Berichten

Nora’s week 5: een interview, een love-shoot ♥ en ineens een HELEBOEL opdrachten!

Ha hallo! Tof dat je weer meeleest met mijn dagboek van de afgelopen week.
Mijn week was DRUK!! Maar dat is alleen maar leuk 🙂 En ik kan toch niet zo goed stilzitten. Ik deed deze week ook veel dingen-die-je-niet-elke-dag-doet, zoals een fotoshoot voor RunnersWorld en een kidsrun van 400m (en dat op m’n 33ste).
Lees je mee?

Maandag ♥ 29 januari

Maandag was een goeie dag! Ik werkte vanuit huis en deed echt lekker veel werk. Nice!
Ik heb zelfs nog even tussendoor koffie kunnen drinken bij vriendin Anita.

’s Middags hielp ik Jur op de zaak met wat til- en sjouwwerk. Hij wilde 2 bureaus van een verdieping hoger naar zijn kantoor sjouwen, en de 2 bureaus uit zijn kantoor moesten dan weer een verdieping omhoog. En als er wat getild moet worden, kun je MIJ er tegenwoordig goed bij hebben 😉 *doet even een zelfingenomen bicep-curl voor de spiegel*

Toen ik toch al zo lekker aan het liften was, besloot ik ook maar even te gaan CrossFitten. Zonder al te veel in CrossFittaal te roeptoeteren, wil ik toch even vermelden dat er vandaag een bijzonder leuke WOD was:
In 12 minuten: max. squatcleans en 1 mijl rennen.
Je moest dus van te voren goed inschatten hoe lang je over die 1 mijl ging doen, zodat je de minuten ervoor kon gebruiken voor squatcleans. En je mocht geen seconde langer dan 12 minuten er over doen. Lastig ja.
Ik ben uiteindelijk tot 27 squatcleans gekomen en was ook nog binnen de tijd terug van rennen. #hopla

De maandag werd nóg een beetje leuker met zelfgemaakte pizza’s.

’s Avonds hadden Jur en ik een telefonisch interview met een journalist van RunnersWorld, want: we komen in het tijdschrift!! Ik verklap nog niet te veel, maar het tofste is vooral dat Jur en ik er samen in komen♥
Eind februari ligt ‘onze’ RW al in de winkel: dan zal ik het hier ook posten!!

Dinsdag ♥ 30 januari

Over vandaag kan ik redelijk kort zijn: Ik werkte op de praktijk en ging eindelijk weer eens naar hardlooptraining! Dat was tof.

Eindelijk weer eens naar hardlooptraining!

Woensdag ♥ 31 januari

Overdag werkte ik op de praktijk. Dankzij de griepepidemie had ik een redelijk rustige dag: prima!
Ik kreeg vandaag een via mail een aanvraag voor een hele leuke opdracht. Het is nog niet helemaal rond, maar ik verklap vast: het heeft met de gemeenteraadsverkiezingen en campagne voeren te maken en het wordt niet saai (als het aan mij ligt) 🙂 En de persoon die me mailde was enthousiast geraakt door dit filmpje (waarvoor ik mezelf nou niet bepaald een Oscar zou geven.)
Haha! Hopelijk gaat het door! Dan vertel ik meer.

Wat doe je op een woensdagavond zonder al te veel plannen? → CrossFit lesje tussendoor!

Zware workout, pullups, clean & jerks, ALLES. En toch nog shinen 😉

Donderdag ♥ 1 februari

Kickstart CrossFit om 7.00u: nice! En meteen wakker.
’s Ochtends had ik vervolgens een afspraak met mijn terrorfysio. Mensen denken waarschijnlijk dat Sybilla a.k.a. de terrorfysio, met haar blote handen botten kan breken, alleen maar lacht als ze haar martelwerktuigen poetst en dat ze er uit ziet als de vrouwelijke versie van de Terminator.
Maar dat is dus niet zo!! Om te zorgen dat de beeldvorming rondom m’n terrorfysio niet volledig uit de hand loopt, heb ik besloten een foto te maken van ons samen!
Disclaimer: de foto is vóór de behandeling gemaakt. Toen kon ik dus nog lachen….

Ik lach een beetje schaapachtig want ik weet wat er nog moet komen. Sybilla kneep hier niet stiekem heel hard in m’n schouder ofzo. #beeldvorming

’s Middags kwam er een fotograaf naar Weesp toe: Jur en ik kregen een ‘loveshoot‘. In hardloopkleren!!
Ook weer voor dat artikel in RunnersWorld: zo tof!! Alsof het trouwfoto’s waren stonden we te poseren op de Vechtbrug: elkaar diep in de ogen kijkend en rillend van de kou. Prachtig.

Tussen de buien door zijn er volgens mij fantastische foto’s gemaakt door deze fotograaf!

Na deze fotosessie trok ik snel m’n gewone kleren weer aan, want ik had een zakelijke meeting (eigenlijk een bespreking van een mogelijke opdracht) bij ’t Heertje in Weesp. Het zakenmeisje in mij wordt hier echt enthousiast van #joehoeeee!

Aan het einde van de dag had ik ook nog op de praktijk afgesproken met m’n collega’s om de tarieven van 2018 (van de verschillende zorgverzekeraars) in te voeren. Toen dat gedaan was kon ik meteen januari declareren. TOP.

Vrijdag ♥ 2 februari

Een volle dag op de praktijk (en geen van m’n clienten was ziek. Is de griepepidemie over?)
’s Avonds crashte ik met mijn grote vrienden Jur en GInTonic op de bank. Weekend!!

[het was leuk geweest als hier een foto had gestaan he? Maar die heb ik niet.]

Zaterdag ♥ 3 februari

Vandaag had ik de hele dag een bijscholing in Nieuwegein. Op zaterdag ja…
Samen met 100 andere logopedisten (99 vrouwen en 1 man) volgde ik workshops over ‘verbetertechnieken’ en ‘motivational interviewing’. Eigenlijk best ok!
Tijdens de lunch vond ik nog een grote KEVER in m’n salade (eigenlijk onderin. Ik had dus net de rest van m’n salade opgegeten OMG). De kok kwam me persoonlijk excuses brengen, dat was aardig.

Op zo’n logopedisten-dag kijk ik echt m’n ogen uit.

Zondag ♥ 4 februari

Omdat m’n lieve neefje Teun 4 jaar was geworden gingen we langs op verjaardagsvisite (in Gouda).

Eerst cadeautjes!!

Bij AV Gouda (de atletiekvereniging waar m’n moeder bij zit) was vandaag de ‘Groenhovenloop’: met ook een kidsrun van 400m voor kinderen vanaf 4 jaar. En omdat Teun nu dus 4 is, mocht hij meedoen!
Och jongens, deze kidsrun was echt té schattig! Allemaal ukkies die bloedfanatiek over de atletiekbaan rennen: hier ging m’n sportershart harder van kloppen (m’n SPORTERSHART ja. Niet m’n moederhart dus.)

Vlak na de start, met nog een lange weg te gaan…

Ik coachte Teun door de 400m heen. Maar eigenlijk had hij dat niet nodig, want hij rende onvermoeibaar door! Ik kon dus gewoon lekker meerennen.

Trotse Teun met z’n medialle. En trotse Noor! Ik hou van sportieve kinderen.

En nu is het zondagmiddag! Ik spring zo nog even lekker op de fiets op zolder (rondje op de Taxc van Jur dus), want ik heb zin om me in het zweet te werken. Plus: een beetje fietstraining is geen overbodige luxe voor mij (mennn, heavy shit).

Komende week staat m’n agenda alweer vol: morgen heb ik een meeting waar hopelijk een mooie opdracht uitkomt, donderdag ga ik de hele ochtend filmen (wat?!) en ergens deze week ga ik ook WOD 6 van The Nationals doen: leuk!
En oh ja! Vanaf donderdag hebben we een maand lang een logeer-kat!! Heel fijn om dan weer even een diertje in huis te hebben.

Ik hoop dat jij net zo’n productieve week had als ik!
Zie ik je snel weer hier?

Liefs! Nora

4 februari 2018/2 Reacties/door Nora

Crossfit

7 situaties die elke CrossFitter herkent | ik weet er alles van…

Het zal je niet ontgaan zijn, maar ik hou van CrossFit.
Dus JA, alweer een blog over CrossFit #waarhethartvolvanis

Of je nou een die-hard CrossFit beest bent, of gewoon een amateur CrossFit-wannabe (hoi!!), er zijn bepaalde situaties die elke CrossFitter tegenkomt. En de meeste zijn niet fraai… Er zullen mensen zijn die het raar vinden dat ik (en iedereen die Crossfit doet) dit zichzelf aandoet. Dat zou ik misschien ook vinden als ik niet zo dol was op CrossFit. Maar nu dus niet. Want dit HOORT erbij. Het maakt CrossFit EPISCH.
Ik heb mijn meest voorkomende (gênante) situaties op een rijtje gezet en ik denk zomaar dat ik niet de enige ben die dit meemaakt.

7 situaties die elke CrossFitter herkent.

Situatie 1. Je bent nooit tevreden met je PR’s

Het maakt niet uit met hoeveel kilo je je oude 1RM hebt verbeterd: je wilt altijd meer, harder, sneller, zwaarder.
Een random voorbeeld: je kan ein-de-lijk een (1!!) kipping pull-up!! Jeeee! Maar een paar seconde later ben je al niet meer tevreden en wil je er minstens 3 achter elkaar kunnen. Ok, dit was geen ‘random’ voorbeeld, dit was ik zelf. Maar je snapt wat ik bedoel. Met een PR ben je gewoon nooit tevreden, en als je eerlijk bent: dat ga je waarschijnlijk ook nooit worden.

Situatie 2: Je krijgt regelmatig een wallball in je gezicht.

Wallballs.. sowieso geen favoriet. Tijdens een setje wallballs komt er gegarandeerd een moment waarop je armen even afhaken. Je krijgt die unit nog net de lucht in, maar zodra de wallball op z’n hoogste punt is weet je het al: dit gaat pijn doen. In een soort slow-motion zie je die 4, 6 of 9kg op je af komen en het enige dat je kunt doen is incasseren. En hopen dat je je neus niet breekt.
En dan? Ik weet alleen hoe het bij mij gaat: ik kijk eerst of niemand heeft gezien hoe onhandig ik was (want: hashtag knullig), vervolgens wrijf ik even over m’n gezicht en check ik of er geen bloedsporen achterblijven op m’n handen (je weet maar nooit). Dan raap ik de wallball op en ga verder waar ik gebleven was. In de hoop dat ik dat ding deze keer wel kan opvangen.

Situatie 3. Je hebt striemen op je hele lijf dankzij de double-unders

Voordat je de double-unders echt goed onder de knie hebt, gaat er een lang traject van zelfkastijding aan vooraf.
Als je eenmaal een paar DU’s kan, maar nog niet zo pro bent dat je er 50 achter elkaar kunt, dan komt er hoe dan ook een moment dat het springtouw tegen je arm/ kuit/ been /BIL aan ketst: met een dikke, rode striem als gevolg 🙁

Kijkkk hoe charming ik kijk tijdens double-unders 😉

Situatie 4. je hebt overal blauwe plekken….

Je sleutelbeen zit vol met blauwe plekken van de clean & jerks, of je hebt iets te enthousiast burpees gedaan met als gevolg: blauwe knieën of zelfs schaafplekken… En dan heb ik het nog niet eens over je schenen: tijdens deadlifts zijn deze de sjaak.
De persoon die nog nooit een blauwe plek van CrossFit heeft gekregen, wil ik persoonlijk een medaille geven.

Situatie 5. …. en daar ben je trots op!

Hell yeah! Deze battle scars zijn het bewijs dat je keihard hebt gebikkeld!

Situatie 6. Je hebt handen waar een gemiddelde stratenmaker jaloers op is.

Ik schreef er al eerder een blogpost over: Crossfit handen… Je ontkomt niet aan dikke eeltplekken op je handen als je regelmatig aan CrossFit doet. Je kunt wel proberen om er iets aan te doen (klik maar op deze link) maar in no-time zijn je handen weer bezaaid met harde stukken eelt.
Ach. Het heeft ook wel wat. Behalve tijdens romantische avondjes….

Situatie 7. Je kunt tegelijkertijd kapot en intens gelukkig zijn.

Dat gevoel aan het einde van een WOD: goud!! Dat je helemaal kapot op de grond ligt. Zwetend, misschien kwijlend.
Uitgeput. Maar intens gelukkig, omdat de WOD voorbij is en je het toch maar mooi hebt geflikt! Je weet nu al dat je morgen met een hijskraan uit bed moet worden getakeld door de spierpijn. Maar toch ben je zielsgelukkig.
Ik denk niet dat ik dit gevoel kan uitleggen, maar ik gok dat iedereen die wel eens een WOD heeft gedaan dit herkent 🙂

En? Herkenbaar? Of heb jij hele andere CrossFit struggles? Ik ben benieuwd!

Liefs! Nora

24 januari 2018/7 Reacties/door Nora

Lief dagboek

Nora’s week 3: schaatsen mét glühwein, eindelijk een pull-up, en make-up overdosis

Heee hallo! Wat gezellig dat je weer meeleest met mijn dagboek.
Afgelopen week was leuk! Zo schaatste ik weer eens (meteen 27 km!), deed ik een screening op een basisschool, had ik vanwege de storm ineens een hele vrije dag en liet Puck haar make-up skills op me los (er zijn foto’s…).
Let’s go!

Maandag ♥ 15 januari

Ik begon de week in Nederhorst den Berg. Op een basisschool screende ik alle 5-jarigen (logopedie). Dit is altijd best een klus (want vooraf moet ik alle ingevulde formulieren verwerken, alle kinderen krijgen een individuele screening, dan overleg ik met de leerkracht en daarna moet ik alle ouders bellen om de resultaten terug te koppelen).
Toegegeven: dit is niet mijn favoriete werk. Maar! Eigenlijk vond ik het vandaag best ok! Er zaten wat gezellige kletskous-kinderen bij: vind ik leuk.

Kijk eens hoe hard ik aan het werk ben. En ja, dat is een treinstoel achter me.

’s Middags werkte ik thuis wat klusjes weg en pakte ik nog mooi een lesje CrossFit mee #whoehoe

Dinsdag ♥ 16 januari

En volle dag op de praktijk.
Na werk besloot ik om even een stukje te rennen. Rustig aan en niet te lang (8km), want m’n hiel zeurt nogal… Maar het ging fijn! Na het rennen (of het nou 5 of 25km is) voel ik me altijd zo blij: blij dat ik het gedaan heb maar ook blij dat ik weer thuis ben 🙂

Geen idee waarom ik zo chagrijnig kijk op deze hardloopselfie, want eigenlijk was ik heel vrolijk!

’s Avonds had ik een meeting met de ‘feestje-in-de-kerk’-commissie: halverwege 2018 (waarschijnlijk begin juni) organiseren we een ‘Feestje in de kerk’ tijdens de kerkdienst in de Grote Kerk in Weesp. Het wordt eigenlijk een ‘kerkdienst’ waarbij iedereen kan aanhaken (maakt niet welk geloof je hebt en of je überhaupt gelooft #ikniet). Er worden inspirerende verhalen verteld, misschien komt er een koor (lekker meezingen!) en na ruim een uur loop je hopelijk verrijkt en vol inspiratie weer naar buiten.

Disclaimer: er wordt niet gebeden, gemediteerd of zweverig gedaan. Lekker toegankelijk voor iedereen dus!

Woensdag ♥ 17 januari

Overdag werkte ik op de praktijk #werkwerkwerk
En daarna ging ik naar Crossfit #WODWODWOD
Goed nieuws trouwens: ik kan 1 kipping pull-up!! YESS. Hard trainen helpt dus. Nu nog harder trainen om er wat meer achter elkaar te kunnen. En een strict pull-up staat ook nog op m’n lijstje.

’s Avonds kwam onze trouwambtenaar bij ons thuis voor het voorgesprek van onze bruiloft! Oeehhhh spannend!
De trouwambtenaar is trouwens m’n tante 😉 Dat maakt het extra leuk. Ze is namelijk een ontzettend goede spreker, dus ik weet zeker dat ze ons fantastisch kan trouwen.

Met de trouwambtenaar (= m’n tante) om de tafel!

Dit is trouwens een foto van onze trouwlocatie♥

Donderdag ♥ 18 januari

7.00u: kickstart in de CrossFitbox!! Ik hou er van. Even goed zweten voordat de dag begint♥
Ik heb met trouwens ingeschreven voor ‘The Open’ van de CrossFitt Games: wie doet er nog meer mee?

Het kan niemand ontgaan zijn: WAT EEN WIND donderdag! Storm dus.
Ik moest ’s middags voor een vergadering naar Amsterdam (Overtoom). Met de auto was geen optie (parkeren in het centrum: liever niet. Plus: overal file.) Maar er reden ook geen treinen… Dus geen vergadering.
Ik moest ’s middags eigenlijk ook naar m’n terror-fysio in Amsterdam. Maar zelfde verhaal als hierboven…. Dus afspraak verzet.
En zo kwam het dus dat ik ineens de hele donderdag vrij was van afspraken! Best fijn, want zo kon ik lekker even doorwerken thuis.

Zo 's ochtends vroeg is Weesp extra mooi.

Stilte voor de storm… (dit was ’s ochtends vroeg)

Vandaag kwam deze blogpost met handige tips om DOOR te gaan tijdens een workout online. Al gelezen? Vooral tip 1 vind ik goud waard. Ik pas ‘m elke dag toe 😉

Vrijdag ♥ 19 januari

Na een volle dag op de praktijk, kwam ’s avonds Puck (Jurs dochter) bij ons eten en slapen.
Nadat we een paar potjes ’30 seconds’ hadden gespeeld (spelletjes zijn leuk!!), wilde Puck graag haar make-up skills laten zien. Dus ik kreeg een make-over.
Na een half uurtje zat ik volgeplamuurd met primer, concealer, foundation, contour, bananapowder, lippenstift, eyeliner en mascara (van de helft weet ik maar wat het is).
Ik zag er uit als een Chinees (vond ik) #geel. Maar het was wel gezellig 🙂

Make-up artist Puck 🙂

Zaterdag ♥ 20 januari

Zaterdagochtend CrossFit is m’n lievelings: altijd gezellig en (meestal) toffe WOD’s. Dus ook deze zaterdag stond ik om 9.00u in de CrossFitbox. I like it.

’s Middags had ik afgesproken met vriendin Guusje om te gaan schaatsen! Guusje zit er op en kan het dus heel goed. Ik schaats precies 1x per jaar (met Guusje) en kan het dus niet zo goed. We gingen naar Flevo on Ice: dit blijkt best wel ok te zijn! #aanrader
De baan is 3 km, en dat is een stuk uitdagender/ afwisselender dan de 400m schaatsbanen waar je normaal schaatst #mijnmening
We schaatsten totaal 9 rondjes (dus 27km!! Best knap, zeker als ik je vertel dat ik maar 1 keer ben gevallen.) en we dronken glühwein. Want schaatsen en glühwein is zoiets als komkommer in je GinTonic: het hoeft niet, maar het is wel lekker.

Bij schaatsen hoort gluhwein!

Kijk me gaaaaaan!!!

Na het schaatsen haakte vriendin Noortje aan en aten we heel knus bij restaurant Weesperplein.

Zondag ♥ 21 januari

En toen was het alweer zondag! Mennn, wat gaat zo’n week (en vooral het weekend) snel.
Zondag = uitslaapdag, dus dat deed ik (een beetje, want ik was om 8.00u klaarwakker..)

’s Middags had ik een leuke meeting met Stella en Daan van CrossFit0294, om wat toffe toekomstplannen te bespreken 🙂
Verder deed ik vandaag vrij weinig: ik schreef dit dagboek, deed wat werk-dingen en ik dronk prosecco! Want: bubbels zijn altijd een goed idee.

Komende week heb ik vooral veel werk te doen (hallo eindeloze to-do-list), maar gaan we ook de laatste dingen doorspreken op onze trouwlocatie. Leuk dus.
Nu ga ik chillen. Ok doei.

Genoeg over mij. Hoe is het met JOU?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

21 januari 2018/0 Reacties/door Nora

Crossfit, Sport

Niet huilen, gewoon doorgaan | 5 tips om je door een zware WOD heen te helpen

Elke CrossFitter, en eigenlijk elke sporter, kent waarschijnlijk het gevoel van afzien en pijn wel tijdens een WOD of een training. Dat moment dat je echt zo hard aan het bikkelen bent, en dat je eigenlijk geen energie meer hebt om verder te gaan, maar dat je toch verder moet. Ik heb dat zo vaak. Dit soort gedachten gaan dan door m’n hoofd (en ik schaam me een beetje om het toe te geven):

Waarom doe ik dit?!
K*t, dat was eigenlijk een no-rep, mmm dat merkt vast niemand. Ik tel ‘m gewoon, dan ben ik eerder van deze ellende af.
Misschien moet ik minder gewicht pakken, dan trek ik het wat beter.
Zal ik gewoon kappen? Dan is deze marteling tenminste over.

Maar meteen nadat ik dit ↑ denk, vind ik mezelf een verschrikkelijk MIETJE. Ik train toch gdvrdmm voor mezelf?!

Niet huilen, gewoon doorgaan!

DOORGAAN!!!!

Ik heb een paar strategieën ontwikkeld (wow, klinkt professioneel) om het voor mezelf wat makkelijker te maken om vol te houden. En, LUCKY YOU, vandaag deel ik ik deze trucjes! Zodat je voortaan niet meer zo hoeft af te zien 🙂 Ik hoop ook dat jij, JA JIJ JA, ook wat tips voor mij hebt. Want dat kan ik wel gebruiken.

tip 1: Denk aan degene op wie je verliefd bent.

Ik begin meteen met m’n beste tip, want dit werkt echt! Denk aan degene op wie je verliefd bent: dit kan je vriend of vriendin zijn, maar het mag ook iemand zijn op wie je een stiekeme crush hebt, of George Clooney ofzo 😉 Als het maar iemand is van wie je de kriebels in je buik krijgt.

Stel je nu eens voor dat deze persoon achter je staat (terwijl jij dus aan het buffelen bent om door die WOD heen te komen) en hij/zij staat met een goedkeurende glimlach naar JOU te kijken (visualiseer vooral die goedkeurende glimlach). Als je dit in je hoofd houdt: WEDDEN dat je dan doorgaat? En dat je je best doet om extra te shinen?? Want je wil toch niet dat HIJ (of ZIJ) denkt dat je een opgever bent? Hup, lekker uitsloven! 🙂

tip 2: Laat je opfokken door je CrossFit buddies

Op het moment dat je denkt: ‘ik kap er mee’, kijk dan eens naar al je CrossFit buddies, die geven toch ook niet op?! Misschien moet je zelfs even een tandje bijzetten, want je wil die timecap halen!!
Zelfs al ben je de allerlaatste die nog bezig is, dan zal iedereen om je heen staan om je aan te moedigen. Zwaktebod om dan op te geven toch?

tip 3: Denk aan je doelen!

Als het zweet over m’n hele lijf gutst en ik een hartslag van 180 bpm of meer heb, dan denk ik soms: ‘Waarom doe ik dit?!’
Maar eigenlijk weet ik precies waarom ik het doe. Ik heb een heel rijtje doelen: en die ga ik niet halen als ik thuis op de bank zit.

Jij hebt vast ook zo je redenen waarom je aan het trainen bent. Wil je afvallen, een sixpack, een muscle-up kunnen, of 100kg clean & jerk? Doorgaan dan!!!

tip 4: Denk aan het gevoel wat je straks hebt, als dit achter de rug is.

Nu voelt het nog alsof je dood gaat. Maar straks, als alles klaar is, dan voel je je TE GEK! Echt. En dan ben je blij dat je het gedaan hebt. En dat wijntje (euhhh fles?) van afgelopen weekend is ook weer geneutraliseerd (dat hou ik me altijd voor 🙂 ).

tip 5: Bedenk een strijdkreet of mantra en herhaal dit in je hoofd

Ken je het liedje ‘Sky on Fire’ van de Handsome Poets? Daar zit zo’n riedeltje in: tuuuutudu tu, tuuuutudu tu, tuuuutudu tu etc. Als ik het echt zwaar heb tijdens een training en gewoon blind door wil gaan, dan herhaal ik dit riedeltje in m’n hoofd. En dit helpt! Je zou ook een zin in je hoofd kunnen herhalen. Als strijdkreet.
Je denkt nu misschien: Wat dan ingodsnaam?! Ik heb wat ideetjes:

Ik ben een badass, ik ben een badass, ik ben een badass. etc.
Opgeven is voor sukkels, volhouden is voor eindbazen. Opgeven is voor sukkels, volhouden is voor eindbazen. etc.
Als ik val, sta ik op. En als ik sta, val ik op. Als ik val, sta ik op. En als ik sta, val ik op. etc

Deze truc pas ik vooral toe tijdens hardlopen, want met CrossFit kan dit niet altijd. Soms moet je tijdens een WOD de tel bijhouden. Dan heb je geen tijd voor mantra’s. Maar tellen is ook een soort mantra.

Hier moest ik nog even m’n eigen tips toepassen… Niet huilen, gewoon doorgaan!

Tot zover de ‘gouden tips van Noor’. Ik zou zeggen: doe er je voordeel mee.
Maar misschien heb jij wel hele andere trucjes? Deel ze met me! Vind ik leuk.

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

17 januari 2018/1 Reactie/door Nora

Lief dagboek

Nora’s week 2: Crossfit doelen, bruiloft dingen, fietsen door Londen en next level zakenmeisje!

Joehoeee, welkom bij m’n wekelijkse dagboek! Heel leuk dat je weer mee leest 🙂
Ik ga je vandaag bijpraten over m’n eerste ‘echte’ werkweek van 2018, een week waarin ik een mega goed gesprek had met een opdrachtgever en ik nu echt grote zakelijke stappen ga zetten, jeeeee!!
En een week waarin ik nieuwe CrossFit doelen voor 2018 opstelde en volledig stuk ging op WOD5 van The Nationals (maar wel een tijd neerzette waar ik blij mee ben). Verder fietste ik een rondje door Londen (huh? Lees maar↓) en waren Jur en ik druk bezig met het regelen van onze bruiloft! Allemaal leuke dingen dus.
Ready? Let’s go!

Maandag ♥ 8 januari

’s Ochtends werkte ik heerlijk thuis, in ons eigen kantoortje op zolder. Er lagen nog wat schrijf-klusjes en wat logopedie-klusjes, maar ik was vooral ook bezig met de tekst voor onze trouw-uitnodiging. We trouwen pas over een half jaar, maar er moet nog best veel geregeld worden…

’s Middags kwam onze bruiloftscateraar langs om wat dingen te bespreken. Het wordt allemaal steeds ‘echter’ 🙂

Ik had vandaag een beetje een blue monday. Volgens mij is het officieel pas volgende week de meest depressieve dag van het jaar, maar ik voelde me vandaag weemoedig. Niet depressief of verdrietig ofzo, maar gewoon niet vrolijk. Ken je dat?
Dus ik besloot om de beste therapie in te zetten: lekker sporten!! Ik deed een (heavy) WOD bij CrossFit0294. En ik werd weer blij!

Daarna maakte ik mijn allerlievelingseten: krabtaartjes! Lees hier het recept en maak het ook maar meteen #tip.

Dit is zo lekker! Jur wil graag wat kloddertjes (zelfgemaakte) kerrie-mayo erbij, van mij hoeft dat niet perse: het is al lekker genoeg!

Dinsdag ♥ 9 januari

De eerste volle dag op de praktijk van 2018, inclusief stagiaire, team overleg en oudergesprek. Druk, maar ook weer leuk!

Ik heb weer last van m’n hielblessure, dus ik twijfelde of ik naar hardlooptraining zou gaan (want rustig rennen lukt wel, maar steeds aanzetten en versnellen levert me nu nogal pijn op…). Ik besloot niet te gaan rennen, maar naar Crossfit te gaan.
Maar! De WOD van vandaag was: 5,5km rennen… Wel opgedeeld in 10 stukjes, met bear-complexen tussendoor (voor de niet-kenners: een bear-complex is een combinatie van 5 oefeningen met je stang. Je kunt het google-en als je wilt.)

In de box stond een box ( 🙂 ok een doos) om je doelen voor 2018 in te doen. En ik had er al over nagedacht! Leuk dit.

Woensdag ♥ 10 januari

Weer een volle dag op de praktijk. Veel cliënten gezien, maar ook veel dingen van m’n to-do-list kunnen strepen! Yesss, lekker gevoel.

Jur heeft sinds kort een Tacx (= een apparaat om je racefiets op te zetten, zodat je binnen kunt trainen). En daarbij een programma om een virtuele fietstraining te doen: Zwift. En, hoe lief, ik mocht vandaag ook even!
Jur installeerde mijn fiets en ik fietste een rondje door…..tromgeroffel…. Londen! Vet tof.
‘Een rondje fietsen’ klinkt heel relax, maar DAT WAS HET NIET. Mennn, Londen zit vol hoogtemeters. En zelfs een berg. Of heuvel ofzo. In elk geval zweette ik als een otter. Maar ik vond het best leuk, dus misschien mag ik nog een keer 🙂

Op de fiets in ons kantoor-aan-huis.

Donderdag ♥ 11 januari

Kickstart om 7.00u in de CrossFitbox! Het kostte even wat doorzettingsvermogen (want: ik lag zo lekker in bed) maar het was een fijne training.

Pure magie: ik liet m’n barbell zweven! #mindfuck

’s Ochtends had ik een meeting (whoehoeee ik ben een #zakenmeisje) over het nieuwe merk (design meubels) waar ik bij betrokken ben: zo tof allemaal! Ik ben echt blij dat ik gekozen heb om voor mezelf te beginnen als tekstschrijver: er gaan compleet nieuwe werelden voor me open, ik leer ZO VEEL en het is vooral heel afwisselend en GAAF!

De eindbaas had z’n hond Tess meegenomen: zo’n lief beest! Ze kwam onder tafel even gezellig knuffelen. Wat de meeste vrouwen van mijn leeftijd met baby’s hebben, heb ik met honden: *smelt*

Met angst en beven reed ik ’s middags naar Amsterdam. Ik had namelijk een afspraak met mijn terror-fysio Sybilla…. Want: ik heb dus weer dikke hiel-pijn….
Het was eigenlijk heel gezellig bij Sybilla. We hadden elkaar al even niet gezien, dus genoeg om te kletsen (vooral over de zorgverzekerings-ellende die ik heb als logopedist maar zij ook als fysio). Sybilla is dus heel aardig, TOTDAT ze gaat ‘masseren’ (let op de aanhalingstekens bij masseren, want het is eigenlijk ‘martelen’).
M’n hiel deed zoveel pijn, dat ik echt vreesde voor die naald die er normaal ingestoken wordt. Maar gelukkig bleef het vandaag naaldvrij. In plaatst daarvan kreeg ik een massage-from-hell. Maar daarna (en de dagen er na) voelde m’n hiel veel prettiger!!

Aan het einde van de middag had ik een gesprek bij een bedrijf in Weesp waar ik al vaker opdrachten voor heb gedaan. En de uitkomst van dit gesprek was echt meer dan te gek!!
Lang verhaal kort: ik ga vanaf zeer binnenkort 2 dagen per week als freelancer voor dit bedrijf werken!!
Wat?! Ja echt!!
Mijn taken worden ontzettend divers, eigenlijk alles wat met marketing en communicatie te maken heeft: op m’n lijf geschreven! Ik kan niet wachten om te beginnen, zo leuk 🙂

Vrijdag ♥ 12 januari

Alweer zo’n prima dag op de praktijk!

Laatste dingetjes wegwerken in mijn zelf gecreëerde chaos. En dan WEEKEND.

En vrijdagavond was het tijd voor: helemaal niets!
Jur en ik zaten lekker met z’n tweeën op de bank, gordijnen dicht, kaarsjes aan. Dit soort avonden zijn GOUD. Ik wens iedereen in 2018 veel van dit soort knusse avondjes toe!

Zaterdag ♥ 13 januari

Wakker met een knoop in m’n maag… Oh god, is het weer zover? Ja: ik ‘moest’ een sportieve prestatie leveren, en daarvoor ben ik altijd zenuwachtig. Maakt niet uit wat het is.
Dit keer was het WOD 5 van The Nationals. Maar het mooie (en venijnige) was: deze keer was het een sprint-WOD. Met een timecap van 6min. Dus maximaal 6 minuten om te lijden.
Ik had met m’n CrossFit matties Adrian en Louise afgesproken om dit spreekwoordelijke varkentje even te wassen.
En dat deden we!! Vorige week had ik deze WOD gedaan in 2.26. Maar toen had ik intense spierpijn. Dus dat kon beter.
Vandaag finishte ik in 2.14!! Yes!
Ik had nog een weddenschapje met Adrian: de langzaamste van ons zou voor de volgende keer (dat we een Nationals WOD doen) iets bakken. En je raadt het al….
Nee grapje, dit kan je niet raden. Hij had ook 2.14.
Geen zelfgemaakte koekjes dus volgende keer.

life’s better upside down 🙂 Zoals je al bij m’n CrossFit-doelen kon lezen, is het de bedoeling dat ik uiteindelijk 10m kan lopen op m’n handen… M’n plan: elke keer even oefenen.

Zaterdagavond besloten we spontaan om bij Aaltje te gaan eten, met vrienden Henri en Ineke. Het was zo gezellig, dat zelfs dat glas wijn wat ik over me heen kreeg niet erg was 😉

Zondag ♥ 14 januari

Een column-deadline (voor het WeesperNieuws) hijgde in m’n nek. Maar ik had nog geen idee waarover ik moest schrijven. Elke maand ben ik weer bang voor een writersblock, maar tot nu toe kwam het altijd goed. Ik vind het niet mijn taak om in mijn columns ingewikkelde maatschappelijk of politieke discussies aan te slingeren, dat past niet bij me. Mijn columns moeten gewoon makkelijk weglezen, met hopelijk een vlaag van herkenning.
Na m’n column van vorige maand (over Monster) kreeg ik zoveel reacties: heel erg lief! Maar toen had ik ook echt iets ‘meegemaakt’ en geschreven vanuit emotie. Ik ben bang dat dat deze keer niet lukt….

Update: m’n column is geschreven! En ik heb het lekker luchtig gehouden 😉 Dat past wél bij mij. En de herkenning is er hopelijk ook, behalve als je een kale man bent. Was dit een spoiler? Lees woensdag maar in de krant.

Jur en ik hebben net een stuk gerend. Niet pijnloos, maar wel fijn. Nu is het tijd om ‘Wie is de mol’ terug te kijken (want: door ons spontane etentje bij Aaltje heb ik dat gemist) en zondag-dingen te doen. Heerlijk!

Hoe was jouw week? Heb jij eigenlijk sportieve doelen voor 2018?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

14 januari 2018/1 Reactie/door Nora

Lief dagboek

Nora’s week 1: het ‘gewone’ leven, mega spierpijn en Jur was jarig!

Gelukkig nieuwjaar! Ok, dit was echt de laatste keer dat ik het zeg.
De eerste week van 2018 zit er op, het voelt alsof de feestdagen alweer maanden geleden waren… Ik vind januari en februari eigenlijk de meest deprimerende maanden van het jaar (volgens mij komt ‘Blue Monday’ er ook weer aan… ik voelde het vandaag al een beetje 🙁 ).
Vorige week was nog een beetje een ’tussenweek’. Feestdagen voorbij, maar nog niet maximaal aan het werk. Ik deed niet veel bijzonders, maar eigenlijk vond ik het wel heeeeerlijk dat er nog niet zoveel ‘moest’. En: Jur was jarig! Dat was toch nog een feestdag.

Lief dagboek

Ik heb besloten om in 2018 gewoon door te gaan met m’n wekelijkse dagboeken. Want:

De digitale exhibitionist in mij vindt het fijn om te SHAREN.
Ik krijg veel leuke reacties (en daar word ik vrolijk van!)
Ik heb vrijwel altijd gespreksstof, omdat iedereen die m’n blog leest weet wat ik heb meegemaakt. (dit lijkt nu alsof de gesprekken altijd over mij gaan, maar dat is HOPELIJK NIET zo! Het functioneert meer als laagdrempelige gespreksopener).
De weekoverzichten worden goed gelezen (is niet de belangrijkste reden waarom ik blog, maar is wel leuk 🙂 )

Dus, tadaaaaaa, hier is mijn weekoverzicht:

Maandag ♥ 1 januari

Happy New Year!! Jur en ik werden vandaag nog wakker in Frankrijk. Maar helaas zat de vakantie er wel weer op…
We hadden de wekker om 8.00u gezet (op Nieuwjaarsdag dus… #vroeg) omdat we alles moesten inpakken en het vakantiehuis (van Jurs ouders) ook nog wilden poetsen. Gelukkig hadden we onze jaarwisseling lekker rustig gehouden (lees: spelletjes, goede gesprekken, wijntje, Top2000, sterretjes en om 1.00u lagen we in bed).
Om 10.00u reden we weg uit Les Sables d’ Olonne → om 19.30u waren we weer in Weesp.

Een heerlijk rustige week vakantie in Frankrijk

Mennnn wat was dit een fijne (rustige!) vakantie♥

Dinsdag ♥ 2 januari

Wakker worden in je eigen bed is ook goud waard, dat was in elk geval een pluspunt van deze dinsdag-die-als-een-maandag-voelde. Ik ging naar de kapper, ruimde de kerstboom en alle versiering op, deed boodschappen en ging naar Crossfit! Want hoewel de vakantie in Frankrijk echt heerlijk was en ik nog wel 3 weken had willen blijven, had ik CrossFit echt gemist!

M’n haar was al vóór de kerst toe aan de kapper, alleen m’n volle agenda nog niet. Vandaag had ik alle tijd, dus: kappertje gedaan (Het is nogal een wazige foto zie ik…)

Woensdag ♥ 3 januari

Ik begon m’n dag op de praktijk: tot 13.30u had ik cliënten (en ik vond het meer dan prima om niet meteen een volle dag te hoeven werken). De rest van de week had ik nog logopedie-vakantie♥
Omdat ik dus nog in de vakantie-modus zat, deed ik verder niet zoveel vandaag. Wel ging ik ’s avonds naar Crossfit.

WOD op woensdag

Donderdag ♥ 4 januari

Een rustige dag waarop ik niet veel wilde doen maar uiteindelijk nog best veel deed:

Voor een nieuwe opdrachtgever (DesignDjunky: zo nieuw dat de website nog gemaakt moet worden) regelde ik wat dingen (paar telefoontjes, paar mailtjes, zo weer 2 uur verder).
Ik ging op bezoek bij een lieve ex-client in Oversingel (een verzorgingshuis) om haar een gelukkig nieuwjaar te wensen (en ik nam zelfgemaakte cake voor haar mee).
Ik schreef dit recept voor mega lekkere en makkelijke wortelsoep.
Ik ging op bezoek bij mijn oma in het zorghotel in Hilversum (en ik nam zelfgemaakte cake voor haar mee).
Ik schreef (een gedeelte van) de tekst van onze trouwkaart.
Ik werkte de informatie uit van een logopedische screening die ik 15 januari ga doen.
Ik kreeg GOED NIEUWS over een nieuw project! (Het is volgens mij niet de bedoeling dat ik er veel over vertel, dus ik gooi wat steekwoorden: Vechtloop, Weesp, krant).

Op dit soort ‘rustige’ dagen mis ik Monster ook extra veel. Het is nog niet eens 3 weken geleden dat ik hem voor het laatst knuffelde en kusjes gaf en vertelde hoeveel ik van hem hield… Er zijn momenten dat het huis ineens weer heel leeg voelt en dat ik weer verdrietig word. Maar er zijn ook momenten waarop ik er niet aan denk. Dit betekent natuurlijk niet dat ik hem ben vergeten, want dat lieve beestje zal ik nooit vergeten♥

Monsters as staat op onze slaapkamer, ik maakte een klein grafsteentje er bij.

Vrijdag ♥ 5 januari

Ik begon de dag met een WOD bij Crossfit en plakte er meteen een Open Gym aan vast om aan m’n 2018-CrossFit-doelen te werken.

Op papier leek deze WOD minder heftig dan ‘ie in werkelijkheid was…. #dood

Behoorlijk afgemat deed ik de rest van de middag niet veel: ik zat met m’n laptop op schoot op de bank, cappuccino er naast en vergooide een groot deel van m’n tijd met het checken van social media, andere blogs lezen, leuke artikelen lezen op Blendle en dat soort onzin.

Zaterdag ♥ 6 januari

SPIERPIJN!! Damn, ik kon haast niet uit bed komen. M’n bovenbenen en billen (200 airsquats, 150 lunges en 100 burpees zijn blijkbaar nogal intens) deden zoveel pijn!
Ik had met Niki (die gister ook de killing-WOD-in-kwestie deed) afgesproken om vandaag WOD 5 van The Nationals te doen. Dit bleek niet ons beste idee #teamspierpijn.
We besloten er maar een oefenrondje van te maken.

Met spierpijn deed ik WOD 5 in 2,26 minuut (het was een sprint-WOD), maar ik hoop dat ik het sneller kan als ik wel fit ben…

Zaterdagavond zat ik intens gezellig bij cafe De Walrus (op 100m van ons huis, hoera), met Jur, Louise, Ilse en Sipke.
Het was de bedoeling om een paar drankjes te doen, maar ineens was het 00.00u, en toen was Jur jarig!! Dus de wijn bleef vloeien en het was nog lang onrustig 😉

Zo’n gezellig borreltje!

Zondag ♥ 7 januari

Oef, beetje katerig… Gelukkig hadden we ook nog wat water tussendoor gedronken gister (anders was het vandaag écht afzien geweest). Maar FEEST: want Jur werd vandaag 48!
Hij vierde z’n verjaardag voor z’n vrienden, die gezellig kwamen borrelen bij ons thuis. Ik maakte Jurs lievelingseten: gevulde eieren, en iedereen was blij.

Ik heb maar wat foto’s van Instagram gepakt, want ik ben totaal vergeten om foto’s te maken vandaag…

En dat was de eerste week van 2018… Het ‘gewone leven’ is nu echt weer begonnen, maar ik moet nog even wennen…

Zit jij alweer helemaal helemaal in je werk-modus?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Interactie is gezellig, daar houden bloggers van. Ik óók! Zullen we contact houden via INSTAGRAM, of FACEBOOK? Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

Volg me ook via Bloglovin

8 januari 2018/0 Reacties/door Nora

Lief dagboek

Nora’s week: zonder Monster, advocaat bij ‘De Walrus’ en de laatste werkweek van 2017

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij 'De Walrus' in Weesp bent: eet dit!!!

Haaa hallo! Zo vlak voor kerst nog een weekoverzicht van mij.
Allereerst: heel erg bedankt voor alle lieve berichtjes die ik heb gekregen na het treurige nieuws over Monster♥
Ongelofelijk fantastisch hoe iedereen met ons meeleefde! Dat gaf ons echt zoveel steun, dankjulliewel!

Afgelopen week was heel raar: geen hondje dat ’s ochtends uit z’n mand komt om je te begroeten, niet meer de dagelijkse wandelingetjes, geen knuffeldiertje dat op de bank bij je wilt zitten… Het is echt leeg in huis 🙁
Inmiddels kan ik al weer over Monster praten zonder meteen in tranen uit te barsten, maar ik mis hem echt elke dag. Ik denk dat dat ‘missen’ nog wel even blijft, maar het leven gaat door (= dooddoener, I know. Maar wel waar.)
Dus mijn tactiek: veel praten over de mooie herinneringen aan Monster, niet aan het verdrietige einde denken. Z’n mand hebben we ook nog even in de kamer laten staan (het voelt zo ‘definitief’ als de mand ook weg is), maar we hebben besloten om de mand + etensbakjes + riem dit weekend naar zolder te brengen.

Ondertussen ging het leven dus door. En ik deed eigenlijk best wel leuke dingen deze week! Dus als je het leuk vindt: lees lekker mee!

Maandag ♥ 18 december

Ik begon de dag met een meeting bij Save-Me. Nuttig en gezellig: een goede maandagochtend-besteding.
’s Middags ging ik naar m’n oma, die zit sinds vandaag in een zorghotel in Hilversum. Oma was vorige week gevallen, heel vervelend. Ze woont in Leeuwarden (niet echt om de hoek) maar ze gaat nu dus revalideren in Hilversum (best wel om de hoek).

Oma is ontzettend blij in het zorghotel! Ze vindt het gezellig, ze heeft veel aanspraak. Plus: lekker eten (aldus oma) en veel visite! En ik ben blij dat oma blij is!

Na het bezoekje aan oma pakte ik nog fijn een WOD mee bij CrossFit0294.
Best een drukke dag: heel fijn om niet de hele dag aan Monster te denken.

Dinsdag ♥ 19 december

Een dag op de praktijk. Normaal ging ik op een ‘praktijk-dag’ tussen de middag altijd even naar huis om Monster uit te laten. Vandaag hoefde dat niet… Maar ik ging toch tussendoor even naar huis. Gewoon. Om even thuis te zijn.

’s Avonds ging ik nog even naar CrossFit, want: leuk.

Een client die normaal altijd alleen komt, nam vandaag (uitgerekend vandaag) een hond mee: die logeerde bij hem…. Terwijl m’n stagiaire met de client bezig was, kwam het lieve hondje onder tafel tegen me aan zitten om geaaid te worden♥
Volgens m’n collega was dit een ‘groetje’ van Monster, om te laten weten dat het goed is. Of het nou waar is of niet: ik vond het een prachtig idee!

Woensdag ♥ 20 december

Vandaag verscheen mijn column in het WeesperNieuws, een klein eerbetoon aan Monster♥
Je kunt de column hier lezen.

We kregen zoveel lieve kaartjes en berichtjes voor Monster! Zelfs bloemen, kaarsjes en chocola. Zo lief iedereen!!

Na een hele dag op de praktijk gewerkt te hebben, ging ik meteen door naar ‘De Walrus’ (een fijne kroeg bij ons om de hoek), voor een kerstborrel van Save-Me. Het was zo gezellig dat we meteen maar bleven eten 🙂

Donderdag ♥ 21 december

Eigenlijk zou ik afgelopen zaterdag bij CrossFit ‘werken’ aan mijn clean (= een stang van de grond liften naar je schouders). Deze speciale les heet ‘Road to excellence’: je bewegingen en houding wordt gefilmd, zodat je dan zelf kunt zien wat er wel/niet mus gaat.
Maar omdat het zaterdag de treurigste dag uit m’n leven was (vanwege het afscheid van Monster) kon ik er niet bij zijn bij CrossFit. Maar hoe tof was het dat Daan (the godfather van Crossfit0294) aanbood om dit in te halen?! #supertof
Dus vandaag had ik een soort privéles (een soort?! Het wás een privéles)! Heel erg fijn! En heel leerzaam: ik heb nogal wat verbeterpunten…. (Lees: RUG RECHT!!)

Na CrossFit dronk ik even gezellig koffie met Louise, bij Weesperplein.

Hierna ging ik meteen door naar oma, in Hilversum dus. Heel fijn om weer even met haar te kletsen (want ze zat op d’r praatstoel hoor 🙂 Goed om te zien dat ze zo opgewekt is!)

En toen moest ik weer iets moeilijks doen. Bij het dierencrematorium ging ik de as van Monster ophalen. Dit moest heel officieel: ik werd gebeld om een afspraak te maken zodat ‘Monster weer naar huis kon’ (dit waren hun woorden…) en zodat ik het certificaat van de crematie in ontvangst kon nemen…

Wachten bij het dierencrematorium… Ik vond mezelf in dit lijstje bijna (BIJNA) een stilleven.

Na 5 minuutjes gewacht te hebben, werd ik opgehaald door een stemmig geklede man. Hij begon met het uitspreken van zijn medeleven. We gingen naar een ‘aula’, met allemaal beelden en schilderijen van dieren. En er brandden ook kaarsjes.
Het voelde als een soort therapie: de man vouwde z’n handen ineen en vroeg me met een gezalfde stem hoe het nu met me ging. Of ik het verlies van Monster een plekje kon geven. En wat Monster voor me betekende….

Pfffff. Geef me gewoon de as. Dan pin ik en kan ik weer door. Ik zit hier niet voor de gezelligheid. En als je echt alles wilt weten: lees m’n blog maar.

Maar dit zei ik natuurlijk niet. En zo duurde het bezoekje aan het dierencrematorium langer dan me lief was.

Monster is weer thuis. Z’n as dan. Met certificaat. De as zit in een strooikoker, maar ik denk niet dat we Monster gaan uitstrooien. Hij wilde in z’n leventje het allerliefste bij ons zijn. Dus we hebben besloten Monsters as lekker bij ons te houden. De koker staat nu op een plankje in onze slaapkamer. Ik vind dit fijn.

’s Avonds gingen we ALWEER bij ‘De Walrus’ eten. Met vrienden Henri en Ineke.
Ik zal heel eerlijk zijn: ik vind het eten bij ‘De Walrus’ niet fantastisch. De sfeer is goed, je kunt er gezellig borrelen, maar het eten valt elke keer een beetje tegen (en altijd is er vanalles ‘op’).
Maar er is één toetje dat ik echt iedereen kan aanbevelen: de zelfgemaakte advocaat.
WAT?! Advocaat?! Dat is toch dat bejaarden-spul?!
Dat dacht ik ook. Die gele bende in zo’n fles. Niet te hakken.
Maar bij ‘De Walrus’ hebben ze zelfgemaakte advocaat. Ik zag in een soort weckpot een wit-gelig-goedje zitten (lijkt op…). Toen ik vroeg wat het was, bleek dit advocaat te zijn. Ik mocht meteen proeven. FAN-TAS-TISCH. Zo intens lekker! Met zo’n heerlijk toefje slagroom er op♥

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij ‘De Walrus’ in Weesp bent: eet dit!!!

Vrijdag ♥ 22 december

De laatste dag werken van 2017!!! En ik merkte dat heel veel mensen (vooral kinderen en ouders) al behoorlijk aan vakantie toe waren (DRIE clienten vergaten spontaan hun afspraak…)

’s Avonds liep ik met Jur naar molen ‘de Vriendschap’. Daar was het jaarlijkse Midwintermalen (er werd alleen niks gemaald, want het was windstil). Tijdens Midwintermalen worden er oliebollen gebakken in de molen. En er is glühwein. En er worden kerstliedjes gezongen (normaal onder begeleiding van koperblazers, maar die hadden afgezegd hoorde ik… Jammer.).
Dit klinkt suf, maar is heeeel knus!
En we kwamen allemaal gezelligerds tegen: nog knusser♥

Kerstliedjes zingen bij Midwintermalen: instant-kerstgevoel! Foto: Carolien Mansfelt-Groenheyde

Zaterdag ♥ 23 december

Begin je weekend in de CrossFitbox en je bent meteen gelukkig. Dit geldt voor mij, dus dit deed ik.
Meteen na de training ging ik boodschappen doen. Morgen (zondag) rijden we namelijk naar Frankrijk. Daar zijn zondag de winkels dicht. Maar maandag ook, vanwege kerst. Dus ik moest inslaan.
Helaas moest de rest van Weesp dit ook. Damn wat was het druk. Ik hou dus best van boodschappen doen (je komt altijd bekenden tegen: vind ik gezellig!), maar dit was hels. Blij dat ik weer buiten stond.

Ik douchte en stapte vervolgens in de trein naar Amsterdam. M’n vriendin U, die in HongKong woont, is namelijk voor een weekje in Nederland!! Tijd voor een gezellige lunch: veeeeel om bij te kletsen!!

Jaaa ze is er!!

Toen ik weer thuis was (veel later dan ingecalculeerd, want: zo gezellig en moeilijk om afscheid te nemen 🙁 Ik zie U. nu pas weer op onze bruiloft…) kon ik meteen beginnen met het inpakken van m’n tas. Want morgenochtend vroeg (zo vroeg dat het eigenlijk geen ‘ochtend’ is, maar nog gewoon ‘nacht’) gaan Jur en ik naar Frankrijk!!

Zondag ♥ 24 december

Jaaaaaa vakantie!!! Jur en ik gaan een week naar Frankrijk! We mogen in het vakantiehuis van Jurs ouders♥
(Bericht aan alle inbrekers: we hebben een huis-oppas en hij is heel sterk.)
Dit zou eigenlijk een vakantie met Monster zijn: het huis ligt aan de westkust van Frankrijk, lekker aan het strand. Dus heerlijk om met Monster over het strand, door het bos en door de duinen te wandelen…. Maar dat loopt nu dus anders.

Jur en ik vieren kerst en Oud&Nieuw heerlijk met z’n tweetjes♥ Even NIKS moeten en vooral lekker samen zijn. Daar ben ik wel aan toe!

Hoe vier jij kerst? Ga je wat leuks doen? Grootse plannen of ook lekker rustig net als ik?

Hoe dan ook, ik wil JOU een hele fijne kerst en een fantastisch, sportief en enthousiast 2018 vol met LIEFDE wensen!! Lekker uitrusten, eten en genieten nu: dat heb je wel verdiend!

En in 2018 ga je NOG VEEL MEER van me horen 😉 Beloofd! Laat jij ook af en toe wat van je horen? Vind ik leuk!

Liefs! Nora

23 december 2017/6 Reacties/door Nora

Lief dagboek

Nora’s week: een computercrash, bh’s testen op een trampoline en Sinterklaas-gourmetten

Haaa hoi!! Je bent er weer, leuk 🙂
Het is inmiddels maandag, dus dat betekent: hoog tijd voor mijn dagboekje van afgelopen week!
Ik had me het weekje wel hoor: een deel van m’n computer crashte (je denkt nu: HOE kan ‘een deel van je computer’ crashen?! Echt, het gebeurde. Lees maar verder.) en iedereen die wel eens een computercrash heeft meegemaakt weet dat dit een synoniem voor STRESS is… En toen moesten we ook nog met Monster naar de dierenarts…
Gelukkig deed ik deze week ook leuke dingen hoor! Ik sprong een avondje op een trampoline, ik brainstormde over een feestje in de kerk en ik had een gourmet-avondje met m’n schoonouders 🙂
Klaar voor? Komt ‘ie!

Maandag ♥ 27 november

Ik werkte vandaag thuis. Er moest van alles gebeuren voor een vacature die ik geschreven had, ik had nogal een grote to-do-list voor de praktijk (ik maakte 4! verslagen) en ik had ook nog 2 aan-huis-behandelingen. Ik was er druk mee.
(Trouwens: de vacature die ik schreef stond deze week in het WeesperNieuws, heb je ‘m gezien?)

Om ook nog wat beweging te krijgen, ging ik even hardlopen. Soms gaat het rennen HEERLIJK, maar vandaag ging het niet vanzelf…

Sexy fluorescerend hesje aan tijdens het rennen.

Dinsdag ♥ 28 november

Een dag op de praktijk. Ik ging tussendoor nog even op verjaardagsvisite bij een oud-client in het verpleeghuis: deze jarige dame (midden in de 80) zat in haar mooiste, nieuwe kleren te stralen! Echt heel knus.

Na werk ging ik door naar CrossFit, daar deed ik 300 kettlebell swings en 110 burpee boxjump overs. Volgens mij deed ik er bijna 40 minuten over. #zwaar

Ik at even snel thuis, en fietste weer door naar m’n volgende afspraak. Met een klein clubje (vrouwen), en op initiatief van predikant Marije Hage, willen we een ‘kerkdienst voor iedereen’ organiseren.

Feestje in de kerk.

Voor iedereen dus. Ook voor mij (als ongelovige die geen idee heeft wat een kerkdienst inhoudt.) Er zijn hele leuke plannen! Denk aan: goede muziek, goede verhalen, fijn samenzijn etc. Ik hou je op de hoogte.

Brainstormen over een ‘kerkdienst’: dingen die je niet elke dag doet.

Woensdag ♥ 29 november

Vandaag begon de computer ellende.
Eerst wat achtergrondinfo: Ik werk op een MacBook Air. Voor de niet-Apple mensen: je weet niet wat je mist! Een Mac is fan-tas-tisch, ik wil nooit meer anders.
Maar mijn softwarepakket voor de logopediepraktijk (EPD, afsprakenbeheer, declareren en boekhouden. ALLES dus.) draait alleen op Windows. Ik herhaal: draait alleen op Windows.
Ik word dus gedwongen om alsnog met Windows te werken, terwijl ik juist zo blij was dat ik daar van af was toen ik eenmaal een Mac had. Ik heb op mijn Mac via Parallels een Windows omgeving gecreëerd, en daarin draait dus mijn praktijksoftware.

En vandaag crashte Windows. #huilen
Toen bleek dat ik een maand geleden voor het laatst een backup had gemaakt. #nogmeerhuilen
Vervolgens zat ik de hele avond met m’n zwager Koen (computerdHELD en redder-in-nood) aan de telefoon, zodat hij via Teamviewer de schade kon beperken. Ik ben hem eeuwig dankbaar.
Resultaat: Windows draait weer, maar ik ben ALLES wat ik heb gedaan vanaf 27 oktober kwijt… Dus verslagen, patiëntendossiers, administratie ALLES. Uuuuuuren werk… En dat moet ik allemaal opnieuw doen. #weerhuilen

Moraal van dit verhaal: MAAK BACKUPS!! Dagelijks.
Ik heb m’n lesje geleerd…

PS. Ik ging tussen alle computer stress door nog wel even naar CrossFit. Want: leuk. En een goede afleiding.

Vandaag postte ik dit recept voor échte pepernoten. Dus die rechthoekige, taaie brokken. Klik op de foto voor het recept.

Donderdag ♥ 30 november

Om 8.00u ’s ochtends had ik afgesproken om een leuk projectje op te zetten voor de Vechtloop.
Samen met Jakko fietste ik naar de bunker aan het einde van de ’s Gravelandseweg voor een fotoshoot. Onderweg redden we nog een gezinnetje dat met de auto vastzat in de modder. Zoals Jur later zei: ‘Komen al die uren CrossFit toch nog van pas.’

leuk projectje in samenwerking met de Vechtloop

Doel van deze vroege afspraak: een mooi plekje langs de Vecht vastleggen tijdens zonsopgang.
Ik denk dat het gelukt is, maar ik heb de foto’s nog niet teruggezien. Wordt vervolgd.

Einde van de ochtend moesten we met Monster naar de dierenarts. Monster was al een aantal dagen lusteloos: hij wilde alleen maar in de mand liggen. Als we uit gingen, dan sjokte hij er een beetje achteraan en na 10 meter draaide ‘ie zich om, om weer naar huis te gaan.
Daarbij kwam ook nog dat Monster heel zwaar (en piepend) ademde. Best zielig.
Wat onderzoeken, bloedprikken en €150 later, bleek dat Monster een luchtweginfectie had… Hij heeft antibiotica gekregen.

Monster wil niet eens LANGS de dierenkliniek lopen, laat staan dat ie zomaar naar binnen gaat… Die grote dramaqueen zat te trillen als een rietje en probeerde alle ontsnappingsmogelijkheden uit (inclusief kamikaze d.m.v. head-first van de behandeltafel te duiken)

♦ Nu (maandag) gaat het alweer wat beter met Monster: de medicijnen lijken te werken. Monster heeft iets meer eetlust en energie. Hij ademt trouwens nog wel als Darth Vader…♦

Nadat ik de rest van de ochtend en middag besteedde aan wegwerken van de ellende die m’n computercrsh had veroorzaakt, vertrok ik einde van de middag naar Amsterdam.
Ik was, samen met nog wat andere meiden, door Annemerel uitgenodigd om trampoline te springen in de Triumph winkel in de Kalverstraat. Raar verhaal tot zover.
Triumph (= lingeriemerk) heeft een nieuwe sport bh. En om te checken of de beloofde ‘bounce-control’ werkt, mochten we dit dus uitproberen op een trampoline. We kregen zelfs een hele trampoline-spring-les!! Vet leuk! En best een pittige workout.

hoi.

Nu ben ik niet perse de meest geschikte persoon om bh’s uit te testen. Confession: doe mij een Hema topje van een tientje en ik ben blij. Er valt niks te ‘bouncen’ bij mij, zal ik maar zeggen…. #teamnoboobs (→ dit stuk schreef ik 2 jaar geleden. Ik lees het nu met een ongemakkelijke glimlach terug. Note to self: niet alles hoeft op het internet. Maar het geldt nog steeds, dat wel.)
Nog even over de trampoline: dat was tof!

Met Annemerel dus.

Vrijdag ♥ 1 december

Een dag waarop ik nog meer scherven bijeen probeerde te vegen van m’n computercrash. Boeeeee, klaar mee.

Verder werkte ik op de praktijk, dronk ik wijntjes met Jur bij de Walrus om vervolgens samen de rest van de avond te bankhangen. Weekend!

Zaterdag ♥ 2 december

Ik begon m’n zaterdag in de CrossFitbox. (Ik gebruik dit moment om even te pronken met m’n nieuwe backsquat 2RM: 80kg 🙂 )

De zaterdag is uitermate geschikt om:
– het huis te poetsen
– boodschappen te doen
– te chillen

Dus dat deden we. Ook in die volgorde. (Kleine tip: wil je naar de Lidl op zaterdag? Doe maar niet. Wij deden dit per ongeluk wel.)

Om 16.00u stonden Jurs ouders en mijn schoonouders (even wachten…. ja je hebt ‘m 😉 ) op de stoep. En 5 minuten later Jurs dochter Puck ook. We gingen Sinterklaas-gourmetten!
We hadden allemaal een cadeautje voor Puck gekocht: als verrassing (we zouden geen Sinterklaas vieren dit jaar, maar cadeaus zijn altijd leuk), dus er hing toch een ‘heerlijk-avondje’-sfeertje.

[tussen alle stokbroodjes met kruidenboter, aangebakken vleesjes, pannetjes met omeletjes en zelfgemaakte satesaus door, ben ik helemaal vergeten foto’s te maken.]

Zondag ♥ 3 december

Uitslapen ja!!
’s Middags heb ik wat gerommeld op de computer (lees: ik ben nog steeds bezig om bij te werken na m’n computercrash) en ik rende nog 11km samen met Jur. Echt een zondag, zoals een zondag bedoeld is.

mooie lucht maar een computercrash in m'n achterhoofd

Zie de maan schijnt door de bomen?

En inmiddels is het maandag en heb ik er weer een hele dag opzitten, waar ik je volgende week over ga vertellen natuurlijk.
Komende week ga ik o.a. hardlopen in het donker tijdens RUNspiration Arnhem Night Edition en ga ik ook WOD4 doen van The Nationals (denk ik).

Zie ik je snel weer?

Liefs! Nora

4 december 2017/2 Reacties/door Nora

Lief dagboek

Nora’s week: Zevenheuvelenloop, Sinterklaas intocht in Weesp en yahtzee.

Hoi allemaal! Het is al dik maandagavond (laat) en ik heb nu pas tijd om te beginnen aan mijn dagboek van de afgelopen week. Erg? Nee hoor. Gewoon druk. En dat is TOP!

De afgelopen week was ook druk. In de goede zin van het woord. Ik at met m’n leuke buren, had twee zakenlunches, zette serieuze stappen als #zakenmeisje (beetje overdreven, maar ik heb je aandacht he?) en ik deed mee met de Zevenheuvelenloop!!
Goed. Klaar voor mijn dagboek? Let’s go!

Maandag ♥ 13 november

Ik begon de week om 7.00u in de CrossFitbox en zette meteen een nieuw PR (dat heet 1RM in CrossFit-taal) op de thruster (52,5kg). Yesss!

Ik had een lunch-brainstorm-meeting. Eigenlijk bij restaurant Uit&Meer, maar dat bleek dicht te zijn. Daar kwam ik overigens pas achter toen ik er al naartoe gefietst was (is maar 4km hoor, maar wel met tegenwind #zweet). Gelukkig was ik op tijd, dus kon ik de mannen met wie ik had afgesproken even inlichten dat ze NIET naar Uit&Meer hoefden te komen.
We spraken af bij La Ruelle, daar kan je namelijk ook prima zakenlunchen 🙂

Ik was te vroeg bij La Ruelle (of eigenlijk was mijn afspraak nogal te laat…) dus ik kon nog even de digitale nomade uithangen.

’s Avonds had ik nog een vergadering met m’n kwaliteitskring van logopedisten. Niet echt m’n lievelings-maandagavond-bezigheid, maar wel nuttig.

Dinsdag ♥ 14 november

Ik werkte de hele dag op de praktijk (Druk want: stagiaire, wekelijks overleg met collega’s en een aan-huis-behandeling).
Dinsdagavond is sinds 3 weken weer hardloopavond!! Eindelijk kan ik weer lekker meerennen met m’n hardloop-clubje. Vandaag was de training op de atletiekbaan in Zuid-Oost.

Tijdens de loopscholing moest ik even afhaken: die gekke hupsjes zijn hiel-technisch nog niet echt verantwoord (merkte ik vorige week).

Woensdag ♥ 15 november

En weeeeer een dag op de praktijk. Op woensdag zijn m’n collega’s allemaal vrij/ op andere plekken aan het werk: dit is aan de ene kant fijn, want dan zit ik niet de hele tijd te kletsen met iedereen (tussen de behandelingen door). Maar aan de andere kant betekent het ook dat ik alle telefoontjes moet opnemen. En op de een of andere manier staat de telefoon op woensdag altijd roodgloeiend #mehhhh

’s Avonds gingen Jur en ik uit eten met onze lieve buren Bauke en Syl. We streken neer bij ons lievelingsrestaurant in Weesp: Aaltje. Bij ‘uit eten’ hoort wijn. En in plaats van een toetje nam ik Irish Coffee. M’n goede voornemen ‘geen drank door de weeks’ gooide ik voor het gemak maar even over boord.

Maar het was bere-gezellig, getuige de wazige foto’s 😉 En we hebben het niet eens laat gemaakt.

Donderdag ♥ 16 november

In het kader van: ’s avonds een vent ’s ochtends PRESENT, stond ik om 7.00u in de CrossFitbox. Wat nou wijn/ Irish Coffee/ brak?! Ik was meteen wakker.

’s Middags had ik alweer een zakenlunch. Mennn, ik lunch wat af. Deze keer voor Save-Me, bij Weesperplein.
(ik loop deze week wel alle eettoko’s in Weesp af hè?)
Dit was echt een hele toffe meeting: een van de mannen aan tafel was werkelijk een wandelende brand-marketing-allesweter: super interessant! Vooral alle voorbeelden die hij steeds uit z’n mouw schudde.

Goede ontwikkelingen en mooie plannen voor Save-Me: trots!!

’s Middags liep alles even anders… Ik werd geveld door intense buikpijn en kon alleen nog maar op bed liggen 🙁
Ik moest zelfs het symposium waar ik ’s avonds naartoe zou gaan afzeggen…

Vrijdag ♥ 17 november

Buikpijn nog aanwezig, maar toch maar gaan werken. Hup, diclofenac erin!

’s Avonds kwam Puck (Jurs dochter) gezellig bij ons eten.

Lekker knus op vrijdagavond spelletjes spelen, ik hou er van!

Aan tafel!

Zaterdag ♥ 18 november

Buikpijn, dus geen CrossFit…
Ik nestelde me met een dekentje op de bank en werkte aan een schrijfklus. Voor Save-Me had ik een paar weken geleden een vacaturetekst geschreven, die vacaturetekst was weer opgevallen bij een ander bedrijf en nu mag ik ook twee vacatures voor dit bedrijf uitschrijven. Jeeee!!

Ik was al de hele dag een beetje zenuwachtig, want: Sinterklaas is in aantocht!! En ik vind Sinterklaas toevallig de leukste feestdag van het jaar.
Uiteraard stonden Jur en ik ’s middags langs de Vecht om Sinterklaas en alle Pieten te verwelkomen. Dit is in Weesp echt één groot feest, zelfs in de stromende regen.

Zie ginds komt de stoomboot!!

’s Avonds gingen we nog even langs het 30ste verjaardagsfeestje van Joost. We gaven hem de biografie van Rich Froning (= CrossFit grootheid, want Joost houdt ook van CrossFit), met een kleine dubbele agenda: ik hoop dat ik het boek ook mag lenen als Joost ‘m uit heeft (hopelijk leest Joost m’n blog).

Zondag ♥ 19 november

Wakker met buikpijn: niet echt meer zoals de afgelopen dagen (gelukkig over!), maar wel van de zenuwen. Want: Zevenheuvelenloop!! Het eerste loopje dat ik doe sinds de Marathon van Rotterdam (en die was in april….).
Ik ben nog niet helemaal over m’n blessure heen (lees hier maar wat er allemaal aan de hand was/ is) dus ik was een beetje huiverig voor de 15km die me te wachten stonden in Nijmegen. En dan heb ik het nog niet eens over de hoogtemeters (zevenHEUVELENloop klinkt best heftig toch?)

Maar lang verhaal kort: het viel REUZE mee en het was TE GEK! Die 15km vlogen voorbij. En die 7 heuvels? Ik heb er maar 2 echt gevoeld.
De Zevenheuvelenloop is wel een ontzettend druk evenement. Er was geen stukje vrij op het parcours. Zigzaggen dus.
Jur en ik liepen samen: in een heerlijk tempo’tje waarbij we nog gewoon konden praten. Fijn!!
Mijn hardloop-liefde is weer helemaal aangewakkerd. Ik heb zin om nog veel meer loopjes te doen! Misschien een halve (marathon) in december? Of loop ik nu te hard van stapel?

Heel erg blij dat ik zonder noemenswaardige pijntjes ben gefinisht! En zooo fijn om weer een loopje samen met Jur te doen!

Ik had trouwens nog nooit aan de Zevenheuvelenloop meegedaan, maar die stond al een paar jaar op m’n wish-list. Prachtig parcours! Wel intens druk onderweg.
En Zevenheuvelenloop is in Nijmegen: duurt nogal lang voordat je daar bent met de trein… (met dank aan de NS die precies DIT weekend werkzaamheden had gepland)

Wellll guys, dit was mijn week.
En nu is het alweer maandagavond en heb ik alweer een enorme to do list afgewerkt. Maar daar vertel ik je volgende week over.

Komende week ga ik o.a. naar de boekhouder-die-alles-van-trouwen-afweet, naar de WOD&Wine van CrossFitt0294 (= eerst een WOD en daarna wijn drinken. Joehoeee. En: dit is voor alle sportieve ladies die CrossFit een keer willen uitproberen. Dus als je zin hebt: stuur maar even een berichtje) en verder heb ik nog helemaal niet zo veel plannen. Heerlijk.

Spreken we elkaar volgende week weer? Gezellig!

Liefs! Nora

20 november 2017/3 Reacties/door Nora