Wat doe ik zoal door de week? Lees het hier!

Nora’s week 7: een zweetdate op Valentijnsdag, dierenliefde en naar Texel!

zweetdate op Valentijnsdag

Haaa hoi! Is het alweer maandag ja? Hoog tijd voor m’n dagboek van afgelopen week.
Het wordt deze keer een kort dagboek, want ik was van vrijdag t/m zondag op Texel en daar komt een aparte blog over! Want mennnn, op Texel was me toch een partijtje heerlijk (lees: volle zon, zware trail van 15,4km, veel drankjes, het beste gezelschap en een superfijn appartement van Texel Vakantieverhuur). Maar goed: over Texel later deze week dus meer!

Het begin van vorige week zat ik in een lekkere werk-flow, ik sportte ook nog wat en ik ging naar een avond over vrouwenrechten en emancipatie 🙂
Ready? Go!

Maandag ♥ 12 februari

Ik had vandaag een paar deadlines om te halen, maar om m’n week GOED te beginnen stond ik om 7.00u in de CrossFitbox. Ik knalde 18.0 van The CrossFit Open er uit in 5.02, en was best blij met deze score om 7.30u ’s ochtends.

Nog na stuiterend van de WOD werkte ik even keihard door maandag, om m’n deadlines te halen (o.a. voor het WeesperNieuws, waarin een column, een stukje over de Vechtloop en een vacature van mijn hand staan) en om m’n to-do-list iets korter te maken (dit blijkt over het algemeen onmogelijk te zijn… Voor elk punt dat ik afvink komen er weer 3 nieuwe bij, herkenbaar?)

’s Avonds ging ik naar ‘de Tafel van Weesp’: een vrouwennetwerk waar ik bij zit. Dat zijn altijd gezellige avonden: eerst een spreker of workshop, daarna aan tafel verder praten over dit onderwerp met een lekker maaltje van Aaltje er bij. En wijn.
Vandaag ging het over de geschiedenis van vrouwenrechten en -emancipatie. Best interessant. Vooral uit de discussie die later op gang kwam bij mij aan tafel heb ik veel geleerd: onder andere hoe ik tijdens zakelijke onderhandelingen wat beter voor mezelf op kan komen  (gek eigenlijk hoe een presentatie over emancipatie kan leiden tot specifieke ondernemersadviezen, maar het was fijn!)

tafelvragen tafel van Weesp

Eigenlijk waren dit de vragen waarover we moesten discussiëren aan tafel. Maar zoals je ziet staat er in de eerste vraag al een GROTE fout, dus al snel ging het gesprek over onze eigen onderwerpen.

Dinsdag ♥ 13 februari

Ik werkte de hele dag op de praktijk. Tijdens het wekelijkse overleg kwam onze oude stagiaire langs om de foto’s te laten zien van haar over-the-top-bruiloft: heel tof! En vooral heel anders dan hoe onze bruiloft wordt 😉

Dinsdagavond deed ik eerst een WOD bij CrossFit (een hele zware: ik was totaal oververhit en moe) en daarna een lesje mobility: om even iets flexibeler te worden. Echt fijn deze les! Veel handige oefeningen geleerd die ik ook thuis kan doen. Ik kan het iedereen die aan CrossFit doet aanbevelen.
Eigenlijk is dinsdagavond m’n hardloopavond, maar ik wil nu eens in de zoveel tijd ook een mobility-lesje meepakken. Lijkt me heerlijk om superlenig te zijn.

Olympische Spelen bij Gall&Gall

Ik was even bij Gall&Gall (euhhh..) en daar zag ik deze fantastische Olympische Spelen-tafel. Leuk!

Woensdag ♥ 14 februari

Valentijnsdag!! Maar eigenlijk ‘doen’ we daar niet aan. Er werden vandaag wel macarons bij ons thuis bezorgd door een geheime Valentijn♥ (en damn wat waren ze lekker! Dankjewel!!)
Jur en ik gingen vandaag op zweetdate. Eigenlijk wilden we gewoon samen hardlopen, maar omdat het Valentijnsdag was, noemden we het ‘zweetdate’. Overigens was ons eerste afspraakje ook een zweetdate. Samen sporten is goed voor de liefde♥

zweetdate op Valentijnsdag

Op zweetdate: stinkend en bezweet, met uitgelopen make-up. Zo romantisch!!

Donderdag ♥ 15 februari

Ik stond VROEG op, want: veel werk te doen! Ik monteerde wat PvdA filmpjes (klik hier voor de eerste trailer), ik maakte een social media plan voor een nieuwe opdrachtgever en zette wat FaceBook- en LinkedIn posts uit.

Toen stapte ik in de auto naar Sybilla aka de terrorfysio. Zaterdag ga ik namelijk de Texel Trail rennen, dus ik wilde nog even gemarteld worden. M’n hiel voelt iets beter (als ik niks doe). Bij opstaan schiet er nog steeds een pijnscheut in, maar tijdens hardlopen (en vooral NA hardlopen) is het nog steeds dikke pijn. Ik hoop dat het zaterdag goed gaat op Texel.

naar terrorfysio

Zo vrolijk loop ik dus naar binnen bij de terrorfsyio! #alseenboermetkiespijn

’s Middags had ik een meeting over design kantoormeubilair (superleuk al die verschillende opdrachtgevers! Zo leer ik nog eens wat.) En daarna ging ik door naar CrossFit (wat in dezelfde straat zit als deze opdrachtgever).
De buddy-WOD van vandaag speelde zich voornamelijk buiten af. En ook precies voor de deur van de opdrachtgever waar ik dus net vandaan kwam #ongemakkelijk. Ik hoef nou niet perse een werk-bekende tegen te komen als ik rood en bezweet met zandzakken aan het sjouwen ben…

Tess tijdens de meeting

Dit is Tess, de kantoorhond die tijdens de meting heel knus onder m’n stoel kwam liggen.

 

Onze vrienden Henri en Ineke kwamen donderdagavond gezellig langs om bij te kletsen. Ze hebben namelijk nèt een huis in Spanje gekocht en dat is natuurlijk supertof om even over te praten!!
Plus: ze wilden kennismaken met Mo, onze logeerkat. Als Jur en ik dit weekend op Texel zijn, gaan zij Mo namelijk dagelijks knuffelen♥

Liefde op het eerste gezicht met Mo.

Liefde op het eerste gezicht met Mo.

Vrijdag t/m zondag ♥ 16 t/m 18 februari

Nadat ik de hele dag op de praktijk gewerkt had, stapten Jur en ik in de auto naar…. TEXEL!! We gingen namelijk zaterdag de Texel Trail lopen, en hadden besloten er meteen maar een weekendje weg van te maken♥
Maar over dit zonnige en bijzondere weekend op Texel later meer.

Nu is het al bijna maandagavond en zit er alweer een werkdag op… Pfff, ik had nog een beetje weekend-vibes en moest me door deze maandag heen slaan. Hoe ging het bij jou?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Zullen we contact houden? Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

Nora’s week 5: een interview, een love-shoot ♥ en ineens een HELEBOEL opdrachten!

kidsrun AV Gouda

Ha hallo! Tof dat je weer meeleest met mijn dagboek van de afgelopen week.
Mijn week was DRUK!! Maar dat is alleen maar leuk 🙂 En ik kan toch niet zo goed stilzitten. Ik deed deze week ook veel dingen-die-je-niet-elke-dag-doet, zoals een fotoshoot voor RunnersWorld en een kidsrun van 400m (en dat op m’n 33ste).
Lees je mee?

Maandag ♥ 29 januari

Maandag was een goeie dag! Ik werkte vanuit huis en deed echt lekker veel werk. Nice!
Ik heb zelfs nog even tussendoor koffie kunnen drinken bij vriendin Anita.

’s Middags hielp ik Jur op de zaak met wat til- en sjouwwerk. Hij wilde 2 bureaus van een verdieping hoger naar zijn kantoor sjouwen, en de 2 bureaus uit zijn kantoor moesten dan weer een verdieping omhoog. En als er wat getild moet worden, kun je MIJ er tegenwoordig goed bij hebben 😉 *doet even een zelfingenomen bicep-curl voor de spiegel*

Toen ik toch al zo lekker aan het liften was, besloot ik ook maar even te gaan CrossFitten. Zonder al te veel in CrossFittaal te roeptoeteren, wil ik toch even vermelden dat er vandaag een bijzonder leuke WOD was:
In 12 minuten: max. squatcleans en 1 mijl rennen. 
Je moest dus van te voren goed inschatten hoe lang je over die 1 mijl ging doen, zodat je de minuten ervoor kon gebruiken voor squatcleans. En je mocht geen seconde langer dan 12 minuten er over doen. Lastig ja.
Ik ben uiteindelijk tot 27 squatcleans gekomen en was ook nog binnen de tijd terug van rennen. #hopla

pizza's op maandag

De maandag werd nóg een beetje leuker met zelfgemaakte pizza’s.

’s Avonds hadden Jur en ik een telefonisch interview met een journalist van RunnersWorld, want: we komen in het tijdschrift!! Ik verklap nog niet te veel, maar het tofste is vooral dat Jur en ik er samen in komen♥
Eind februari ligt ‘onze’ RW al in de winkel: dan zal ik het hier ook posten!!

Dinsdag ♥ 30 januari

Over vandaag kan ik redelijk kort zijn: Ik werkte op de praktijk en ging eindelijk weer eens naar hardlooptraining! Dat was tof.

hardlooptraining

Eindelijk weer eens naar hardlooptraining!

Woensdag ♥ 31 januari

Overdag werkte ik op de praktijk. Dankzij de griepepidemie had ik een redelijk rustige dag: prima!
Ik kreeg vandaag een via mail een aanvraag voor een hele leuke opdracht. Het is nog niet helemaal rond, maar ik verklap vast: het heeft met de gemeenteraadsverkiezingen en campagne voeren te maken en het wordt niet saai (als het aan mij ligt) 🙂 En de persoon die me mailde was enthousiast geraakt door dit filmpje (waarvoor ik mezelf nou niet bepaald een Oscar zou geven.)
Haha! Hopelijk gaat het door! Dan vertel ik meer.

Wat doe je op een woensdagavond zonder al te veel plannen? → CrossFit lesje tussendoor!

Crossfit-woensdag

Zware workout, pullups, clean & jerks, ALLES. En toch nog shinen 😉

Donderdag ♥ 1 februari

Kickstart CrossFit om 7.00u: nice! En meteen wakker.
’s Ochtends had ik vervolgens een afspraak met mijn terrorfysio. Mensen denken waarschijnlijk dat Sybilla a.k.a. de terrorfysio, met haar blote handen botten kan breken, alleen maar lacht als ze haar martelwerktuigen poetst en dat ze er uit ziet als de vrouwelijke versie van de Terminator.
Maar dat is dus niet zo!! Om te zorgen dat de beeldvorming rondom m’n terrorfysio niet volledig uit de hand loopt, heb ik besloten een foto te maken van ons samen!
Disclaimer: de foto is vóór de behandeling gemaakt. Toen kon ik dus nog lachen….

Sybilla a.k.a. terrorfysio

Ik lach een beetje schaapachtig want ik weet wat er nog moet komen. Sybilla kneep hier niet stiekem heel hard in m’n schouder ofzo. #beeldvorming

’s Middags kwam er een fotograaf naar Weesp toe: Jur en ik kregen een ‘loveshoot‘. In hardloopkleren!!
Ook weer voor dat artikel in RunnersWorld: zo tof!! Alsof het trouwfoto’s waren stonden we te poseren op de Vechtbrug: elkaar diep in de ogen kijkend en rillend van de kou. Prachtig.

fotograaf runnersworld

Tussen de buien door zijn er volgens mij fantastische foto’s gemaakt door deze fotograaf!

Na deze fotosessie trok ik snel m’n gewone kleren weer aan, want ik had een zakelijke meeting (eigenlijk een bespreking van een mogelijke opdracht) bij ’t Heertje in Weesp. Het zakenmeisje in mij wordt hier echt enthousiast van #joehoeeee!

Aan het einde van de dag had ik ook nog op de praktijk afgesproken met m’n collega’s om de tarieven van 2018 (van de verschillende zorgverzekeraars) in te voeren. Toen dat gedaan was kon ik meteen januari declareren. TOP.

Vrijdag ♥ 2 februari

Een volle dag op de praktijk (en geen van m’n clienten was ziek. Is de griepepidemie over?)
’s Avonds crashte ik met mijn grote vrienden Jur en GInTonic op de bank. Weekend!!

[het was leuk geweest als hier een foto had gestaan he? Maar die heb ik niet.]

Zaterdag ♥ 3 februari

Vandaag had ik de hele dag een bijscholing in Nieuwegein. Op zaterdag ja…
Samen met 100 andere logopedisten (99 vrouwen en 1 man) volgde ik workshops over ‘verbetertechnieken’ en ‘motivational interviewing’. Eigenlijk best ok!
Tijdens de lunch vond ik nog een grote KEVER in m’n salade (eigenlijk onderin. Ik had dus net de rest van m’n salade opgegeten OMG). De kok kwam me persoonlijk excuses brengen, dat was aardig.

KKB-dag Nieuwegein

Op zo’n logopedisten-dag kijk ik echt m’n ogen uit.

Zondag ♥ 4 februari

Omdat m’n lieve neefje Teun 4 jaar was geworden gingen we langs op verjaardagsvisite (in Gouda).

cadeautjes voor Teun

Eerst cadeautjes!!

Bij AV Gouda (de atletiekvereniging waar m’n moeder bij zit) was vandaag de ‘Groenhovenloop’: met ook een kidsrun van 400m voor kinderen vanaf 4 jaar. En omdat Teun nu dus 4 is, mocht hij meedoen!
Och jongens, deze kidsrun was echt té schattig! Allemaal ukkies die bloedfanatiek over de atletiekbaan rennen: hier ging m’n sportershart harder van kloppen (m’n SPORTERSHART ja. Niet m’n moederhart dus.)

kidsrun AV Gouda

Vlak na de start, met nog een lange weg te gaan…

kidsrun AV Gouda

Ik coachte Teun door de 400m heen. Maar eigenlijk had hij dat niet nodig, want hij rende onvermoeibaar door! Ik kon dus gewoon lekker meerennen.

kidsrun AV Gouda

Trotse Teun met z’n medialle. En trotse Noor! Ik hou van sportieve kinderen.

En nu is het zondagmiddag! Ik spring zo nog even lekker op de fiets op zolder (rondje op de Taxc van Jur dus), want ik heb zin om me in het zweet te werken. Plus: een beetje fietstraining is geen overbodige luxe voor mij (mennn, heavy shit).

Komende week staat m’n agenda alweer vol: morgen heb ik een meeting waar hopelijk een mooie opdracht uitkomt, donderdag ga ik de hele ochtend filmen (wat?!) en ergens deze week ga ik ook WOD 6 van The Nationals doen: leuk!
En oh ja! Vanaf donderdag hebben we een maand lang een logeer-kat!! Heel fijn om dan weer even een diertje in huis te hebben.

Ik hoop dat jij net zo’n productieve week had als ik! 
Zie ik je snel weer hier?

Liefs! Nora

Nora’s week 4: champagne, huilen bij m’n terrorfysio en een tenenkrommende voorstelling over een geit

selfie met Scott

Jaa hoi! Daar ben je weer! En ik ook 🙂 of andersom, het is maar net hoe je het bekijkt.
Ik ga je weer even bijpraten over m’n niet-zo-bijzondere-leven. Want deze week was niet echt bijzonder. Voornamelijk werk (een screening, een vergadering, veel clienten en een dagelijkse dosis social media) en sport (4x CrossFit, rondje rennen met hielpijn) en nog een helse afspraak bij m’n terrorfysio.
Oja, ik dronk op vrijdag champagne! Zonder reden, want champagne is altijd een goed idee.
Nou, als je er klaar voor bent: hier komt ‘ie!

Maandag ♥ 22 januari

Deze maandagochtend zat ik weer op een basisschool om 5-jarige kinderen te screenen. Dat is op zich best ok, want kinderen van 5 zijn over het algemeen heel gezellig. En dit was ook een leuke school!
Na de screening begint eigenlijk het minst leuke van het verhaal: alle ouders moeten gebeld worden om de resultaten te bespreken. Dat is nogal een tijdrovend klusje…

Aan het einde van de middag racete ik naar CrossFit (echt racen, want als je ook maar 1 minuut te laat bent, dan moet burpees doen. En dit militaire regime wordt nogal streng nageleefd….)

handstand

Ik zou zo graag op m’n handen kunnen lopen, dus ik blijf oefenen. Overal 🙂

Dinsdag ♥ 23 januari

Een volle dag op de praktijk.. Maar! Ik was al om 16.00u klaar en dat kwam goed uit: kon ik mooi een stukje hardlopen.
Rennen gaat nog steeds niet echt soepel: m’n hielblessure blijft me lastig vallen… Ik heb met m’n fysio afgesproken dat ik wel gewoon mag rennen, maar dat ik een beetje naar de pijn moet ‘luisteren’.

hardlopen tussen de krokusjes

Kijk nou hoe leuk: ik zag allemaal krokusjes tijdens het hardlopen! Whoehoe, lente-gevoel!!

Na m’n hardlooprondje kon ik meteen door naar m’n collega Brigitte. We moesten namelijk naar een vergadering en zouden van te voren met alle collega’s even een hapje eten. Dus de bakken Chinees kwamen op tafel (I looooove Chinees♥) en we hadden een ontzettend gezellig etentje!

chinees eten met collega's

Hoe kan het dat je altijd te veel Chinees bestelt? Want volgens mij doet iedereen dit.

Woensdag ♥ 24 januari

Een prima dag. Ik werkte op de praktijk en daarna ging ik naar Crossfit.
’s Avonds deden Jur en ik een poging om ‘de Luizenmoeder’ terug te kijken. Omdat heel Nederland hier zo lyrisch over doet hadden we het gevoel dat we iets gemist hadden. Maar na 10 minuten hebben we het weer uitgezet: jesus wat een ongemakkelijk programma.

selfie met Scott

Een selfie met Scott de boxhond. Probeer maar eens een selfie met een hond te nemen. Dit was poging 48.
Scott was trouwens tijdens de WOD (push-ups) al gezellig op me komen zitten #cute

Donderdag ♥ 25 januari

’s Ochtends ging ik samen met Jur naar onze trouwlocatie ♥ Oehhhhh #trouwkriebels
Jur en ik zijn misschien iets te relaxt over onze bruiloft: het duurt nog een half jaar en we willen niet teveel ‘fratsen’. Maar er moet toch wel e.e.a. geregeld worden….

sneakpeek trouwlocatie

Sneakpeek! Het terrein en deze tent liggen er nu nog wat vervallen bij, maar straks (in de zomer) wordt het fantastisch!

koffie bij oma

Op de terugweg reden we even bij oma langs voor een kopje koffie. Heel fijn om oma weer even te zien!

 

’s Middags werkte ik thuis, inmiddels heb ik best veel verschillende ‘schrijf-klusjes’: zo tof!! En vanaf maart word ik twee dagen per week ingehuurd door een bedrijf uit Weesp, dus m’n bedrijf gaat steeds beter lopen! #trots

Om 18.40u had ik een afspraak bij m’n terrorfysio… Je snapt: ik was de hele dag al zenuwachtig.
Ik besloot om wat eerder naar Amsterdam te gaan, om even te wandelen door de stad. Ik wandelde een uurtje, ging het laatste stukje met de tram en kwam mooi op tijd bij Sybilla (dat is dus m’n terrorfysio).

Wandelen door Amsterdam op weg naar terrorfysio

Als ik door Amsterdam loop/ fiets/ rij, voel ik me altijd zo’n ‘vrouw van de wereld’. In de zin van: ‘kijk mij eens probleemloos door de grote stad flaneren’. Is dit raar?

Het mooie aan Sybilla is dat ze precies weet dat ze iemand heel veel pijn kan doen 😉 Want toen ik op haar tafel ging liggen zei ze: ‘ik zeg alvast sorry’. En ik begon alvast te huilen. #grapje
Dat huilen kwam pas toen ze de naalden in m’n hiel ramde. Ok, niet echt huilen, meer krijsen (en misschien heb ik gevloekt. De volgende keer denk ik dat ik ook alvast ‘sorry’ ga zeggen.)

Vrijdag ♥ 26 januari

Nadat ik de hele dag op de praktijk had gewerkt (lange, drukke dag!), werd ik ’s middags ineens uitgenodigd voor een vrijdagmiddagborreltje bij het bedrijf waar ik vanaf maart 2 dagen per week ga werken.
En er was champagne! Joehoeee, ik ben gek op bubbels♥

champagne

Na alle champagne was ik ineens vergeten dat ik foto’s ‘landscape’ moet maken…

Zaterdag ♥ 27 januari

Het fijnste begin van het weekend is: in de CrossFitbox! Na een uurtje trainen voel ik voel ik me altijd nóg energieker #stuiterstuiter

Ik had zo weinig plannen vandaag dat ik ’s middags volledig in de niets-doe-modus terecht kwam. Ken je dat? Ik zat wat achter m’n laptop, keek tv, appte wat rond. Heerlijk.
Niks interessants om over te schrijven dus. Sorry.

Het was zelfs zo chill, dat ik helemaal geen foto’s heb gemaakt. Alweer sorry.

Zondag ♥ 28 januari

Omdat ik al om 7.00u klaarwakker was, besloot ik maar weer even te gaan sporten. Heb ik teveel energie?
De WOD (ik was weer bij CrossFit ja) bestond ook uit fijne stukjes rennen, dus ik kon in elk geval m’n energie goed kwijt.

’s Middags had ik een gezellige meeting met Daan en Stella bij ’t Heertje: ik ga voor CrossFit0294 de social media doen! Heel tof, want: CrossFit! En ook nog eens m’n lievelings-box. En: een dag geen social media is een dag niet geleefd.

En toen zondagmiddag. M’n buurvrouw/ vriendin Andrea had kaartjes gewonnen voor een voorstelling in Theaterpand Weesp voor zondagmiddag en ze vroeg of ik met haar mee wilde: leuk!! Vol goede moed gingen we dus naar het Theaterpand. Het was een voorstelling van een ‘comédienne’ (let op de aanhalingstekens) en het ging over een geit. Mijn eerste gedachte: kan best grappig zijn! #gekkegeit
Niet dus. Het was raar en alles behalve grappig. We zijn in de pauze weggegaan… (Ik voelde me best lullig. Want zoveel mensen waren er nou ook weer niet.) We besloten om als troost wijntjes te gaan drinken bij De Walrus. Dat was wél leuk 😉

theaterpand Weesp

Dit was vóór de voorstelling. Best gezellig hier!

En nu is het alweer zondagavond! Tijd om van het laatst restje weekend te genieten en vooral niet te veel te doen.
Komende week staat er vooral veel WERK in m’n agenda: maar eigenlijk allemaal leuke dingen, dus PRIMA!

Hoe was jouw week?
Vraagje: ben jij wel eens tijdens de pauze weggegaan bij een voorstelling? Voelde je je toen ook zo ongemakkelijk?
See you next week!!

Liefs! Nora

 

Nora’s week 3: schaatsen mét glühwein, eindelijk een pull-up, en make-up overdosis

schaatsen bij Flevo on Ice

Heee hallo! Wat gezellig dat je weer meeleest met mijn dagboek.
Afgelopen week was leuk! Zo schaatste ik weer eens (meteen 27 km!), deed ik een screening op een basisschool, had ik vanwege de storm ineens een hele vrije dag en liet Puck haar make-up skills op me los (er zijn foto’s…).
Let’s go!

Maandag ♥ 15 januari

Ik begon de week in Nederhorst den Berg. Op een basisschool screende ik alle 5-jarigen (logopedie). Dit is altijd best een klus (want vooraf moet ik alle ingevulde formulieren verwerken, alle kinderen krijgen een individuele screening, dan overleg ik met de leerkracht en daarna moet ik alle ouders bellen om de resultaten terug te koppelen).
Toegegeven: dit is niet mijn favoriete werk. Maar! Eigenlijk vond ik het vandaag best ok! Er zaten wat gezellige kletskous-kinderen bij: vind ik leuk.

screening Nederhorst

Kijk eens hoe hard ik aan het werk ben. En ja, dat is een treinstoel achter me.

’s Middags werkte ik thuis wat klusjes weg en pakte ik nog mooi een lesje CrossFit mee #whoehoe

Dinsdag ♥ 16 januari

En volle dag op de praktijk.
Na werk besloot ik om even een stukje te rennen. Rustig aan en niet te lang (8km), want m’n hiel zeurt nogal… Maar het ging fijn! Na het rennen (of het nou 5 of 25km is) voel ik me altijd zo blij: blij dat ik het gedaan heb maar ook blij dat ik weer thuis ben 🙂

hardloopselfie

Geen idee waarom ik zo chagrijnig kijk op deze hardloopselfie, want eigenlijk was ik heel vrolijk!

’s Avonds had ik een meeting met  de ‘feestje-in-de-kerk’-commissie: halverwege 2018 (waarschijnlijk begin juni) organiseren we een ‘Feestje in de kerk’ tijdens de kerkdienst in de Grote Kerk in Weesp. Het wordt eigenlijk een ‘kerkdienst’ waarbij iedereen kan aanhaken (maakt niet welk geloof je hebt en of je überhaupt gelooft #ikniet). Er worden inspirerende verhalen verteld, misschien komt er een koor (lekker meezingen!) en na ruim een uur loop je hopelijk verrijkt en vol inspiratie weer naar buiten.

Disclaimer: er wordt niet gebeden, gemediteerd of zweverig gedaan. Lekker toegankelijk voor iedereen dus!

Woensdag ♥ 17 januari

Overdag werkte ik op de praktijk #werkwerkwerk
En daarna ging ik naar Crossfit #WODWODWOD
Goed nieuws trouwens: ik kan 1 kipping pull-up!! YESS. Hard trainen helpt dus. Nu nog harder trainen om er wat meer achter elkaar te kunnen. En een strict pull-up staat ook nog op m’n lijstje.

’s Avonds kwam onze trouwambtenaar bij ons thuis voor het voorgesprek van onze bruiloft! Oeehhhh spannend!
De trouwambtenaar is trouwens m’n tante 😉 Dat maakt het extra leuk. Ze is namelijk een ontzettend goede spreker, dus ik weet zeker dat ze ons fantastisch kan trouwen.

trouwambtenaar bij ons thuis

Met de trouwambtenaar (= m’n tante) om de tafel!

buitengoed de boomgaard

Dit is trouwens een foto van onze trouwlocatie♥

Donderdag ♥ 18 januari

7.00u: kickstart in de CrossFitbox!! Ik hou er van. Even goed zweten voordat de dag begint♥
Ik heb met trouwens ingeschreven voor ‘The Open’ van de CrossFitt Games: wie doet er nog meer mee?

Het kan niemand ontgaan zijn: WAT EEN WIND donderdag! Storm dus.
Ik moest ’s middags voor een vergadering naar Amsterdam (Overtoom). Met de auto was geen optie (parkeren in het centrum: liever niet. Plus: overal file.) Maar er reden ook geen treinen… Dus geen vergadering.
Ik moest ’s middags eigenlijk ook naar m’n terror-fysio in Amsterdam. Maar zelfde verhaal als hierboven…. Dus afspraak verzet.
En zo kwam het dus dat ik ineens de hele donderdag vrij was van afspraken! Best fijn, want zo kon ik lekker even doorwerken thuis.

Zo 's ochtends vroeg is Weesp extra mooi.

Stilte voor de storm… (dit was ’s ochtends vroeg)

Vandaag kwam deze blogpost met handige tips om DOOR te gaan tijdens een workout online. Al gelezen? Vooral tip 1 vind ik goud waard. Ik pas ‘m elke dag toe 😉

Vrijdag ♥ 19 januari

Na een volle dag op de praktijk, kwam ’s avonds Puck (Jurs dochter) bij ons eten en slapen.
Nadat we een paar potjes ’30 seconds’ hadden gespeeld (spelletjes zijn leuk!!), wilde Puck graag haar make-up skills laten zien. Dus ik kreeg een make-over.
Na een half uurtje zat ik volgeplamuurd met primer, concealer, foundation, contour, bananapowder, lippenstift, eyeliner en mascara (van de helft weet ik maar wat het is).
Ik zag er uit als een Chinees (vond ik) #geel. Maar het was wel gezellig 🙂

make-up sessie

Make-up artist Puck 🙂

Zaterdag ♥ 20 januari

Zaterdagochtend CrossFit is m’n lievelings: altijd gezellig en (meestal) toffe WOD’s. Dus ook deze zaterdag stond ik om 9.00u in de CrossFitbox. I like it.

’s Middags had ik afgesproken met vriendin Guusje om te gaan schaatsen! Guusje zit er op en kan het dus heel goed. Ik schaats precies 1x per jaar (met Guusje) en kan het dus niet zo goed. We gingen naar Flevo on Ice: dit blijkt best wel ok te zijn! #aanrader
De baan is 3 km, en dat is een stuk uitdagender/ afwisselender dan de 400m schaatsbanen waar je normaal schaatst #mijnmening
We schaatsten totaal 9 rondjes (dus 27km!! Best knap, zeker als ik je vertel dat ik maar 1 keer ben gevallen.) en we dronken glühwein. Want schaatsen en glühwein is zoiets als komkommer in je GinTonic: het hoeft niet, maar het is wel lekker.

gluhwein

Bij schaatsen hoort gluhwein!

schaatsen bij Flevo on Ice

Kijk me gaaaaaan!!!

eten bij Weesperplein

Na het schaatsen haakte vriendin Noortje aan en aten we heel knus bij restaurant Weesperplein.

Zondag ♥ 21 januari

En toen was het alweer zondag! Mennn, wat gaat zo’n week (en vooral het weekend) snel.
Zondag = uitslaapdag, dus dat deed ik (een beetje, want ik was om 8.00u klaarwakker..)

’s Middags had ik een leuke meeting met Stella en Daan van CrossFit0294, om wat toffe toekomstplannen te bespreken 🙂
Verder deed ik vandaag vrij weinig: ik schreef dit dagboek, deed wat werk-dingen en ik dronk prosecco! Want: bubbels zijn altijd een goed idee.

Komende week heb ik vooral veel werk te doen (hallo eindeloze to-do-list), maar gaan we ook de laatste dingen doorspreken op onze trouwlocatie. Leuk dus.
Nu ga ik chillen. Ok doei.

Genoeg over mij. Hoe is het met JOU?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

Nora’s week 2: Crossfit doelen, bruiloft dingen, fietsen door Londen en next level zakenmeisje!

handstand bij CrossFit

Joehoeee, welkom bij m’n wekelijkse dagboek! Heel leuk dat je weer mee leest 🙂
Ik ga je vandaag bijpraten over m’n eerste ‘echte’ werkweek van 2018, een week waarin ik een mega goed gesprek had met een opdrachtgever en ik nu echt grote zakelijke stappen ga zetten, jeeeee!!
En een week waarin ik nieuwe CrossFit doelen voor 2018 opstelde en volledig stuk ging op WOD5 van The Nationals (maar wel een tijd neerzette waar ik blij mee ben). Verder fietste ik een rondje door Londen (huh? Lees maar↓) en waren Jur en ik druk bezig met het regelen van onze bruiloft! Allemaal leuke dingen dus.
Ready? Let’s go!

Maandag ♥ 8 januari

’s Ochtends werkte ik heerlijk thuis, in ons eigen kantoortje op zolder. Er lagen nog wat schrijf-klusjes en wat logopedie-klusjes, maar ik was vooral ook bezig met de tekst voor onze trouw-uitnodiging. We trouwen pas over een half jaar, maar er moet nog best veel geregeld worden…

’s Middags kwam onze bruiloftscateraar langs om wat dingen te bespreken. Het wordt allemaal steeds ‘echter’ 🙂

Ik had vandaag een beetje een blue monday. Volgens mij is het officieel pas volgende week de meest depressieve dag van het jaar, maar ik voelde me vandaag weemoedig. Niet depressief of verdrietig ofzo, maar gewoon niet vrolijk. Ken je dat?
Dus ik besloot om de beste therapie in te zetten: lekker sporten!! Ik deed een (heavy) WOD bij CrossFit0294. En ik werd weer blij!

Daarna maakte ik mijn allerlievelingseten: krabtaartjes! Lees hier het recept en maak het ook maar meteen #tip.

mijn lievelingseten: krabtaartjes

Dit is zo lekker! Jur wil graag wat kloddertjes (zelfgemaakte) kerrie-mayo erbij, van mij hoeft dat niet perse: het is al lekker genoeg!

Dinsdag ♥ 9 januari

De eerste volle dag op de praktijk van 2018, inclusief stagiaire, team overleg en oudergesprek. Druk, maar ook weer leuk!

Ik heb weer last van m’n hielblessure, dus ik twijfelde of ik naar hardlooptraining zou gaan (want rustig rennen lukt wel, maar steeds aanzetten en versnellen levert me nu nogal pijn op…). Ik besloot niet te gaan rennen, maar naar Crossfit te gaan.
Maar! De WOD van vandaag was: 5,5km rennen… Wel opgedeeld in 10 stukjes, met bear-complexen tussendoor (voor de niet-kenners: een bear-complex is een combinatie van 5 oefeningen met je stang. Je kunt het google-en als je wilt.)

crossfit doelen voor 2018

In de box stond een box ( 🙂 ok een doos) om je doelen voor 2018 in te doen. En ik had er al over nagedacht! Leuk dit.

Woensdag ♥ 10 januari

Weer een volle dag op de praktijk. Veel cliënten gezien, maar ook veel dingen van m’n to-do-list kunnen strepen! Yesss, lekker gevoel.

Jur heeft sinds kort een Tacx (= een apparaat om je racefiets op te zetten, zodat je binnen kunt trainen). En daarbij een programma om een virtuele fietstraining te doen: Zwift. En, hoe lief, ik mocht vandaag ook even!
Jur installeerde mijn fiets en ik fietste een rondje door…..tromgeroffel…. Londen! Vet tof.
‘Een rondje fietsen’ klinkt heel relax, maar DAT WAS HET NIET. Mennn, Londen zit vol hoogtemeters. En zelfs een berg. Of heuvel ofzo. In elk geval zweette ik als een otter. Maar ik vond het best leuk, dus misschien mag ik nog een keer 🙂

Op de fiets in ons kantoor-aan-huis.

Op de fiets in ons kantoor-aan-huis.

Donderdag ♥ 11 januari

Kickstart om 7.00u in de CrossFitbox! Het kostte even wat doorzettingsvermogen (want: ik lag zo lekker in bed) maar het was een fijne training.

deadlift triceps

Pure magie: ik liet m’n barbell zweven! #mindfuck

’s Ochtends had ik een meeting (whoehoeee ik ben een #zakenmeisje) over het nieuwe merk (design meubels) waar ik bij betrokken ben: zo tof allemaal! Ik ben echt blij dat ik gekozen heb om voor mezelf te beginnen als tekstschrijver: er gaan compleet nieuwe werelden voor me open, ik leer ZO VEEL en het is vooral heel afwisselend en GAAF!

Tess: Een Zwitserse herder

De eindbaas had z’n hond Tess meegenomen: zo’n lief beest! Ze kwam onder tafel even gezellig knuffelen. Wat de meeste vrouwen van mijn leeftijd met baby’s hebben, heb ik met honden: *smelt*

Met angst en beven reed ik ’s middags naar Amsterdam. Ik had namelijk een afspraak met mijn terror-fysio Sybilla…. Want: ik heb dus weer dikke hiel-pijn….
Het was eigenlijk heel gezellig bij Sybilla. We hadden elkaar al even niet gezien, dus genoeg om te kletsen (vooral over de zorgverzekerings-ellende die ik heb als logopedist maar zij ook als fysio). Sybilla is dus heel aardig, TOTDAT ze gaat ‘masseren’ (let op de aanhalingstekens bij masseren, want het is eigenlijk ‘martelen’).
M’n hiel deed zoveel pijn, dat ik echt vreesde voor die naald die er normaal ingestoken wordt. Maar gelukkig bleef het vandaag naaldvrij. In plaatst daarvan kreeg ik een massage-from-hell. Maar daarna (en de dagen er na) voelde m’n hiel veel prettiger!!

Aan het einde van de middag had ik een gesprek bij een bedrijf in Weesp waar ik al vaker opdrachten voor heb gedaan. En de uitkomst van dit gesprek was echt meer dan te gek!!
Lang verhaal kort: ik ga vanaf zeer binnenkort 2 dagen per week als freelancer voor dit bedrijf werken!!
Wat?! Ja echt!!
Mijn taken worden ontzettend divers, eigenlijk alles wat met marketing en communicatie te maken heeft: op m’n lijf geschreven! Ik kan niet wachten om te beginnen, zo leuk 🙂

Vrijdag ♥ 12 januari

Alweer zo’n prima dag op de praktijk!

bijna weekend

Laatste dingetjes wegwerken in mijn zelf gecreëerde chaos. En dan WEEKEND.

En vrijdagavond was het tijd voor: helemaal niets!
Jur en ik zaten lekker met z’n tweeën op de bank, gordijnen dicht, kaarsjes aan. Dit soort avonden zijn GOUD. Ik wens iedereen in 2018 veel van dit soort knusse avondjes toe!

Zaterdag ♥ 13 januari

Wakker met een knoop in m’n maag… Oh god, is het weer zover? Ja: ik ‘moest’ een sportieve prestatie leveren, en daarvoor ben ik altijd zenuwachtig. Maakt niet uit wat het is.
Dit keer was het WOD 5 van The Nationals. Maar het mooie (en venijnige) was: deze keer was het een sprint-WOD. Met een timecap van 6min. Dus maximaal 6 minuten om te lijden.
Ik had met m’n CrossFit matties Adrian en Louise afgesproken om dit spreekwoordelijke varkentje even te wassen.
En dat deden we!! Vorige week had ik deze WOD gedaan in 2.26. Maar toen had ik intense spierpijn. Dus dat kon beter.
Vandaag finishte ik in 2.14!! Yes!
Ik had nog een weddenschapje met Adrian: de langzaamste van ons zou voor de volgende keer (dat we een Nationals WOD doen) iets bakken. En je raadt het al….
Nee grapje, dit kan je niet raden. Hij had ook 2.14.
Geen zelfgemaakte koekjes dus volgende keer.

handstand bij CrossFit

life’s better upside down 🙂 Zoals je al bij m’n CrossFit-doelen kon lezen, is het de bedoeling dat ik uiteindelijk 10m kan lopen op m’n handen… M’n plan: elke keer even oefenen.

spontaan eten bij Aaltje

Zaterdagavond besloten we spontaan om bij Aaltje te gaan eten, met vrienden Henri en Ineke. Het was zo gezellig, dat zelfs dat glas wijn wat ik over me heen kreeg niet erg was 😉

Zondag ♥ 14 januari

Een column-deadline (voor het WeesperNieuws) hijgde in m’n nek. Maar ik had nog geen idee waarover ik moest schrijven. Elke maand ben ik weer bang voor een writersblock, maar tot nu toe kwam het altijd goed. Ik vind het niet mijn taak om in mijn columns ingewikkelde maatschappelijk of politieke discussies aan te slingeren, dat past niet bij me. Mijn columns moeten gewoon makkelijk weglezen, met hopelijk een vlaag van herkenning.
Na m’n column van vorige maand (over Monster) kreeg ik zoveel reacties: heel erg lief! Maar toen had ik ook echt iets ‘meegemaakt’ en geschreven vanuit emotie. Ik ben bang dat dat deze keer niet lukt….

Update: m’n column is geschreven! En ik heb het lekker luchtig gehouden 😉 Dat past wél bij mij. En de herkenning is er hopelijk ook, behalve als je een kale man bent. Was dit een spoiler? Lees woensdag maar in de krant.

Jur en ik hebben net een stuk gerend. Niet pijnloos, maar wel fijn. Nu is het tijd om ‘Wie is de mol’ terug te kijken (want: door ons spontane etentje bij Aaltje heb ik dat gemist) en zondag-dingen te doen. Heerlijk!

Hoe was jouw week? Heb jij eigenlijk sportieve doelen voor 2018?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Lijkt me leuk om contact te houden! Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

Nora’s week 1: het ‘gewone’ leven, mega spierpijn en Jur was jarig!

Gelukkig nieuw haar

Gelukkig nieuwjaar! Ok, dit was echt de laatste keer dat ik het zeg.
De eerste week van 2018 zit er op, het voelt alsof de feestdagen alweer maanden geleden waren… Ik vind januari en februari eigenlijk de meest deprimerende maanden van het jaar (volgens mij komt ‘Blue Monday’ er ook weer aan… ik voelde het vandaag al een beetje 🙁 ).
Vorige week was nog een beetje een ‘tussenweek’. Feestdagen voorbij, maar nog niet maximaal aan het werk. Ik deed niet veel bijzonders, maar eigenlijk vond ik het wel heeeeerlijk dat er nog niet zoveel ‘moest’. En: Jur was jarig! Dat was toch nog een feestdag.

Lief dagboek

Ik heb besloten om in 2018 gewoon door te gaan met m’n wekelijkse dagboeken. Want:

  • De digitale exhibitionist in mij vindt het fijn om te SHAREN.
  • Ik krijg veel leuke reacties (en daar word ik vrolijk van!)
  • Ik heb vrijwel altijd gespreksstof, omdat iedereen die m’n blog leest weet wat ik heb meegemaakt. (dit lijkt nu alsof de gesprekken altijd over mij gaan, maar dat is HOPELIJK NIET zo! Het functioneert meer als laagdrempelige gespreksopener).
  • De weekoverzichten worden goed gelezen (is niet de belangrijkste reden waarom ik blog, maar is wel leuk 🙂 )

Dus, tadaaaaaa, hier is mijn weekoverzicht:

Maandag ♥ 1 januari

Happy New Year!! Jur en ik werden vandaag nog wakker in Frankrijk. Maar helaas zat de vakantie er wel weer op…
We hadden de wekker om 8.00u gezet (op Nieuwjaarsdag dus… #vroeg) omdat we alles moesten inpakken en het vakantiehuis (van Jurs ouders) ook nog wilden poetsen. Gelukkig hadden we onze jaarwisseling lekker rustig gehouden (lees: spelletjes, goede gesprekken, wijntje, Top2000, sterretjes en om 1.00u lagen we in bed).
Om 10.00u reden we weg uit Les Sables d’ Olonne → om 19.30u waren we weer in Weesp.

Een heerlijk rustige week vakantie in Frankrijk

Mennnn wat was dit een fijne (rustige!) vakantie♥

Dinsdag ♥ 2 januari

Wakker worden in je eigen bed is ook goud waard, dat was in elk geval een pluspunt van deze dinsdag-die-als-een-maandag-voelde. Ik ging naar de kapper, ruimde de kerstboom en alle versiering op, deed boodschappen en ging naar Crossfit! Want hoewel de vakantie in Frankrijk echt heerlijk was en ik nog wel 3 weken had willen blijven, had ik CrossFit echt gemist!

Gelukkig nieuw haar

M’n haar was al vóór de kerst toe aan de kapper, alleen m’n volle agenda nog niet. Vandaag had ik alle tijd, dus: kappertje gedaan (Het is nogal een wazige foto zie ik…)

Woensdag ♥ 3 januari

Ik begon m’n dag op de praktijk: tot 13.30u had ik cliënten (en ik vond het meer dan prima om niet meteen een volle dag te hoeven werken). De rest van de week had ik nog logopedie-vakantie♥
Omdat ik dus nog in de vakantie-modus zat, deed ik verder niet zoveel vandaag. Wel ging ik ’s avonds naar Crossfit.

WOD op woensdag

WOD op woensdag

Donderdag ♥ 4 januari

Een rustige dag waarop ik niet veel wilde doen maar uiteindelijk nog best veel deed:

  • Voor een nieuwe opdrachtgever (DesignDjunky: zo nieuw dat de website nog gemaakt moet worden) regelde ik wat dingen (paar telefoontjes, paar mailtjes, zo weer 2 uur verder).
  • Ik ging op bezoek bij een lieve ex-client in Oversingel (een verzorgingshuis) om haar een gelukkig nieuwjaar te wensen (en ik nam zelfgemaakte cake voor haar mee).
  • Ik schreef dit recept voor mega lekkere en makkelijke wortelsoep.
  • Ik ging op bezoek bij mijn oma in het zorghotel in Hilversum (en ik nam zelfgemaakte cake voor haar mee).
  • Ik schreef (een gedeelte van) de tekst van onze trouwkaart.
  • Ik werkte de informatie uit van een logopedische screening die ik 15 januari ga doen.
  • Ik kreeg GOED NIEUWS over een nieuw project! (Het is volgens mij niet de bedoeling dat ik er veel over vertel, dus ik gooi wat steekwoorden: Vechtloop, Weesp, krant).

Op dit soort ‘rustige’ dagen mis ik Monster ook extra veel. Het is nog niet eens 3 weken geleden dat ik hem voor het laatst knuffelde en kusjes gaf en vertelde hoeveel ik van hem hield… Er zijn momenten dat het huis ineens weer heel leeg voelt en dat ik weer verdrietig word. Maar er zijn ook momenten waarop ik er niet aan denk. Dit betekent natuurlijk niet dat ik hem ben vergeten, want dat lieve beestje zal ik nooit vergeten♥

Monsters as staat op onze slaapkamer

Monsters as staat op onze slaapkamer, ik maakte een klein grafsteentje er bij.

Vrijdag ♥ 5 januari

Ik begon de dag met een WOD bij Crossfit en plakte er meteen een Open Gym aan vast om aan m’n 2018-CrossFit-doelen te werken.

Op papier leek deze WOD minder heftig dan 'ie in werkelijkheid was.... #dood

Op papier leek deze WOD minder heftig dan ‘ie in werkelijkheid was…. #dood

Behoorlijk afgemat deed ik de rest van de middag niet veel: ik zat met m’n laptop op schoot op de bank, cappuccino er naast en vergooide een groot deel van m’n tijd met het checken van social media, andere blogs lezen, leuke artikelen lezen op Blendle en dat soort onzin.

Zaterdag ♥ 6 januari

SPIERPIJN!! Damn, ik kon haast niet uit bed komen. M’n bovenbenen en billen (200 airsquats, 150 lunges en 100 burpees zijn blijkbaar nogal intens) deden zoveel pijn!
Ik had met Niki (die gister ook de killing-WOD-in-kwestie deed) afgesproken om vandaag WOD 5 van The Nationals te doen. Dit bleek niet ons beste idee #teamspierpijn.
We besloten er maar een oefenrondje van te maken.

WOD 5 The Nationals

Met spierpijn deed ik WOD 5 in 2,26 minuut (het was een sprint-WOD), maar ik hoop dat ik het sneller kan als ik wel fit ben…

Zaterdagavond zat ik intens gezellig bij cafe De Walrus (op 100m van ons huis, hoera), met Jur, Louise, Ilse en Sipke.
Het was de bedoeling om een paar drankjes te doen, maar ineens was het 00.00u, en toen was Jur jarig!! Dus de wijn bleef vloeien en het was nog lang onrustig 😉

Zo'n gezellig borreltje!

Zo’n gezellig borreltje!

Zondag ♥ 7 januari

Oef, beetje katerig… Gelukkig hadden we ook nog wat water tussendoor gedronken gister (anders was het vandaag écht afzien geweest). Maar FEEST: want Jur werd vandaag 48!
Hij vierde z’n verjaardag voor z’n vrienden, die gezellig kwamen borrelen bij ons thuis. Ik maakte Jurs lievelingseten: gevulde eieren, en iedereen was blij.

Jur was jarig!

Ik heb maar wat foto’s van Instagram gepakt, want ik ben totaal vergeten om foto’s te maken vandaag…

En dat was de eerste week van 2018… Het ‘gewone leven’ is nu echt weer begonnen, maar ik moet nog even wennen…

Zit jij alweer helemaal helemaal in je werk-modus?

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Interactie is gezellig, daar houden bloggers van. Ik óók! Zullen we contact houden via INSTAGRAM, of FACEBOOK? Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom!

Volg me ook via Bloglovin

,

Mijn 17 hoogte- en dieptepunten van 2017

bewolkte twin peaks

Het is bijna 2018!! Zo vlak voor de jaarwisseling (en vanuit Frankrijk) blik ik even terug op ‘mijn’ 2017.
Ik deed namelijk ontzettend veel leuke dingen! En soms is het best fijn om even stil te staan en terug te denken aan al het moois dat is gebeurd. Maar er waren ook wat tranen….
Daarom presenteer ik: mijn 17 hoogte- en dieptepunten van 2017!
Klaar voor? Let’s go!

Hoogtepunt nr. 1: jullie!!!

Zo enorm tof dat jullie m’n blogs toch elke keer weer lezen!! Grote dank daarvoor!

 

2: Tekstbureau Nora Schenk, aangenaam!

Logo tekstbureau Nora SchenkIn 2017 begon ik voor mezelf! Als tekstschrijver. Eigenlijk werkte ik al ‘voor mezelf’: namelijk als logopedist (ook niet in dienst namelijk). Maar ik wilde al een tijdje iets anders/ meer/ wat afwisseling.
In mei 2017 besloot ik het ook ECHT te doen: ik schreef me in bij de KvK: Tekstbureau Nora Schenk werd officieel! Vanaf september ben ik wat minder in de logopediepraktijk gaan werken (nu nog 3 dagen per week), zodat ik de rest van m’n tijd zou kunnen besteden aan ‘m’n andere werk’.
Nu, december 2017, kan ik zeggen dat ik al best wat opdrachten heb gehad. Maar ik ben van plan in 2018 nog veel meer te schrijven! Work in progress….

 

3: Mijn eigen column in het WeesperNieuws

WeesperNieuws column Nora

Vanaf januari 2017 schrijf ik elke maand een column in het WeesperNieuws. Het is elke keer weer een kleine uitdaging om een goed onderwerp te vinden, maar tot nu toe is het elke maand gelukt om vóór de deadline iets in te leveren. En wat krijg ik toch leuke en lieve reacties!! In de rij voor de kassa bij de Albert Heijn, bij de bakker, op m’n werk in de praktijk, via social media, of heel random op straat (niet zo random eigenlijk): mensen spreken me aan! En dit vind ik fan-tas-tisch!♥ Zo tof om te merken dat de column écht gelezen wordt!

4: Weekendje Texel mét 25km trailrun

In februari was ik met Jur een weekend op Texel, voor de Texel Trail (van 25km).
Niet alleen heb ik héél lekker gerend, het was ook nog eens een bijzonder leuk weekend! Lees hier maar!

moe na de finish Texel Trail

Na de Texel trail (daarom ben ik zo rood ja…)

 

5: Marathon Rotterdam

In april deed ik de marathon van Rotterdam. Het ging niet helemaal zoals ik me van te voren had voorgesteld (lees hier maar), maar toch ben ik blij dat ik het gedaan heb. Dit was trouwens mijn vierde marathon!

moe onderweg bij de marathon van Rotterdam 2017 raceday

Rotterdam was zonnig, m’n ‘mood’ was iets minder zonnig…

6: En toen een dieptepuntje: een blessure…

In training naar de marathon begon het: plantaire fasciitis. Een f*cking hardnekkige blessure in m’n hiel. Ik heb een halfjaar (een halfjaar!!!) niet gerend. Na veel dryneedling (hoi terrorfysio) ging het in het najaar wat beter. Maar blijkbaar ben ik toen weer té enthousiast gaan lopen, want nu, december 2017, is de pijn wéér verergerd… Gelukkig heb ik m’n zorgverzekering voor 2018 hierop aangepast (hoi terrorfysio).

na rennen komt rollen :-) Is er leven na lopen?

Rollen, stretchen, rust, dryneedling: roep iets en ik probeer het! Alles om van m’n blessure af te komen.

7: CrossFit crazinesssssss

Mijn CrossFit-liefde werd in 2017 groter en groter! Elk PR, elke struggle, elke high-five: ik hou er van! Een vooral het fijne community-gevoel bij CrossFit0294 maakt dat ik Crossfit te gek vind. Zo te gek, dat ik het liefst 4 keer per week (vaker?) wil trainen.

buddy workout met Ineke en Maria

Kijk ons gaaaaaan!!

8: Sowieso een sportief jaar

Ik vind het best een hoogtepunt dat ik ook in 2017 zo lekker heb kunnen sporten! Okee, ik kon even niet rennen, maar ik kon wel CrossFitten, fietsen, zwemmen, hiken. En ik rende ook genoeg hoor!
Mijn sport liefde heeft ook in 2017 gezegevierd!

hardlopen training triatlon Weesp

hashtag genietonnnn

9: Vakantie in Vietnam

Omdat Jur 2 maanden in China zat, vloog ik deze zomer ‘die kant’ op. In Hongkong zag ik Jur weer, en we vlogen samen door naar Vietnam! Acht heerlijke dagen in Vietnam, met veel liefde en lol, waren ECHT een hoogtepunt in 2017!

voeten met uitzicht vanaf Bach Ma hoogtepunt

een letterlijk hoogtepunt!

10: Week in Hongkong

Na Vietnam moest Jur weer terug naar China 🙁 #dieptepuntje
Maar ik bleef nog een week in Hongkong, bij vriendinnetje U. En dit was ZO FANTASTISCH!
Overdag vermaakte ik mezelf (want U. moest werken) met avontuurlijke hikes en fijne sight-seeing. En ’s avonds at ik met U. in gezellige restaurants, borrelden we in leuke kroegen en dronken we decadent cocktails in rooftopbars. Hoogtepunt!

cocktail op een rooftopbar in Hongkong

Leventje hoor.

11: Hardlopen met reuma

Het project ‘Hardlopen met Reuma’ is ook echt een hoogtepunt van dit jaar. Ik ben erbij betrokken als ervaringsdeskundige en het heeft me al veel mooie dingen gebracht: zo sprak ik tijdens de kick-off in Amsterdam over mijn hardloopleven met reuma (en dit ga ik in maart 2018 weer doen, maar nu in Rotterdam!), stond ik in het Haarlems Dagblad en stond ik op de cover van Reuma Magazine (plus een interview in het magazine).
Een mooi project om mensen met reuma in beweging te krijgen!

Op de cover van ReumaMagazine

Ik sta op de cover van ReumaMagazine! En ik gaf ook nog een diepte-interview 😉

12: Nieuwe werkplek op zolder

Jur toverde onze zolderkamer om tot werkplek. Dus nu kan ik heerlijk rustig werken, met uitzicht over prachtig Weesp!

13: Familie en vrienden

In 2017 heb ik zoveel lieve vrienden en familie om me heen gehad! Alle gezellige etentjes en borreltjes met vriendinnen, logeerpartijtje met neefje Teun, SUP’pen, naar West Side Story, schaatsen, alle nieuwe baby’s van vriendinnen, fijne familie avondjes, m’n lieve oma’s: te veel hoogtepunten om op te noemen!

Taart met Monster en Teun bij oma

Taart met Monster en Teun bij oma.

 14: Het grootste dieptepunt van 2017:  Monster is er niet meer…

Dat lieve, kleine hondenvriendje dat al bijna 10 jaar bij me hoorde, is op 16 december ingeslapen 🙁
Ik mis hem nog elke dag….

Monster en ik hadden het koud.

Zoveel mooie herinneringen aan Monster♥

15: Ik beterde m’n leven.

Okee, qua digitale-drukte kan het nog iets beter (digiminderen! Aandachtspunt voor 2018…), maar wat betreft vlees eten verbeterde ik mijn leven: eerst kocht ik gerust vlees in de supermarkt, bijna dagelijks.
Nu eten we lang niet elke dag meer vlees, en áls we vlees eten dan haal ik het bij de slager (waar de dieren echt een ‘beter leven’ hebben gehad, voordat ze in de vitrine terecht kwamen).
Het is niet echt een drastische maatregel, maar het voelt voor mij als best een stap. En elke stap telt!

16: Het jaar afsluiten in Frankrijk

Nu, als ik dit schrijf, ben ik heerlijk op vakantie in Frankrijk met Jur. Zo fijn om het jaar hier samen af te sluiten. En ik was toe aan vakantie!

Een week in Frankrijk met de liefste

Zo zitten we er dagelijks bij 🙂

 17: Ik ben gelukkig!

Dat is toch wel het grootste hoogtepunt: ik ben gelukkig, vooral in de liefde! In 2016 vroeg Jur me ten huwelijk (ik zei ‘ja’ 🙂 ) en in 2018 gaan we trouwen. Dus heel 2017 was ik ‘verloofd’ en dat is LEUK! En 2018 wordt nóg beter!

Toeters en Bellen op verjaardag Jur positieve dingen als je vriend er niet is

Alles is liefde♥

Heel erg dankjewel dat je af en toe Miles&More bezocht in 2017♥ Hopelijk zie ik je in 2018 nog vaak terug!
Voor nu wens ik je nog hele mooie laatste dagen van 2017, een te gek oud en nieuw-feestje (of zoals ik: heerlijk rustig thuis) en een fantastisch, sportief en liefdevol 2018: dat al je dromen mogen uitkomen!

Liefs! Nora

Nora’s week: zonder Monster, advocaat bij ‘De Walrus’ en de laatste werkweek van 2017

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij 'De Walrus' in Weesp bent: eet dit!!!

Haaa hallo! Zo vlak voor kerst nog een weekoverzicht van mij.
Allereerst: heel erg bedankt voor alle lieve berichtjes die ik heb gekregen na het treurige nieuws over Monster♥
Ongelofelijk fantastisch hoe iedereen met ons meeleefde! Dat gaf ons echt zoveel steun, dankjulliewel!

Afgelopen week was heel raar: geen hondje dat ’s ochtends uit z’n mand komt om je te begroeten, niet meer de dagelijkse wandelingetjes, geen knuffeldiertje dat op de bank bij je wilt zitten… Het is echt leeg in huis 🙁
Inmiddels kan ik al weer over Monster praten zonder meteen in tranen uit te barsten, maar ik mis hem echt elke dag. Ik denk dat dat ‘missen’ nog wel even blijft, maar het leven gaat door (= dooddoener, I know. Maar wel waar.)
Dus mijn tactiek: veel praten over de mooie herinneringen aan Monster, niet aan het verdrietige einde denken. Z’n mand hebben we ook nog even in de kamer laten staan (het voelt zo ‘definitief’ als de mand ook weg is), maar we hebben besloten om de mand + etensbakjes + riem dit weekend naar zolder te brengen.

Ondertussen ging het leven dus door. En ik deed eigenlijk best wel leuke dingen deze week! Dus als je het leuk vindt: lees lekker mee!

Maandag ♥ 18 december

Ik begon de dag met een meeting bij Save-Me. Nuttig en gezellig: een goede maandagochtend-besteding.
’s Middags ging ik naar m’n oma, die zit sinds vandaag in een zorghotel in Hilversum. Oma was vorige week gevallen, heel vervelend. Ze woont in Leeuwarden (niet echt om de hoek) maar ze gaat nu dus revalideren in Hilversum (best wel om de hoek).

Bij oma op bezoek.

Oma is ontzettend blij in het zorghotel! Ze vindt het gezellig, ze heeft veel aanspraak. Plus: lekker eten (aldus oma) en veel visite! En ik ben blij dat oma blij is!

Na het bezoekje aan oma pakte ik nog fijn een WOD mee bij CrossFit0294.
Best een drukke dag: heel fijn om niet de hele dag aan Monster te denken.

Dinsdag ♥ 19 december

Een dag op de praktijk. Normaal ging ik op een ‘praktijk-dag’ tussen de middag altijd even naar huis om Monster uit te laten. Vandaag hoefde dat niet… Maar ik ging toch tussendoor even naar huis. Gewoon. Om even thuis te zijn.

’s Avonds ging ik nog even naar CrossFit, want: leuk.

een client nam een lief hondje mee.

Een client die normaal altijd alleen komt, nam vandaag (uitgerekend vandaag) een hond mee: die logeerde bij hem…. Terwijl m’n stagiaire met de client bezig was, kwam het lieve hondje onder tafel tegen me aan zitten om geaaid te worden♥
Volgens m’n collega was dit een ‘groetje’ van Monster, om te laten weten dat het goed is. Of het nou waar is of niet: ik vond het een prachtig idee!

Woensdag ♥ 20 december

Vandaag verscheen mijn column in het WeesperNieuws, een klein eerbetoon aan Monster♥
Je kunt de column hier lezen.

zoveel lieve berichtjes en kaartjes

We kregen zoveel lieve kaartjes en berichtjes voor Monster! Zelfs bloemen, kaarsjes en chocola. Zo lief iedereen!!

Na een hele dag op de praktijk gewerkt te hebben, ging ik meteen door naar ‘De Walrus’ (een fijne kroeg bij ons om de hoek), voor een kerstborrel van Save-Me. Het was zo gezellig dat we meteen maar bleven eten 🙂

Donderdag ♥ 21 december

Eigenlijk zou ik afgelopen zaterdag bij CrossFit ‘werken’ aan mijn clean (= een stang van de grond liften naar je schouders). Deze speciale les heet ‘Road to excellence’: je bewegingen en houding wordt gefilmd, zodat je dan zelf kunt zien wat er wel/niet mus gaat.
Maar omdat het zaterdag de treurigste dag uit m’n leven was (vanwege het afscheid van Monster) kon ik er niet bij zijn bij CrossFit. Maar hoe tof was het dat Daan (the godfather van Crossfit0294) aanbood om dit in te halen?! #supertof
Dus vandaag had ik een soort privéles (een soort?! Het wás een privéles)! Heel erg fijn! En heel leerzaam: ik heb nogal wat verbeterpunten…. (Lees: RUG RECHT!!)

Na CrossFit dronk ik even gezellig koffie met Louise, bij Weesperplein.

Hierna ging ik meteen door naar oma, in Hilversum dus. Heel fijn om weer even met haar te kletsen (want ze zat op d’r praatstoel hoor 🙂 Goed om te zien dat ze zo opgewekt is!)

En toen moest ik weer iets moeilijks doen. Bij het dierencrematorium ging ik de as van Monster ophalen. Dit moest heel officieel: ik werd gebeld om een afspraak te maken zodat ‘Monster weer naar huis kon’ (dit waren hun woorden…) en zodat ik het certificaat van de crematie in ontvangst kon nemen…

Ben ik ingelijst?

Wachten bij het dierencrematorium… Ik vond mezelf in dit lijstje bijna (BIJNA) een stilleven.

Na 5 minuutjes gewacht te hebben, werd ik opgehaald door een stemmig geklede man. Hij begon met het uitspreken van zijn medeleven. We gingen naar een ‘aula’, met allemaal beelden en schilderijen van dieren. En er brandden ook kaarsjes.
Het voelde als een soort therapie: de man vouwde z’n handen ineen en vroeg me met een gezalfde stem hoe het nu met me ging. Of ik het verlies van Monster een plekje kon geven. En wat Monster voor me betekende….

Pfffff. Geef me gewoon de as. Dan pin ik en kan ik weer door. Ik zit hier niet voor de gezelligheid. En als je echt alles wilt weten: lees m’n blog maar.

Maar dit zei ik natuurlijk niet. En zo duurde het bezoekje aan het dierencrematorium langer dan me lief was.

Monster is weer thuis.

Monster is weer thuis. Z’n as dan. Met certificaat. De as zit in een strooikoker, maar ik denk niet dat we Monster gaan uitstrooien. Hij wilde in z’n leventje het allerliefste bij ons zijn. Dus we hebben besloten Monsters as lekker bij ons te houden. De koker staat nu op een plankje in onze slaapkamer. Ik vind dit fijn.

’s Avonds gingen we ALWEER bij ‘De Walrus’ eten. Met vrienden Henri en Ineke.
Ik zal heel eerlijk zijn: ik vind het eten bij ‘De Walrus’ niet fantastisch. De sfeer is goed, je kunt er gezellig borrelen, maar het eten valt elke keer een beetje tegen (en altijd is er vanalles ‘op’).
Maar er is één toetje dat ik echt iedereen kan aanbevelen: de zelfgemaakte advocaat.
WAT?! Advocaat?! Dat is toch dat bejaarden-spul?!
Dat dacht ik ook. Die gele bende in zo’n fles. Niet te hakken.
Maar bij ‘De Walrus’ hebben ze zelfgemaakte advocaat. Ik zag in een soort weckpot een wit-gelig-goedje zitten (lijkt op…). Toen ik vroeg wat het was, bleek dit advocaat te zijn. Ik mocht meteen proeven. FAN-TAS-TISCH. Zo intens lekker! Met zo’n heerlijk toefje slagroom er op♥

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij 'De Walrus' in Weesp bent: eet dit!!!

Oh jongens. Deze advocaat kan ik echt van harte aanbevelen. Als je een keer bij ‘De Walrus’ in Weesp bent: eet dit!!!

Vrijdag ♥ 22 december

De laatste dag werken van 2017!!! En ik merkte dat heel veel mensen (vooral kinderen en ouders) al behoorlijk aan vakantie toe waren (DRIE clienten vergaten spontaan hun afspraak…)

’s Avonds liep ik met Jur naar molen ‘de Vriendschap’. Daar was het jaarlijkse Midwintermalen (er werd alleen niks gemaald, want het was windstil). Tijdens Midwintermalen worden er oliebollen gebakken in de molen. En er is glühwein. En er worden kerstliedjes gezongen (normaal onder begeleiding van koperblazers, maar die hadden afgezegd hoorde ik… Jammer.).
Dit klinkt suf, maar is heeeel knus!
En we kwamen allemaal gezelligerds tegen: nog knusser♥

Kerstliedjes zingen bij Midwintermalen: instant-kerstgevoel!

Kerstliedjes zingen bij Midwintermalen: instant-kerstgevoel! Foto: Carolien Mansfelt-Groenheyde

Zaterdag ♥ 23 december

Begin je weekend in de CrossFitbox en je bent meteen gelukkig. Dit geldt voor mij, dus dit deed ik.
Meteen na de training ging ik boodschappen doen. Morgen (zondag) rijden we namelijk naar Frankrijk. Daar zijn zondag de winkels dicht. Maar maandag ook, vanwege kerst. Dus ik moest inslaan.
Helaas moest de rest van Weesp dit ook. Damn wat was het druk. Ik hou dus best van boodschappen doen (je komt altijd bekenden tegen: vind ik gezellig!), maar dit was hels. Blij dat ik weer buiten stond.

Ik douchte en stapte vervolgens in de trein naar Amsterdam. M’n vriendin U, die in HongKong woont, is namelijk voor een weekje in Nederland!! Tijd voor een gezellige lunch: veeeeel om bij te kletsen!!

Heel gezellig lunchen met Ushi!

Jaaa ze is er!!

Toen ik weer thuis was (veel later dan ingecalculeerd, want: zo gezellig en moeilijk om afscheid te nemen 🙁 Ik zie U. nu pas weer op onze bruiloft…) kon ik meteen beginnen met het inpakken van m’n tas. Want morgenochtend vroeg (zo vroeg dat het eigenlijk geen ‘ochtend’ is, maar nog gewoon ‘nacht’) gaan Jur en ik naar Frankrijk!!

Zondag ♥ 24 december

Jaaaaaa vakantie!!! Jur en ik gaan een week naar Frankrijk! We mogen in het vakantiehuis van Jurs ouders♥
(Bericht aan alle inbrekers: we hebben een huis-oppas en hij is heel sterk.)
Dit zou eigenlijk een vakantie met Monster zijn: het huis ligt aan de westkust van Frankrijk, lekker aan het strand. Dus heerlijk om met Monster over het strand, door het bos en door de duinen te wandelen…. Maar dat loopt nu dus anders.

Jur en ik vieren kerst en Oud&Nieuw heerlijk met z’n tweetjes♥ Even NIKS moeten en vooral lekker samen zijn. Daar ben ik wel aan toe!

Hoe vier jij kerst? Ga je wat leuks doen? Grootse plannen of ook lekker rustig net als ik?

Hoe dan ook, ik wil JOU een hele fijne kerst en een fantastisch, sportief en enthousiast 2018 vol met LIEFDE wensen!! Lekker uitrusten, eten en genieten nu: dat heb je wel verdiend!

En in 2018 ga je NOG VEEL MEER van me horen 😉 Beloofd! Laat jij ook af en toe wat van je horen? Vind ik leuk!

Liefs! Nora

Allerliefste Monster ♥

Allerliefste Monster

Ik ben zo verdrietig…

Zo intens verdrietig.
Ons beste vriendje, de allerliefste Monster, is er niet meer.
Gister kuste en knuffelde ik hem voor de laatste keer. Snoof ik nog één keer z’n geur op, kriebelde ik hem onder z’n kinnetje, vertelde ik hem hoeveel ik van hem hield.

Arm, ziek diertje

Monster was al een paar weken ‘niet lekker’. Drie weken geleden gingen we met hem naar de dierenarts, omdat hij kortademig was. Bij het ademhalen piepte hij, hij hoestte af en toe en hij was niet het actieve, vrolijke hondje als altijd…
De dierenarts deed bloedonderzoek: Monster bleek een luchtweginfectie te hebben. We kregen antibiotica mee, dit moesten we hem twee keer per dag geven. Monster leek hiervan een beetje op te knappen. Het hoesten hield op!
Maar hij was nog steeds futloos: hij lag het liefst onder een dekentje in zijn mand.
Nu was Monster ook al 9,5 jaar, dus we dachten: het wordt een oud hondje! Hij is niet meer zo actief als vroeger, maar dat hoort bij de leeftijd.

Monster op Ossenmarkt

Vroeger was Monster altijd achter balletjes en takken aan het aanrennen. Druktemakertje 🙂

Monster wilde ook niet meer naar buiten. En als hij eenmaal buiten was, dan deed hij één plasje (tegen onze bloembak) en dan wilde hij weer naar binnen. Toen er sneeuw lag dachten we dat Monster het gewoon te koud vond buiten. We vonden hem een dramaqueen en maakten er grapjes over. Dit was vorige week. We vonden dat hij zich een beetje aanstelde en trokken hem gewoon de drempel over. Meedogenloos, met de wetenschap van nu. Want hij was toen al doodziek 🙁

Monster dronk niet meer en at nauwelijks. Hij werd dunner en dunner (en was altijd al tegen het dunne aan). Z’n spiertjes namen ook af. Maar zijn buik werd dik.

Monster ziek op de bank

Zielige, zieke Monster onder z’n dekentje.

Het slechtste nieuws ooit.

Donderdagavond ging Jur (want ik was er niet 🙁 ) met Monster naar de dierenarts. De dierenarts schrok van hoe Monster er uit zag en maakte een röntgenfoto.
Het slechte nieuws sloeg in als een bom: Monster had een tumor in z’n lever, daardoor werkte z’n lever niet meer zoals het hoorde. Z’n hele buikje zat vol met vocht, maar de rest van z’n lichaampje was uitgemergeld (te vergelijken met honger-kindjes in Afrika). Het vocht trok op naar z’n longen (er achter): daardoor was hij zo benauwd.
Hij was niet meer te redden.
De dierenarts vertelde dat Monster veel pijn leed. We moesten de moeilijkste beslissing van ons leven maken.

Allerliefste Monster op de bank

Monster wilde het liefst op de bank tegen ons aan liggen.

Laatste dag

Vrijdag belde ik al mijn clienten af, zodat ik de hele dag bij Monster kon zijn. Ik wilde hem niet alleen laten.
Monster werd bijna met het uur zieker. En wat deed het pijn om hem zo te zien lijden.
We maakten een afspraak met de dierenarts: zaterdag zouden we hem laten inslapen. Dan zou hij rust hebben en geen pijn meer hebben.

Ik heb nog nooit zoveel gehuild. Ook Jur was ontroostbaar.
We hebben Monster nog alle liefde gegeven die we in ons hadden. Miljoenen kusjes.
Monster was heel aanhankelijk, wilde alleen maar tegen ons aan liggen. Hij huilde ook. We gaven hem af en toe een hamblokje, dat was het enige wat hij nog wilde eten. Maar na een paar blokjes wilde hij dat ook niet meer.
Monster heeft z’n laatste twee nachten bij ons in bed geslapen. We waakten bij hem, hielden bakjes water voor z’n neus, zodat hij kon drinken, stelden hem gerust als hij piepte.
zo'n zoet maar hulpeloos koppie van monster
Zaterdagochtend kwam Monster in bed tussen onze hoofden in zitten. Hij kwam afscheid nemen, op zijn manier. Z’n lieve koppie legde hij op het kussen, alsof hij wilde vertellen dat hij wist wat wij wisten.
We tilden hem nog één keer naar het gras, om een plasje te doen. Lopen lukte hem niet meer: z’n bolle buikje deed vast pijn. Z’n poten waren opgezet van het vocht en hij had geen spiertjes meer over. Alle reserves waren op.

Afscheid

Om 10.45u kwam de dierenarts bij ons thuis. Ze was ontzettend begripvol en gaf ons alle tijd.
Monster lag onder z’n kleedje op de bank, maar toen de dierenarts binnenkwam sprong hij ‘waaks’ op en liep naar de deur. Boef.
We hielpen hem weer op de bank, en piepend en hijgend zakte hij door z’n pootjes, tegen me aan.
De dierenarts gaf hem een slaapmiddel (prik in z’n bil). Monster schrok van de prik en probeerde wakker te blijven. In tranen aaiden en kusten we hem. We vertelden dat het goed was, dat we intens veel van hem hielden en dat hij z’n oogjes dicht mocht doen.
Langzaam zakte hij weg. Z’n oogjes bleven open, maar dat was normaal volgens de dierenarts. Vlak voordat hij echt wegzakte, legde hij z’n kop op mijn been. Dat was het laatste wat hij deed, alsof hij me wilde laten weten dat het ‘goed’ was.
Helemaal slap lag ‘ie daar. De dierenarts legde een infuus aan in z’n pootje.
Ik aaide over z’n zachte oortjes, gaf hem kusjes op z’n koppie, fluisterde z’n naam en hield m’n hand op z’n magere borstje. Ik voelde hoe z’n hartje er mee op hield.

En nu

En nu is het leeg. M’n hart, het huis, Monsters mand: alles is leeg.
Jur en ik praten over Monster. En we huilen. We proberen samen veel mooie herinneringen op te halen en aan de leuke dingen te denken. Het is nu nog zo pril, hopelijk slijt het nare gevoel en blijven de mooie herinneringen over. Het is zo verdrietig.
Nooit meer die trippelende pootjes, nooit meer die ondeugende blik als ‘ie weer een bal naast m’n voet had gelegd, nooit meer die liefdevolle blik als ‘ie lekker tegen me aan kwam liggen, nooit meer Monster.
En ik mis hem zo vreselijk. Mijn liefste hondje♥

Op z'n dekentje, met z'n bal naast hem. Monster

 

Rust zacht allerliefste Monster♥

Liefs ♥ Nora

Vandaag geen weekoverzicht zoals ‘normaal’. Ik ben te verdrietig.
Hopelijk begrijpen jullie het.
Ik kreeg veel vragen over wat er gebeurd was met Monster, daarom heb ik het opgeschreven. Het opschrijven werkte ook een beetje therapeutisch, hoewel ik wel 4 keer in tranen ben uitgebarsten tijdens het schrijven…