Op donderdagavond verscheen in mijn Facebook-tijdlijn het volgende bericht:

2 bikkels gezocht voor a.s. zaterdag om samen met mij de Mud Masters te doen in Haarlemmermeer. Afstand is 12km en de start is om 12:50uur. Kosten zijn al betaald 🙂 Wie eerst komt wie het eerst maalt!

Rennen? Door de modder? Obstakels? Impulsieve acties? LEUK!! Daar hou ik van!! Ik reageerde dus meteen. Het kostte me daarna wel wat overtuigingskracht om m’n vriendje over te halen… Maar hij zag er uiteindelijk ook wel de lol van in. Yesss!! MudMasters 2016 Haarlemmermeer: wij zijn er bij op 5 maart!!

Mud Masters: wat is dat?

Mud Masters is een Obstacle Run. Een hindernisparcours, bedacht door mariniers, met het nodige klim-, tijger-, klauter-, slinger-, spring- en zwemwerk. En, een no-brainer, met een hoog moddergehalte. Ik hou wel van dit soort uitdagingen!!
Ooit, in 2012, deed ik al eens mee met Mud Masters. Het was toen redelijk nieuw in Nederland. En nog niet zo ontzettend gehyped. Want tegenwoordig betaal je per persoon een dikke €65 om met duizenden andere gekkies door de bagger te mogen kruipen. En dan moet je er nog naar toe, parkeergeld betalen, en biertjes drinken achteraf 🙂 Kortom: dure aangelegenheid.

Voorbereiding

Dankzij Facebookfriend B. konden we nu dus last-minute meedoen!! Met tickets van Independer: top!! Vriend S. was ook van de partij (alweer: bedankt Independer!!), dus met z’n vieren vertrokken we afgelopen zaterdag vanuit Weesp naar de Haarlemmermeer. Tijdens de autorit hadden we mooi even de tijd om te kletsen: ik kende B. alleen van Facebook (toegegeven, dan ben je wel op de hoogte van alles uit elkaars leven) maar ‘live’ nog niet. Superleuk om zo’n enorm sportieve Weesper te spreken, leuke kerel. Ik had onderweg al behoorlijk wat wedstrijd-spanning: ik wist nog van 4 jaar geleden dat er behoorlijk wat venijnige obstakels tussen zaten. En dat er veel modder was, KOUDE modder… B., ook een Mud Masters-ervarings-deskundige, kon dit alleen maar bevestigen….

Ik twijfelde ineens of ik wel ‘goede’ kleding aan had getrokken. Want je wordt natuurlijk nat, dus veel laagjes zijn dan niet handig. Maar het is ook koud, dus veel laagjes zijn dan wel handig. Zal ik een muts op doen? Buff (= sport-sjaal)? Handschoenen? Thermoshirt? Uiteindelijk besloot ik om in een lange (hardloop-)broek, thermoshirt, windjack, buff en handschoenen te gaan lopen. Als ik zo om me heen keek was dat zo’n beetje de dresscode van iedereen. We kregen van Independer trouwens ook nog een stralend wit shirt om over onze kleding aan te trekken. Daar heeft iemand duidelijk niet al te lang over nagedacht: door de bagger in een WIT shirt? Juist.
Vanaf de parkeerplaats moesten we nog zo’n 2km naar de start lopen (rennen, want: we hadden tijdnood i.v.m. file richting Mud Masters. Iets met hype en massaal). Het startgebied was een soort grote kroeg: biertentjes, harde muziek en dansende (springende) mensen. Dat springen was trouwens warming-up. Had ik al gezegd dat het koud was?

We stonden klaar voor de start, klaar om te knallen!! Maar na het startschot was het eerst nog een beetje schuifelen in een rij. De startgroep verdeelde zich gelukkig snel, de een is nou eenmaal wat sneller/ behendiger dan de ander.
De obstakels begonnen easy. Het grappige is dat iedereen aan het begin van de run nog een beetje voorzichtig is. Liever niet vies worden als het niet hoeft, liever droge voeten houden als het kan. Maar nog voor de 2e kilometer bleek het een illusie te zijn om te denken dat je schoon en droog zou blijven 🙂

Teamwork en saamhorigheid

Tijdens deze run zijn teamwork en saamhorigheid keywords! Bij de klimonderdelen (hoge schuttingen waar je overheen moest) werden er aan alle kanten pootjes gegeven. Er werd trouwens ook door iedereen zonder moeite geaccepteerd dat wildvreemde handen tegen je billen duwden, alles om maar de obstakels te overwinnen! In dit geval dus gewenste intimiteiten. Ik liep deze Obstacle Run met 3 sterke mannen aan mijn zijde: mijn vriendje, S. en B. (Mannen houden ervan als er aanspraak wordt gedaan op hun spierkracht. Een soort oergevoel denk ik. Goed voor hun ego.) Toegegeven: ik had ze nodig!! Mijn modder-macho’s!!

Er was 1 HORRIBLE-obstakel: een brede sloot, met een enkel touw erover heen. Dus beentjes erover, en als een aapje naar de overkant. Mèèèèèènnnnn, wat was dit ZWAAR!!! Dankzij dit ene obstakeltje zit ik nu al de hele week met blauwe knieholtes… Bij een ander obstakel belandde m’n vriendje heel ongelukkig op zijn rug en hoofd 🙁 Niet tof. Dus iets getemd vervolgden we onze run.
We renden, klommen, sprongen, tijgerden, kropen, vloekten, lachten, proefden wat modder en overwonnen (bijna) alle obstakels. Bijna alle ja. Ik had namelijk zulke koude handen tijdens de laatste kilometers, dat sommige obstakels echt niet meer haalbaar waren. En m’n vriendje was dus half uitgeschakeld door zijn val. En vriend S. was dokter Bibber (we dachten even dat hij onderkoeld was, maar hij had het gewoon heel koud). De blubber-baas B. Heeft overigens alle obstakels gedaan!!

Bij de finish wachtte ons een lekker biertje!! Ja het was best lekker, maar wel Radler 0.0%, dat noem ik dus geen bier. Dat is toch gewoon limonade? Er waren ook douches, maar we besloten met ons bikkel-team dat wij, stoere strijders, geen douche nodig hadden. Dus gewoon de modder uit je oogjes wrijven, vieze kleren uit, schone kleren aan, en gaan. Makkelijker gezegd dan gedaan. Aangezien mijn handen nogal koud waren, kon ik mijn veters niet loskrijgen. En m’n broek ook niet. En m’n rits ook niet. Het duurde wat langer, dat begrijp je. Overigens was het in het vrouwen-omkleed-hok enorm gezellig: iedereen was in opperbeste stemming, en er werd dan ook volop gedanst op de muziek. Zowel mét als zonder kleren (ja mannen: sportieve, dansende, blije, blote vrouwen).
We bestelden nog een ECHT biertje en begonnen onze tocht terug naar de auto. We waren toch wel moe. Het was ‘maar’ 12km (ik heb voor hetere vuren gestaan), maar wel door de blubber, met obstakels en dan ook nog koud en nat. Pfffff: maar we did it!!

Supertof dat we erbij waren: Mud Masters 2016! Voelt toch als een overwinning!!
Maar mijn honger naar modder is voorlopig wel even gestild 😉

Was jij er ook bij in de Haarlemmermeer? Of heb je een andere Mud Masters gedaan? Wat vind je er van? Voor herhaling vatbaar?

Liefs! Nora