora