Berichten

Laatste rondje voor Rotterdam Marathon 2017

Op het moment dat ik dit schrijf, lig ik languit op de bank (okee, half-zittend-half-liggend, want ik moet natuurlijk wel typen) te relaxen. Ik probeer m’n zenuwen voor morgen onder controle te houden.
Want morgen is M-day. De dag van de Rotterdam Marathon 2017.

Uiteraard stond mijn afgelopen week compleet in het teken van ‘mijn’ marathon.
Ik heb alle online artikelen die ik kon vinden over het rennen van een marathon nog een keer doorgelezen. Ik weet nu werkelijkwaar alles over voeding, taperen, glycogeen stapelen en rustig van start gaan.

De route en het route filmpje van het parcours heb ik wel 3 keer bekeken. Ik heb de marathon in Rotterdam ook al 3 keer gelopen, dus je zou verwachten dat de route me enigszins bekend voor moet komen. Gelukkig heb ik het oriëntatievermogen van een goudvis: ik heb meestal geen idee waar ik me bevind, ik volg gewoon Jur/ Google Maps/ bordjes. In het geval van de marathon morgen, volg ik gewoon de andere hardlopers #goedplan

Ik dacht: ik maak vandaag alvast mijn weekoverzichtje. Want: leuk. En dan kan ik een apart verslag van mijn Rotterdam Marathon 2017 maken. Als ‘ie eenmaal achter de rug is….

Maandag ♥ 3 april

De maandag begon lekker rustig. Ik deed eigenlijk vrij weinig! Oja, ik werkte wat dossiers uit #saai
De rest van de dag werkte ik op de praktijk en ’s avond deed ik precies: NIKS. Lekker op de bank met Monster ♥

Monster zit lekker lelijk te wezen op de bank

Wat loop je nou te LOERRRREN?! (ik hield iets te eten omhoog, zodat Monster lief zou kijken).

Dinsdag ♥ 4 april

Ik begon m’n dag met een paar cliënten op de praktijk.
Tussendoor had ik weer even een uurtje vrijgemaakt om naar Henk de Shiatsu-man te gaan. In de categorie ‘baadt het niet dan schaadt het niet’ pak ik dus alles aan om enigszins pijn-vrij (blessure vrij?) aan de start van de marathon te staan.
Na Shiatsu voelde ik me weer wat krokkie (ik kan het niet beter omschrijven dan ‘krokkie’) en had ik weer een beetje buikpijn. Dat zal wel met alle ‘energie-stromen’ en ‘meridianen’ te maken hebben #iklulookmaarwat

’s Avonds ging ik (natuurlijk met Jur) naar de atletiekbaan in Amsterdam ZuidOost, voor een training van Ricardo (Jim was in Zuid-Afrika voor een hele Ironman #respect). Deze baantraining was eigenlijk de laatste echte training voor zondag. Maar ik heb het lekker rustig gehouden: 4 x 1200 meter op wedstrijdtempo, met tussendoor 200 meter dribbelen. Goed te doen.
En m’n hiel hield zich goed!! Jeeeee! Achteraf (thuis) wel pijn. Maar toen kon ik lekker rollen en koelen.
Dus dit zijn positive vibes voor zondag!!

foto shoot met buddies Rotterdam Marathon 2017

Fotoshoot met marathonbuddy’s Lily en Janke 🙂

Woensdag ♥ 5 april

Over vandaag kan ik lekker kort zijn: ik werkte, ik at vanalles en ik bakte kwarkbollen!

kwarkbollen recept voor hardlopers

Donderdag ♥ 6 april

Ik begon de dag lekker productief achter m’n computer. Flink wat dingen kunnen afstrepen van mijn to-do-list. Hiephoi.
Omdat ik nu echt aan het taperen ben en dus niet te veel mág trainen, besloot ik op de fiets naar Amsterdam te gaan, om toch wat te bewegen. Ik had namelijk afgesproken met vriendinnetje Sophie (nu hoogzwanger!), om lekker koffie te drinken en gezellig bij te kletsen.
We spraken af bij Bar Moustache aan de Utrechtsestraat (ongeveer 45 minuten fietsen (op de stadsfiets) vanuit Weesp, maar dankzij de enorme tegenwind op de heenweg deed ik er wat langer over…). Einde van de middag nam ik weer afscheid van Soof: volgende keer dat ik haar zie is waarschijnlijk bij de kraamvisite 🙂

Tegenwind naar Amsterdam...

Tegenwind naar Amsterdam… Zweet stond op m’n rug…

Vrijdag ♥ 7 april

Vrijdag is altijd een drukke dag op de praktijk… Veel te doen, dus dan gaat de dag wel lekker snel voorbij!
Toen ik thuis kwam wachtte er nog 1 laatste ‘training’ op me. Nou ja, niet echt een training. Jim noemt het: ‘wel spierbelasting, maar geen trainingsprikkel.’

Ik rende samen met Jur 30 minuten heeeeeel rustig. Echt heerlijk!! Voelde ook goed. Yes!! Met dit goede gevoel ga ik dus naar Rotterdam! #halleluja

Laatste rondje voor Rotterdam Marathon 2017

Zaterdag ♥ 8 april

Vandaag dus. Ik heb NIKS gepland. Zit intens chill op de bank dit te typen. Straks ga ik nog even m’n nagels lakken, want: ik wil wel SHINEN natuurlijk. En dan nog even rustig een rondje door Weesp wandelen, om de onrust uit m’n lijf te krijgen.

Ik heb m’n spulletjes voor morgen al (bijna) allemaal klaargelegd. Ik kocht deze gelletjes van Torq bij Bijvoet: heb 6 verschillende smaken uitgekozen voor de afwisseling 🙂 Leuk trouwens: bij Bijvoet kan je al deze smaken proeven in de winkel!! Dan stuiter je de deur uit 😉

gelletjes voor tijdens de marathon

Dit was het. Mijn pre-marathon-week. Morgen is het zover!!
Rotterdam Marathon 2017.

Ben ik er klaar voor? Nee.
Heb ik er zin in? Ja!

Plan van aanpak: ik ga ‘gewoon’ rennen. En genieten. Ik ga niet letten op tijd of snelheid. En vooral niet letten op mogelijke pijntjes….
Hopelijk red ik het tot de finish.

Je hoort het van me!!

Liefs! Nora

Nora Miles&More op de Ossenmarkt in Weesp

Haaa hallo! Ik ben het! Met m’n wekelijkse weekoverzicht 🙂 En deze week loopt het een beetje anders dan anders 🙁

Het voelt een beetje raar en egoïstisch om hier een vrolijk dagboekje van mijn week te plaatsen alsof er niks aan de hand is, terwijl mijn zusje op dit moment op de IC in het ziekenhuis in Gouda ligt… Laura ligt namelijk vanaf dinsdag in het ziekenhuis: haar schildklier werd operatief verwijderd. Het was ingepland dat ze dan een nachtje zou blijven, ter observatie. Maar inmiddels is het zondag en ligt ze er nog steeds… En vanaf vrijdag zelfs op de IC…. Het gaat op zich wel goed met haar (ze is aanspreekbaar!!) maar bepaalde bloedwaardes kloppen niet: vandaar dat ze nog moet blijven. Alle ins & outs zal ik hier niet schrijven (want: IK kies er voor om mijn hele leven te delen via mijn blog, m’n zusje natuurlijk niet…)

Dus hier mijn weekoverzicht, met een dubbel gevoel.

Maandag ♥ 20 maart

Eigenlijk wilde ik ’s ochtends graag hardlopen. Maar vanwege de plantaire fasciitis (peesplaatontsteking onder m’n voet) besloot ik verstandig te zijn en dit niet te doen. In plaats van rennen werkte ik aan m’n administratie, hiephoi.
Ik had einde van de ochtend nog een aan-huis-behandeling bij een lief vrouwtje en daarna was ik de hele middag op de praktijk met een heleboel cliënten achter elkaar. Na werk wilde ik natuurlijk weer rennen… Maar dat deed ik niet. Ik liet Monster uit op de Ossenmarkt en maakte deze ‘ik-baal-flink-selfie’. Nora Miles&More op de Ossenmarkt in Weesp Het loopt een beetje anders deze week

Dinsdag ♥ 21 maart

Vandaag moest m’n zusje zich dus melden in het ziekenhuis voor haar schildklier operatie. Ik werkte overdag op de praktijk. Omdat het vandaag Perzisch Nieuwjaar (?) was, had ik veel cliënten die hadden afgebeld. Ik besloot m’n laatste cliënten te verschuiven, zodat ik ’s middags tijd had voor een voorzichtig hardlooprondje.

Ik rende HEEL FIJN langs Natuurmonumenten. De zon scheen♥ ik hoorde vogeltjes fluiten♥ ik zag mooie bloemen♥ onderweg kreeg ik een berichtje dat de operatie van m’n zusje helemaal goed was gegaan♥ en ik had GEEN PIJN onder m’n voet *heel veel hartjes*. blessure update Nora Geen pijn, woeeehoeee!! Dus ik dacht: ik kan wel wat harder! En dat ging me toch lekker! Totdat ik thuis kwam en weer stil stond: pijn. Godverdegodver. ’s Avonds had ik een vergadering van m’n kwaliteitskring van logopedisten. En de hele vergadering voelde ik een zeurende pijn onder m’n hiel. Ik baalde joh.

Woensdag ♥ 22 maart

Hele dag op de praktijk. Weinig avontuurlijks. Wat wel heel tof was: de lente is ECHT begonnen nu! Inclusief zon enzo♥ Dus na werk besloten Jur en ik een rondje op de racefiets te maken! Het eerste rondje van het jaar (voor mij). Het leek me een fantastisch idee om het fietsen te gebruiken als alternatieve training zolang ik mijn hiel rust moet geven (zo vlak voor de marathon). Want ik wil wel een beetje in beweging blijven, anders wordt die marathon over 2 weken echt een hel. Nou ging het fietsen op zich best lekker. Tuurlijk waren er de fiets-pijntjes weer, maar wat wil je: het was m’n eerste ritje dit jaar!! Ik moet m’n lichaam even de tijd gunnen om fiets-kracht (?) te krijgen en weer te wennen aan die ongemakkelijke houding.

Maar toen we weer thuis waren en ik weer wilde opstaan nadat ik even had gezeten: intense pijn onder m’n hiel!!
WAT?! Krijg ik nu van fietsen ook pijn?? Huh, hoe dan?!
Ik moet me hier even in verdiepen, want het is wel de bedoeling dat ik na de marathon flink ga fietsen (zeker zolang ik niet mag rennen).

Gedesillusioneerd liet ik Monster uit op m’n Nike Air Max. Die schoenen hebben zo’n fantastische demping dat ik er heerlijk op loop. Dat is in elk geval goed nieuws.

nike air max Nora met lekker veel demping

Donderdag ♥ 23 maart

Ik moest vroeg in het VUmc zijn voor een controle bij m’n reumatoloog. Met haar kan ik altijd heerlijk kletsen over hardlopen en sport, omdat ze daar zelf ook van houdt. Zij is nu bezig met een speciaal project: ‘Hardlopen met reuma’. En het goede nieuws is: ze heeft gevraagd of ik hier bij betrokken wil zijn!! Superleuk!!
Ik had na m’n eigen ziekenhuisbezoek (controle, bloedprikken, in een potje plassen en dat soort dingen…) dan ook meteen een koffie afspraak gepland met Jelte Brontsema: de projectleider van ‘Harlopen met reuma’. En Jelte is zelf ook een fanatieke hardloper (ooit liep hij een marathon in 2 uur 20!!! Tjemig).
Jelte heeft mooie plannen, waar ik aan mag bijdragen!! Hou Miles&More in de gaten, want ik ga jullie er komende tijd veel meer over vertellen! Dit wordt GROOT.

Vanuit het VUmc reed ik meteen door naar Gouda. Ik ging even bij m’n zusje op bezoek in het ziekenhuis. Bij Laura thuis was net een enorme doos bezorgd van Greetz (die kreeg Lau van haar schoonzus en zwager), dus die doos moest mee op de fiets!

op weg naar het ziekenhuis met een doos van Greetz

Met een enorme Greetz-doos op de fiets 🙂

Nadat ik bij Lau was geweest, wilde Koen (m’n zwager) even bij haar langs. Omdat ik er toch was kon ik mooi even op Teun en Gijs passen 🙂

oppassen bij mijn neefjes

Oppassen op m’n neefjes. Alles onder controle #bomontploft

Einde van de middag reed ik snel terug naar Weesp. Want: zwemles.

Vrijdag ♥ 24 maart

Overdag: werken op de praktijk. Jawel. Niks bijzonders. Wel leuk. En nuttig, want ik moet toch geld verdienen.
Ik had maar cliënten tot 16u. En dat kwam  heel goed uit, want Jur en ik hadden een uitnodiging gekregen (dankjewel Christian!) voor de opening van een expositie in Museum Weesp. De expositie heet ‘Uit de schaduw’ en gaat over de zwarte bedienden van de rijke families in Weesp in de achttiende eeuw. En Midas Dekker (= Weesper) opende de expositie met een praatje (okee, praatje klinkt oneerbiedig. Voordracht? Speech?)
Ik was echt onder de indruk van de expositie, en sowieso van Museum Weesp. Het is klein, maar daardoor knus! En er liggen fantastische schatten met indrukwekkende verhalen: ga er heen!!
Bij de opening van de expositie werden glaasjes Anker jenever uitgedeeld♥
Ik voelde me een beetje Weesper-jetset, zo tussen de wethouders en andere Weesper-high-society. We kregen zelfs een goodie-bag! #Weespistegek

opening expositie museum Weesp

Jur met een Anker jenevertje (dit was z’n eerste 😉 )

 

opening expositie bij museum Weesp

Kijk! Ik ben een kleine zwarte bediende! (mijn 1/16 Indo-bloed komt hier mooi van pas)

Na gezellig te hebben gekletst met een heleboel mensen, gingen Jur en ik naar huis om even te eten (dat was nodig na dat jenevertje op m’n lege maag).

Want om 20.00u moesten we alweer in de City of Wesopa zijn! Ik had namelijk kaarten gekregen (dankjewel City!!) voor de voorstelling ‘We are family’. Dit was een show met onder andere Jim de Groot (= zoon van Boudewijn) over muzikale families. Met heel veel leuke meezing-liedjes! En lekker dansen natuurlijk (Daar houdt Jur echt van, hahaha). Ik heb dus (vanaf m’n stoel, dat wel) heerlijk zitten meeblèren en meezingen met alle bekende hits.
In Weesp dus! Weesp is te gek hè? Dat we dat allemaal hier hebben!!

Jur wil niet steeds op de foto

Jur wil niet steeds op de foto en wordt gek van al mijn selfies….

Vlak voor de pauze kreeg ik ineens allemaal telefoontjes: eerst m’n moeder, daarna m’n vader. Maar ik kon dus niet opnemen…. Toen kreeg ik berichtjes: Lau had een epileptisch insult gehad omdat haar calciumwaarde te laag was. Ze was meteen naar de IC verplaatst… Allemaal heel zorgelijk. Dus de rest van voorstelling zat ik niet meer echt lekker…
We are family met Jim de Groot

Zaterdag ♥ 25 maart

Het eerste wat ik deed vandaag: m’n moeder bellen voor een update. Eigenlijk geen nieuws…
Toen Laura zelf maar ge-appt. Jim de Groot (de zoon van ja) had een filmpje voor Lau opgenomen (heel tof! M’n zusje kent hem namelijk uit de vele musicals die ze heeft gezien). Laura was goed aanspreekbaar, maar nog steeds op de IC dus. Streng telefoon beleid, dus niet te lang appen (daar kwam ik pas na een uur heen-en-weer-appen achter… Ik dacht dat er alleen niet gebeld mocht worden…).

Ik poetste de badkamer grondig, zodat ik niet de drang zou krijgen om te gaan hardlopen.
Ondertussen kwam Sam van Puur&Kracht nog langs met een cadeautje: geurzakjes van Jacob Hooy, voor in m’n kast met stinkende sportkleding 🙂 Heel lief!!
geurzakjes Jacob Hooy van Puur&Kracht

Rond het middaguur vertrok ik met Jur richting Laren (fukking ellende om er te komen: overal file omdat alles rondom Weesp zo ongeveer afgesloten is…). We hadden afgesproken met Jurs ouders om te gaan lunchen op een terrasje.
Mennnnn, wat heerlijk!!! Ik at een vet lekker broodje kipfilet (met guacamole!) in de zon, op het terras van Mauve, in Laren dus.
Ik ben ZO BLIJ dat het eindelijk lente is!

De rest van de middag werkte ik aan een opdracht voor een website: ik moest een tekst schrijven over Save-Me, passend bij een bepaalde doelgroep (waar ik zelf geen verstand van heb). Een mooie uitdaging, die uitstekend past bij mijn ambities om tekstschrijver/ professioneel blogger te worden!

Hierna plofte ik op de bank, met de nieuwe Allerhande (mijn lievelingstijdschrift) en de Runners World. En homemade springrolls.
springrolls met allerhade en Runners World

Zondag ♥ 26 maart

NIET HARDLOPEN. Hou je in Noor.
Jajajajaja.
Goede reden om lekker uit te slapen 🙂 Het was natuurlijk ook ineens zomertijd, dus dat uurtje was er al vanaf gesnoept. Het loopt een beetje anders deze week, ook in dit geval…
Jur en ik reden ’s middags naar de Gaasperplas, om daar met Monster te wandelen.
Jammergenoeg voel ik ook tijdens wandelen pijn onder m’n voet. Maar wandelen is een stuk minder belastend dan hardlopen. Dus ik reken het goed.
Wandelen met Monster bij de Gaasperplas als actief herstel

’s Middags moest ik nog wat werk doen achter m’n laptop. Aangezien Jur net het dakterras helemaal had gepoetst en de zon scheen, besloten we lekker op het dakterras te werken!!

werken op het dakterras

Brrr, nog wel een beetje koud op het dakterras.

En daar zit ik nu (half zes) nog steeds!! M’n week te overdenken… Soms loopt alles een beetje anders. Dan moet je maar meegaan in de gekte. Aanpassen. Flexibel zijn.
Niet rennen vind ik KUT. Dat Laura in het ziekenhuis ligt vind ik KUT. Ik kan er over zeuren (hahaha, zojuist gedaan) maar ik kan ook aan de toffe dingen denken van deze week.
Want eerlijk is eerlijk: mijn leven is eigenlijk heel erg tof

Hoe is jullie week geweest? 

Liefs! Nora

hardlopen met pijn onder m'n hiel

Halllooooo daar ben ik weer met een nieuw weekoverzicht!
Het was een behoorlijke uitdaging om een beetje een ‘gezellig’ weekoverzichtje te maken, want ik heb echt te weinig foto’s gemaakt deze week. Ik zal er voortaan wat beter aan denken #beloofd
Jur maakt juist altijd grappen dat ik ALLES moet vastleggen voor m’n blog. En dat hij daardoor al-tijd koud eten heeft (omdat er dus eerst 100 foto’s van gemaakt moeten worden). Maar de conclusie is dus: alsnog te weinig foto’s…
En die hardloop-selfies zijn ook een beetje oud-nieuws… Tijd voor wat meer creativiteit!!

Maandag ♥ 13 maart

Ik begon m’n week weer eens met een hardloop-rondje!! Blijft fijn♥ (ook al is m’n hiel-ongemakje niet fijn…). Ik rende een klein uurtje in een rustig tempo: even voelen hoe m’n voet zich zou houden. Tijdens het rennen ging dit best goed! Alleen tijdens de warming-up wat zeurende pijn bij de aanhechting van m’n pees (onder m’n voet). Tijdens het rennen trok deze pijn weg! Maar toen ik weer thuis was begon de pijn weer…. grrrr.

’s Middags werkte ik op de praktijk. Ik had 8 cliënten achter elkaar: dat lijkt niet veel, het is maar 4 uur! Maar in-het-echt is het wel pittig, vind ik. Je moet 8x schakelen (allemaal andere hulpvraag, dus andere aanpak). Je kan ook niet even afdwalen, dus 8 keer een half uur gefocust.

Een beetje moe ging ik naar huis (ben binnen een 1/2 minuut thuis, m’n werk zit 2 straten verderop). Ik dronk een kop koffie en ging door naar restaurant Aaltje: een avond van de Tafel van Weesp!
Vanavond kwam predikant Marije Hage vertellen. En WOW, wat een bijzondere vrouw!
Ik ken Marije eigenlijk niet: ik ga nooit naar de kerk. Wel las ik altijd haar columns in het WeesperNieuws (zij is mijn voorganger!) en ik volg haar op Facebook: hier post ze wekelijks prachtige hersenspinsels en teksten die áltijd stof tot nadenken geven.
Vanavond vertelde ze haar verhaal: haar weg naar haar beroep als predikant. En ook haar kijk op het leven. Ze heeft denk ik 45 minuten gesproken, en ik hing aan haar lippen! Heel bijzonder hoe zij praat over het leven, vrijheid en de liefde. En vooral zonder de woorden ‘geloof’, ‘god’ of ‘religie’ te gebruiken.
Ik ben niet gelovig, maar alleen om een preek van Marije bij te wonen zou ik nog best eens naar de kerk willen (en we wonen er naast, dus goed te doen 🙂 )

De rest van de avond kletste ik heel gezellig met m’n tafelgenoten. Leuke avond weer!

Grote kerk en jupiter

Deze kerk dus, naast ons huis. Ik fotografeerde ‘m, en ontdekte dat ik per ongeluk Jupiter ook had vastgelegd! #zoekJupiter

Dinsdag ♥ 14 maart

Overdag werkte ik op de praktijk. Joh.
Na het werk: snel eten. Want om 19.30u begint de hardlooptraining, en dan wil ik geen bomvolle maag hebben. #burp

De training ging best lekker! Na de loopscholing moesten we 10 rondjes rennen (in het park). En elke keer op het rechte stuk: versnellen. Maar geleidelijk! Dus steeds iets sneller, tot maximaal. Maar wel letten op techniek.
En precies dát, de techniek dus, is waar het aan scheelt bij mij…. Ik loop dus veel te veel op m’n voorvoet. Sterker nog: ik schijn op m’n tenen te lopen! Aldus trainer Jim.
Dit zie en voel ik zelf trouwens niet zo, het voelt namelijk alsof ik wel voor op m’n voet loop, maar niet zozeer m’n tenen. Met als gevolg: een peesontsteking onder m’n voet. Ja.
Maar omdat ik zelf dus niet precies voel wat ik verkeerd doe, gaat het denk ik best lastig worden om dit aan te passen. Oei. En kan ik dit nog in 3 weken (voor de marathon) verbeteren? Of wordt dit een (iets) lange(re) termijn doelstelling?

Oja, vandaag kwam de ‘Paaseieren zoeken in Weesp’ video online!! Kijk ‘m hier!!

[sorry geen foto’s…]

Woensdag ♥ 15 maart

Vandaag  mogen we STEMMEN!! En dat deden we dus ook zodra we wakker waren. Nou ja, meteen na het ontbijt, nog vóór werk. En wel bij het prachtigste stembureau van Weesp (en Nederland?!): in het stadhuis!!

stemmen in Weesp

sfeervol stemmen in Weesp 🙂

De rest van de dag werkte ik gewoon. En ’s avonds deed ik vrij weinig. En dat was intens fijn.

Bijna vergeten: vandaag stond m’n column in het WeesperNieuws! Heb je ‘m al gelezen? Dat kan hier!

Donderdag ♥ 16 maart

Na overleg met m’n hardlooptrainer a.k.a. schema-maker a.k.a. triatlon-goeroe a.k.a. Jim, is m’n trainingsintensiteit drastisch omlaag gegaan. In verband met de pijn onder m’n hiel. Wel stond er voor deze week een duurloop van 2 uur op m’n schema. Ik besloot om die vandaag maar te doen.
Ik rende best lekker. Weinig pijn gehad onderweg. Een maal thuis begon het wel weer. En best heftig 🙁

duurloopje bij Gaasperplas met pijn onder m'n hiel

Een iets creatievere hardloopselfie 🙂

’s Middags moest ik naar een aan-huis behandeling en werkte ik nog wat werk-dingen van m’n to-do-list weg. Altijd fijn als die lijst wat korter wordt. Maar vrijwel direct komen er dan weer nieuwe dingen op… #hethoudtnietop
Op de een-of-andere-manier was ik super moe. Ik wilde eigenlijk naar zwemles, maar ik besloot om lekker met Jur thuis te blijven ♥

Vrijdag ♥ 17 maart

Selfie collage bij gebrek aan beter

Selfie collage bij gebrek aan foto’s….

Van 8.30u tot 18.00u werkte ik best hard. Ik ging tussen-de-middag wel even naar huis om te lunchen en Monster uit te laten (maar dat bleek Jur al te hebben gedaan).
De vrijdag is altijd heel duidelijk de laatste dag van de week: al vanaf 9.00u ’s ochtends heb ik zo’n ‘bijna weekend’ gevoel 🙂 Dat gevoel gaat vaak gepaard met een ‘ik heb zin in wijn’ gevoel.
Dus na werk: tijd voor wijn! En weer knus met Jur♥ We keken wat tv, deden nog wat dingen op de laptop, ENNNN: we boekten een weekendje weg naar de Ardennen!! Voor het weekend ná de marathon.
Lekker in een hotel, misschien de racefietsen mee (afhankelijk van het weer). En dan romantisch samen Belgische biertjes drinken.
Mennn, ik kijk er nu al naar uit.

nieuwtje: hardlopen met reuma

Ik kreeg trouwens vandaag een ontzettend leuke mail van m’n reumatoloog. Ze mailde me over een groot project wat opgezet wordt, om mensen met reuma aan het hardlopen te krijgen!! Echt supergaaf! En het toffe is: ik ga helpen!! Mijn marathons (met reuma) kan je een succesverhaal noemen, en dit kan weer motiverend werken voor andere reuma patiënten 🙂
Hoe het precies gaat lopen weet ik nog niet, maar ik hou jullie op de hoogte. Dit wordt GROOTS! Echt heel leuk!!

Zaterdag ♥ 18 maart

Ik begon de zaterdag op dezelfde manier als minstens DUIZEND andere landgenoten: ik ging naar de Maxis. Mehhhh wat druk.
De reden waarom ik naar de Maxis moest, was omdat ik tompoucen moest ophalen bij de HEMA. Die had ik gekregen van de NVLF (= logopedisten vereniging) ter ere van De Dag Van De Logopedie (dit was 6 maart).
Ik ging dus naar de HEMA, maar ook meteen langs Big Bazar (troep scoren, altijd leuk) en Lidl (nog een cheap hardloop-windjackie gescoord!). Bij de Nike Store kocht ik deze pareltjes:

nieuwe Nike Air Max

Einde van de ochtend kwam m’n vader gezellig langs ♥ We aten tompoucen, lieten Monster uit op de Ossenmarkt en gingen daarna koffie drinken en tosti’s eten bij Weesperplein. Heel fijn allemaal!!
De rest van de middag deed ik vrij weinig: dat betekent dat ik achter m’n laptop zat. Blog-dingen te doen.

Biertjes na de film

Jur en ik keken ’s avonds een film op film1 (we hebben een gratis abonnement van een maand): American Sniper. Echt een hele heftige, waargebeurde film. Over het leven van een scherpschutter van het Amerikaanse leger, die wordt uitgezonden naar Irak. En alle heftige dingen die daar bij horen. Die leuke scherpschutter gaat uiteindelijk dood. #spoiler
‘American Sniper’ is trouwens wel een aanrader (als je ‘m nog wil zien, nu je het einde weet. En het is waargebeurd, dus misschien kende je het einde al. Je wist waarschijnlijk ook al dat de Titanic zou gaan zinken, en tóch heb je ‘m gekeken 🙂 )

Maar door deze film waren Jur en ik allebei een beetje uit-het-veld-geslagen. We zaten suf op de bank  (op zaterdagavond dus) en hadden behoefte aan iets gezelligs, na deze indrukwekkende film….
We hadden gezien dat er een gezellig feestje zou zijn in City of Wesopa. Met jongens die letterlijk plaatjes draaien, Wispe bier en Anker jenever.
En het was inderdaad een knus feestje! We dronken een paar biertjes en hielden het netjes 🙂

avondje City of Wesopa

Zondag ♥ 19 maart

Vandaag was de Spiegelplasloop. Een heel fijn loopje in Nederhorst den Berg.
Vorig jaar heb ik met ontzettend veel plezier meegedaan en dit jaar was dat weer de bedoeling!
Maar….. sinds gister is de pijn onder m’n hiel nogal aanwezig…. KAK. Ik voel het haast bij elke stap…. En als ik stilzit ‘zeurt’ het soms ook. Mehhhhhh. #stom
Dus, na overleg met allerlei hulplijnen (heel fijn dat jullie zo meedenken!! Echt heel lief!) , heb ik besloten de Spiegelplasloop NIET te doen. Want een loopje ren je nooit rustig. En nu flink aanzetten tijdens het rennen is niet het handigste wat ik kan doen, blessure-technisch gezien.
Ter compensatie besloot ik zelf een uurtje te gaan rennen. Lekker rustig aan. Actief herstel hè.
Maar het rennen ging kut, want m’n hiel deed pijn. Grrrrr. En ik baalde dat ik alleen liep en niet bij de Spiegelplasloop.

hardlopen met pijn onder m'n hiel

in m’n Lidl-windjackje.

Dat was het. Mijn week.
Nog maar 20 dagen tot de Marathon van Rotterdam. En de moed zakt me in de schoenen bij de gedachte 🙁 Ik ben NIET marathon klaar.
Ok, no worries, nog 3 weken!! Waarin vanalles kan gebeuren!!

Hoe is het met JOU? Heb jij wel Spiegelplasloop gedaan? Hoe ging het? 
Of iets anders leuks?? Tell me!

Liefs! Nora

voet ingetaped door fysio

Hielspoor: het is geen idyllisch stoomtreintje in Zwitserland en ook geen schimmel of paddenstoel. Of dacht je dat niet? 🙂

Ik heb een blessure…

Sinds ruim een week heb ik pijn in m’n linker hiel. Geen ondraaglijke pijn, maar zeurende pijn.
Vooral als ik opsta, of als ik even heb gezeten en weer ga lopen.
Ik voel onder mijn hiel ook een ‘bobbeltje’: nogal pijnlijk als ik daar overheen wrijf.

Afgelopen zondag deed ik een duurloop van 24km. Tijdens de eerste kilometer voelde ik pijn in m’n hiel, maar daarna ging het over! Ik kon dus gewoon m’n duurloop afmaken!
Toen ik eenmaal thuis op de bank geploft was en na een kwartiertje weer op wilde staan om te gaan douchen: intense pijn!! Kak.

Ik overlegde even met de triatlon-goeroe aka trainer aka Jim: die vond dat ik maar even een afspraak moest maken met een professional om naar m’n hiel te laten kijken. Hij heeft ook direct m’n trainingsintensiteit van de komende weken verlaagd.

Ik, als echte dramaqueen, zag meteen m’n marathon in duigen vallen… (want die is al over minder dan 5 weken!!!)
Kan ik nog wel trainen?! Kan ik nog wel een marathon lopen?? Was dit het einde van mijn hardloop-leven??? #paniek

Wat is hielspoor?

Om de hypochonder in mij even aan te wakkeren, ging ik lekker online op zoek naar een diagnose 😉
Gezien mijn pijntjes zou dit best wel eens hielspoor kunnen zijn…..

Hielspoor is een verkalking van het hielbot, dit komt door een ontsteking van een peesplaat onder de voet. De aanhechting van de pees, aan de hiel dus, is geïrriteerd. En dit doet pijn.
Ik vermoed dat het bij mij (alleen) de ontsteking van de pees is, en dus nog geen verkalking van het bot.
Ik lees (op een heleboel verschillende sites zoals deze, deze en deze) dat er zeker wel iets aan deze klacht te doen is, maar dan moet je er wel op tijd bij zijn…

Dus ik heb een afspraak gemaakt met een sport-fysiotherapeut.

Naar de sportfysio

Ik ben benieuwd. Ik wil eigenlijk maar 1 keer naar de fysio (want: niet extra verzekerd hiervoor) en dat hij me dan tips en oefeningen geeft en dat alles dan goed komt.

Eind goed al goed. Happily ever after. Mooi.

Bij de fysio word ik pas 20 minuten later dan dat we hadden afgesproken uit de wachtkamer gehaald.
Grrrr. Ik ben zelf ook ‘behandelaar’ (logopedist) en ik werk met afspraken van een half uur. Als ik een keer uitloop, dan is dat maximaal 3 minuten. Want de rest van de dag blijf je achter de feiten aanlopen! (je kan niet ineens iemand maar 10 minuten behandelen omdat je zelf 20 minuten te laat was…).
Dus dat. Einde geklaag.

wachtkamer sportfysio voor hielspoor

Veel te lang in de wachtkamer van de sportfysio….

De sportfysio keek en voelde. Ik moest op 1 been gaan staan, met m’n ogen dicht (een halve minuut ofzo! Voelde als een eeuwigheid) en toen ook nog op m’n andere been…
Uiteindelijk concludeerde de man dat ik ‘beginnende hielspoor‘ heb. Dat is wél een ontsteking van de pees-aanhechting, maar geen verkalking! Dit komt door overbelasting… #marathontraining
Hij heeft de zere plek hard gemasseerd. Best lekker eigenlijk *grijns*.

Advies: een beetje rustig aan doen.

Met rust kan de ontsteking over gaan. En op zich mag ik best rennen, maar als ik pijn voel: dan stoppen. Anders maak ik het allemaal veel erger dan het is. Want in principe is het nu allemaal niet zo erg!!
Ik moet dagelijks stretchen: op een trapje staan, met alleen m’n voorvoet op de traptrede. En dan m’n hiel naar beneden duwen.
En ook moet ik dagelijks met mijn voet over een fles (of deegroller) rollen. En de zere plek masseren en oprekken (met m’n handen). Goed te doen allemaal.
Tot slot heeft de fysiotherapeut m’n voet ook nog ingetaped:
voet ingetaped door fysio

Training

Gisteravond ben ik gewoon naar de baantraining gegaan. Er stond namelijk een 3 km test op de agenda.
Tijdens het inlopen voelde ik m’n hiel wel even. Daarna niet echt meer!! En het rennen ging ook weer eens echt lekker!
Okee, het was maar 3 km. Maar wel in een hoog tempo. En ik heb niet zo lopen harken en zwoegen als tijdens m’n duurloop.

Na de training reed ik met Jur (in de auto) naar huis. Toen ik uit de auto stapte: pijn in m’n hiel. Das jammer.
Thuis braaf gestretcht en met de deegroller m’n rol-oefening gedaan.

Ik heb het gevoel dat mijn ‘blessure’ wel goed komt! Geen paniek!!
Iets minder duurlopen de komende weken, maar wel lekker blijven rennen. Gewoon omdat het LEUK is!!
En laat die marathon maar komen, ik krijge er steeds meer zin in!

 

Hielspoor: had jij daar ooit al van gehoord? 

Liefs! Nora

 

Marathon training

Het is weer zo ver. De lange, lange duurlopen in aanloop naar de marathon.

Ga je alweer een marathon doen ofzo?

Ja. Had ik dat nog niet verteld? 😉 Op 9 april start ik (weer) in Rotterdam. En ik heb er al vet veel zin in!!
Maar ik ben ook al vet zenuwachtig. #joh

Nu dacht ik: zal ik eens aan jullie laten zien HOE ik eigenlijk op pad ga tijdens zo’n duurloop?
Want: wat neem je nou eigenlijk mee als je (minimaal) 3 uur gaat rennen?

Make love to the camera

Disclaimer: Ik filmde dit ongeveer 2 minuten nadat ik terug was gekomen van mijn duurloop. Vandaar dat ik zo rood ben. En er zo verlopen uit zie (want: make-up-loos). #ijdeltuit

Wat neem ik mee tijdens een duurloop?

Voor het geval je liever leest dan kijkt, dit neem ik dus mee:

  • Een thermoshirt en een windjack (heb ik dus allebei aan. Want het is nu februari-maart. En dan heb ik het koud)
  • Handschoenen en wanten erover (zie hierboven. En vooral mijn handen hebben het altijd koud.)
  • Waterflesjes in een belt. (Soms doe ik er limonade of sportdrank in, vandaag gewoon water).
  • Soms neem ik ook gelletjes mee. Niet altijd. Het blijkt namelijk dat ik tijdens die hele rustige duurlopen in Z2 (zoals deze) prima zonder gelletjes kan.
  • Tissues in het zakje van de belt (als je onderweg ineens je neus wilt snuiten. Ook handig tijdens een sanitaire stop.)
  • Oordopjes en mijn telefoon: ik luister naar de radio tijdens lange duurlopen. Dat gekeuvel vind ik gezellig!
  • Een haarbandje. Voor m’n weelderige haardos.
  • M’n Garmin forerunner 735xt.
  • Mijn Save-Me armband.

Wat mis ik nou nog volgens jou? Neem jij andere dingen mee? Heb je nog tips??

Liefs! Nora

Over de helft en midden tussen de lange duurlopen: m’n marathontraining gaat voorspoedig!
Deze week was het voorjaarsvakantie, dus ik hoefde lekker weinig te werken 🙂 En aan het einde van de week kwam er ineens een sportieve utidaging op m’n pad!! Benieuwd? Lees mee!!

Maandag 29-2 ♥ schikkeldag en WOD 16.1

zwarte bonen brownies herstel hap marathontrainingIk begon mijn ‘voorjaarsvakantie’ uiteraard met een run. Eerst een uurtje rustig lopen, met wat versnellingen op het eind. Prima work-outje voor in de ochtend. Ik kwam nog een mede-sportster uit Weesp tegen onderweg: mooie motivatie om samen nog een extra versnellinkje te doen!!
’s Middags bakte ik zwarte bonen brownies, met extra veel proteïne: hello herstel hap! Ik proefde de zwarte bonen niet eens!! Natuurlijk pakte ik ’s avonds ook nog een lesje Crossfit mee. Op het programma stond WOD 16.1: de WOD van de Crossfit Open. De complete Crossfit cummunity heeft het momenteel over de Crossfit Open: dit is de eerste ronde van de Crossfit Games (= in het kort: een wereldwijde competitie  om ‘the fittest on earth’ te zoeken, verdeeld over 3 rondes). Aan de Crossfit Open kan IEDEREEN mee doen, over de hele wereld. De beste 60 mannelijke, 60 vrouwelijke atleten en 30 teams van elke regio gaan door naar de Regionals (dit is de tweede ronde). De beste Crosfitters van de Regionals zullen op the CrossFit Games strijden om de titel Fittest on Earth. Bij mijn knusse-Crossfit-clubje deden we vandaag WOD 16.1: gewoon, om een beetje het gevoel van de Crossfit Open te voelen. Heftige WOD met onder andere pull-ups en burpees: dodelijk moe was ik. Gelukkig hadden we de bonen-brownies voor na de les!!

Dinsdag 1-3 ♥ toch wat werken en een tempoloop

run selfie marathontraining week 7Vroeg op: deze ochtend moet ik gewoon werken. Niet erg, veel kunnen doen! En: ’s middags lekker vrij!! Ideaal om thuis te lanterfanten, aan m’n blog te werken en Limburgs Zuurvlees te kokkerellen (succes-receptje hoor!!). Einde van de middag deed ik de wekelijkse tempo-run met m’n boyfriend. Ik liep totaal niet lekker. Dat was balen. Tuurlijk gaan niet alle trainingen even goed, dat hoort bij sterker/ sneller/ beter worden tijdens een marathontraing. Maar het gevoel na zo’n run is dan een beetje teleurstellend, ken je dat? Maar goed: wel gedaan! Dat telt ook!

Woensdag 2-3 ♥ zakelijke ondersteuning en RUST

’s Ochtends vergezelde ik m’n vriendje bij een zakelijke meeting, voor wat support en de toevoeging van ‘mijn’ kijk op dingen. Om het ‘uitje’ toch nog een beetje fun te maken, deden we aansluitend boodschappen bij de Maxis, lekker burgerlijk, De rest van de dag deed ik heel weinig. Ik voelde AL m’n spieren: ze waren moe!! Ik had natuurlijk zowel maandag als dinsdag hard getraind, de rust was welkom!! En rust is ook een belangrijk puntje tijdens een marathontraining (wijze woorden van Nora, knoop het in je oren).

Donderdag 3-3 ♥ Duurloop en pizza’s

pizza bij La Base Weesp Donderdag = duurloopdag…. Omdat ik vorige week tijdens de 30km niet zo heel lekker had gelopen (pijntjes en een verrekte nek) was ik voor de 30km van vandaag een beetje zenuwachtig. Het is toch bijna 3 uur rennen, niet niks. M’n vriendje had weer een route bedacht: weer met de trein naar Hollandse Rading, en dan via Hilversum, Laren, Crailoo en Naarden terug naar Weesp. De route was op sommige plekken een beetje lastig: met de uitgestippelde route op Strava bij de hand is het toch gelukt de weg te vinden (totaal 31km geworden), maar we moesten wel vaak stoppen om te zoeken. En oja, ik moest ook 2 keer plassen onderweg, nog meer stoppen dus. Uiteindelijk rende ik heel lekker! Geen pijntjes!!
Omdat we veel hadden verbrand tijdens het rennen, besloten we om ’s avonds lekker pizza te gaan eten bij La Base in Weesp. Daar was ik nog nooit geweest, maar goede verhalen over gehoord. De pizza die ik bestelde was volledig gedrenkt in olijfolie, terwijl ik had gevraagd om overmatig olie-gebruik te vermijden… Jammer. Ik hou dus totaal niet van zo’n vette pizza 🙁 Dus ik heb een andere pizza gevraagd. Dat deden ze heel lief hoor. Die pizza was beter. De sgroppino als toetje was wel lekker. En de bruschetta vooraf ook. Bij La Base kun je supersnel eten: de pizza’s staan in een mum van tijd op tafel. Je moet wel van pizza houden: iets anders hebben ze niet. Prima gegeten, maar ik weet niet of ik er nog zo snel een keer naar toe zou gaan: die pure-olijfolie-pizza was een deceptie (vette hap) en echt heel bijzonder vond ik het allemaal niet daar. Of ben ik te kritisch/moeilijk? 

Vrijdag 4-3 ♥ rust

Nog steeds voorjaarsvakantie: dus een heerlijk rustig dagje! We dronken een vrijdagmiddagborrel bij onze buren en deden verder vrij weinig: zo’n dag kan soms zo lekker zijn!! 
Een Facebook-vriend zette een bericht online: hij had kaartjes over voor MudMasters… Of er toevallig bikkels in zijn tijdlijn waren die daar zin in hadden…. Jaaaa!! Dat wil ik!! Het kostte me wat overtuigingskracht om m’n vriendje over te halen, maar een paar keer lief knipperen met mijn puppy-eyes werkte!! Dus zo kwam het dat we besloten om vrijdag op tijd naar bed te gaan, omdat we zaterdag mee zouden doen met MudMasters!! Joeeehoeeee!!

Zaterdag 5-3 ♥ modder en modder

mudmasters 2016 haarlemmermeer vieze kleding in badTjop tjop. Uit de veren: in de MudMaster-kleren!! Met een auto volgeladen met stoere modder-macho’s reden we naar de Haarlemmermeer: 12 km door modder en over obstakels stond ons te wachten. En ik had er zin in!!! Ik was wat onzeker over mijn modder-outfitje: wel of geen thermo? Wel een muts? En welke schoenen? Maar uiteindelijk besloot ik in een lange running-tight, thermo-shirt (lange mouwen), windjack, buff en handschoenen de heroÏsche tocht door de bagger aan te gaan. Als finishing touch kregen we nog een stralend wit shirt van Independer om over onze kleren aan te trekken! Wit shirt, zwarte blubber, gouden combi 🙂 Onze obstacle-run van 12 km was zwaar: met ijskoude handen over (of onder) een touw naar de overkant van een sloot leek onmogelijk, maar I did it!! Ook bedwongen we hooibalen, loopgraven vol modder, zuigende-modder-paden (zij noemen het ‘slow mud’) great walls, en liepen we met zandzakken 5 trappen op en af. Je snapt dat we na afloop moe (en vies!!) waren. Gelukkig kregen we een biertje bij de finish, dat stemde vrolijk! Totdat we zagen dat het alcoholvrije Radler was. Mudmasters is toch niet voor MIETJES?? Dus meteen maar een ECHT biertje besteld 😉
Nadat we onze modder-kleren in bad hadden gedaan, plofte the boyfriend moe op de bank, maar ik kon meteen door naar een vriendinnen-borrel!! Met een wijntje en lekkere hapjes heel knus bijgekletst, maar tegen middernacht vielen m’n oogjes dicht. Ik was moe.

Zondag 6-3 ♥ Oma en rust

oma's kat Stolwijk

oma’s kat

Alweer zondag…. Ik sjeesde ’s ochtends even naar Stolwijk om bij m’n oma en haar zus wat kopjes thee te drinken. Altijd fijn om oma weer even te zien! ’s Middags werkte ik wat, blogte ik wat, kookte ik wat, en toen was het weekend (en de voorjaarsvakantie!) alweer voorbij… Mehhhh.

Een week met lange duurloop EN Mudmasters, snap je dat ik spierpijn heb? 😉 
Heb jij wat leuks gedaan deze week? Hoe staat het eigenlijk met jouw trainingen?

Liefs! Nora