Tips, ervaringen, weetjes, nieuws en andere hersenspinsels over hardlopen en wielrennen!

,

Blessure update: Hoe is het na een maand hardlooprust?

na rennen komt rollen :-) Is er leven na lopen?

Een paar weken vóór de marathon van Rotterdam begon mijn blessure: plantaire fasciitis (je kunt zeggen: beginnende hielspoor). De peesplaataanhechting onder mijn linker voet (hiel) is ontstoken. Gevolg: pijn. Mehhhh 🙁

♦ Lees hier hoe het begon met mijn blessure: ‘Hielspoor? Kan ik nog wel trainen?!’

♦ En hier kun je lezen hoe ik (eigenwijs!!) doortrainde voor de marathon: ‘Marathon training met een blessure

Inmiddels is de marathon anderhalve maand geleden, en heb ik nu zo’n twee-en-halve maand last van mijn blessure.

Hardlooprust

Ik heb na de marathon op 9 april nog een paar keer hardgelopen. In eerste instantie om ‘uit te lopen’ en ‘te herstellen van de marathon’. Maar daarna ook nog een paar keer omdat ik niet wilde toegeven dat ik echt een blessure had. #eigenwijs

Op 20 april sprak ik met een fysiotherapeut. Hij vertelde me dat mijn blessure alleen overgaat als ik echt hardlooprust neem.
Ik begon meteen een beetje tegen te stribbelen en ik probeerde ‘af te dingen’: Als ik nou rustiger ging lopen? Of misschien minder lang? Steeds korte stukjes? Aahhhhh toe??

Toen kreeg ik een PREEK:
Volgens de beste man zat een groot gedeelte van het probleem in mijn hoofd. Ik moest van hem een knop omzetten. Nu accepteren dat ik minimaal een maand niet zou rennen om het herstel positief te stimuleren.
Als ik eigenwijs zou blijven en door zou rennen, dan zou ik het alleen maar erger maken en er veeeeel langer mee blijven lopen.

Oei.

Al meerdere mensen hadden dit tegen me gezegd. Maar toen deze fysio het zo streng zei, kon ik eindelijk die knop omzetten.
Ik maakte een afspraak met mezelf:

Tot eind mei neem ik hardlooprust.

En dat ben ik nu aan het doen.

Niet rennen wel sporten

Natuurlijk ben ik wel aan het sporten. Ik hou niet van stil zitten 🙂 #stuiterstuiter
Dus ik fiets.
En ik zwem.
En ik Crossfit. Maar als er een stukje rennen in de WOD zit, vervang ik die voor roeien ofzo.

Wat doe ik om m’n herstel te bevorderen?

Van de fysio heb ik allerlei oefeningen en tips gekregen, die doe ik braaf:

  • Elke dag de pijnlijke plek masseren (met tijgerbalsem♥  want dan wordt m’n voet zo lekker warm-koud (is het nou warm of koud?) en het ruikt zo lekker)
  • De zere plek rollen over een fles of iets anders (een bevroren bidon!) . Ik rol nu dagelijks op dit houten rol-ding:

Dit rol-ding is goud

  • Niet (te veel) wandelen. Monster moet wel uit, dat snap je. Maar Jur is er gelukkig ook vaak om dat te doen.
  • Met m’n tenen op een traptrede, dan m’n hiel laten zakken en weer omhoog duwen.

En hoe gaat het dan nu?

Sinds afgelopen weekend voel ik verbetering!!
Eerst had ik bij het opstaan ’s ochtends al intense pijn (die eerste stappen… oioioi). Maar nu heb ik ’s ochtends veel minder pijn! Joehoeeee!!
Tijdens wandelen voel ik m’n hiel wel ‘zeuren’, maar minder dan eerst.

Kortom: HOERA!! Het gaat over!!!

Pas als het helemaal over is trek ik de champagne open, rustâââg 😉 En dan pas ga ik weer rennen.
Ik wil natuurlijk niet dat deze ellende weer terug komt.

 

Zeg, mede-hielspoor-ervaringsdeskundigen: hebben jullie nu ooit nog last? Ik hoor van sommigen dat het af en toe blijft ‘zeuren’, maar niet echt meer die snijdende pijn. Of zijn er ook mensen bij wie het he-le-maal weg is? GEEF ME HOOP.

Liefs! Nora

,

Spierpijn is best fijn

sorpesee sauerland wielrennen Nora MilesandMore

Nu ik niet mag rennen, ben ik andere manieren aan het zoeken om toch te bewegen.

VROUW, Weesp e.o., Stuiterbal v. aard, 32jr, zkt zsm sport om energie kwt te rkn. Ivm blessure hardlpn uitgesl. Spierpijn g. bzw.

Racefiets liefde kan groeien

Ik ben al weer wat kilometers aan het maken op m’n racefiets. Dit gaat niet zo soepel als ik gehoopt had… #pijntjes
MAAR hier ga ik niet over klagen, totdat ik minimaal 300km gemaakt heb. Dan heb ik een gefundeerde basis voor m’n klachten (als die er nog zijn dan). Ik moet m’n lichaam ook even de tijd gunnen om weer aan die fiets te wennen toch?

sorpesee sauerland wielrennen Nora MilesandMore spierpijn is best fijn

Crossfit: daar ben ik weeeeer!!

Ik was al een tijdje niet geweest: in de Crossfit box, van Crossfit 0294.
Intens fijn om daar te trainen, alleen zo vlak voor een marathon is het niet super handig om volledig stuk te gaan in de box. Dus begin maart was ik voor het laatst geweest (in aanloop naar Rotterdam Marathon). Want na de marathon zat ik een beetje in een off-mood. Door die KAK blessure zag ik vooral wat ik NIET kon, in plaats van wat ik WEL kon.
Maar ik ben terug: ik heb weer ge-crossfit!! En het was heerlijk.

Ik kon al m’n energie kwijt, maar ik kreeg er ook direct een berg aan energie voor terug. Ik hou er van.

Vokking spierpijn

Ik dacht goed bezig te zijn, met m’n Crossfit. Word ik direct afgestraft: mega spierpijn!!
Niets zo irritant als de trap op moeten strompelen, kreunend opstaan uit bed of met moeite m’n jas aantrekken, door spierpijn. Maar als je spieren die je al een tijdje niet hebt gebruikt ineens weer hard traint, dan krijg je spierpijn ja. #evident

Spierpijn is best fijn 🙂

Het spierpijn-gevoel is vreselijk, maar ook wel lekker #youknowwhatImean
Het voelt alsof je echt iets hebt gedaan. En alsof je spieren groter worden. Maar is dit ook echt zo?

Waarom krijg je spierpijn?

Door je spieren te belasten beschadig je ze eigenlijk. In je spiercellen ontstaan kleine scheurtjes die weer moeten helen. Dat doet pijn: tadaaa spierpijn.
Maar omdat je spieren steeds sterker worden door het trainen, zul je de volgende keer dat je met hetzelfde gewicht traint al veel minder spierpijn hebben.

Spierpijn, en dan?

Je kan spierpijn voorkomen door een goede cooling down te doen. Aha, dat doe ik dus vrijwel nooit… (bij Crossfit al helemaal niet…). Na een heftige hardlooptraining loop ik meestal wel even uit.
Toch spierpijn? Ga dan (rustig!) een rondje fietsen of maak een wandelingetje. Zorg ook dat je genoeg eiwitten binnen krijgt, want die zorgen voor de opbouw en het herstel van je spieren. Dus hup: kwark er in.
En je kunt ook je gevoelige spieren lekker insmeren met spierolie! Dit vind ik zelf altijd heel lekker (ruikt zo heerlijk!)

Geen spierpijn dus niet goed getraind?

Nee! Je spieren heb je gewoon getraind, alleen zijn ze waarschijnlijk gewend aan de oefeningen en de belasting van de training. Bij Crossfit is er elke dag een andere WOD (Workout Of the Day), dus dikke kans dat ik na de training van morgenochtend weer loeiharde spierpijn krijg, omdat ik totaal andere spieren heb gebruikt…
Ach, no problem!! Spierpijn is best fijn en de zomer is in zicht 🙂 Dus werk aan de winkel.

 

Vertel, heb jij vaak spierpijn? Wat doe je er aan?

Liefs! Nora

,

Marathon Rotterdam 2017 | RACEDAY in foto’s

moe en met een biertje in de zon

Met een beetje spierpijn (bovenbenen) stijfheid (overal) en pijn (hiel) zit ik hier achter m’n laptop toch best trots te wezen: Ik heb de Marathon Rotterdam 2017 uitgelopen!! Joehoeeeee!!

Klaar voor de start?

Om zes uur de wekker. Nooit leuk. En nu had ik ook nog marathon-zenuwen.
Eigenlijk kreeg ik geen hap door m’n keel, maar ik heb toch een enorme bak havermout weggewerkt… #hoedan?
Om 7.00u stond Marcel bij ons voor de deur: hij reed met ons mee naar Rotterdam. We hadden namelijk besloten om een keertje niet met de trein te gaan. En dit bleek een ontzettend goede keuze! (er was vertraging en ellende en stress. Dat is NIET wat je wil voor een marathon… Alles moet soepel gaan.)
We reden op ons gemakje naar de Kralingse Zoom. Daar parkeerden we (gratis!) en moesten toen nog 8 minuten met de metro naar de Marathon Expo! Vet snel dus!!

voor de marathon expo

Zo rustig was het nog bij de expo 🙂

Geen rijen of wat dan ook, dus om 8.15u had ik mijn startnummer!!

startnummer op doen marathon

of ik even niet zo wilde bewegen…

We dronken nog een lekker kopje koffie bij de expo (Jur, Marcel en ik dus) en liepen daarna rustig naar de startvakken.
Echt zo fijn om niet te hoeven haasten en geen stress te hebben.
Ik startte in ‘Wave 2’. Prima.

voor startvak wave 2

Het was 9.20u toen ik het startvak in ging: de start was om 10.00u. ZO VEEL TIJD!! Heerlijk.
Ik besloot rustig nog even naar de Dixie te gaan (zenuwen-plasje nummer 3, want bij de expo was ik ook al 2 keer geweest…).
Verder kletste ik wat met ‘Michael’ (zag ik op z’n startnummer) en ‘Maaike’ (startnummer met naam = lekker persoonlijk 🙂 ).

in het startvak, You never walk alone.

De security-man die het hek moest bewaken, nam zijn baan uiterst serieus en was hard bezig onze veiligheid te bewaken. Hij kwam in totale paniek langsrennen (door het startvak dus) en duwde iedereen opzij. Inclusief oergeluiden. Er was even een moment dat iedereen om me heen z’n adem in hield, want: what’s going on?!
Wat bleek? Een brutale schavuit wilde zomaar over het hek klimmen!! Ooohhhh, dat mag niet!! Kleine vlegel. Gelukkig was daar de security-meneer, die ons allen voor dit onrecht behoedde. Hij greep de deugniet bij z’n kraag, en bracht hem netjes weer buiten het startvak. Leuk geprobeerd, kwajongen!

Na dit spannende akkefietje duurde het voor mijn gevoel nog uuuuuuren voordat Lee Towers eindelijk begon te zingen. En nadat Lee ons op het hart gedrukt had dat we echt nooit alleen hoeven te lopen, kwam daar dan eindelijk het kanonschot!! GAAN!!

Heel dat pestpleuris end lopen

(Dit ↑ verwijst naar de film ‘De Marathon’. Ik zag onderweg mega veel mensen met zo’n paars-geel hardloopshirt met ‘Houssein-nog-wat’ er op. Waren dat mensen die bij de film hoorden? Of kon je die shirts ergens kopen en zijn ze ineens helemaal hip?).

Tijd om te rennen.
De eerste 15km gingen eigenlijk best fijn. Ik had het echte marathon-gevoel te pakken. Heel fijn!
Jur en de rest van het juich-team gingen met de metro naar allemaal plekken langs het parcours, dus die heb ik vaak gezien onderweg!

zet-'m-op-bordjes juich-team

Deze juich-borden hadden Jur en Marcel gemaakt .
Ik kon van ver al steeds mijn naam boven ‘de massa’ zien uitsteken: handig!! En leuk 🙂 (foto is op z’n kop, vandaar het gekke perspectief…)

 

supporters op de Erasmusbrug

Jur en Marcel op de Erasmusbrug. Jammergenoeg staan Caroline, Teuni, Harry, Iris en Afke (+vriendin) niet op de foto… Maar die waren ook bij de supporters-crew!! En onderweg kwam ik ook nog allemaal Instagram vrienden tegen, vet leuk!

Bij het 15km punt zag ik Jur en kreeg ik opeens huil-drang… Ik voelde steeds m’n hiel al (m’n blessure), maar tot nu toe lukte het me om er niet aan te denken. En op zo’n moment is een vertrouwd gezicht precies genoeg om even te breken.
Maar natuurlijk ging ik niet huilen, ik rende door! Ik doe een marathon ja?!

Bloody hot

Het was wel heftig warm. Het zweet gutste uit alle poriën van mijn lijf…
Om de 5 km stonden drinkposten, gelukkig. Maar ik merkte dat ik eigenlijk niet tegen de dorst op kon drinken. Vlak na elke drinkpost had ik meteen weer dorst! En ik wilde niet meer dan 2-3 bekertjes drinken, want ik was bang dat ik dan maagpijn zou krijgen… #dilemma
Ik hou meer van rennen in de hitte dan van rennen in de kou, maar aan deze hitte was ik nog helemaal niet gewend (was eerste keer dit jaar dat ik weer in een hemdje rende!!). Ik had het al zwaar en de warmte maakte het nog zwaarder…

moe onderweg bij de marathon van Rotterdam 2017 raceday

Een marathon is geen wandelvakantie!

Op het halve marathon punt keek ik op m’n horloge: 1.52-nog-wat. Okee. Gaat aardig. Als ik dit vol weet te houden: fantastisch. Als de pijn maar niet erger wordt…
Maar dat werd het wel.
Toen ik bij ongeveer 30km het Kralingse Bos in liep, zat ik er zo doorheen dat er wat tranen over m’n wangen liepen.
Ik besloot om even te wandelen, om m’n hiel wat rust te geven. En om gewoon even bij te komen.
Wandelen was fijn, maar voelde vreselijk! Ik kom hier niet om te wandelen!!
Dus ik ging weer rennen.

Precies dit herhaalde zich ongeveer 10 keer.

Op 35 km stonden grote schermen van Nationale Nederlanden. Daar werden filmpjes op afgespeeld die door supporters waren opgenomen. En op het laatste scherm: m’n zusje levensgroot, juichend en ‘Hup NOOOOORRR’ roepend. Fantastisch♥
Dus ik moest weer huilen. Ik moest zelfs even gaan wandelen om m’n ‘dikke keel’ weg te slikken.

En toen was daar: Jur. Bij kilometer 37 kwam hij opeens uit het publiek tevoorschijn! Hij bood aan om even een stukje mee te rennen. Als morele steun♥
Dit was PRECIES wat ik nodig had. Mennnnn wat ging ik slecht…
Jur rende zelfs mee tot kilometer 41 (met z’n rugzak om 🙂 ). Daar zei hij: ‘Nu ga je de laatste 1200m zelf rennen en GENIETEN.’
Dus dat deed ik.
Of ik probeerde het in elk geval. Ik rende, en hoorde overal juichen en gillen. Maar ik was eigenlijk alleen maar gefocust op de finish. Dan was deze ellende tenminste klaar!!!

En klaar

Die finish kwam. En toen kwamen de tranen echt.
Ik denk dat het tranen van opluchting waren? Ik ben eigenlijk helemaal niet zo’n jankerttt #huiliehuilie.
Een vrijwilliger zei tegen me: ‘Ga je nou loope te huile hieroo?’

Een marathon doet rare dingen met je.

huilend na de finish

Ik wilde een gezellige finish-selfie maken: mislukt 🙁 In het kader van ‘eerlijk en openhartig’: deel ik ook maar de minder euforische momenten…

Toen ik m’n medaille eenmaal had, ging ik op zoek naar Jur. Dat was nog een gedoe tussen al die mensen.
Uiteindelijk spraken we af bij de ‘fontein’ (ik kan echt nooit iets vinden in een vreemde stad, maar deze ‘fontein’ op het grote plein aan de Coolsingel zag ik al van ver.)

Jur, die echt PRECIES snapt wat een mensch nodig heeft na een marathon, kwam aan met een roos (aaahhh♥) en koude biertjes (joehoeee!!). En hij knuffelde m’n tranen weg.

moe en met een biertje in de zon

met een biertje in de zon

Een paar minuutjes later haakten ook Dennis en Marcel aan voor een gezellig naborreltje bij de fontein. Super leuk!

Terug in Weesp

We reden terug naar Weesp (ik zat lekker chill op de achterbank). We hadden afgesproken met andere marathon-finishers Lily, Ricardo en Janke op het terras bij Toeters.
Daar was het mega druk, maar we wurmden ons er gewoon tussen op het terras, bestelden bitterballen en bier (okee, ik nam even een cola light) en toen kwamen de sterke-marathon-verhalen 😉

Ik zag iemand kotsen!

Ik zag wel 10 mensen kotsen!

Ik zag iemand in een soort shock terwijl hij kotste!

Het was gezellig.
Met een deel van het gezelschap verhuisden we naar Aaltje, want: HONGER.
Ook daar pasten we nog prima op het terras!

eten bij aaltje

En na het eten…. IJS van Nelis!! Want als je een marathon hebt gelopen, dan mag je daarna best even genieten.
En als je als supporter ongeveer een halve marathon hebt afgelegd, de longen uit je lijf hebt geschreeuwd en hebt gezorgd dat de marathonners konden finishen: dan heb je dat ijsje helemaal verdiend. 

ijsje bij Nelis na Marathon Rotterdam 2017

Hoe voel ik me nu?

In m’n hoofd zitten nog steeds de ‘mixed feelings’ over de Marathon Rotterdam 2017:

  • Ik heb het nog nooit zo zwaar gehad tijdens een marathon (dit was mijn vierde)
  • Heb ik m’n blessure verergerd? Was dit wel slim?
  • Het is niet eens gelukt om onder de 4 uur te finishen…
  • Ik moest zelfs wandelen onderweg…
  • En huilen…. #jesuschrist

Maar…

  • Ik ben gefinished! Ondanks trainingsachterstand en blessure.
  • Ik kan nog lopen! (poging tot hardlopen nog niet gedaan, so far)
  • Ik heb het gedaan!! Hell yeah!!
  • En eigenlijk was het best heroïsch 🙂

Ik heb tijdens de RACEDAY ook nog gefilmd! Ik heb nog niks teruggekeken, maar misschien maak ik er wel een filmpje van voor op mijn YouTube kanaal! In dat geval laat ik het je weten.

voor nu: doei!

Heb jij iets meegekregen van de marathon?
Of zelf meegedaan?? Hoe ging het??

Liefs! Nora

Hoe maak je een hardloopselfie?

duurloopje bij Gaasperplas

Ik hou van foto’s. Van mezelf 🙂
Ik maak ook graag selfies, maar: de duckface-pose is aan mij voorbijgegaan hoor. Ik maak vooral hardloopselfies.

Selfies zijn niet algemeen geaccepteerd (in mijn omgeving..). Ik snap dit ook nog wel: een selfie is het toppunt van narcisme. Maar toch: ik hou er van. Ik kom er maar gewoon eerlijk voor uit 🙂

hardloop selfie overdosis

Als je een hardloopselfie probeert te maken, maar ze allemaal mislukken…

Hashtag hardloopselfie

Als je op Instagram ‘hashtag hardloopselfie’, of ‘hashtag hardlopen’ intypt, dan komen de mooiste hardloopfoto’s voorbij. Vaak zijn het selfies (= zelf gemaakte foto. Dit weet JIJ natuurlijk wel, maar ik schrijf het erbij omdat m’n oma m’n blog ook leest 🙂 )
Oja, sorry oma, hashtag is dat hekje wat op het toetsenbord boven de 3 staat: #

Het lijkt wel of een run niet telt, als er geen foto is gemaakt onderweg. En als het niet op Strava staat dan telt het helemaal niet. Dubbele punten als je je hardlooprondje (of fietsrondje!!) MET foto op Strava zet!

Wie maakt de foto?!

Mijn vaste ren-buddy is Jur. Hij is dan ook vaak de spreekwoordelijke Sjaak, die mag fotograferen.

Schatje….? Wil je een foto van me maken? *kijkt zo lief mogelijk*

Jur wordt er soms gek van dat ik overal foto’s van wil. Ik schaam me soms ook wel een beetje, als ik WEER moet vragen of hij een foto (van mij) wil maken.
Helaas ben ik niet fotogeniek en komt het zelden voor dat een foto van mij in 1 keer leuk is. Arme Jur: hele fotoshoots heeft hij al moeten maken omdat ik alle foto’s afkeur 🙂

Maar vaak ren ik ook alleen. Dan heb ik dus niemand bij me die een foto van me kan maken.
Natuurlijk zou ik een willekeurige voorbijgangers onderweg kunnen vragen om een kiekje van me te nemen, terwijl ik langs ren. Maar dit vind ik toch een beetje ongemakkelijk #awkward
Dus maak ik zelf foto’s!

plaspauze selfie bij Gaasperplas

plaspauze selfie bij Gaasperplas

selfie pauze in Vreeland tijdens duurloop met nieuwe hoofdband

Selfie-pauze in Vreeland, met m’n nieuwe hoofdband.

Hoe dan?!

Enig. Maar hoe maak je een hardloopselfie?!
Er zijn 2 manieren om een foto van jezelf te nemen tijdens het rennen.
Ik zal alletwee de manieren uitleggen, inclusief tips hoe je ze kunt maken! Gratis en voor niks!!

Met je arm gestrekt en je camera voor je:

  • Hou je telefoon of camera met uitgestrekte arm een beetje boven je hoofd. Zo moet je een beetje naar boven kijken en heb je dus geen last van een ongewenste onderkin op de foto!
  • Kijk een beetje tegen het licht in, zo komen je ogen beter uit (whahahaha). Nee: zo heb je geen halve schaduw op je gezicht.
  • Als je je telefoon gebruikt: ‘draai’ de camera, zodat je jezelf ziet op je scherm. Bij het maken van de foto kun je beter niet op dat ronde knopje op je scherm drukken, maar gebruik de volumeknoppen aan de zijkant! Zo kan je je telefoon beter vasthouden terwijl je een selfie maakt.

Met de timer:

  • Op elke telefoon en camera zit een timer. Bij mijn iPhone kan ik de timer instellen op 3 en 10 seconden. Als ik dan op ‘foto maken’ klik, dan duurt het dus nog 3 of 10 seconden voor de foto gemaakt wordt! Dit geeft me mooi even de tijd.
  • Plaats je telefoon op een verhoging: ik kies meestal een hek, of een paaltje. Klik op je scherm het camera’tje aan: de camera draait, je ziet jezelf nu op het scherm. Zet de telefoon zo neer, dat je het stuk weg ziet waarop je wilt komen aanlopen (of weglopen). Stel de timer in op 10 seconden. Als je nu op ‘foto maken’ klikt, dan heb je nog 10 seconden om weg te lopen en weer aan te komen lopen voor je foto!
  • Let op dat je telefoon wel stevig staat. Een toffe selfie is geen gebroken scherm waard toch?
  • Mijn iPhone maakt een ‘burst‘ als ik deze op timer zet. Dat betekent dat er 10 foto’s worden genomen, en ook best snel achter elkaar. Dit is handig, want zo kan ik de mooiste foto uitzoeken!!

Algemene tips voor het maken van een hardloopselfie

  • Bedenk van te voren of je een selfie wilt maken aan het begin of aan het einde van je run. Aan het begin zie je er waarschijnlijk nog shiny uit: je make-up zit nog goed, je bent nog niet bezweet. Dit levert de gunstigste hardloopselfies op. Aan het einde van je run zie je er (denk ik) afgepeigerd uit. Dit is ook goed! Want dan is het tenminste duidelijk dat je flink hebt gewerkt!! Dus ook een mooi selfie-moment.
  • Let ook goed op je ‘goede kant’. Ik vind mezelf leuker als ik niet recht in de camera kijk, dus probeer ik vaak een beetje schuin te kijken. Gevaar is dat ik ga loenzen #geengezicht
  • Hoe staat de wind? Wil je lekker nonchalant je haar voor je gezicht op je selfie? Zorg dan dat de wind in je rug staat! Als je geen zin hebt in die plukken haar voor je ogen: zorg dan dat je de wind van voren hebt.
  • Ging je hardlooprondje goed? Straal dat dan uit op de foto!! Lach breed, wees blij!! Als het wat minder ging: pruillipje, traantjes. Maak het beeldend.

Oja. Voor het geval je me nog niet kent:
Nora, aangenaam. Fervent voorstander van sarcasme, groot fan van overdrijven en zelfspot 😉

Heb jij nog hardloopselfie-tips??

Liefs! Nora

,

Blessure update | Marathon training

blessure update Nora

Het kan je haast niet ontgaan zijn:

  • ik train voor een marathon. De marathon van Rotterdam op 9 april 2017 om precies te zijn.
  • Ik heb een blessure.

Lastig te combineren ja.

Blessure update

Wat ik heb = plantaire fasciitis. Dit is een ontsteking van de peesplaat onder m’n voet.
Ik voel pijn aan de binnenkant van m’n voet, onder m’n hiel. Deze pijn voel ik ’s ochtends als ik opsta (of als ik ’s nachts naar de wc moet!!!): dan strompel ik uit bed als een oud vrouwtje… Jur vindt dat ik dan te hard stamp, maar: IK KAN ER NIKS AAN DOEN!! Het doet gewoon pijn.

Tijdens het hardlopen voel ik deze pijn ook, maar alleen tijdens de warming-up. Daarna gaat het eigenlijk wel goed!! Maar als ik dan gerend heb en weer thuis ben: PIJN (erger!!). Vooral als ik even heb gezeten en weer wil opstaan. Niet leuk.

Nu is het zo dat als ik in een hoger tempo ren, of langer dan een uur ren, dit averechts werkt voor m’n herstel.
Toch heb ik dit per ongeluk al 3 keer gedaan. Het leek steeds heel goed te gaan, alleen vergat ik dan dat als ik thuis kwam de pijn weer zou beginnen. Dat gezegde over die ezel en de steen geldt niet voor mij…. 🙂

Plantaire fasciitis tips

Ik krijg heeel veeeeeel bruikbare adviezen van alle kanten (fysio, arts, trainer, social media). Ik heb ze even op een rijtje gezet, misschien heb je er ooit wat aan:

  • Leg naast je bed een handdoek, dan voordat je opstaan de handdoek onder de bal van je voet doen, je been strekken en de handdoek naar je toe trekken (flex je voet), dit 15-20 seconden aanhouden en zeker 2x herhalen. Dan sta je wat soepeler op (in plaats van dat olifanten-gestamp van mij). Dankjewel voor deze tip Paula vd Pouw!! Ik heb er heel veel baat bij!
  • Een bidon met water in de vriezer doen en dan daarmee ‘rollen’ onder je voet: dan koel je meteen. En is lekker!!
  • Rennen en wandelen afwisselen. Vooral niet teveel ‘aanzetten’ tijdens het rennen (dus intervalletjes zijn een NO GO) want daarmee neemt de spanning op de pees onder je voet toe. En te lang rennen is ook een te grote belasting voor de pees (dus lange duurlopen zijn een NO GO).
  • Warm-koud afwisselen. Dus eerst met m’n voet in een warm bad en daarna koelen! Als je je voet (of iets van je lijf) verwarmt dan worden de aders groter. Als je het daarna meteen koelt, dan willen de aders zich snel aanpassen. zo wordt de wand van de aders eigenlijk flexibeler en dit is gunstig voor de doorbloeding. En doorbloeding wil je, want dit bevordert het herstel!
  • Neem rust!! (m’n minst favoriete tip)

Marathon training

‘Mijn’ marathon is over twee weken. En ik train nu dus minimaal. Je kan het taperen noemen (‘rust’ voor de wedstrijd), maar ik noem het gewoon KUT. Pardon my French.
Ik heb totaal geen vertrouwen in mijn snelheid en duurvermogen. Met andere woorden: hoe ga ik ingodsnaam die marathon finishen?!

Ik start sowieso. Punt. En ik ga genieten, de volle 42.195km. ECHT.
Tot zo ver mijn blessure update.

En jij? Hoe gaat jouw training? 

Liefs! Nora

blessure update Nora

Hielspoor?! Kan ik nog wel trainen?

voet ingetaped door fysio

Hielspoor: het is geen idyllisch stoomtreintje in Zwitserland en ook geen schimmel of paddenstoel. Of dacht je dat niet? 🙂

Ik heb een blessure…

Sinds ruim een week heb ik pijn in m’n linker hiel. Geen ondraaglijke pijn, maar zeurende pijn.
Vooral als ik opsta, of als ik even heb gezeten en weer ga lopen.
Ik voel onder mijn hiel ook een ‘bobbeltje’: nogal pijnlijk als ik daar overheen wrijf.

Afgelopen zondag deed ik een duurloop van 24km. Tijdens de eerste kilometer voelde ik pijn in m’n hiel, maar daarna ging het over! Ik kon dus gewoon m’n duurloop afmaken!
Toen ik eenmaal thuis op de bank geploft was en na een kwartiertje weer op wilde staan om te gaan douchen: intense pijn!! Kak.

Ik overlegde even met de triatlon-goeroe aka trainer aka Jim: die vond dat ik maar even een afspraak moest maken met een professional om naar m’n hiel te laten kijken. Hij heeft ook direct m’n trainingsintensiteit van de komende weken verlaagd.

Ik, als echte dramaqueen, zag meteen m’n marathon in duigen vallen… (want die is al over minder dan 5 weken!!!)
Kan ik nog wel trainen?! Kan ik nog wel een marathon lopen?? Was dit het einde van mijn hardloop-leven??? #paniek

Wat is hielspoor?

Om de hypochonder in mij even aan te wakkeren, ging ik lekker online op zoek naar een diagnose 😉
Gezien mijn pijntjes zou dit best wel eens hielspoor kunnen zijn…..

Hielspoor is een verkalking van het hielbot, dit komt door een ontsteking van een peesplaat onder de voet. De aanhechting van de pees, aan de hiel dus, is geïrriteerd. En dit doet pijn.
Ik vermoed dat het bij mij (alleen) de ontsteking van de pees is, en dus nog geen verkalking van het bot.
Ik lees (op een heleboel verschillende sites zoals deze, deze en deze) dat er zeker wel iets aan deze klacht te doen is, maar dan moet je er wel op tijd bij zijn…

Dus ik heb een afspraak gemaakt met een sport-fysiotherapeut.

Naar de sportfysio

Ik ben benieuwd. Ik wil eigenlijk maar 1 keer naar de fysio (want: niet extra verzekerd hiervoor) en dat hij me dan tips en oefeningen geeft en dat alles dan goed komt.

Eind goed al goed. Happily ever after. Mooi.

Bij de fysio word ik pas 20 minuten later dan dat we hadden afgesproken uit de wachtkamer gehaald.
Grrrr. Ik ben zelf ook ‘behandelaar’ (logopedist) en ik werk met afspraken van een half uur. Als ik een keer uitloop, dan is dat maximaal 3 minuten. Want de rest van de dag blijf je achter de feiten aanlopen! (je kan niet ineens iemand maar 10 minuten behandelen omdat je zelf 20 minuten te laat was…).
Dus dat. Einde geklaag.

wachtkamer sportfysio voor hielspoor

Veel te lang in de wachtkamer van de sportfysio….

De sportfysio keek en voelde. Ik moest op 1 been gaan staan, met m’n ogen dicht (een halve minuut ofzo! Voelde als een eeuwigheid) en toen ook nog op m’n andere been…
Uiteindelijk concludeerde de man dat ik ‘beginnende hielspoor‘ heb. Dat is wél een ontsteking van de pees-aanhechting, maar geen verkalking! Dit komt door overbelasting… #marathontraining
Hij heeft de zere plek hard gemasseerd. Best lekker eigenlijk *grijns*.

Advies: een beetje rustig aan doen.

Met rust kan de ontsteking over gaan. En op zich mag ik best rennen, maar als ik pijn voel: dan stoppen. Anders maak ik het allemaal veel erger dan het is. Want in principe is het nu allemaal niet zo erg!!
Ik moet dagelijks stretchen: op een trapje staan, met alleen m’n voorvoet op de traptrede. En dan m’n hiel naar beneden duwen.
En ook moet ik dagelijks met mijn voet over een fles (of deegroller) rollen. En de zere plek masseren en oprekken (met m’n handen). Goed te doen allemaal.
Tot slot heeft de fysiotherapeut m’n voet ook nog ingetaped:
voet ingetaped door fysio

Training

Gisteravond ben ik gewoon naar de baantraining gegaan. Er stond namelijk een 3 km test op de agenda.
Tijdens het inlopen voelde ik m’n hiel wel even. Daarna niet echt meer!! En het rennen ging ook weer eens echt lekker!
Okee, het was maar 3 km. Maar wel in een hoog tempo. En ik heb niet zo lopen harken en zwoegen als tijdens m’n duurloop.

Na de training reed ik met Jur (in de auto) naar huis. Toen ik uit de auto stapte: pijn in m’n hiel. Das jammer.
Thuis braaf gestretcht en met de deegroller m’n rol-oefening gedaan.

Ik heb het gevoel dat mijn ‘blessure’ wel goed komt! Geen paniek!!
Iets minder duurlopen de komende weken, maar wel lekker blijven rennen. Gewoon omdat het LEUK is!!
En laat die marathon maar komen, ik krijge er steeds meer zin in!

 

Hielspoor: had jij daar ooit al van gehoord? 

Liefs! Nora

 

Wat neem ik mee tijdens een duurloop? | Video

Marathon training

Het is weer zo ver. De lange, lange duurlopen in aanloop naar de marathon.

Ga je alweer een marathon doen ofzo?

Ja. Had ik dat nog niet verteld? 😉 Op 9 april start ik (weer) in Rotterdam. En ik heb er al vet veel zin in!!
Maar ik ben ook al vet zenuwachtig. #joh

Nu dacht ik: zal ik eens aan jullie laten zien HOE ik eigenlijk op pad ga tijdens zo’n duurloop?
Want: wat neem je nou eigenlijk mee als je (minimaal) 3 uur gaat rennen?

Make love to the camera

Disclaimer: Ik filmde dit ongeveer 2 minuten nadat ik terug was gekomen van mijn duurloop. Vandaar dat ik zo rood ben. En er zo verlopen uit zie (want: make-up-loos). #ijdeltuit

Wat neem ik mee tijdens een duurloop?

Voor het geval je liever leest dan kijkt, dit neem ik dus mee:

  • Een thermoshirt en een windjack (heb ik dus allebei aan. Want het is nu februari-maart. En dan heb ik het koud)
  • Handschoenen en wanten erover (zie hierboven. En vooral mijn handen hebben het altijd koud.)
  • Waterflesjes in een belt. (Soms doe ik er limonade of sportdrank in, vandaag gewoon water).
  • Soms neem ik ook gelletjes mee. Niet altijd. Het blijkt namelijk dat ik tijdens die hele rustige duurlopen in Z2 (zoals deze) prima zonder gelletjes kan.
  • Tissues in het zakje van de belt (als je onderweg ineens je neus wilt snuiten. Ook handig tijdens een sanitaire stop.)
  • Oordopjes en mijn telefoon: ik luister naar de radio tijdens lange duurlopen. Dat gekeuvel vind ik gezellig!
  • Een haarbandje. Voor m’n weelderige haardos.
  • M’n Garmin forerunner 735xt.
  • Mijn Save-Me armband.

Wat mis ik nou nog volgens jou? Neem jij andere dingen mee? Heb je nog tips??

Liefs! Nora

, , ,

Wat elke hardloper moet weten over Weesp

Hardlopen in Weesp is weergaloos

Het was je misschien al opgevallen: ik woon in Weesp en ik ben gek op Weesp.
Als je er ook woont, dan snap je me. Geen twijfel.
Als je er nog nooit geweest ben, of zelfs nog nooit van Weesp gehoord hebt: OMG. Doe er iets aan. KOM LANGS!! Is leuk.

Maar deze prachtige stad aan de Vecht is ook werkelijk een paradijs voor elke hardloper. Maar echt!! Ik ben ook eigenlijk pas fanatiek gaan hardlopen toen ik hier in de Weesper-grachtengordel (‘Herengracht’ klinkt als grachtengordel toch?!) kwam wonen. Uiteraard werd mijn hardloop-drift getriggerd door de omgeving.
Weesp is een hardloop-walhalla♥ En jij wilt natuurlijk weten waarom.

Daarom vertel ik je vandaag, gratis en voor niets, alles wat je als hardloper over Weesp moet weten!!!

#DOcember blog miles and more weesp marathon interval december hardlopen weesp

Als eerste: de mooie omgeving!!

Tja, what can I say? Wonderschoon-Weesp is een zeer geschikte uitvalsbasis voor prachtige loopjes: Je kunt uiteraard de fijne Vecht volgen: genoeg om onderweg naar te kijken. En geloof me: de Vecht verveelt NOOIT!
Of je rent naar/ in / om het Naardermeer: awesome!! Je kunt ook via het Gein naar Abcoude lopen (en weer terug). Maar Diemerbos, Gaasperplas en Franse Kamp liggen ook in de buurt. En dit is nog maar een fractie van alle mooie rondjes die je kunt lopen. Plenty keuze!!

Ik vond deze site (van de TTW, zie verderop in deze blogpost) over mooie looproutes in Weesp en omgeving: goede inspiratie! En er staan afstanden bij: handig hoor.

Natuurlijk: de Vechtloop

Elk jaar, meestal begin juli, maar in 2017 vindt het plaats op 25 juni,is er: de Vechtloop! Een ontzettend knus loopje, vanuit manege Blijenberg, langs de Vecht (en ook stukjes door de stad. Zelfs door de Middenstraat!! = leukste straat van Weesp).
Heel hardlopend Weesp rukt uit om hier aan mee te doen. En terecht. Aanradertje hoor. Ook voor niet-Weespers.

vechtloop weesp 2015 op 's Gravelandseweg

Vechtloop 2015 | Foto: Andrea de Graaf – Smit

En over leuke loopjes gesproken: ook de Geinloop is een vermelding waard. Weliswaar is de Geinloop niet IN Weesp, maar wel VLAKBIJ Weesp. Dit loopje is dit jaar (2017) op zondag 7 mei. Ik ga! Jij ook?

Trainen bij AnSa in CoSa

Huh wat?! AnSa in CoSa staat voor ‘anima sana in corpore sano’ (waar ook ASICS trouwens een acroniem van is) en dit betekent: een gezonde geest in een gezond lichaam.
AnSa in CoSa is eigenlijk (in mijn ogen): Jim Hagenstein. Hij traint triatleten en hardlopers, voornamelijk uit Weesp. Dus als je een geschikte (echt zéér geschikte) trainer zoekt: contact Jim!! Hij heeft bergen ervaring en legt plezierig uit. Ik train ontzettend fijn bij hem. En hij maakt trouwens ook trainingsschema’s op verzoek 🙂 handig als je bijvoorbeeld naar een doel toe wilt trainen.

TTW (en de TTW-nieuwsflits!) en nog meer hardlooptraining

En als ik het dan toch over hardlooptrainingen heb, dan mag ik de TTW niet overslaan.
TTW = Trim en Trainingsgroep Weesp.

Okee eerlijk: ik train er niet en heb dit ook nog nooit gedaan. Maar ik hoor goede verhalen!! En die neem ik dan maar aan.
Wat ik wel elke week in m’n mailbox krijg is de TTW-nieuwsflits. Die wordt ergens maandagavond laat (lees: diep in de nacht) verstuurd 😉 Dus dinsdagochtend, first thing in the morning: nieuwsflits van TTW lezen! Waarom? Elke week staat daar een lijstje in met uitslagen van loopjes van het afgelopen weekend. en dan natuurlijk alleen de Weespers. Heel leuk om te kijken hoe iedereen gepresteerd heeft! Of als ik zelf ergens aan mee heb gedaan: hoe mijn positie was t.o.v. andere Weespers 😉

Je kunt, zo heb ik gehoord, ook heel fijn trainen bij Jeanette Gompelman! Ook dit heb ik van horen zeggen: niet zelf geprobeerd 🙁 Tijd om dit een keer te doen!! Ik heb Jeanette namelijk een paar keer gesproken (en toen hadden we allebei een wijntje in onze hand 🙂 ) en dat was leuk. Dan zal hardlopen met haar vast ook leuk zijn! #todo

Sport winkels

Waar koop je je hardlooppekske + schoenen als je in Weesp woont? → Bijvoet!

Maar voor je sportvoeding (gelletjes, reepjes, drankjes etc) kun je het beste naar Hand-Made (ook voor ALLES wat met je fiets te maken heeft moet je hier zijn, maar deze blogpost gaat over hardlopen). Bij deze racefiets-specialist aan het Binnenveer verkopen ze o.a. de gelletjes van Etixx (ga ik erg lekker op).

Weesp ademt (duur-)sport

Zoveel hardlopers in Weesp, maar minstens net zoveel wielrenners! En dan alle triatleten…. Ongelooflijk!
In dit stadje word je bijna vanzelf sportief: er zijn genoeg manieren om aangestoken te worden 🙂

Heb jij al wel eens gerend in (de buurt van) Weesp? En?? 
Jep, alles wat ons hardloop-hartje begeert♥

Liefs! Nora

, ,

Nora’s week: in m’n huispak, jarige Jur en een duurloop met 2 paar handschoenen

Eerst week van 2017 → afvinken maar.
Het was niet de allerleukste week van m’n leven, maar ook niet de stomste. Gewoon een week zoals er wel meer zijn.
Ik twijfelde nog of ik er een blog over moest schrijven, maar in het kader van ‘regelmaat‘ doe ik het maar gewoon. Het wordt een kort blogje denk ik.

Dit zijn niet echt uitnodigende woorden he? Heb je nog zin om verder te lezen?? Hahahahaha!!

Maandag ♥ 2 januari tweeduizendzeventien

Tja 2017. Ik moet er weer even aan wennen. Tweeduizendzeventien? Of zeggen jullie twintig-zeventien?
Nou goed: fresh start, nieuwe week: tijd voor crossfit. Het was nog best druk! Ik denk dat veel mensen ‘goede voornemens’ hebben in de categorie: meer sporten. Dus de les van 9u op maandagochtend was ineens vol. Leuk!!
’s MIddags werkte ik nog even: ondanks de kerstvakantie had ik in de middag een paar cliënten ingepland. Goed te doen.
Ik blogte wat, schreef een advertorial, en deed ook nog wat administratie-dingetjes: 2016 kan ECHT afgesloten worden nu.

Dinsdag ♥ 3 januari

Lekker lui dagje!! In m’n huispak/ onesie / chill-outfit achter de computer. Ik hou er van.
Ik wil m’n blog een nieuw uiterlijk geven en een beetje upgraden, dus daar ben ik weer mee verder gegaan.
’s Avonds weer hardloop-training-tijd, want het is dinsdag! Met de kilometers van Frankrijk nog in de benen ging het rennen eigenlijk verdomde lekker. Yessss.
Nora in Ghana met Albert Heijn in personeelsblad van AH

Ik kreeg vandaag dit leuke personeelstijdschrift van de Albert Heijn in de brievenbus. Niet omdat ik tegenwoordig bij de Appie werk hoor. Hoewel het wel mijn allerlievelingswinkel is!! En vooral die op de Achtergracht in Weesp! Gezellig 🙂
Maar in dit tijdschrift stond dus een pagina over de trip naar Ghana (vanuit Albert Heijn) waar ik bij was! Vet lief dat de ‘regel-mevrouw’ van AH ook een exemplaar naar mij stuurt! En check die foto rechtsboven. Selfie-time op een school in Ghana. Wow, warme herinneringen ineens♥

Woensdag ♥ 4 januari

Niks bijzonders gedaan. Boodschappen enzo. Bij Albert Heijn.
Oja, ik rende nog 40 minuten in Z3 (= rond hartslag 135): dit stond namelijk op m’n schema.
Jur ging nog naar de sauna in Weesp, maar ik bleef thuis. Ik hou HEEL ERG van de sauna, maar om nou in Weesp te gaan: dat staat me toch een beetje tegen. Misschien doe ik het ooit wel. Ik hoor er goede verhalen over. En ik kan me ook niet voorstellen dat je ineens 20 bekenden tegenkomt. Toch? Ga jij wel eens in je eigen stad naar de sauna?

Donderdag ♥ 5 januari

Vanalles op de planning: kleding fixen voor de Gezondheidsbeurs (wordt tof!!), bloedprikken in AMC (vanwege Hepatitis A vaccinatie en een titer-controle ofzoiets. Deed pijn.) en zwemles.
En ik bedacht een winactie samen met het leuke bedrijf Save-Me (je weet wel, van die toffe armbandjes waar tegenwoordig iedereen mee loopt): je kunt 2 kaarten voor de Gezondheidsbeurs winnen!! En een Save-Me armband!! DAT WIL JE. Dus reageer even op ’n winactie okee? En kom gezellig langs op de Nationale Gezondheidsbeurs!!
Save-Me winactie gezondheidsbeurs

Vrijdag ♥ 6 januari

Ik begon met een duurloop in Z2 (= slome slak tempo) van 135 minuten. Dat is dus 2 uur en een kwartier. Best lang. Want het was KOUD!!!! Brrrr. Tijdens een lange duurloop krijg ik dan ook echt bevroren handen, dus ik had vandaag uit voorzorg 2 paar handschoenen aangedaan. Maar nog steeds koude handen, mehhh. Uiteindelijk wel heel fijn gelopen, langs Gaasperplas en het Gein: mooi!! Zeker met de dauw op alle struiken en het ijs op de slootjes.

koud handschoenen duurloop Gaasperplas

Onder deze ‘ovenwanten’ zitten nog gebreide handschoenen. #koukleum

duurloop plaspauze

Uiteraard moest ik onderweg plassen. Bosjes are my BFF. En ik gokte dat HIER niemand raar op zou kijken als ze me zouden zien 🙂

Vrijdagavond was ik van 18u tot 19u bij Radio Weesp (JAAA ECHT! En aanstaande vrijdag weer!!). Het was een soort debuut (ik las ook het nieuws voor enzo, helemaal echt. Ik heb alleen nog wel wat oefening nodig om het ‘naturel’ te laten klinken…. Mijn innerlijke-logopedist wil alles perfect doen….)
En daarna ging ik OOK NOG gourmetten met Jur en zijn dochter. Geslaagde avond dus.

Zaterdag ♥ 7 januari

FEEST!! Want de allerleukste man van de wereld is jaaaaaarig!! Maar geen feest: want hij wilde het niet vieren….
In plaats daarvan maakten Jur en ik samen een instructiefilmpje voor zijn werk, en zaten we ook nog 3 uur op kantoor om het filmpje te monteren en ook nog wat bestellingen te versturen. Maar heel knus hoor! Koffie en nieuwjaarsrolletjes erbij: PARTY ON! Hahaha 🙂
Eenmaal weer thuis stonden er onverwacht wat vrienden op de stoep om te proosten op Jur: wat gezellig!! INclusief champagne! Ik hou van die spontane feestjes♥ En omdat we nooit genoeg van gezelligheid krijgen, gingen we ook nog even een biertje drinken in Toeters. Dat was trouwens niet het beste idee >> paar biertjes teveel….  Nooit meer alcohol (this is the hangover speaking).

Toeters en Bellen op verjaardag Jur

Zo gezellig was het in Toeters 🙂

Zondag ♥ 8 januari

Bankhangen en cocoonen onder een dekentje. Daar was ik vandaag erg goed in.
Meer niet.

En jij? Ben je sprankelend het nieuwe jaar begonnen? Je zit toch niet METEEN weer in die werkmodus he? Rustig aan hoor, ook aan jezelf denken: het jaar is pas net begonnen 😉

Liefs! Nora