Mijn voorbereiding en weg naar de marathon: hier beschreven!!

,

Nieuwe (hardloop-) doelen….

Klaar met die marathon kater

Een soort hele lange kater… Dat is wat ik over hield aan de marathon van Rotterdam… Een kater zonder hoofdpijn (en ook niet zo’n droge bek) dat scheelt.
Maar zoals bij alle katers: het houdt een keer op! Ik ben nu wel klaar met mijn marathon-kater, dus tijd om VOORUIT te kijken!! What’s next?!

Twee weken bijkomen

De 2 weken na de marathon hield ik me een beetje rustig (ahum…): ik deed wat Crossfit, fietste een toertocht van de Amstel Gold Race en ik rende ook nog wat heerlijke JUNK-MILES!! Na al die weken van verplichte trainingen, rennen in bepaalde hartslagzones en vermoeiende intervallen vond ik het INTENS FIJN om weer eens gewoon te rennen! Ik had m’n Garmin niet om, Strava niet aan, alleen maar een muziekje op m’n oren en gaan!! De zon scheen, ik zag lammetjes, en BOEM: m’n hardloopliefde laaide weer helemaal op ♥ (het was een piepklein beetje bekoeld na Rotterdam.)
Rennen zonder doel is heerlijk!! Maar toch…. iets kriebelt er al weer… Ik wil wel iets hebben om naar uit te kijken!!

Nieuwe doelen

Sportieve doelen stellen en zo m’n agenda propvol plannen, daar ben ik goed in 🙂 Rust nemen = een puntje waar ik nog wat doelen in te halen heb.

Grootste doel van 2016: de kwart-triatlon in Weesp. En dan een PR.

Daar kan ik m’n zomer wel mee vullen 🙂 Misschien moet ik het even hier bij laten?
Oja, ik doe natuurlijk ook mee aan de Vechtloop (wie doet er met me mee??) en misschien komt er nog wel een leuk toertochtje tussendoor?
Eigenlijk wil ik gewoon lekker sporten, me fit (en dus TE GEK) voelen en zo min mogelijk stress hebben.
Dus byebye marathon en hello junk-miles!!!

Wat zijn jouw sportieve doelen voor de komende tijd? Ga je loopjes doen? Of misschien trek je er ook op uit op de racefiets? Let me know!! Ik laat me graag inspireren!! 

Liefs! Nora

/0 Reacties/door
, , ,

pre-Marathon Macaroni | Recept

De Marathon van Rotterdam 2016

Alweer een dikke week geleden rende ik de marathon van Rotterdam.
Mocht dit volledig langs je heen zijn gegaan (ja dat kan, er is leven naast de marathon…), lees hier hoe het ging (en hier kun je m’n voorbereiding naar de marathon checken!).
Ik wilde natuurlijk TOPFIT en beresterk aan de start verschijnen in Rotterdam, dus behalve veel trainen moest ik ook wat meer nadenken over m’n voeding. Ik heb zo’n 12 weken nagedacht over wat ik de avond vóór de marathon zou gaan eten. Overal las ik over ‘koolhydraten stapelen’: in de week voor de marathon de hoeveelheid koolhydraten wat opschroeven zodat je een voorraadje aanlegt. Koolhydraten worden in het lichaam in de vorm van glycogeen in je lever en spieren opgeslagen. Tijdens het hardlopen haal je uit glycogeen de suiker die in de beenspieren verbrand wordt, en tijdens een marathon heb je daar veeeel van nodig.

Als ik denk aan koolhydraten denk ik aan PASTA!! Ik besloot dus om een lekkere macaroni-ovenschotel te maken op de avond voor de marathon. En ik moet zeggen: ik ging er best lekker op tijdens de marathon! Ik ben de spreekwoordelijke man met de hamer niet tegengekomen onderweg. Wel een heleboel andere mannen.

Macaroni Ovenschotel

Wat heb je nodig? (voor 2 personen)

  • 150 gr macaroni (van die elleboogjes, ik had ‘volkoren’)
  • 1 courgette
  • 1 ui
  • teentje knoflook
  • 100 ml kookroom light
  • 100 gr hamblokjes
  • 100 gr geraspte kaas 30+
  • eventueel tomaatjes voor de sier. 

Aan de slag!

  • Verwarm de over voor op 175 graden.
  • Kook de macaroni gaar: kijk maar even op het pak hoe dat moet.
  • Snipper de ui en pers het teentje knoflook: bak dit een paar minuutjes in een (hapjes-)pan (ik had eigenlijk een wok).
  • Snij de courgette in plakjes (en die weer door de helft) en bak 3 minuten mee.
  • Doe de hamblokjes er bij en laat nog een minuutje staan.
  • Doe de kookroom erbij: weer een paar minuutjes laten ‘pruttelen’ (raar woord).
  • Doe de macaroni in een ovenschaal en giet het courgett-ham-kookroom mengsel er overheen.
  • Verdeel de geraspte kaas erover (en dus wat tomaatjes: das leuk).
  • Zet de schaal nog ongeveer 20 minuutjes in de over: de kaas smelt dan lekker!!

macaroni ovenschotel koolhydraten stapelen voor marathon

Echt een aanradertje dit hoor! Ook als je geen marathon gaat doen de volgende dag (best licht verteerbaar).

Nu ben ik benieuwd: Heb jij een speciaal maaltje dat je ALTIJD eet voor een wedstrijd/ iets belangrijks? 

Liefs! Nora

/2 Reacties/door
,

Marathon madness!! | the day after….

Het zit er op!! Maanden voor getraind, naar toe geleefd, zenuwachtig voor geweest: Rotterdam Marathon 2016.
Het euforische gevoel dat ik verwachte na afloop had ik niet 🙁 Dingen liepen anders, waardoor ik eigenlijk best wel baal…

De uren voor de start

Omdat we om 10u moesten starten, en Rotterdam niet om de hoek is, stonden m’n vriendje en ik om 6 uur op en pakten we om 7 uur de trein. Op een zondag.
Uiteraard hadden we ALLES klaargelegd en voorbereid op zaterdag (en de dagen er voor). Zelfs ons havermout-kampioenen-ontbijt stond al klaar 🙂 Dus zonder stress konden we naar het station! Ook het treinreizen ging probleemloos (there’s a first time for everything 🙂 ) er is namelijk een superhandige intercity-direct waardoor je vanuit Weesp binnen een uur in Rotterdam bent!!
In Rotterdam was het al goed druk: overal lopers met bleke snoetjes van de spanning (ik ook 😉 ) en ook al veel supporters. We moesten eerst ons startnummer en T-shirt ophalen bij de Expo. Op de een-of-andere manier kregen ALLE vrouwen een prachtig roze-met-wit T-shirt en kreeg ik een lelijke rood-met-zwarte…. Waarom?? Ik ga NU de organisatie van de marathon mailen. We besloten ons hier ook om te kleden, en ik ging naar de wc (eerste keer).
Onze tassen moesten we weer naar een andere locatie brengen. Daar was het behoorlijk druk: veel beveiliging en controle (dank! safety first!!) Maar wel behoorlijk wat lopen dus: van station naar de expo, van expo naar kleedruimtes, van kleedruimtes naar de start: ik noem het maar warming-up. Bij de kleedruimtes ging ik eerst nog even naar de wc, en voordat we naar het startvak liepen nog een keer. Liever nu dan onderweg 🙂
Om het startvak te bereiken konden we weer achter in de rij aansluiten. Man wat was het druk!! Ondertussen werkte ik nog een banaantje weg, strikte ik m’n veters voor de derde keer en probeerde ik m’n hartslag laag te houden. We stonden nog maar net in het startvak toen Lee Towers begon te zingen. Kippenvelmomentje als je met ALLE lopers ‘you’ll never walk alone’ meeblert♥
De snelle lopers startten om 10u en de menigte van ons startvak schoof langzaam door naar voren. We kwamen nog langs een Dixi, dus ik besloot nog maar een keer te plassen. Ik moest ook echt!! Om 10.15u ging nog een startschot: die van ons!! Op de startstreep drukte ik m’n Garmin aan: ready to go!!!

De marathon

We begonnen rustig. Dat kon ook niet anders, want het was druk op het parcours!! Ik kreeg een beetje het ‘Damloop-gevoel’: veel mensen die 3-breed over de weg kachelden en geen ruimte lieten voor inhalers…. Best frustrerend om steeds om mensen heen te moeten, te versnellen en weer af te zwakken en ruimte te moeten zoeken. Dit kost energie. We konden geen tempo houden en besloten na 5 km om maar mee te gaan met de flow… Weer een kippenvelmoment toen we de Erasmusbrug voor de eerste keer over gingen: die hele stoet hardlopers, al die supporters en harde muziek. Even kwam dat besef:

Yes! We lopen ‘gewoon’ de marathon van Rotterdam!!!

Elke 5 km stond er een drink-post, met water en AA-drink. Zeer welkom: want het was warm!! Ik had handschoenen aan, maar die kon ik na 10 km echt uitdoen (en m’n lieve vriendje hield ze bij zich ♥ liefde!). De kilometers gingen voor m’n gevoel snel. We hadden een fijn tempo (langzamer dan gepland, maar te overzien. Het kon gewoon niet sneller). Bij 15 km nam ik m’n eerste gelletje. Ik had van te voren namelijk bedacht dat ik bij de 15 km, 25 km en 35 km een sport-gel zou nemen. En dan had ik er nog één extra bij me, want je weet maar nooit.

Ergens rond de 20 km was er een hardloper voor me die vond dat ‘ie wat van de grond moest oprapen: waardoor ik tegen hem aan liep en bijna viel. Grrrrr!!! Van de schrik direct een hoge hartslag. En door de inspanning was ik sowieso al wat minder tolerant (die gast liep met een hele hutkoffer op z’n rug!! En dan ook nog ineens stilstaan en bukken?! Come on!!!). Maar ik vond m’n ritme weer terug hoor.

Bij het 30 km drinkpunt dronk ik 2 bekers AA (stilstaand, anders komt er meer op m’n shirt dan dat ik binnen krijg) en rende daarna weer door, maar ik zag m’n vriendje daarna niet meer. Ik besloot even te wachten, maar ik wist niet zeker of ‘ie voor of achter me was… Gelukkig zag ik ‘m weer achter me: we konden weer samen verder! Het tempo was wel wat ingezakt…

Bij het 35 km drinkpunt zei m’n vriendje dat ‘ie even rustig aan moest doen. Ik dronk weer stilstaand en dribbelde heel rustig verder, er vanuit gaand dat m’n vriendje achter me liep. Maar dat was niet zo… Ik besloot weer te wachten. Daar kwam ‘ie! Na wat ‘kom op’, ‘nog even’ en ‘we zijn er bijna’ wilde ik het tempo vervolgen. M’n vriendje zei dat ik maar moest gaan. En ik begreep daaruit dat hij aan zou haken in m’n kielzog. Het bleek anders. Toen ik even later achterom keek zag ik hem niet meer…. Ik wachtte even, maar merkte dat m’n spieren verstijfden, dus ik rende heel rustig door (terwijl ik steeds achterom keek of ik ‘m al zag). Bij de drinkpost van 40 km wachtte ik nog even. Nog steeds geen vriendje… Omdat ik in beweging moest blijven hobbelde ik wat voort. Ook bij het 500m-punt (finish in zicht!!!) stopte ik om te wachten. Niks… Inmiddels was de moed me in de schoenen gezakt en was ik (mede door de vermoeidheid) lichtelijk in paniek. Wat was er aan de hand? Hij was toch niet gestopt? Of stil gaan staan? Ik besloot om door te rennen en na de finish op m’n vriendje te wachten.

Dat was echt het stomste wat ik ooit kon doen. Had ik maar gewacht.

Met dikke tranen kwam ik over de finish. Niet blij, of opgelucht…. Ik zocht Jur. We zouden samen over de finish. Ultieme liefde zeg maar. En in plaats van te wachten rende ik door….
Bij de finish wachtte ik hem op, maar omdat de finishers twee kanten op konden liep ik hem mis. Ik zag op m’n marathon-app dat hij 3 minuten na mij gefinisht was. Ik probeerde hem te bellen, maar zijn telefoon stond uit (was leeg, bleek later). Inmiddels was ik ontroostbaar 🙁 De tranen rolden over m’n wangen toen ik m’n medaille omkreeg. Een oenig sulletje vroeg nog of ik op de foto wilde. Wat denk je zelf?!
Ik ben eigenlijk helemaal geen huilerig type, maar ik vermoed dat de stress en de vermoeidheid van de marathon ook een groot aandeel hadden in m’n emo-gedrag…
Ik besloot om terug te lopen naar de kleedruimte (waar onze tas stond) in de hoop daar m’n vriendje te vinden. De kleedruimte vinden bleek lastiger dan gedacht, ik heb namelijk het oriëntatie-vermogen van een ui… Gelukkig had ik een route-kaartje op m’n telefoon.
Intens ongelukkig en verdrietig sjokte ik naar de tassen. En daar zat ie!!! Op de trap voor de kleedruimte zat m’n vriendje!! Al omgekleed en wel :-). Omdat m’n emoties nogal hoog zaten vloog ik hem lichtelijk dramatisch in de armen.

Achteraf baal ik van mezelf. Als ik toch door ging rennen, dan had ik het beter goed kunnen doen en niet telkens moeten wachten. Dan was het misschien nog iets geworden met m’n eindtijd. Maar beter had ik gewoon samen met m’n vriendje kunnen lopen. Dan had ik me VEEL BETER gevoeld. Zo’n eindtijd zegt toch eigenlijk helemaal niks? Het gaat om het gevoel dat je er aan over houdt. De enorme prestatie die je levert, ongeacht de tijd! En dat je dat geweldige gevoel dan deelt met degene met wie je keihard hebt getraind om dit überhaupt te kunnen doen. Voorafgaand aan de marathon riep ik ook om het hardst dat het doel was: hand-in-hand over de finish. Maar blijkbaar doet een marathon rare dingen met je…

biertje bitterballen na Rotterdam Marathon 2016We besloten onze marathon-ellende weg te drinken met een biertje (ik nam wijn) en bitterballen op een Rotterdams terras. Eerlijk is eerlijk, dit maakte veel goed! Totaal ingekakt stapten we daarna in de trein terug naar Weesp. M’n vriendje had ongeveer 10 blaren, dus lopen ging niet zo soepel meer. We belandden nog even op het terras bij Toeters, maar we kwamen er achter dat we niet zoveel meer waard waren, dus strompelden we lekker naar huis.

Op Instagram las ik wijze woorden: een marathon is een ‘animal’ waarbij zoveel meer factoren een rol spelen dan alleen een stukje (takke-eind) rennen: wind, temperatuur, over-training/under-training, taper, plas-pauzes, mentale state-of-mind, vorm van de dag, etc. Makkelijk is het nooit!

Het was niet mijn mooiste marathon, ik ben niet tevreden en heb geen goed gevoel. Maar toch heb ik het gedaan! En gefinisht! Dat telt ook. Ik verwacht dat ik vanzelf wat milder word, de tijd heelt alle wonden.
Ook nog goed bericht: ik moest onderweg NUL keer naar de wc!!

Via social media heb ik van jullie allemaal ontzettend veel lieve support en cheers gekregen: voorafgaand aan de marathon, maar ook heel veel lieve woorden er na! Super bedankt!! Dat maakt alles echt een heel stuk fijner!! Jullie zijn lief!♥

Heb je gerend gister in Rotterdam? Hoe ging het? Of staat er een marathon op je planning? Heb je er nog zin in, na mijn verhalen? 😉

Liefs! Nora

marathon rotterdam voor de start

/14 Reacties/door
,

De week voor de marathon… | Miles van Noor

De onzekere laatste week voor de marathon….

De allerlaatste voorbereidingen voor de marathon…. Wat betreft trainen is het wel zo’n beetje gedaan. Een rustige week dus: opladen en uitkijken naar zondag.

Maar de onzekerheid slaat toe: Wat nou als ik het niet kan? Of wat nou als mijn schoenen ineens niet meer zo lekker lopen zondag? Of misschien krijg ik wel kramp? Wat nou als het echt KAA-UU-TEE gaat zondag?
Ik kan niet meer ‘bij’ trainen deze week, want in deze laatste week ga ik echt niet beter of sneller worden… Daar had ik eerder voor moeten zorgen. Gelukkig heb ik de afgelopen 12 weken ALLE trainingen van m’n schema vol overgave gedaan *trots*, zodat ik mezelf op dat punt in elk geval niks kan verwijten. Die gin-tonics en wijntjes die af en toe langs kwamen waren misschien niet het allerbeste plan, maar wel lekker en gezellig. Dat telt ook! YOLO.

Nog trainen?

Deze week heb ik nog wel 2 keer getraind: een rustig rondje van een uur met wat versnellinkjes op het einde, en een rustig rondje van een uur met 5 x 2 minuten wedstrijdtempo tussendoor. Goed te doen. En ook fijn voor m’n gevoel: ik kan het nog.

Wedstrijd schema

Mijn vriendje is echt THE BEST: hij heeft een kien tijdschema voor zondag uitgewerkt. En hij heeft het op stickers geprint (die plakken we op onze arm). Zodat we PRECIES weten na hoeveel tijd wel op welke kilometer zouden moeten zijn. Tipje van de sluier: Na 1u en 17 minuten moeten we op het 15km-punt zijn. Je hoort het: het is nogal een strak schema. Een soort utopie. Of noem het een ambitie!! Al die lieve mensen om me heen zeiden afgelopen tijd dat uitlopen van de marathon ook al fantastisch is… Maar wij hebben natuurlijk een droomtijd in gedachten. Tja, dat MOETEN ‘presteren’ om aan die tijd te voldoen (dat heb ik uiteraard mezelf opgelegd, het moet verder van niemand) geeft me ook weer zenuwen en stress. Als zondag alles meezit (het weer, m’n benen, m’n HOOFD) dan lukt het misschien. En anders ren ik SOWIESO de marathon uit. Langer dan 4 uur erover doen? NO WAY!! Dan kom ik huilend over de finish 🙁 Ik wil een sub-4, ikwilhet, ikwilhet, ikwilhet. 😉

Plaspauze

Waar ik me ook nogal zorgen over maak is mijn irritante gewoonte om duizend keer per dag te moeten plassen… Wat nou als ik tijdens de marathon naar de wc moet? Dat kost tijd!!!
Okee, het is niet eens een vraag. Hoe dan ook moet ik in die kleine 4 uur naar de wc. Maar wat nou als ik meer dan 1 keer moet?? Dat kost tijd!!!!
En wat nou als er nergens een Dixie meteen vrij is?? Ik ga dus niet wachten in een rij voor de Dixie! Dat kost tijd!!!
Alleen van deze plas-zenuwen moet ik al extra plassen #niethandig.

M’n outfitje

Inmiddels heb ik al 80 keer het weerbericht voor Rotterdam gecheckt: Bij de start 8ºC en dat loopt op tot 12ºC rond een uur of 14.00u, windkracht 1. Gelukkig geen regen!! Maar nu komt weer die onzekerheid: wat trek ik aan?!
Niet te koud kleden, dat is niet fijn en kost energie!! Maar te warm gekleed is ook geen pretje. Pffff….
Ik sprak gister een marathon-master (finisht ruim onder de 3 uur, dan ben je een master) die zondag ook start. Hij gaat naar eigen zeggen ‘bijna nakend‘. Dapper 😉
Zelf ben ik nogal een koukleum, en ik weet dat ik tijdens een lange duurloop (definately de categorie waar de marathon in valt) snel koude handen krijg. Handschoenen dus sowieso. En lange broek, want ik heb dit jaar eigenlijk nog helemaal niet in kort gerend. Ook maar een jack. T-shirtje met lange of korte mouwen er onder? M’n sokken en schoenen zijn de enige items waarvan ik zeker weet welke ik aan doe 🙂

hardloopschoenen marathon rotterdam 2016 onzekerheid trainen

Vandaag (zaterdag, the day before….) ben ik een beetje rusteloos. Ik heb ALLE TIJD van de wereld, want ik heb helemaal niks gepland voor vandaag. Ik had me voorgenomen om heerlijk uit te slapen, maar ik werd al om 6.30u wakker. Mehhh. Ik had vaag gedroomd over allerlei marathon-dingen die mis gingen (gelukkig ben ik geen Nostradamus…) waardoor ik al zenuwachtig wakker werd… Ik heb wat gewandeld net (lekker de benen los lopen), boodschappen gedaan en ik ga straks maar even m’n nagels lakken: ik moet natuurlijk wel SHINEN morgen 😉

Ik gok dat m’n zenuwen nog duren tot morgen, uurtje of 10. Want zodra Lee Towers begint te zingen, dan kruipt het kippenvel over m’n rug en maken de zenuwen plaats voor FOCUS!
Ik ga die marathon ROCKEN! Tot aan de finish! En als ik dan met m’n vriendje hand-in-hand over de finish kom, ben ik ultiem gelukkig ♥

Als je morgen ook de marathon rent: SUCCES!! Of als je iets anders leuks gaat doen: PLEZIER!!
Denk je aan me?

Liefs! Nora

/3 Reacties/door
,

Miles van Noor | Marathon preps #11

De een-na-laatste week van m’n marathontraining. So far so good. Nog 1 weekje (ik hou me gedeisd, beloofd!) en dan SHINEN in Rotterdam!!! Joehoeeee!!

Maandag 28-3 ♥ tweede paasdag

training hardlopen marathon Rotterdam Miles&MoreAangezien we met Pasen NUL plannen hadden, besloten m’n vriendje en ik om er vandaag een heel rustig dagje van te maken. Een soort extra zondag zeg maar. We sliepen uit, ontbeten lekker laat en maakten ons vooral niet druk. ’s Middags maakten we een grote bak popcorn en keken we een filmpje op de bank. Toen we na de film aan ons derde potje Rummikub begonnen, sloeg de verveling toe… Niks doen is ook maar saai!! Dus we besloten SPONTAAN om toch te gaan rennen. Een korte interval (kwartiertje inlopen, 5min Z2, 5min Z3, 5min Z4 en kwartiertje uitlopen) stond op het schema: prima!! Na de training gingen we gewoon weer verder met niks doen hoor 🙂

Dinsdag 29-3 ♥ back to work en Michel Butter

Na zo’n lang weekend (5 dagen!!) was het weer even de knop omzetten om te gaan werken. Ik moet ook eerlijk bekennen: ik ben de laatste weken drukker bezig met de marathon (in m’n hoofd dan hè) dan met m’n werk… Sorry! 
Na m’n werk geen hardloop-training, want die hadden we gister al gedaan!! We ploften op de bank en keken (via uitzending gemist) naar de documentaire over marathonrenner Michel Butter. Wow!! Wat een gave docu!! Als je ‘m nog niet hebt gezien: doe het!! Tijdens het zien van de beelden van Michel Butter die de marathon (van Amsterdam) rent, kreeg ik bijna hartkloppingen van de spanning!! Vooral ook omdat ‘mijn’ marathon al zo dichtbij is!! Natuurlijk hangt er bij Michel Butter wat meer van af (spoiler alert: hij wilde zich plaatsen voor de Olympische spelen in Rio, maar dit is op een paar seconde na niet gelukt….. zielig… En in Rotterdam gaan we hem ook niet zien: hij is geblesseerd…). Deze documentaire is (ZEKER voor marathonrenners) een must-see!!

Woensdag 30-3 ♥ werk en interval

Just an ordinairy day at the office… Okee, ik werk niet op een kantoor, maar op een praktijk. Het was druk, maar dan vliegt de dag wel voorbij! 
Thuis meteen hardloopschoenen (en kleren) aan: weer een interval(letje). De trainingen zijn in deze fase van het trainingsschema, met Rotterdam in zicht, niet meer zo heftig, gelukkig 🙂 
’s Avonds werkte ik nog wat, weinig inspirerends.

Donderdag 31-3 ♥ 15km, crossfit en heel veel goed nieuws!!

crossfit urban elite burpees op weg naar Rotterdam

foto @ Urban Elite

Donderdag, mijn vrije dag! Ik moest wel op tijd op: want tandarts…. Toen dat achter de rug was ben ik aan m’n laatste duurloopje voor Rotterdam begonnen: 15km. Dat is precies ons ‘rondje Nigtevecht’: muziekje op, en rennen maar! Het ging ‘mwah’: ik heb wel eens lekkerder gerend, maar ook wel eens slechter. Ach.
Tijdens de lunch kreeg ik een telefoontje met heel goed nieuws! Ik kan er nu nog niet zo veel over vertellen, maar ik kom hier op terug!! Het gaat over iets heel gaafs dat ik ga doen, waar ik UITERAARD ook over ga bloggen!!
’s Middags werkte ik wat achter m’n computer en zette ik wat vaart achter een LUMINEUS idee dat ik een maand geleden had. Ook hierover kan ik nog niks vertellen (het is nog niet beklonken, slechts wat ideeën en balletjes opgegooid), maar als ‘dingen’ door gaan: ik laat het je weten!!!
Na een dikke week had ik ein-de-lijk weer tijd voor een lekker lesje Crossfit!! En goed nieuws: Urban Elite heeft de les gesplitst (een groep om 19.30u en een groep om 20.30u): zodat het niet zo moeilijk-druk is tijdens dat ene uur! Dus nu hadden we lekker de ruimte voor alle thrusters en burpees *grijns*

Vrijdag 1-4 ♥ kikker in je bil

Werken en een rustig avondje. Meer kan ik er niet van maken.
Oja, ZONDER Gin-Tonics 🙁 want een week voor Rotterdam moet ik maar even rustig aan doen met de alcohol 🙂

Zaterdag 2-4 ♥ bij-scholing

sushi zelfgemaakt marathon rotterdamIk had vandaag een bij-scholingsdag in Nieuwegein. Op zaterdag. Ik volgde allerlei workshops (onder andere over creatief denken 🙂 ) en kletste gezellig met collega’s uit het hele land. Ik at ook nog een super-de-luxe lunch (fantastisch belegde broodjes, yoghurtjes, tropisch fruit, soep, warme broodjes, een walhalla). En tijdens de borrel nam ik een cola. Braaf hè? 😉
Thuis maakte ik zelf sushi en hadden we een knusse zaterdagavond thuis 🙂

Zondag 3-4 ♥ bloggen en rennen

Man, het weekend vliegt voorbij. Vooral omdat ik gister niet echt een ‘weekend-dag’ vond… Ik begon m’n zondag wel weekend-style: beetje uitslapen, rustig ontbijten, beetje bloggen voor Puur&Kracht, dat soort dingen.
Het bleek vandaag ook PERFECT weer om hard te lopen! Ik rende totaal een uurtje: 45 minuten rustig en op het einde 8 keer een minuut versnellen. Zo heerlijk in de zon: ik kon zelfs m’n handschoenen uittrekken!! (Zo!). De rest van de dag besteedde ik weer op z’n zondags: geen haast 🙂

Dit was m’n laatste ‘volle’ trainingsweek. Nu nog 1 week (2 trainingen) en dan….. RACEDAY!! 

Heb jij ook zo lekker van de zon genoten vandaag? Ook nog gerend? Gefietst? Iets anders?

Liefs! Nora

/3 Reacties/door
,

Miles van Noor | Marathon preps #10

Over 2 weken is het zover. Over twee weken ben ik NU zelfs al gefinisht! Okee, niet op de feiten vooruit lopen. Eerst nog even doen. De marathon.
Ik ben zenuwachtig.
Gelukkig heb ik een goede week achter de rug: getraind en gerust. Want RUST en HERSTEL zijn de keywords nu. Heb ik me laten vertellen. Lees je mee?

Maandag 21-3 ♥ herstelrun en crossfit

run selfie marathon training week 10Start de week met een loopje en je zit goed!! Dat deed ik dus weer. Ik had wel een beetje zware benen door de Spiegelplasloop van zondag, maar een beetje loslopen kan geen kwaad! Ik sjeesde daarna door naar een aan-huis-behandeling van een cliënt, vervolgens door naar m’n werk, toen nog naar de Appie, even eten, en meteen weer door naar Crossfit. Poeh, ik maak het mezelf weer lekker druk! Maar daar hou ik van. Het was inmiddels bijna 2 weken geleden dat ik had ge-Crossfit 🙁 Door het marathonschema en al m’n andere activiteiten moest ik steeds m’n lievelings-lesjes overslaan. Maar EXTRA fijn was het om vandaag weer lekker mee te trainen! De 200 walking-lunges met 10kg overhead heb ik trouwens nog 3 dagen gevoeld in m’n benen… Thanx Urban-Elite 😉

Dinsdag 22-3 ♥ knus uit eten!!

eten bij Aaltje met GondaVandaag een dagje hardloop-rust. Na de Crossfit van gister had ik best een beetje spierpijn (confession). En het marathonschema is in deze laatste weken ook niet meer zo killing, dus ik kon me de rust veroorloven!
Na een lange dag op m’n werk had ik ’s avonds gezellig afgesproken met mijn moeder! M’n vriendje was een paar dagen in retraite 🙂 (in het huisje van mijn oma in Drente) dus mijn moeder en ik gingen samen even knus uit eten bij Aaltje in Weesp. Gezellige toko, lekker eten. Fijn kunnen kletsen, gezellige avond!!

 

Woensdag 23-3 ♥ happy family

Again: werken en hardloop-rust! M’n vriendje was weer terug van z’n retraite (niet echt ‘opgeladen’ zoals een retraite hoort te doen; hij had namelijk in Drente ‘zijn’ 35km gedaan. Koning. En hij wilde juist in alle rust kunnen werken. Het was een werk-vakantie). En omdat the boyfriend ook the dog had meegenomen naar Drente, en ik ze allebei heel erg had gemist, vierden we vanavond dat we weer all together waren!!

Donderdag 24-3 ♥ shiatsu en interval

shiatsu marathon voorbereiding

De shiatsu kamer van Henk

Mijn weekend is begonnen!! Ik heb namelijk op Goede Vrijdag mezelf ook vrij gegeven, en dan natuurlijk tweede Paasdag er achteraan!! En op donderdag ben ik (meestal) ook vrij!! Dus: WEEKEND!
Ik begon mijn weekend met een shiatsu-massage bij Puur Shiatsu. Ik schreef er deze blogpost over. ’s Middag rende ik nog wat: een intervaltraining. Maar ik had dus nog een restje spierpijn in m’n benen van maandag: wallballs en lunges = killing combi 🙁 Het voelde tijdens het lopen alsof ik een olifant was: ik liep te stampen, had geen balans en kon ook geen lekker tempo vinden. Allemaal k*t dus. Maar ik heb het wel gedaan. En ik ben er vast sterker van geworden. En sneller.

Vrijdag 25-3 ♥ bijna 20km en wijntje bij Toeters

lucht boven Weesp kerkIk moest deze week nog een duurloop doen: 20 km. Dan maar vandaag. Ook al had ik (nog steeds!!) stramme benen. Herinner je die olifant van gister nog? Jep, die was ik vandaag weer. Iets minder stampend dan gister. Een sierlijke olifant zeg maar. Maar dus weer niet lekker gelopen 🙁 Mehhhhh. De kilometers moest ik eruit persen, en door een foutje in m’n route berekening (dat moet ik dus ook gewoon overlaten aan m’n vriendje) kwam ik na 18,9km ineens thuis uit. Prima. Ik was er toch al klaar mee.
We besloten een vrijdagmiddag-borreltje te doen bij Toeters. Het is maar 1 keer vrijdag toch? Per week. We hielden het netjes en gingen na 2 drankjes weer naar huis. Ik ben trots op ons!

Zaterdag 26-3 ♥ Sligro en spelletjes

Oh my, wat had ik een BURGERLIJKE zaterdag zeg! Vriend en ik gingen eerst naar de Sligro: een lekker knus uitje 😉 Hahaha, nou ik vind dat dus echt leuk hoor. Lekker rondstruinen tussen alle heerlijkheden die ze bij de Sligro verkopen. Overal een beetje proeven enzo. Meestal doen we een pitstop bij de wijnafdeling, daar staat meestal een heertje met veel wijn-expertise, die vanalles wil laten proeven: te gek!! Maar aangezien het zaterdagochtend was, vonden we wijn een beetje te gortig. Uiteindelijk gingen we wel met een auto vol FOOD naar huis 🙂
’s Middagss lanterfanterden we in huis: beetje poetsen, beetje chillen. En ’s avonds hadden we met vrienden afgesproken om spelletjes te spelen (Mahjong om precies te zijn, we wisten eigenlijk niet meer hoe het moest, maar we kregen een opfris-cursusje). Ik maakte van te voren lekkere hapjes en we hadden wijn. Toen alle hapjes op waren (plof), we veel potjes mahjong hadden gedaan een ook wat wijntjes hadden gedronken, was het ineens 3.00u!! Hallo zomertijd!! We hadden eigenlijk gepland dat we iets eerder op bed zouden liggen, maar soms lopen dingen anders…. 🙂

Zondag 27-3 ♥ uitslapen en tempoloop

vrienden maken met de buurtkat MIles&MoreOmdat het nogal laat was gister, sliepen we vandaag uit. Fijn! Rustig opstarten met een ontbijtje en koffie. Overigens geen Paas-ontbijt voor ons: we hebben dit jaar helemaal geen Paas-activiteiten. Saai hè? Wel lekker rustig 😉 En beter in verband met de calorie-inname *grijns*. Op m’n schema stond nog een tempoloopje voor deze week. Een beetje inlopen en daarna 10km in Z3 (= best hard, maar goed te doen, lekker zweten!). Wel een pittig windje onderweg…
Thuis aangekomen maakte ik eerst vrienden met de buurtkat (zie foto) en bouwde ik als herstel-hap een omelet: toch een beetje Pasen!! 

 

Het komt nu wel erg dichtbij: over 2 weken is de marathon van Rotterdam!! Ik krijg steeds meer kriebels, maar ik heb er ook zin in!! Is er nog iemand van jullie die mee doet?
Je kunt trouwens een (gratis) app downloaden van de marathon van Rotterdam: hierin kun je via Life-tracking deelnemers zoeken (op naam of startnummer) en tijdens de marathon op 10-4-2016 kan je deze deelnemers dan precies volgen. Je ziet de tussentijden, en waar ze zich precies op het parcours bevinden! Supertof dus! En ook handig voor de mensen die komen aanmoedigen: die weten precies wanneer ze ergens moeten staan en hoelang het nog duurt voordat diegene die ze komen aanmoedigen langs komt rennen. Als je de app hebt gedownload: voeg je me toe? Nora Schenk, startnummer F2005 ♥

Hoe was jouw week? Fijn kunnen sporten? En een lekker paas-ontbijtje gemaakt?

Liefs! Nora

/0 Reacties/door
, ,

Een shiatsu massage als marathon voorbereiding…..

Shiatsu? Tuurlijk had ik er wel eens van gehoord, maar wat het nou precies inhoudt: geen idee. Tot vandaag! Want ik kreeg vandaag de kans om een shiatsu massage van PuurShiatsu te ervaren! Benieuwd wat ik er van vond? Ik zal alles vertellen 🙂

Wat is shiatsu?

Ook ik was benieuwd wat voor massage (laat ik het ‘behandeling’ noemen) ik nou precies zou krijgen. Op de site van ShiatsuNederland vond ik het volgende:

Shiatsu is een manuele behandelmethode voor preventieve gezondheidszorg en therapie die vitaliteit bevordert, vermoeidheid verlicht en de natuurlijke zelfhelende kracht stimuleert door druk toe te passen op specifieke punten op het lichaam. Daarnaast geeft shiatsu de warmte van een zorgzame aanraking.
De shiatsu-behandeling bestaat uit het toepassen van druk met de ballen van de duimen en vingers en de handpalmen op specifieke punten op het lichaam. Traditioneel heten deze punten in het Japans tsubo, hetgeen (stop)fles of kruik betekent. De tsubo op het lichaam heeft de neiging stress en vermoeidheid op te slaan. Druk op dit punt geeft verlichting, zoals onze voorouders reeds instinctief ontdekten.

Okee, iets met drukpunten dus. Ik had ook al iets gehoord over meridianen en energie. En dus ontdekt door onze voorouders. Dat belooft wat!

Waarom ik vond dat ik een shiatsu behandeling nodig had

Ik zit midden in mijn marathon voorbereiding, sterker nog: over iets meer dan 2 weken ren ik de marathon in Rotterdam!! Natuurlijk is mijn lichaam door alle trainingen best vermoeid. Ik vraag best veel van mezelf en heb ook best vaak stijve spieren. Op dit punt van mijn marathon schema is vooral rust en herstel een belangrijk punt. Maar vooral rust vind ik moeilijk: ik wil altijd IETS doen, ik kan niet stilzitten en plan het liefst het hele weekend vol. Als ik stilzit heb ik meteen het gevoel dat ik me verveel. Ben ik rusteloos? Of gewoon onrustig? Geen idee.
Oja, en ik heb ook nog reuma (tja, iedereen weet dat nu toch al 🙂 ) waardoor ik soms wat stijve gewrichten heb en ook minder goed herstel dan ‘gezonde’ mensen.
Toen ik vorige week, tijdens een borrel, hoorde van Puur Shiatsu vond ik dat ik daar wel baat bij zou hebben. Dus ik belde Henk en maakte een afspraak!!

De behandeling

Door Henk werd ik warm verwelkomd in zijn behandelkamer. Er lag een matras op de grond, en wat ronde kussens stonden langs de muur. Henk wilde eerst van alles van me weten (de intake) en achteraf bleek dat hij toen al lette op mijn lichaamshouding, blik, stand van m’n ogen en uitstraling. Poeh, gelukkig dat ik dat toen nog niet wist, anders zat ik er een stuk minder ontspannen 😉
Ik mocht op m’n buik gaan liggen en de behandeling begon. Ik hield trouwens gewoon mijn kleren aan, for your information:-) Henk drukte met zijn handen op verschillende plekken op mijn schouders en rug. Heel rustig, maar wel stevige druk. Lekker! Soms voelde ik het zelfs tintelen in mijn handen en billen! Ook m’n benen werden ‘bedrukt’. Henk trok nog wat aan m’n benen voordat ik me op mijn zij mocht draaien. Toen begon de focus op m’n been(spieren): deze waren al gevoelig toen ik vanochtend opstond. Henk duwde, trok, draaide en schudde aan m’n benen: soms HEEL lekker, soms best een beetje gevoelig. Uiteindelijk werd ook m’n hoofd ge-shiatsu-d: heel voorzichtig, maar intens ontspannend! M’n hoofd werd schuin omhoog gelegd, en vervolgens werd er aan m’n been getrokken: bijzonder gevoel. Nadat ook m’n armen waren los-gezwaaid en gewreven kwam ik erachter dat ik al een uur op het matras lag! Die tijd was echt omgevlogen!!
Ik kreeg een glas water om bij te komen. Ik was niet echt ‘weg’, maar omdat ik zo ontspannen was tijdens de massage was het erg fijn om weer even te ‘landen’. Ik had ook een droge mond, en moest ontzettend nodig plassen.

shiatsu marathon voorbereiding

De shiatsu kamer van Henk

 

Toen volgde Henks diagnose: Er waren niet hele gekke dingen opgevallen betreffende mijn energiebanen.
Zo! Gelukkig! Tja, je weet natuurlijk nooit wat er allemaal gebeurt in die energiebanen, maar dit was een geruststellend bericht!
Maar Henk had nog meer diagnoses: ik had onrustige energie in mijn blaasmeridiaan.
Oei. Ik had geen idee wat het inhield, maar ik moet elke dag (en nacht!) extreem vaak plassen, wellicht heeft dat er mee te maken?? Uiteindelijk ben ik er nog steeds niet helemaal achter wat ie blaasmeridiaan nou precies doet, maar volgens Henk was het niet ernstig.
En dan nog iets: mijn hartconstrictor meridiaan was ook licht onrustig. 
Wat?! Mijn energiebanen waren toch juist evenwichtig? Gelukkig zei Henk meteen dat het heel licht was. En als ik het vervolgens goed heb begrepen heeft de hartconstrictor meridiaan te maken met ‘ongerustheid’ en ‘je zorgen maken’. Tja, daar valt natuurlijk altijd wel een mouw aan te passen, qua werk, qua marathon, qua terroristische aanslagen in Brussel etc.

Ik ging, licht versuft, weer naar huis. Henk had aanbevolen om even een uurtje een beetje chill te doen. En veel water te drinken. Dus dat heb ik gedaan (ik heb in dat uur wel boodschappen gedaan, naar Blokker geweest, limoncello gemaakt en Monster uitgelaten. Maar alles heel chill. Uiteraard.)
De rest van de dag heb ik wel een ontspannen gevoel gehad. Ik heb vanmiddag nog even gerend (intervaltraining). M’n benen voelden als PAP, maar of dat nou kwam van de shiatsu, of van vermoeidheid: I don’t know.
Het uur dat ik even flink ben ge-shiatsu-d was heerlijk relax en ontspannen (ik was soms zelfs bang dat ik in slaap zou vallen:-) ). Ik weet niet of het iets heeft uitgemaakt voor mijn energielevel, herstel-vermogen of mental-health. Maar het was gewoon fijn!! Wie weet ga ik nog eens. Als ik echt stress heb: dan ga ik zeker!! Lijkt me heerlijk.

Nog iets: iemand die ik ken kwam als HERBOREN bij Henk vandaan en heeft meteen 3 extra behandelingen geboekt! Het werkt dus voor iedereen anders!!

Heb jij wel eens een shiatsu behandeling gehad? Wat vond je ervan? En wat heb je er aan gehad?

Liefs! Nora

/1 Reactie/door
,

Miles van Noor | Marathon preps #9

En weer een week dichter bij Rotterdam Marathon 2016. Nog 20 dagen tot de start…. Maar ik ben er bijna klaar voor!!
Mèèèèn, wat was dit een hele drukke week! Ik deed m’n laatste echt lange duurloop, ik had nogal veel etentjes en borreltjes en schreef een hele persoonlijke blogpost... Lees je mee?

Maandag 14-3 ♥ een presentatie voor bijna 50 vrouwen

presentatie Tafel van Weesp Aaltje

de zaal is nog leeg…

Je raadt het al: ik begon de week met een fijn loopje. Een ochtendloopje, zoals Strava het noemt 🙂 Frisse neus en een goed begin van de week: ik kan het iedereen aanbevelen!
Na m’n werk ging ik meteen door naar restaurant ‘Aaltje’ (in Weesp). Want vanavond geef ik de presentatie die ik al weken aan het voorbereiden was (met een collega). We hadden al gehoord dat de zaal VOL zou zitten, en dat ze zelfs aan andere geïnteresseerden ‘nee’ hebben moeten verkopen. Dat betekende dus dat er bijna 50 vrouwen (yes, alleen vrouwen) naar ons zouden luisteren. Oo em djie. Om de zenuwen iets te bedwingen dronk ik een wijntje. Ok, twee.
De presentatie ging FANTASTISCH! Hele enthousiaste reacties, ontzettend leuke interactie gehad tijdens de presentatie en een intens voldaan gevoel achteraf. Yes! Daar dronk ik nog een wijntje op 🙂

Dinsdag 15-3 ♥ buikpijn…

Vandaag had m’n vriendje een belangrijke meeting, ik ging mee ter ondersteuning (eerst nog even werken trouwens). Ik weet niet of het door de zenuwen kwam (plaatsvervangend voor m’n vriendje, het was nogal een belangrijke meeting) maar ik had ineens enorme buikpijn, mehhhhh. Dus het trainingsloopje dat ik eigenlijk ’s avonds zou doen heb ik uitgesteld. Zonde om te gaan rennen als je je niet goed voelt: daar word je ook niet beter van…. Rustig avondje instead.

Woensdag 16-3 ♥ een persoonlijk boekje open

pizza marathon training miles&more Rotterdam 2016Op woensdag heb ik het altijd druk op m’n werk. Veel clienten, veel telefoontjes. Op zich lekker: de dag vliegt dan voorbij! En ik wist al dat ik ’s avonds niet zou rennen, want donderdag = duurloopdag, dus ik moest wat krachten sparen. Ik bouwde een lekker pizza’tje en crashte op de bank. De zeer persoonlijke blogpost die ik schreef over iets waar ik niet vaak over praat zette ik online. Ik had totaal niet verwacht dat ik ZOVEEL lieve en positieve reacties hierop zou krijgen!! De blogpost is ontzettend vaak gelezen (en wordt nog steeds veel aangeklikt), dus ik hoop dat ik zo mensen kan bereiken die iets soortgelijks doormaken en die wellicht wat steun hebben aan mijn verhaal…

Donderdag 17-3 ♥ Hercules 35km

hardlopen marathon training Utrecht-WeespJaja, donderdag duurloopdag… Vandaag stond ik er in m’n eentje voor: m’n vriendje gaat ‘zijn’ 35km duurloop een andere keer doen, in verband met werk en planning enzo… Dus ik stapte om 9.00u in de trein naar Utrecht, een beetje nerveus voor de afstand, maar wel opgewekt: want het was SUPER mooi weer!! Een stralend zonnetje tijdens een duurloop is THE BEST! In Utrecht wandelde ik eerst naar de Dom. Uiteraard moest ik plassen (ik ben een soort Baby Born: alles wat ik drink lijkt er direct weer uit te moeten…) maar in een fijn kroegje mocht ik even van het toilet gebruik maken. Toen was er geen ontkomen meer aan: ik moest maar gaan rennen…. De lange tocht van Utrecht naar Weesp (die we vorige week ook hebben gedaan overigens) viel me echt ALLES mee! Ik hoefde alleen maar de Vecht te volgen: langs Oud-Zuylen, Maarssen (mooi!!), Breukelen, Loenen a/d Vecht, Vreeland, Nigtevecht zoooo weer in Weesp!! Yess!! Did it again!! Ik noemde ‘mijn’ 35km: Hercules, want zo voelde het ook 🙂
’s Avonds waren we uitgenodigd op de lanceer-borrel van Grown: een jonge ondernemer heeft groei-bakjes voor cress (= kiemen, zoals tuinkers) ontwikkeld. Inmiddels staat de bak in onze vensterbank en wachten we met smart op onze eigen cress oogst 🙂 Maar borrelen met 35km in de benen is best pittig.

Vrijdag 18-3 ♥ 4-gangen diner!!

Na een lange dag werken gingen m’n vriendje en ik gezellig eten bij vrienden S. en L. in Amsterdam. In hun knusse huisje werden we warm ontvangen met wijntjes (joh, alweer drank). Ze hadden zich ENORM uitgesloofd in de keuken, want we kregen 4 heerlijke gangen! Gevulde portobello’s, soepje, pasta met zalm en als KLAP op de vuurpijl: sgropinno!! Love it!! Gezellig kletsend, etend en drinkend was het ineens half een, tijd om naar huis te gaan. Heerlijke avond.

Zaterdag 19-3 ♥ interval, lunch in Laren en verjaardagsborrel

rotterdam marathon interval trainingEen wekker op zaterdag, nooit grappig…. Maar we hadden een druk programma. We wilden eerst nog even hardlopen: een easy interval-training stond op het trainingsschema. Goed te doen. Snel douchen en door naar Laren, want daar gingen we lunchen met de ouders en dochter van m’n vriendje. Heel gezellig kunnen bijkletsen en superlekker gegeten! Ik was eigenlijk nog nooit in Laren geweest, best een kak-dorp. Maar wel veel leuke eettentjes en cafeetjes = pluspunt.
Onze buurman vierde zijn verjaardagsfeestje, dus we gingen ’s avonds even mee feestvieren! We werden goed gevoed met de heerlijkste hapjes en lekkere bubbels (ik hou toevallig HEEL ERG van bubbels♥). Iets te laat waren we weer thuis.

Zondag 20-3 ♥ Spiegelplasloop

Spiegelplasloop Nederhorst NoraDe Spiegelplasloop in Nederhorst den Berg paste PRIMA in ons trainingsschema! Een ‘snelle’ 10km, op een parcours dat we nooit eerder deden, is sowieso leuk!! Het was een knus, kleinschalig loopje. Veel sportieve bekenden uit Weesp en omgeving: gezellig!! Helaas geen zon vandaag, zelfs een beetje motregen. M’n vriendje en ik liepen samen, en als ik zo vrij mag zijn: als een SPEER!! Zo voelde het tenminste. Geen adem om te praten. Sowieso weinig adem 🙂 Hahaha, in elk geval een hele hoge adem. We werden onderweg aangemoedigd door onze buren (jep, die van het feestje gister), heel tof! Ik vermoed dat niet iedereen weet dat het ONTZETTEND fijn is om aangemoedigd te worden door mensen die langs de kant staan (zelfs als je ze niet kent!). Dus als je ooit langs de weg staat bij een hardloop-wedstrijdje: schroom niet om te klappen, te juichen, te roepen en te lachen, want ‘wij hardlopers’ vinden dat tof! Als je langs de kant staat als een dood vogeltje, dan doe je jezelf én ons geen plezier, dus kan je beter lekker warm thuis blijven.
Vriend en ik finishten in 46.03: we waren tevreden!! Knus loopje, voor herhaling vatbaar!! De rest van de zondag was chill-dag. Want: moe.

Dat was mijn week! Best druk, als ik het zo lees. Onze planning is om de komende weken iets minder te doen, om toch een beetje uitgerust aan de start van de Rotterdam Marathon te verschijnen 🙂

Hoe was jouw week? Heb je ook lekker kunnen trainen? 

Liefs! Nora

/3 Reacties/door
,

Miles van Noor | Marathon preps #8

Nog 27 dagen tot de start van de marathon…. iiiiieeeeehhh!! Nog minder dan een maand!! De pre-wedstrijd kriebels zijn al behoorlijk aanwezig. Afgelopen week rende ik totaal 71 km. Best veel, als zeg ik het zelf 🙂 Lees mee wat ik nog meer deed!

Maandag 7-3 ♥ herstelloopje en vergadering

marathon training voorbereiding proteine fluffMet bont-en-blauwe benen stond ik op. Mud Masters had z’n sporen nagelaten… Een strakke hardloop-tight was niet het meest lekkere outfitje om aan te trekken, maar ik wilde toch beginnen met een rustig herstelloopje. De rest van de dag was VOLgepland: veel cliënten op m’n werk, boodschappen doen, eten maken en daarna meteen door naar Bussum voor een vergadering. Dat betekende dat ik mijn Crossfit-lesje moest overslaan vandaag. Mehhh. Tussendoor at ik trouwens nog een heerlijke proteine fluff (zie foto), dat is echt m’n nieuwe verslaving!! Superlekker!! En plenty eiwitjes. Hard nodig deze periode.

 

Dinsdag 8-3 ♥ taart en een tempoloopje

adidas ultra boost blog marathonEerst een dagje werken. Een van m’n collega’s was jarig en trakteerde tijdens on overleg op verrukkelijke Oostenrijkse notentaart. Na werk meteen m’n hardloopkleren aan, ik had gehoopt dat mijn nieuwe hardloopschoenen (Adidas Ultra Boost) er al zouden zijn, maar helaas… Dus een tempoloop op m’n Nike’s. Met m’n boyfriend. Deze keer 9 km in Z3 (geen tempo om te praten, het marathon schema is meedogenloos…). M’n vriendje was tijdens MudMasters (afgelopen zaterdag) op z’n rug gevallen (zie hier hoe dit kwam). Heel vervelend, en nog vervelender omdat hij wat problemen heeft met ademhalen tijdens hardlopen… Oei, even rustig aan voor hem dus. Ik rende overigens wel lekker!

Woensdag 9-3 ♥ rust en familie-etentje

Na de trainingen van gister en eergisteren was het vandaag een rust dag. Ik moest natuurlijk wel werken, weinig speciaals. ’s Avonds spraken we af bij familie in Muiden voor een gezellig dinertje. Weinig blog-waardigs vandaag.

Donderdag 10-3 ♥ Amerikaanse consulaat en 35 km

duurloop marathon Rotterdam voorbereidingVanwege een raar verdrag tussen Nederland en de VS blijk ik ineens belastingplichtig te zijn in de VS. Lang verhaal, mocht je de ins-en-outs willen weten: stuur me gezellig een mailtje. Dus ik had een afspraak bij het Amerikaanse consulaat om een Social Security Number aan te vragen. Daar is het een soort Schiphol-plus: detectie-poortje, chagrijnige mannen die willen dat je je schoenen uittrekt, en je mag zelfs geen electric-devices mee naar binnen!! Gelukkig bracht m’n vriendje me met de auto, dus kon hij m’n telefoon bij zich houden. Na een halfuurtje stond ik weer buiten.
We reden vlug naar huis, want we zouden een duurloop van 35 km gaan doen!! Met de trein naar Utrecht CS, stukje wandelen naar de Dom, en dan langs de Vecht terugrennen naar Weesp. Het was HEERLIJK weer: zonnetje, niet te koud, perfect om te rennen! We startten in Utrecht, maar na 700m kreeg ik het voor elkaar om PLAT OP M’N BEK te gaan. Echt languit op straat. Op m’n knie…. 🙁 Meteen een loei-hoge hartslag natuurlijk (en een blauwe knie). Even bijgekomen en toch maar verder gegaan. Het ging best okee, al zeg ik het zelf!! Het is natuurlijk best een end, 35 km. Maar met een lekker muziekje op m’n oren, wat gelletjes en energy drink in m’n belt, was het goed te doen. Dit geeft goede moed voor de marathon!! 
’s Avonds was ik niet zoveel meer waard. Lekker chillen op de bank, love it.

Vrijdag 11-3 ♥ rust en Gin-Tonics

Hallo rustdag!! Met 35 km in de benen is even een dagje niet sporten FIJN. Ik moest uiteraard werken. En ’s avonds dronken the boyfriend en ik lekker GT’s (= gin-tonics). Weekend!

Zaterdag 12-3 ♥ helse interval en optreden van m’n vader!

intervaltraining marathon Rotterdam voorbereidingDe dag begon best chill: rustig aan wakker worden, havermoutje erin, koffie erbij. Maar toen…. De meest erge interval-training van m’n marathon schema stond te wachten: 8 x 1000m, met tussendoor steeds 3 minuten om bij te komen. De 35 km van donderdag zaten nog enigszins in m’n benen (zwaaaaar!!) maar dankzij het intens-fijne zonnetje was het toch best een prettig loopje!! En op m’n nieuwe Adidas Ultra Boost: jaaaaa ik heb ze!! De eerste 2 km moest ik er even aan wennen, maar daarna liep ik er maximaal op te shinen!! Want wat zijn ze mooi!!♥ M’n vriendje moest trouwens even afhaken: hij bouwt een week rust in om zijn longen wat rust te geven (na de val).
’s Avonds gingen we als echte groupies naar de band van m’n vader kijken. Biertje erbij en lekker naar een stelletje ouwe rockers kijken, fantastisch! 🙂

 

Zondag 13-3 ♥ werken op zondag en een ander soort marathon

optreden band van m'n vader Hoofddorp

Mijn vader, de rocker 😉

De zondag is om uit te slapen, mee eens? Dus dat was de bedoeling! Jammer dat ik al om 8.00u wakker werd… Ik moest nog wat werken en had met een collega om 12.00u op de praktijk afgesproken (ja echt, op zondag…). We geven morgen namelijk een presentie voor zo’n 50 vrouwen, dus we wilden de laatste puntjes op de i zetten en alles finetunen. Inmiddels zijn we volledig klaar voor de presentatie (natuurlijk ben ik wel een beetje zenuwachtig…)!! En er was zelfs nog wat van de zondagmiddag over!
Omdat we eigenlijk zouden gaan wandelen in het Amsterdamse Bos, maar dit ineens werd afgezegd, besloten m’n vriendje en ik om er een heeeeerlijk chill dagje thuis van te maken. En zo geschiedde…. 😉 We hielden een bank-hang marathon!!

 

 

 

Pffff… ik noem het een week!! Nog één trainingsweek met veel kilometers (laaaaange duurloop) voor de boeg, daarna nemen de kilometers af. Deze week heb ik overleefd (ondanks m’n lullige val in Utrecht) en ik kijk eigenlijk al uit naar de volgende 35 km duurloop (staat donderdag gepland)!

Hoe was jouw (trainings-)week? Heb je leuke dingen gedaan? Ben je ook zo blij dat de zon weer lekker vaak schijnt? 

Liefs! Nora

/1 Reactie/door