Berichten

,

Interview in Runner’s World (+ fotoshoot)

interview Runner's World vrolijke foto

Haaa! Hoi!
Ik schreef er al eerder over: Jur en ik staan in het maartnummer van Runner’s World (een landelijk hardlooptijdschrift, whoehoeee)! Vandaag zal ik je helemaal bijpraten over hoe dit zo is gekomen en hoe dit ging♥

Hoe dan?

Ergens in januari stond er op Facebook een oproep van Runner’s World: ze zochten stelletjes die elkaar hadden leren kennen tijdens een hardloopevenement. Ik werd door verschillende mensen in dat bericht getagd, omdat Jur en ik elkaar hebben ontmoet in het startvak van de Vechtloop, in 2013.
Omdat ik wel hou van ‘in the spotlights staan‘, schreef ik een uitgebreide mail met ons verhaal. Een week later kreeg ik een mail terug van de redactie van Runner’s World: ze wilden ons verhaal gebruiken! Of we binnenkort tijd hadden voor een telefonisch interview en een fotosessie?
Jur houdt iets minder van spotlights dan ik… *grijns*, dus die moest ik nog even overhalen. Maar dat lukte vrij snel.

Interview

We maakten een whatsapp-belafspraak met tekstschrijver Koen. Hij woont in New York en kon dus niet langskomen.
Tijdens het interview zaten Jur en ik dus lekker thuis op de bank, met de telefoon op speaker.
Koen bleek een hele leuke vent te zijn, dus het gesprek liep lekker.

Een week (?) later stuurde Koen ons de conceptversie van het interview. Hier een klein stukje:

stukje interview Runner's WorldDe rest van het interview (er is veeeel meer en er zijn nog wat dingetjes aangepast) moet je maar lezen in de Runner’s World. (Niet zo netjes namelijk om dat hier te publiceren 🙂 En: ik zou zelf ook DOLGRAAG schrijven voor Runner’s World, dus ik kan ze maar beter te vriend houden.)

Fotoshoot

Dus interview: check.
Nu nog wat visuele content: een fotoshoot! Fotograaf Bibi mailde me of we een mooie plek wisten om af te spreken. Natuuuuurlijk wisten we wel wat: WEESP!! En dan het liefst op de Vechtbrug, waar iedereen ook z’n trouwfoto’s laat maken 😉

Bibi kwam op een koude middag naar ons toe. In hardloopkleren (wij dan) coachte Bibi ons in de meest romantische posities, terwijl ze ongeveer 80.000 foto’s maakte (veel in elk geval).
Dit is geen #spon, maar Bibi is echt een leuke fotograaf, waarbij we ons meteen op ons gemak voelden! En wow, wat een mooie foto’s heeft ze gemaakt!
Voor onze bruiloft wilden we eigenlijk geen trouw-fotoshoot, maar deze foto’s zijn nog beter dan dat! Romantische foto’s in hardloopkleding: dit past het allerbeste bij ons!!

Pas nadat de Runner’s World met ons interview in de winkel lag, mocht Bibi ons andere foto’s sturen. En die mag ik nu ‘gewoon’ gebruiken! Dus…. tadaaaaaa:

interview in Runner's World vrolijke foto

Deze foto maakte Bibi toen ze nog het licht enzo aan het testen was. We waren dus een beetje aan het kletsen (en hard aan het lachen blijkbaar…). De redactie van Runner’s World wilde deze foto graag gebruiken bij de inhoudsopgave. Ik was eigenlijk niet zo blij met de foto (want: jesus christ, lach ik zo?!). Maar uiteindelijk vind ik het best een vrolijke foto. We staan er op zoals we zijn 🙂 Foto: Bibi Veth

interview in Runner's World ongemakkelijke draai

Je ziet het niet, maar we hadden het intens koud. Vooral Jur met z’n korte mouwen…. Foto: Bibi Veth

 

 

 

Fotoshoot Runner's World

Zie je die liefde? Foto: Bibi Veth

Fotoshoot Runner's World 2

Best koud. Foto: Bibi Veth

Fotoshoot voor Runner's World

Dit vind ik toch zo’n knusse foto! Foto: Bibi Veth

Heb je de Runner’s World gezien? Ben benieuwd wat je er van vindt!

Liefs! Nora

Oja trouwens…
Zullen we contact houden? Bijvoorbeeld op INSTAGRAM, of FACEBOOK. Op dat laatste kanaal zit ik bijna op 500 volgers #goals. Leuk als ik je daar tegenkom! En op Instagram plaats ik (meestal) dagelijks Instastories: jij ook?

Nora’s week 5: een interview, een love-shoot ♥ en ineens een HELEBOEL opdrachten!

kidsrun AV Gouda

Ha hallo! Tof dat je weer meeleest met mijn dagboek van de afgelopen week.
Mijn week was DRUK!! Maar dat is alleen maar leuk 🙂 En ik kan toch niet zo goed stilzitten. Ik deed deze week ook veel dingen-die-je-niet-elke-dag-doet, zoals een fotoshoot voor RunnersWorld en een kidsrun van 400m (en dat op m’n 33ste).
Lees je mee?

Maandag ♥ 29 januari

Maandag was een goeie dag! Ik werkte vanuit huis en deed echt lekker veel werk. Nice!
Ik heb zelfs nog even tussendoor koffie kunnen drinken bij vriendin Anita.

’s Middags hielp ik Jur op de zaak met wat til- en sjouwwerk. Hij wilde 2 bureaus van een verdieping hoger naar zijn kantoor sjouwen, en de 2 bureaus uit zijn kantoor moesten dan weer een verdieping omhoog. En als er wat getild moet worden, kun je MIJ er tegenwoordig goed bij hebben 😉 *doet even een zelfingenomen bicep-curl voor de spiegel*

Toen ik toch al zo lekker aan het liften was, besloot ik ook maar even te gaan CrossFitten. Zonder al te veel in CrossFittaal te roeptoeteren, wil ik toch even vermelden dat er vandaag een bijzonder leuke WOD was:
In 12 minuten: max. squatcleans en 1 mijl rennen. 
Je moest dus van te voren goed inschatten hoe lang je over die 1 mijl ging doen, zodat je de minuten ervoor kon gebruiken voor squatcleans. En je mocht geen seconde langer dan 12 minuten er over doen. Lastig ja.
Ik ben uiteindelijk tot 27 squatcleans gekomen en was ook nog binnen de tijd terug van rennen. #hopla

pizza's op maandag

De maandag werd nóg een beetje leuker met zelfgemaakte pizza’s.

’s Avonds hadden Jur en ik een telefonisch interview met een journalist van RunnersWorld, want: we komen in het tijdschrift!! Ik verklap nog niet te veel, maar het tofste is vooral dat Jur en ik er samen in komen♥
Eind februari ligt ‘onze’ RW al in de winkel: dan zal ik het hier ook posten!!

Dinsdag ♥ 30 januari

Over vandaag kan ik redelijk kort zijn: Ik werkte op de praktijk en ging eindelijk weer eens naar hardlooptraining! Dat was tof.

hardlooptraining

Eindelijk weer eens naar hardlooptraining!

Woensdag ♥ 31 januari

Overdag werkte ik op de praktijk. Dankzij de griepepidemie had ik een redelijk rustige dag: prima!
Ik kreeg vandaag een via mail een aanvraag voor een hele leuke opdracht. Het is nog niet helemaal rond, maar ik verklap vast: het heeft met de gemeenteraadsverkiezingen en campagne voeren te maken en het wordt niet saai (als het aan mij ligt) 🙂 En de persoon die me mailde was enthousiast geraakt door dit filmpje (waarvoor ik mezelf nou niet bepaald een Oscar zou geven.)
Haha! Hopelijk gaat het door! Dan vertel ik meer.

Wat doe je op een woensdagavond zonder al te veel plannen? → CrossFit lesje tussendoor!

Crossfit-woensdag

Zware workout, pullups, clean & jerks, ALLES. En toch nog shinen 😉

Donderdag ♥ 1 februari

Kickstart CrossFit om 7.00u: nice! En meteen wakker.
’s Ochtends had ik vervolgens een afspraak met mijn terrorfysio. Mensen denken waarschijnlijk dat Sybilla a.k.a. de terrorfysio, met haar blote handen botten kan breken, alleen maar lacht als ze haar martelwerktuigen poetst en dat ze er uit ziet als de vrouwelijke versie van de Terminator.
Maar dat is dus niet zo!! Om te zorgen dat de beeldvorming rondom m’n terrorfysio niet volledig uit de hand loopt, heb ik besloten een foto te maken van ons samen!
Disclaimer: de foto is vóór de behandeling gemaakt. Toen kon ik dus nog lachen….

Sybilla a.k.a. terrorfysio

Ik lach een beetje schaapachtig want ik weet wat er nog moet komen. Sybilla kneep hier niet stiekem heel hard in m’n schouder ofzo. #beeldvorming

’s Middags kwam er een fotograaf naar Weesp toe: Jur en ik kregen een ‘loveshoot‘. In hardloopkleren!!
Ook weer voor dat artikel in RunnersWorld: zo tof!! Alsof het trouwfoto’s waren stonden we te poseren op de Vechtbrug: elkaar diep in de ogen kijkend en rillend van de kou. Prachtig.

fotograaf runnersworld

Tussen de buien door zijn er volgens mij fantastische foto’s gemaakt door deze fotograaf!

Na deze fotosessie trok ik snel m’n gewone kleren weer aan, want ik had een zakelijke meeting (eigenlijk een bespreking van een mogelijke opdracht) bij ’t Heertje in Weesp. Het zakenmeisje in mij wordt hier echt enthousiast van #joehoeeee!

Aan het einde van de dag had ik ook nog op de praktijk afgesproken met m’n collega’s om de tarieven van 2018 (van de verschillende zorgverzekeraars) in te voeren. Toen dat gedaan was kon ik meteen januari declareren. TOP.

Vrijdag ♥ 2 februari

Een volle dag op de praktijk (en geen van m’n clienten was ziek. Is de griepepidemie over?)
’s Avonds crashte ik met mijn grote vrienden Jur en GInTonic op de bank. Weekend!!

[het was leuk geweest als hier een foto had gestaan he? Maar die heb ik niet.]

Zaterdag ♥ 3 februari

Vandaag had ik de hele dag een bijscholing in Nieuwegein. Op zaterdag ja…
Samen met 100 andere logopedisten (99 vrouwen en 1 man) volgde ik workshops over ‘verbetertechnieken’ en ‘motivational interviewing’. Eigenlijk best ok!
Tijdens de lunch vond ik nog een grote KEVER in m’n salade (eigenlijk onderin. Ik had dus net de rest van m’n salade opgegeten OMG). De kok kwam me persoonlijk excuses brengen, dat was aardig.

KKB-dag Nieuwegein

Op zo’n logopedisten-dag kijk ik echt m’n ogen uit.

Zondag ♥ 4 februari

Omdat m’n lieve neefje Teun 4 jaar was geworden gingen we langs op verjaardagsvisite (in Gouda).

cadeautjes voor Teun

Eerst cadeautjes!!

Bij AV Gouda (de atletiekvereniging waar m’n moeder bij zit) was vandaag de ‘Groenhovenloop’: met ook een kidsrun van 400m voor kinderen vanaf 4 jaar. En omdat Teun nu dus 4 is, mocht hij meedoen!
Och jongens, deze kidsrun was echt té schattig! Allemaal ukkies die bloedfanatiek over de atletiekbaan rennen: hier ging m’n sportershart harder van kloppen (m’n SPORTERSHART ja. Niet m’n moederhart dus.)

kidsrun AV Gouda

Vlak na de start, met nog een lange weg te gaan…

kidsrun AV Gouda

Ik coachte Teun door de 400m heen. Maar eigenlijk had hij dat niet nodig, want hij rende onvermoeibaar door! Ik kon dus gewoon lekker meerennen.

kidsrun AV Gouda

Trotse Teun met z’n medialle. En trotse Noor! Ik hou van sportieve kinderen.

En nu is het zondagmiddag! Ik spring zo nog even lekker op de fiets op zolder (rondje op de Taxc van Jur dus), want ik heb zin om me in het zweet te werken. Plus: een beetje fietstraining is geen overbodige luxe voor mij (mennn, heavy shit).

Komende week staat m’n agenda alweer vol: morgen heb ik een meeting waar hopelijk een mooie opdracht uitkomt, donderdag ga ik de hele ochtend filmen (wat?!) en ergens deze week ga ik ook WOD 6 van The Nationals doen: leuk!
En oh ja! Vanaf donderdag hebben we een maand lang een logeer-kat!! Heel fijn om dan weer even een diertje in huis te hebben.

Ik hoop dat jij net zo’n productieve week had als ik! 
Zie ik je snel weer hier?

Liefs! Nora

Nora’s week: een interview, examen stress en tranen bij m’n terrorfysio…

hardlopen in de prachtige avondzon

Hoiiii! Het is zondag en ik ga je vanaf m’n bank (zondagse chillmodus = aan) bijpraten over afgelopen week.
Ik had een van-alles-en-nog-wat week. Dat is het leuke van 2 (3?) banen hebben: je leven is lekker afwisselend 😉
Zo gaf ik deze week een interview voor een magazine (!), maakte ik voor het eerst in m’n leven een offerte (en, spoiler-alert, ik kreeg meteen een akkoord! YESSS) en deed ik examen….
Het is wat. Ik ga je er nú over vertellen. Klaar voor?

Maandag ♥ 25 september

Ik begon de dag weer supervroeg in de Crossfitbox. Ik was de enige van Crossfit0294 die zo vroeg was opgestaan (behalve Daan-de-crossfit-meester), dus ik had een privéles. Dit was prima, want ik zette meteen een nieuwe 1RM op de Power Snatch (37,5kg) en ook een nieuwe 1 RM op m’n Front Squat (65kg). De 98 Front Squats die ik daarna deed, hebben nog de hele week voor gruwelijke spierpijn gezorgd…

Na een aan-huis-behandeling bij een client, sprintte ik snel naar de Heksenketel (= kroegje met terras in Weesp), omdat ik had afgesproken met de eindredacteur van Reuma Magazine. In het kader van ‘Hardlopen met Reuma’ werd ik, als ervaringsdeskundige, door haar geïnterviewd. Heel leuk allemaal. Het interview komt in oktober/ november in het blad.

koffie een een interview

Koffie, warme chocomel een een interview.

Omdat ik nog niet druk genoeg was geweest, had ik ’s middags ook nog een afspraak gepland met websitebouwer Stef. Samen met hem brainstormde ik over een te bouwen website (Stef bouwt de site, ik doe de tekst). Vervolgens maakte ik ’s avonds een offerte (ik noemde het trouwens ‘aanbieding’) en stuurde die naar de klant.
En, surprise surprise, deze werd meteen geaccepteerd! Joehoeee! Echt een vet toffe klus!!

Dinsdag ♥ 26 september

Ik werkte de hele dag op de praktijk (en ook even in verzorgingshuis Oversingel, want daar woont een cliënt van me). Op dinsdag heb ik tegenwoordig een stagiaire (die gezellig mee doet!): dat geeft toch weer een andere draai aan de dag, in positieve zin.

Na werk ging ik met Jur een rondje rennen. Hardlopen en wandelen eigenlijk. Want ik ben het nog steeds aan het afwisselen. Ik deed nu 6km en m’n hiel hield zich koest! ’s Avonds wel wat pijn, maar volgens mij hoort dat er bij.

hardlopen in de prachtige avondzon

Hardlopen in de prachtige avondzon: en HALLO heerlijk hardloop-gevoel♥

Woensdag ♥ 27 september

Mijn dag op de praktijk was korter dan gepland: blijkbaar heerst er een griepje ofzo, want heel veel cliënten belden vandaag af. Best wel fijn #magikdatzeggen #jadatmagikzeggen

Vandaag stond ook mijn nieuwe column in het WeesperNieuws. Hier kun je ‘m lezen!

Ik was dus op tijd thuis en dat kwam goed uit, want nu kon ik mooi nog even een kort stukje rennen! Donderdag moet ik namelijk weer naar m’n terrorfysio en die moet wel wat te pijnigen hebben, snap je? #euhhh
Ik deed een rondje van 4,5km. Een half jaar geleden zou ik daar m’n bed niet voor uitkomen, maar nu was het TE GEK.

en nog een hardlooprondje

Ik kijk nogal tam, maar inwendig was ik aan het SHINEN. #hardloopliefde

Na een snelle douche liep ik 10 meter naar m’n collega (die tegenwoordig ook overbuurvrouw is): ze werd zestig (the big 6-0, maar ik geloof niet dat ik dat mocht zeggen…).
Er was een gezellig borreltje met heerlijk eten. Maar ik heb alleen maar Spa rood gedronken (wat?!). Ik had namelijk donderdag iets heel belangrijks/ spannends. En daar wilde ik topfit verschijnen. En ik moest ook nog even leren woensdagavond… Dus ik moest vroeg afhaken bij het verjaardagsfeestje.

Donderdag ♥ 28 september

Deze dag dus. Ik was er al dagen zenuwachtig voor. Niet omdat m’n zusje vandaag 30 werd (the big 3-0! Gefeliciteerd Lau!), maar wel vanwege: EXAMEN.
Oh mennnn. Alleen van het wóórd ‘examen’ word ik al nerveus. Ik moest examen doen voor de opleiding tot Copywriter (die ik volg sinds mei van dit jaar). Dit moest in Amsterdam, op de prinsengracht, in een souterrain waar het naar riool stonk.
Ik was dus zenuwachtig, maar eigenlijk ging het best goed! (brengt het ongeluk om dit te zeggen? Ik krijg namelijk pas over 2 weken de uitslag…)

op de Singel in Amsterdam

Dit leuke kunstwerkje kwam ik tegen in Amsterdam, op weg naar m’n examen. Ik werd er vrolijk en ietsjepietsje minder zenuwachtig van.

Blij dat het examen er op zat sprong ik in de tram naar het volgende huiveringwekkende programmaonderdeel van vandaag: een bezoekje aan m’n terrorfysio Sybilla. Nooit leuk. Wel gezellig trouwens, want Sybilla is hartstikke aardig.

Aardig, maar meedogenloos.

De drie dagen die ik vorige week op de 50PlusBeurs stond, hadden niet veel goeds gedaan voor m’n hiel: ik had er echt last van gekregen. Het was daarna niet erger geworden (daarom heb ik wel 2 kleine rondjes gerend), maar zodra Sybilla ook maar naar m’n hiel KEEK ging ik al een beetje dood. Ze begon met die verschrikkelijke martel-naald (HUILEN) en die werd er even een paar keer flink ingeramd (HUILEN in het kwadraat. Ik heb zelfs heel even gejammerd of ze even wilde stoppen, omdat ik het niet meer aan kon. Ik schaam me diep.)
Daarna pakte ze ook nog de zijkanten van m’n hiel aan. Zonder naald, maar met die kanonnen-van-handen die ze heeft. De tranen liepen over m’n wangen.
Na 20 minuten (thank god niet langer) strompelde ik naar de metro om weer terug naar huis te gaan.

’s Middags hielp ik Jur weer met het plakken van duizenden MTB-vignetten op folders. Pffff, daar gaan nog wel wat uren in zitten… (er moeten nog 13 dozen en elke doos heeft 1900 folders….)
Om het stickers-plakken te ontvluchten (grapje, gewoon omdat ik er zin in had) pakte ik ’s avonds nog een lesje Crossfit mee. Wel als een soort kreupel-oud-vrouwtje: ik had nog steeds spierpijn van maandag en m’n hiel was na het terrorfysio-akkefietje ook niet helemaal okee.
Ach.

Vrijdag ♥ 29 september

What can I say? Ik werkte op de praktijk.
Er waren weer veel zieken (epidemietje?) dus ik kon tussendoor lekker wat uurtjes besteden aan m’n vers-binnengehaalde-project. Dat was tof.

Jur heeft m'n band geplakt!

M’n band was al een week zacht 🙁 Heel misschien zou ik dit zelf wel kunnen oplossen (zelf plakken?! Hallo fietsenmaker!) maar gelukkig was daar Jur! Hij plakte m’n band en ik kon weer fijn fietsen.

Na werk hadden Jur en ik afgesproken met onze vrienden+buren Ruud en Anita. Op de hoek van de straat zit een nieuw restaurantje. Eerst zat daar een (alcoholisten-)kroeg, niet echt een toptent. Maar sinds 2 weken zit er nu dus een restaurant (of is het een eetcafe?): The Walrus. Dit wilden we uitproberen!
Er hing een gezellig (druk) sfeertje. De bediening moest nog een beetje wennen denk ik, dat ging niet helemaal soepel. En het eten was zo-zo. Ik zal het wat nuanceren: Mijn stoofvlees (Ruud had dit ook) was heel lekker, dat was een plus! Maar wat er bij zat (krieltjes en worteltjes) smaakte vreemd. Jur had een daghap (dit was procureur. Dit woord kon het meisje van de bediening NIET uitspreken. Euhhhh?!). De pro-cu-reur (zo moeilijk is het niet) was droog en taai (ik heb geproefd!) #jammer
De garnalen die Anita at waren diepvries-style #ookjammer

We besloten om thuis koffie te drinken (mét chocola). En het was zo’n gezellige avond, dat ik helemaal vergeten ben om blog-foto’s te maken 🙁
Volg je me al op Instagram? Want in m’n Instastories heb ik wel wat filmpjes gedeeld van deze avond.

Zaterdag ♥ 30 september

Zaterdagochtend? Crossfit!! #tuurlijk
De blauwe plekken (op m’n borst en schouders, van de Power Cleans) van donderdag waren nog duidelijk aanwezig, maar vandaag stond de Clean & Jerk op het programma: op zoek naar je daily max. (uitleg: clean = stang van de grond naar je schouders brengen. Jerk = stang van je schouders tot boven je hoofd liften. Daily max = het zwaarst wat je deze dag kan tillen. Hou in je achterhoofd dat het zaterdagochtend is hè.)
Dit alles bij elkaar opgeteld heeft het volgende resultaat: de ‘blue zones’ op m’n bovenlichaam zijn weer wat uitgebreid #crossfitstruggles
Wel weer een nieuwe 1 RM gezet: 55kg (derde PR deze week!)

deze pareltjes kocht ik langs de kant van de weg in Nigtevecht

Deze pareltjes kocht ik langs de kant van de weg in Nigtevecht. Ik maakte ’s middags meteen appelmoes van de appels (want je maakt nou eenmaal geen appelmoes van pompoen). Van de pompoen wil ik deze week zo’n halloween-lampion maken #vindikleuk

cadeau pakketjes maken

Ik maakte vandaag ook cadeau-pakketjes voor alle lieve lieverds die Save-Me hebben geholpen op de 50PlusBeurs. En als echte Sinterklazen brachten we de pakketjes ook meteen rond 🙂 (bij de mensen die bij ons in de buurt wonen, want een Alfa is natuurlijk geen Amerigo).

Zondag ♥ 1 oktober

Wat een rustig dagje zou moeten zijn, begon druk: met de auto bracht ik Jur ’s ochtends naar Amersfoort (hij ging de ‘Meewindkoers’ fietsen). Ik reed meteen door naar Gouda, want ik wilde een bezoekje brengen aan m’n oma!
Oma ligt sinds 3 dagen in een revalidatiecentrum, want ze was gevallen en heeft haar heup gebroken 🙁  #zielig
Dus ze kon wel wat gezelschap gebruiken!

koffie met oma in Gouda

Oma en ik dronken gezellig koffie in het restaurant van het revalidatiecentrum 🙂

 

Omdat ik toch in Gouda was, ging ik na 2 uurtjes bij oma te zijn geweest ook nog even langs bij m’n zusje, m’n zwager en m’n twee schattige neefjes♥

met lieve Teun

M’n lieve neefje Teun plakt hier een sticker op z’n mond. #ookmooi

Ik dacht dat ik nog lekker veel zondag over zou hebben na m’n tour-de-Gouda, maar ik was pas om 14.00u thuis.
En omdat de zon zo lekker scheen heb ik meteen m’n hardloopkleren aangetrokken en ben ik gaan rennen-wandelen-rennen (kan je dit hardlopen noemen?). Deze keer liep ik 8,4km, met niet al te veel pijn!!! Joeehooeeee, zien jullie die stijgende lijn?
Ik heb me meteen ingeschreven voor de Texel Trail in februari: dat moet haalbaar zijn, toch?

Dit was het: mijn week.
Komende week staat er vooral veel WERK gepland (inclusief een hele ochtend kinderen van 5 screenen op een basisschool…) en aan het einde van de week wordt WOD2 van The Nationals bekend gemaakt, die ga ik zondag doen!
Nu zit ik nog lekker in m’n vieze sportkleren op de bank, dus ik denk dat ik maar eens ga douchen 😉

Fijne zondag!!

Liefs! Nora

PS: Comments zijn gezellig!

,

Hardloopinterview | achter de schermen

Hebben jullie het al gelezen? Mijn wekelijkse hardloopinterview voor het Weespernieuws?
Deze zomer heb ik het extra druk: naast mijn ‘gewone’ werk heb ik er een job bij: ik interview wekelijks een triatleet uit Weesp. En het leuke is: die gebeurt rennend!! Dus met een voicerecorder in de hand, een vodje met vragen erbij, en m’n telefoon binnen handbereik (voor de foto’s) ren ik samen een rondje met een ONBEKENDE.

hanrdloopinterview Weespernieuws

Wat?! Waarom doe je dat?

Ik hou van hardlopen. Dat is belangrijk om te weten. En ik hou van bloggen.
En ik hou er ook van als mensen mijn blogs lezen.
Toen dacht ik: als ik nou het één met het ander combineer? Mijn idee voor een hardloopinterview paste, in mijn ogen, mooi bij de voorbereiding op de triatlon in Weesp. Een groot evenement dat erg leeft bij alle deelnemers en eigenlijk bij heel Weesp! Dus zou het niet fantastisch zijn om, als een soort voorpret, daar naartoe te leven? Ik bedacht dat ik wekelijks een triatleet zou interviewen, met vragen over sport maar ook over de rest van het leven, en dat dat misschien wel in samenwerking kon met het Weespernieuws (want: veel lezers en hoofdsponsor van de triatlon). Top ideetje, als zeg ik het zelf 🙂

Ik legde m’n plan voor aan de hoofdredacteur van het Weespernieuws, hij was ook enthousiast, en voila!! De eerste drie interviews zijn zelfs al geplaatst!!

Ik rende met Paula, Leo en Brent en met Wessel, en alles wat ze me tijdens het rennen toevertrouwden kun je lezen op de site van het Weespernieuws!

Is dat niet moeilijk?

Hardlopen en kletsen gaat best samen! Als je niet te hard loopt (en dus een lage hartslag hebt) dan heb je voldoende ademsteun (ik gooi er even wat logopedische vaktermen in) om te praten! En bovendien: tijdens de hardloopinterviews die ik doe, stel IK de vragen. Daarna mag degene die naast me loopt uitgebreid antwoorden 🙂 Ik zeg alleen af en toe: ‘oh!‘ en ‘ja‘ en ‘dat meen je!‘ en ‘wat gebeurde er toen?‘. Goed te doen!

En de foto’s?

Het leuke is dat ik het interview zo lang mag maken als ik zelf wil! Ik heb geen woord-limiet en ik mag zoveel foto’s plaatsen als ik zelf nodig vind! Yessss, ik noem dit voor het gemak artistieke vrijheid 🙂
Voor de foto’s probeer ik steeds een anders plekje in (en om) Weesp als decor te gebruiken. Een mooie shoot aan de Vecht, een knus bruggetje, of bruut op de weg: HET KAN! Tijdens het maken van de foto’s ontpopt zich een ware fotograaf in me: ik regisseer en geef aanwijzingen: ‘een beetje naar links‘, ‘blik op oneindig‘, ‘doe maar alsof je stretcht‘. 

Make love to the camera!!

Typ-miep

En dan komt het uitwerken. Het lastigste klusje. Want hoewel de voicerecorder het best goed doet (mits ik ‘m niet vasthoud, maar degene die wordt geïnterviewd), er is toch veel ruis te horen. Zeker als er net een auto voorbij rijdt. Dus ik zit met gespitste oortjes (met m’n oordoppen in) het interview terug te luisteren. Steeds op STOP drukken, antwoorden uittypen, weer op PLAY drukken en snel weer op STOP. De zinnen mooi opschrijven, leuke grapjes en commentaren erbij bedenken, en er toch één geheel van maken, is best wel een karwei! Maar zodra het dan af is, en ik het resultaat aan the boyfriend laat lezen, ben ik toch een beetje trots! En als het interview dan eenmaal online staat, wordt die trots een beetje groter *bloos*. Ik krijg ook ZO VEEL positieve, leuke reacties! Van de cassière van de Appie, tot de makelaar, tot een onbekende man-met-hond: iedereen lijkt het te lezen en leuk te vinden! Joehoe!!

Ik heb nog een stuk of 10 interviews te gaan, ik zal me niet vervelen deze zomer 🙂

Nog een leuk weetje

De hardloopinterviews worden nu gepubliceerd onder de naam: ‘Nora neemt een loopje met….‘ (zelf bedacht 🙂 )
Origineel was de werktitel: ‘Zweten met triatleten‘ (uiteraard ook zelf bedacht 🙂 ). Maar deze naam werd afgekeurd.

Heb je al een van de interviews gelezen? Wat vind je er van? Zijn er vragen die ik volgens jou ook echt moet stellen aan de Weesper triatleten? Ik hoor het graag van je!!

Liefs! Nora

, ,

Hardloopinterview (try-out)

Nora neemt een loopje met…. Jur van der Slikke (46)

Natuurlijk ken ik Jur al een tijdje. Drie jaar zo ongeveer. Maar omdat ik vanaf juni wekelijks voor het Weespernieuws een triatleet uit Weesp ga interviewen (en Jur is een Weesper-triatleet!), besloot ik mijn try-out hardloopinterview met hem te doen! Uiteraard met zijn toestemming 🙂
Dus Jur en ik trokken onze hardloopschoenen aan, ik pakte mijn voicerecorder en briefje met interview-vragen, en we vertrokken!

Wie is Jur eigenlijk?

Jur is geen geboren-en-getogen Weesper, maar hij maakt al een aardige tijd deel uit van de harde kern der Weespers. Met een huis midden in het centrum, een hond, en een gezonde sociale drang, is de kans groot dat je Jur wel eens hebt gezien in Weesp. Jur woont samen met Nora (ik dus *grijns*) en Monster (dat is de hond). Hij heeft een dochter van bijna 15, zij woont in Amsterdam.
Jurs eigen bedrijf, Save-Me, is net in de lucht, maar nu al razend druk. Save-Me is een platform waar je je persoonlijke en medische gegevens kunt koppelen aan allerlei producten (zoals armbandjes, stickers en sleutelhangers). Door de QR-code op de producten te scannen, wordt je persoonlijke profiel weergegeven. Dit kan heel handig zijn in geval van nood: als je zelf niet meer in staat bent om te vertellen wie je bent (en wie er gebeld moet worden!) dan kunnen hulpdiensten dit dus zelf vinden! Ik vind dit in elk geval SUPER handig, aangezien ik zelf nogal vaak alleen op pad ga om te rennen/ fietsen (en je weet nooit wat er gebeurt…). Dus ik ben inmiddels de trotste eigenaar van een ROZE Save-Me armband mét een marathon-icoontje en een icoontje van een hartje♥: veilig en hip. Ik ben blij.
Save-Me sponsort trouwens het Save-Me Trivana triatlonteam (uit Weesp!) en de Redlee Brothers (ook triatleten uit Weesp!).

Save-Me armband roze

Mijn Save-Me armband: mooi roze!! Dus als ik ergens half-dood lig: scan deze even, dan weet je wie ik ben!! En wie je moet bellen. En welke allergieën en aandoeningen ik heb (handig voor de ambulance-broeders). En dat ik een donor-codicil heb. Safety first!


Gelukkig had ik met Jur afgesproken dat we niet te hard zouden rennen tijdens het interview, zo had ik af en toe tijd om op m’n spiekbriefje te kijken 🙂 De voicerecorder bleek achteraf, toen we weer thuis waren, het mannelijke stemgeluid van Jur niet echt duidelijk af te spelen. Kak! Dus ik moest veel van Jurs antwoorden uit m’n geheugen reproduceren (en af en toe nog wat navragen, dat is het handige van een try-out met je vriendje 🙂 ). Goed leermoment: betere voicerecoreder fixen. Of het microfoontje in de buurt van de mond van de ander houden als ‘ie praat. En de microfoon vooral NIET in de wind houden….

hardloopinterview Weesp Jur

Jur en de Weespernieuws triatlon

Ben je altijd al zo sportief geweest?

Nee zeker niet!! Vroeger deed ik wel volleybal, maar daar ben ik na m’n pubertijd mee gestopt. Pas in 2005 ben ik met hardlopen begonnen. Dat kwam eigenlijk door een avond in de kroeg. Samen met een vriend heb ik toen besloten, uiteraard na een aantal biertjes en er waren ook sigaretten bij betrokken, dat het tijd werd om een sportieve prestatie die er toe doet neer te zetten. Al gauw werd dat concreter: we zouden ons inschrijven voor de New York marathon. Dus dat deden we! Ik heb toen veel te veel getraind aan de hand van een schema van Asics, dus ik kwam zwaar overtraind in New York aan. Maar ik heb de marathon uitgelopen! (in 3.42!!). Daarna had ik wel het hardloop-virus te pakken. Ik begon hier in Weesp met Jim Hagestein te trainen: hij maakte een marathon schema voor me. En dat schema heb ik de 10 marathons na New York gebruikt.

Waarom doe je mee met de Weespernieuws triatlon?

Zoals waarschijnlijk elke Weesper heb ik vaak langs de kant gestaan van de triatlon: wat een sfeer!! Het leek me supergaaf om daar een keer deel van te maken. Dus ik kocht een tweedehands racefiets van m’n buurman en ben gaan trainen! Inmiddels wordt 2016 mijn 5e Weesper-triatlon. Ik heb overigens nog nooit ergens anders aan een triatlon meegedaan. Ik hou het bij Weesp, mooi zat.

Wie hoop je dat je staat op te wachten bij de finish van de triatlon?

Mijn vriendin!! Oh nee, eigenlijk niet, want dat zou betekenen dat zij voor mij gefinisht is, hahaha!! (hier Nora: ik hoop natuurlijk wel dat ik sneller ben, dan wacht ik Jur met LIEFDE op bij de finish.)

Hoe combineer je het trainen met je dagelijkse leven?

In principe plan ik mijn trainingen goed in: ik zet ze in de agenda. Meestal is het dan goed te doen. Maar deze zomer gaat het wel lastig worden, want ik ga 10 weken naar Hongkong en China voor werk. Ik verwacht dat ik daar weinig mogelijkheid heb om te trainen… Ik neem zeker mijn hardloopspullen mee, en misschien kan ik ook nog wat zwemmen daar. Maar als blijkt dat ik helemaal niet heb kunnen trainen deze zomer, dan twijfel ik wel of ik mee zal doen aan de triatlon op 4 september. Ik ben namelijk wel een beetje prestatie-gericht 😉

hardloopinterview weesp weespernieuws Jur

Wat is je grootste sportieve prestatie tot nu toe?

Poeh! Dan twijfel ik tussen mijn marathon tijd in Rotterdam van een paar jaar geleden: 3.26-nog-wat en het fietsen van de Mont Ventoux: toen had ik namelijk net een maand m’n racefiets, maar toch is het me gelukt om twee keer de Mont Ventoux op te fietsen!

Staat er dit jaar nog meer op je sportieve agenda?

Limburgs Mooiste (half mei), en meer eigenlijk nog niet, want vanaf half juni ben ik weg naar China!

Met wie zou je wel eens een hardloop-rondje willen doen (je mag IEDEREEN kiezen!)

Met jou!! Maar dat is al gelukt 🙂
Als ik dan toch iedereen mag kiezen: ik wil wel met Poetin en Obama een rondje rennen in Weesp. Hardlopen verbroedert en maakt dat je toch weer anders tegen dingen aan kijkt. Dus dat lijkt me helemaal geen verkeerd idee.

Wat is je favoriete hardlooprondje in Weesp?

Mijn ‘rondje natuurmonumenten’: over de Vechtbrug, dan een stukje over de Lange Muiderweg, rechtsaf richting het spoortunneltje, maar daar niet onderdoor. Doorlopen dus tot de weg, linksaf richting Natuurmonument. Dan over de Keverdijk en ’s Gravelandseweg terug. Een fijn rondje om even ’s avonds te doen!
Fietsen doe ik liever in de buurt van Veenendaal en Rhenen: veel mooie routes daar! Ook veel leuke toertochten die daar georganiseerd worden! Ik fiets trouwens ook graag in Limburg: ik heb dit jaar Amstel Gold Race gedaan en ga over een paar weken Limburgs Mooiste doen. De hoogtemeters in Limburg maken het wel zwaar.

Als je niet aan het sporten of aan het werk bent, waar kunnen we je dan vinden?

Thuis! Op de bank of achter m’n laptop. Soms ook in de kroeg of op een terras, of bij vrienden.

Waar ben je heel goed in zonder dat wij het weten? (buiten het sporten om)

Dingen organiseren en regelen. Ik ben iemand van de details. En ik ben best handig. Ik repareer graag dingen! (Nora hier: dat is inderdaad HANDIG! Als er iets stuk is: Jur kan alles maken!!)

Gebruik je een app of een horloge om je trainingen te tracken?

Tot een jaar geleden gebruikte ik Runkeeper, maar dat werkte niet echt goed. Nu gebruik ik Strava, voor hardlopen en fietsen. Ook leuk om te kijken wat andere sporters presteren op de verschillende segmenten, En ja, ik probeer ook wel eens de snelste te zijn op een segment 😉 Lekker competitief.
En als ik train voor een marathon ren ik met een hartslagmeter. Ik heb 10 jaar geleden bij Bijvoet een Polar gekocht, die volgens Hans (van der Pouw) niet voor hardlopen was maar voor fitness. Ik ben eigenwijs en gebruik die Polar gewoon voor hardlopen.
Ik heb verder niet veel gadgets, maar uiteraard heb ik wel altijd mijn Save-Me armband om!
hardloopinterview Weesp Jur

hardloopinterview Weesp Jur

Train je graag met muziek? En welke muziek luister je dan het liefst?

Ik fiets nooit met muziek op. Bij hardlopen luister ik soms naar muziek. Het liefst wat hardere muziek: Metallica, Nirvana, Pearl Jam en dat soort bands.

Als je ergens voor traint, hou je dan rekening met wat je eet?

Daar heb ik dus totaal geen invloed op! Mijn vriendin doet de boodschappen en kookt altijd. Dus dat eet ik maar gewoon op. Het is wel altijd gezond. Zij denkt er namelijk wel over na. (Klinkt als een TOP vriendin 😉 )
De avond voor een belangrijke wedstrijd drink ik sowieso geen alcohol. Maar tijdens de trainingsperiode drink ik wel eens een biertje, wijntje of Gin-Tonic, dat moet gewoon kunnen vind ik. En op de dag van een hardloopwedstrijd of toertocht ontbijt ik altijd met havermout. Gemaakt door Nora uiteraard. En na de wedstrijd: biertjes drinken!!!

Heb je nog tips voor de Weespertriatleet? Of voor mij?

Focus niet op tijden en op anderen. Het is maar eens per jaar dat je aan de Weesper-triatlon mee MAG doen: geniet van dat mooie stuk zwemmen naar Aquamarin, geniet van je fietsrondje en geniet als je het Grote Plein op rent!! De sfeer is zo fantastisch!

Wow, mooie laatste woorden! Ik krijg direct zin in de triatlon!!
Jur, schattie, SUPERbedankt dat jij mijn ‘try-out-interview’ wilde doen!! Op 4 september zal ik vast een biertje voor je bestellen als ik ben gefinisht, hahahaha, grapje!

Liefs! Nora

hardloopinterview Weesp Jur