Huchiestocht. Huchies. Wat is dat?! En zie het maar eens uit te spreken: hukkies (zoals de luiers)? Hutjies? Hoegies? Nee, je zegt [huggies]. ‘Huchies’ is Veenendaals dialect voor ‘heuveltjes’. Een Huchiestocht belooft veel hoogtemeters dus. Maar dat wisten we nog niet toen we er zaterdag heen gingen.
Best vroeg, 7 uur de wekker op zaterdag. Maar we wilden fietsen, we hadden zin in een toertocht!! En 115km over de Utrechtse Heuvelrug vonden we schappelijk. Dus op naar Veenendaal voor de Huchiestocht!
In Veenendaal konden we ons inschrijven in de kantine van TTV. Hier hingen de ‘hoera-40’-slingers vrolijk te wapperen, en stond een veelbelovende opblaasbare-NTFU-startboog (met fotograaf!) te shinen. Leuk! Ze maken er een feestje van! Na ons foto-momentje (oogjes OPEN) reden Jur en ik weg. Met thermo-shirt. EN handschoenen. En windjack. Want het was koud!!
De eerste 20 km waren om op te warmen: ‘even’ over de Amerongse berg hielp daar wel bij :-). We vonden het trouwens erg rustig op de route! Waar waren alle fietsers? Af en toe zagen we eens een groepje van een andere toertocht langsrijden, maar veel waren het er niet…
Na 53km kwamen we bij de eerste ravitailleringspost: partycentrum ‘de Molen’. Party party 🙂 Een lief TTV-mannetje zette onze stempel en waarschuwde nog voor het achterlaten van fietscomputers: er was die ochtend een dure Garmin van iemands fiets gestolen. Niet leuk. Heel asociaal zelfs. Gelukkig hebben wij geen dure Garmin, dus door naar de koffie en appeltaart. VETTE DECEPTIE want de appeltaart was op (wat?!) en de koffie was matig…. Geen appeltaart dus, wel trek. Maar partycentrum ‘de Molen’ had NIKS anders… mehhhhh. Dus door!!
Partycentrum ‘de Molen’. Waar is dat feestje?
We fietsten langs prachtige weggetjes, door bossen en langs weilanden. Echt een mooie tocht! Samen met 3 doorgewinterde-wielren-ouwe-rakkers verdwaalden we op een grindpad. Bordje gemist? Stukje doorgereden, stukje teruggereden. Uiteindelijk, met wat hulp van google-maps, kwamen we vlak voor Otterlo weer op de route. Inmiddels best hongerig reden Jur en ik door naar Renkum. Daar streken we neer bij een Lunchroom Zonder Naam (maar dat was de naam, dus stiekem had deze lunchroom wel degelijk een naam) om even lekker een broodje te eten!
De laatste kilometers van de tocht vond ik best zwaar. Ik had wat pijntjes (schouders, rug 🙁 denk dat elke amateur-wielrennen dit wel eens heeft of heeft gehad). En toen kwam, als toetje, ook nog die geniepige Grebbeberg… Inmiddels heb ik de Grebbeberg al tientallen keren beklommen per fiets, maar het blijft best pittig!!
Ik was dan ook BLIJ dat we de NTFU-start-finish-boog bij de TTV kantine weer zagen!! KLAAR! Nog een fotootje onder de boog voor het thuisfront. En dan eindelijk tijd voor een biertje!
In de ietwat ongezellige TTV-kantine (hallo TL-licht! Muziekje erbij?) vonden we een TTV-vrijwilliger die onze kaart voor de laatste keer wilde stempelen en daarbij gelijk zijn hele levensverhaal wilde vertellen. Hij was overigens ook degene die ons uitlegde wat ‘Huchies’ betekende, dat dan weer wel. Oja: en dat er 600 mensen meededen aan deze Huchiestocht.
Met vermoeide benen (billen!) en een rozig snoetje stapten we in de auto terug naar huis.
Af en toe een toertocht fietsen vind ik vetgezellig! Fiets jij ook wel eens toertochten? EN waar dan? Heb je een leuke aanrader voor me?
Oh my, het zit er op! Ik heb het gewoon écht gedaan!! De Weespernieuws triatlon!! Hoe mijn voorbereiding ging heb je hier, hier en hier kunnen lezen. Maar hoe ging het op het moment suprême: raceday?
07.15 uur
Wakker. Ik check of Jur ook al wakker is. Ja dus. De wekker zou pas om 8.30u gaan, maar we zijn allebei al een tijdje klaarwakker en kunnen echt niet meer slapen. Kriebels in m’n buik van de zenuwen. Triatlon-zenuwen….
08.30 uur
Tijd om op te staan. Inmiddels heb ik in m’n hoofd al honderd keer de start en de wissels (en de finish!!!) doorgenomen. Tijd voor actie. Kampioenen-ontbijt er in (ik ga altijd heel lekker op havermout, dus dat). En koffie.
09.43 uur
Jur zit in de eerste start, dus hij kan vanaf 10u zijn startnummer ophalen. Ook hij is enigszins gespannen (understatement) dus voor een ritje van 2 minuten op de fiets trekt hij ruim een kwartier uit, om maar op tijd te zijn. Ik maak wat goodbye-foto’s en blijf alleen achter. Nog meer koffie dan maar. En wachten.
10.40 uur
Vanaf 11u kan ik mijn startnummer ophalen. Ik kan niet wachten!! Zodra Jur thuis is met startnummer (en knalgroen T-shirt!!) check ik nog 1 keer of alles in m’n tas zit (check dubbelcheck) en fiets ik naar de Amstellandlaan.
10.50 uur
Ik kom aan bij het wedstrijd-secretariaat (met de wisselzone ernaast) waar het een af- en aantocht is van triatleten die hun fiets parkeren om hun startnummer op ledematen laten schrijven. Ik zie in een hoek mijn buren staan die als vrijwilliger voedselpakketten uitdelen aan andere vrijwilligers. Echt te gek trouwens hoeveel vrijwilligers ik NU AL zie! Onmisbaar!!
11.02 uur
Met m’n startnummer op beide kuiten en bovenarmen, badmuts en T-shirt in een plastic-tasje en mijn eigen spullen in m’n rugzak fiets ik naar de wisselzone.
Oh lord. Het komt nu wel heel dichtbij. Ik vind m’n plaatsje en hang m’n fiets op (aan het zadel!!). Hardloopschoenen links? Petje erachter? Waar zal ik m’n handdoek laten? Heb ik die eigenlijk wel nodig? Gaat het regenen? Wordt alles dan nat? Twijfels, twijfels, twijfels…. Ik maak vrienden met m’n buurvrouw (Julia, die bleek later keisnel te zijn!) die nog wat foto’s maakt. Ik besluit dat ik tevreden ben met m’n inrichting. Of zal ik toch…..? Ik ga!
11.24 uur
Het grote wachten kan beginnen. Ik loop langs het water (daar zwem ik straks, mindfulness-momentje…) en ben in m’n eigen wereld. Pas over 2 uur (TWEE UUR?!) kan ik starten….
11.38 uur
Thuis aangekomen in de fanclub al voltallig aanwezig: mijn moeder, Jurs ouders, vrienden en twee honden (dat is incl. Monster) verwelkomen me. Ze willen allemaal gezellige dingen tegen me zeggen, maar ik heb eigenlijk iets anders aan m’n hoofd. Triatlon weet je wel.
Jur is al naar de start gelopen. Hij start zo, dus ik ga er ook snel heen. Ik neem de fanclub mee 🙂 We vinden Jur, en zo’n 199 andere sporters, enigszins zenuwachtig in zijn zwempak bij de steiger. Oioioioi, ik krijg echt kriebeltjes nu.
Fotootje hier, kusje daar. Iedereen het water in. Behalve ik, want ik zit in de tweede start.
12.02 uur
Bam! We horen het startschot, of niet?!! Nou het is in elk geval duidelijk dat de eerste groep van start is gegaan. Best lastig om tussen al die roze en oranje badmutsen net die ene badmuts te vinden die ik aan wil moedigen. Manmanman wat is het vetgaaf om al die zwemmers te zien: door de Kom, onder de Zwaantjesbrug door. En snel gaan ze zeg!!! Ik loop niet helemaal mee, want ik wil me in alle rust nog even voorbereiden op m’n eigen start. De fanclub neemt het juichen van me over.
12.51 uur
Wachten. Waarom wil ik dit ook al weer? Voor wie doe ik dit?? WAAROM?!
13.06 uur
Op naar de start. Anders zit ik toch maar te wachten. De fanclub is er ook weer!! Yesss! Ik krijg tonnen peptalk, dat heb ik ook nodig. Nog even een zenuwen plasje op de wc bij Toeters (waarvoor mijn eeuwige dank!). Ik zie overal bekenden. Om me heen gonst het van de succeswensen en omhoog gestoken duimpjes. Iedereen is zenuwachtig denk ik dan maar…
Pak dicht sjorren en HUP het water in. IK WIL NIET!!!! Oja, ik wil wel!! Ik heb er eigenlijk vet veel zin in ineens!! Bring it on!!!
13.30 uur
BAM! Loud ’n clear!! Gestart!! En wat een pittige start! Ik krijg handen (vuisten?) in m’n snoetje en voeten in m’n zij, borstcrawl lukt niet: te druk. Lichte paniek. Ik kijk om me heen. Er staan veel supporters langs het water die hun longen uit hun lijf schreeuwen om iedereen aan te moedigen. Awesome!
Ik herpak mezelf (with a little help van buurman Bart) en kom in een heerlijk rustig borstcrawl tempootje terecht. Ik zwem!!
13.53 uur
De eerste kilometer zit erop! Niet echt een zwem-snelheidrecord… Dat had ik natuurlijk al ingecalculeerd. Want zwemmen en ik zijn niet de beste vriendjes. Maar ik ga lekker! Ik kan nu al niet meer bijhouden hoe vaak mensen mijn naam roepen. Kom op Nora!! Noooooooor!! Heerlijk! Door de adrenaline en de cheers van de supporters huppel ik langs mijn fiets. Shit! Waar stond die ook al weer?? Ik vind m’n fiets en probeer zsm te wisselen. Het voelt soepel. Helm vastklikken en GAAN!!
14:27 uur
Ik fiets!! En best lekker! Blote armen, best koud. De wind (en later de miezer-regen) maakt het behoorlijk zwaar. Vooral het stuk langs het kanaal is keihard bikkelen. Ik probeer niet te stayeren, maar de verleiding is groot met deze wind. Ik zie ook veel grote groepen fietsers. Zijn die….? Ik doe het niet!! Onderweg maak ik vrienden met Roger, Tessel, John, Martijn en Martin. Een hele kortdurende vriendschap. We zeggen niks hoor, we kennen elkaar van het startnummer met naam. Beetje inhalen en ingehaald worden: dit schept een band. Triatlon verbroedert 🙂 Mooi he?
15:03 uur
Laatste fietsrondje. Mijn benen worden aardig op de proef gesteld! De wind is echt venijnig. Pfff, wat is dit hard werken! Ik rij nog een keer langs mijn collega die in de scherpe bocht naar het kanaal staat. Heel fijn die support!! Onderweg lach ik nog 1 keer lief naar alle vrijwilligers op het fiets-parcours: mensen, jullie zijn GOUD!! Jullie hulp is te gek!! Uiteraard kan ik dit nu niet hardop zeggen, want: MOE!!
Ik rij op de wisselzone af: geluksmomentje.
15:21 uur
Ik ren!!! En ik haal mensen in!! Mensen die soms zelf adem en kracht hebben om nog wat tegen me te zeggen… Sorry, ik niet. Ik probeer m’n krachten te sparen en goed te pacen. Hardlopen is MIJN ding. Dit kan ik. Mits focus.
Langs Smal Weesp (waar geen eind aan lijkt te komen) puf en ren ik in ritmische kleine stappen naar het centrum. Hoe dichter bij het Grote Plein hoe drukker het wordt met supporters. Hoe ontzettend tof!!! Ik zie mijn moeder!!! En Jurs ouders!! Joehoeeee!!
Ik denk (hoop) dat Jur hier ook ergens staat. Ja, ik zie hem!! Ik lach en zucht. Oh wat had ik dit nodig! Onder het tunneltje door naar Aetsveld: wat is het hier druk en gezellig!! Ik hoor overal mijn naam (heus niet iedereen kent me hoor, maar startnummer met naam 😉 )
Oké, de laatste 5 kilometer, I got this! Ik pep mezelf op omdat ik weet dat ik zo het Grote Plein op ga, coooool! Op het plein zie ik ALLEEN MAAR BEKENDEN staan! Onbeschrijflijk mooi dit. Hoezo zwaar? Ik vlieg!!
15:50 uur
Finish in zicht!! Yes! Die laatste meters door de bocht over de Oudegracht naar het grote Plein zijn mooi, maar evil… Ik probeerde nog even m’n wisselzone-buurvrouw in te halen op het nippertje, dit mislukte… Niet erg, was eigenlijk best flauw geweest als ik dat op 2 meter voor de finish deed. En dan: GEFINISHT!!!
Oh my god, hier heb ik al die tijd voor getraind. Met een smile van oor tot oor ren ik over de finish! Ik word gefeliciteerd door Jim H. En Steve L. Ik zoek Jur, maar zie hem niet 🙁 Ik zie mijn tijd. Wat?! Ik ben eerlijk gezegd teleurgesteld. Wel iets sneller dan vorig jaar, maar niet wat ik in mijn hoofd had…. Dan zie ik ineens een microfoon voor me: radio Weesp!! Leukleukleuk!! De reporter-op-locatie vraagt me vanalles over de race. Ik krijg weer wat praatjes en besef me dat mijn tijd helemaal zo slecht nog niet is, gezien de wind enzo (excuses excuses).
Eindelijk zie ik Jur!! Ik ben hem ietwat dramatisch in de armen gevlogen. Ik moest even wat emoties wegslikken. Ook hij heeft een fantastische prestatie neergezet!! Ik ben blij en trots op ons!! Samen getraind, samen genoten en samen afgezien, niet samen gefinisht, maar wel samen afgetikt!!! WE DID IT!!!
16:04 uur
Gin-tonic tijd!! Ik word steeds meer tevreden over mijn eindtijd. Die harde wind (en regen he, hallo) maakte het zwaar. Bovendien is dit een HELE GOEDE REDEN om volgend jaar weer mee te doen en dan WEL SNELLER te zijn! Sowieso doe ik volgend jaar wee mee aan de Weesper Triatlon, ik ben nu verslaafd 🙂
Alle triatleten van zondag: YOU RULE!!
Vrijwilligers: jullie zijn EINDBAZEN!! Heel erg bedankt!
Fanclub: ik heb intens genoten van jullie aanmoediging!
Had ik al gezegd dat ik aan de kwart triatlon van Weesp mee doe? Grapje. Tuurlijk. Ik neem aan dat jedezeendezeook hebt gelezen? De triatlon, ik denk er steeds aan, val er mee in slaap en word er mee wakker. Nog RUIM een week, aftellen dus.
Maar ik kan nu wel echt zeggen: IK HEB ER ZIN IN!!!! Joehoeeeeeee!!!!
Ik wil KEIHARD zwemmen, als een GEK over het fiets-parcours RACEN, en vervolgens SUPERSNEL rennen, om vervolgens VET-TROTS over de finish te komen 😉
Dus dat ga ik doen!
Het goede nieuws is ook dat ik wat meer vertrouwen in het zwemmen heb gekregen. Ik heb zowaar gister getraind: 1,4km gezwommen! Powerrrrrr. En het ging OK! Volledig acceptabel!! Nu hopelijk nog een paar keer het water in, voordat ik zondag 6 september weg zwem….
Wat betreft het hardlopen: afgelopen week heb ik (samen met the boyfriend) de Ronde van Abcoude gerend. Een knus loopje van 10 kilometer. Perfect om even de huidige stand van zaken te checken. Ik finishte in 45.37, niet slecht huh?? Ik ben er blij mee, want ik heb me ook niet kapot gerend. Prima!!
Morgen ga ik nog een mooie fietstocht maken in Duitsland. Daar ook hopelijk wat klimmetjes meepakken, om NOG STERKER te worden, whahaha!
Dus goed op schema, nog wat kleine finesses qua training, maar zo goed als ’triatlon-ready’!!
Kleine MAAR. Dit weekend. Sluis en Bruggenfeest in Weesp. En dat eindigde gister, na de nodige biertjes, zo:
Ook vanavond is het feest. Ik neem me NU voor om GEEN SNACKBAR te bezoeken…. Morgen hebben we een feest in Duitsland, ohoh. (maar eerst fietsen dus!!) Zondag heb ik een reünie-feestje…
Dus PARTY-ON!!! Maar weinig tijd om te trainen en gezond te doen dit weekend. Oei.
Volgende week een nieuwe update: hoe ik dit weekend ben doorgekomen…
Dus over ruim twee weken lig ik in m’n zwempakkie (swimsuit) in de Kom van Weesp, tussen ongeveer 200 andere sporters te wachten op het startschot.
Ik weet nog precies hoe ik er vorig jaar bij lag in het water. Door m’n strakke badmuts (met m’n startnummer er op!!) en m’n strakke zwempak was ik voor m’n supporters/ fans onherkenbaar. In het water herkende ik ook niemand, iedereen had een badmuts op, heerlijk anoniem.
Best druk ook, zo zij-aan-zij in ‘de Kom’. Tijdens m’n triatlon-lesjes van een triatlon-master uit Weesp had ik al geleerd dat ik het beste horizontaal in het water kon gaan liggen, zodat mijn ‘zwem-ruimte’ goed afgebakend zou zijn. Dat probeerde ik dus (lukte niet, in verband met de drukte. En probeer maar eens op je buik te drijven, te watertrappelen, maar niet vooruit te bewegen…. Das moeilijk.).
Toen ging langzaam de Zwaantjesbrug open. Daar moesten we na het startschot allemaal onderdoor zwemmen. Als een wegversmalling, incl. file-vorming. Ik wist dat het startschot zou klinken zodra de Zwaantjesbrug open was. Normaal kunnen die bruggen hier in Weesp me niet snel genoeg open en dicht gaan, maar zo vlak voor het startschot van de triatlon had die brug er wel wat langer over mogen doen wat mij betreft. Het voelde als een roesje. Stik-zenuwachtig, hoge hartslag, duizend-en-één gedachtes en tegelijkertijd watten in m’n hoofd. Want: m’n aller-eerste triatlon stond op het punt van beginnen. Ik wist niet wat ik waard was, of ik het zou halen en of ik het zou kunnen.
Zwemmen door Smal Weesp, tijdens de Weesper triatlon 2014. Als het goed is zwem ik daar ergens tussen, maar het zou ook zomaar kunnen van niet 🙂
Met de wetenschap van nu wist ik natuurlijk dat ik het kon. Ik had veel getraind. Kilometers gemaakt op de fiets en stad en land af gerend. Om maar niet te spreken over de zwemlessen (inclusief uitgebreide video-analyse van m’n borstcrawl) en de vele keren dat ik in de Vecht baantjes heb getrokken.
En DAT is nu precies waar ik me nu zorgen om maak. IK ZWEM TE WEINIG. Rennen en fietsen: ik ben lekker aan het trainen, kun je niks van zeggen. Maar ik zwem te weinig.
Okee, als ik me daar dus van bewust ben, waarom DOE ik er dan niks aan? Goeie vraag. Ik kan 2 redenen bedenken:
Ik vind zwemmen bij lange na niet zo leuk als rennen (rennen is my first sport-love) en fietsen (inmiddels qua sport-liefde gedeelde eerste plaats met rennen). Ik zwem dus niet graag.
Ik vind het eng om in m’n eentje in de Vecht te trainen. WAT?! Ja echt. Wat nou als ik verdrink? Dan zink ik naar de bodem en vindt niemand me ooit meer terug. Misschien iets te dramatisch, I know. Maar als eenzame zwemmer ben je ook best kwetsbaar voor boten en roeiers (my worst nightmare: m’n kop wordt eraf gechopt door een roeiriem….). Dus ik wil eigenlijk alleen maar zwemmen met Jur er bij. Dan is het wat gezelliger (maakt het zwemmen iets leuker) en ben ik niet zo alleen. Maar Jur kan niet altijd als ik wel kan, en vice versa. Lastig dus.
Ik zal het maar even van de positieve kant bekijken: Ik heb nog 2 weken om toch wat zwem-kilometers te maken. GOED VOORNEMEN!
Wie komt me aanmoedigen zondag 6 september? Ik heb je nodig!!
Nog 4 weken. VIER weken?! Niet eens! Nog minder dan 4 weken dus.
Op zondag 6 september 2015 is deWeesper ¼ triatlon. Ik doe mee!!! Joehoe!! Al een half jaar leef ik naar die triatlon toe. Bij elke meter die ik ren en kilometer die ik fiets denk ik aan die zondag in september. Ge-high-light staat het in mijn agenda.
Op zich is het fietsen wel te doen: 37,5km. Ook het hardlopen moet lukken: 10km. Over het zwemmen (1km) maak ik me enigszins zorgen. Maar zwemmen-fietsen-rennen achter elkaar…. Oioioioi, ik ben super zenuwachtig.
Vorig jaar heb ik m’n allereerste triatlon gedaan. Ook een ¼. Ook in Weesp. En MENNNNN wat was dat te gek!!! Dat is de reden dat ik dit jaar natuurlijk weer mee wilde doen: en gelukkig werd ik ingeloot. Yesssss! Vorig jaar finishte ik in 2.24.44. Ik was niet ontevreden. Ik was zelfs heel blij! Onder de twee-en-half uur!! Prestatiegericht als ik ben, wil ik dit jaar sneller. Ik dacht zelf aan een eindtijd van 2.22.22, dat is mooi toch? Aangezien het m’n tweede triatlon is. Alles 2. Twee is het nieuwe 1. Twee is oké. Twee telt mee. Sneller dan 2.22.22 reken ik ook goed voor mezelf 😉
Dus: Inschrijving: check! Streeftijd: check! Wat betreft materiaal heb ik ook alles: swim-suit had ik vorig jaar al gekocht. Ik heb een awesome nieuwe fiets, akaracemachine. Dat kan alleen maar in m’n voordeel werken. Sinds vorige week heb ik ook snelveters op mijn hardloopschoenen: zodat de bike-run-wissel supersoepel kan gaan. Check, check, check!!
Oranje snelveters op mijn hardloopschoenen.
Nu keihard trainen!! Eigenlijk train ik nooit niet 🙂 Ik heb afgelopen maanden veel gefietst en gerend. Maar deze laatste weken ben ik toch wat meer gefocust. Ik wil jullie #ontheblog de komende weken op de hoogte houden van m’n aanloop naar de Weesper ¼ triatlon. Olé voor de voorpret!!
Kleine oogjes en witte snoetjes: zo zagen Jur en ik er zondagochtend uit. Na de iets te gezellige vrijdagavond en enorm drukke zaterdag(-avond) was zondagochtend 7.30u best vroeg. Voor een zondag.
Maar we gingen iets heel leuks doen: de HEL van de Heuvelrug!! Klinkt gezellig….
Niks aan de hand: gewoon een toertochtje!! Oooooooh!!!
Georganiseerd door DTC. Je weet wel: waar die lieve oude mannetjes de inschrijvingen doen en de stempels zetten 🙂
Op de site van DTC stond al dat de startlocatie verplaatst was. Wel in dezelfde straat overigens. En wat bleek? Een prachtig, groot, nieuw, ruim, luxe clubhuis is vanaf nu DE basis van DTC! Ze moeten het delen met een voetbalclub en een dartclub, maar sharing is caring, komt vast goed.
Dus, inschrijven in dat mooie nieuwe clubhuis. Even vergeten dat we niet konden pinnen. Dus door een lief oud DTC-mannetje werden we verwezen naar de bar, om daar geld te pinnen. Bij de bar ook meteen even koffie besteld. Helaas wist de beste man achter de bar niet hoe de pin/ de kassa/ klantgerichtheid werkte….. Nog even oefenen meneer 😐 Uiteindelijk kwam het wel goed hoor, de barman moest waarschijnlijk nog even wennen aan z’n shiny, nieuwe bar.
Het duurde dus even voordat we op de fiets zaten. We hadden trouwens gekozen voor de 100km tocht. Leek ons een prima ‘hel’, gezien onze weekend-modus 😉
We begonnen best chill: hier en daar wat klimmetjes, maar goed te doen! Niks ‘hels’ aan so far. Op ongeveer 38km kwamen we de Amerongse Berg tegen. Moeilijk? Nee! Pittig? Dat wel. Ik vind de Amerongse Berg altijd zo lang! Na ongeveer 800m klimmen (met een stijgingspercentage van gemiddeld 5%, valt best mee dus), komt een vlak gedeelte. Maar als je denkt dat je er bent heb je het mis. Het duurt namelijk nog 600m voordat je de top bereikt. Een geniepig bergje dus. Daarna namen we even tijd om rustig een koekje te eten.
Halverwege (voor ons dus) kwamen we bij de eerste controlepost: restaurant Cunera. Ah! Nu weet ik waarom deze tocht ‘de HEL van de Heuvelrug’ heet: vanwege de koffie en appeltaart die ze bij Cunera verkopen (zie hier). Grapje. Maar wij hebben ervoor gekozen om Cunera voorbij te rijden en zo’n 1,5km verder neer te strijken op het terras van Hotel ’t Paviljoen. OMG wat hebben ze hier lekkere gebakjes!! En verrukkelijke cappuccino. Zo lekker dat alles al op was voordat ik een foto kon maken 😉 Ik wil alle wielrenners die afgelopen zondag op een droog stukje diepvries-appeltaart bij Cunera hebben zitten kauwen echt (ECHT) adviseren om eens wat verder te fietsen: you’ll thank me later.
Ok, buik vol met gebak, en doorrrrr. Even door de zware benen heen (ken je dat? Nadat je hebt gepauzeerd heb je ineens loei-zware benen? Ook als je géén bier op hebt 🙂 ). Maar onze koffie-toko zat zo-goed-als bovenop de Grebbeberg, klimmen dus. En na zo’n 10km kwamen we wéér op de Grebbeberg. Nog steeds geen ‘hel’ hoor.
Eigenlijk was vanaf hier de route weer precies hetzelfde terug. Okee, niet precies hetzelfde, maar hele stukken van de heenweg reden we ook weer op de terugweg. De andere kant op dus. Dat snap je. Dus ook de Amerongse RAKKER zat er weer bij.
Het laatste stuk terug naar het clubhuis van DTC over de Driebergsestraatweg vinden wij (Jur en ik) altijd enorm lang duren…. Hoeveel km de totale toertocht ook is, die laatste 3km lijken er wel 30! Dan zitten we al met onze gedachten bij het biertje dat we gaan bestellen en willen we eigenlijk gewoon gefinisht zijn. Ik vermoed dat meer toerfietsers dit herkennen 😉
Maar, uiteindelijk kwamen we bij het DTC-clubhuis!! Stoer! We did it, again.
Tijd voor bier!! Nu stond er een Grote Vriendelijke Reus achter de bar, die een vrouw heel duidelijk uitlegde dat er in ice-tea WEL prik zit en als je GEEN prik wilt drinken, dat je dan moet kiezen voor appelsap, water, koffie of thee. Duidelijk: I LIKE IT.
Ik genoot ook nog even van een lief-oud-DTC-mannetje die heel trots vanuit elke denkbare hoek het nieuwe clubhuis op de foto aan het leggen was. Prachtig.
De dag overpeinzend kom ik tot de volgende conclusies:
De Hel van de Heuvelrug is helemaal geen wrede kwelling/ inferno/ onderwereld/ HEL.
Koffie en appeltaart bij Cunera komt iets dichter in de buurt van deze benaming van de toertocht.
Gelukkig zijn er ook gezellige terrasjes vlakbij waar de koffie en taart HEMELS is.
De Amerongse Berg is langer dan je denkt.
Na een aantal toertochtjes gedaan te hebben op de Heuvelrug, (her)ken ik al best wat klimmetjes en weggetjes: leuk!
DTC heeft weer een prachtige tocht uitgezet! Goed en duidelijk gepeild!
Het nieuwe clubhuis van DTC (was dit de officiële inwijding??) is prachtig!
Wie was er ook bij afgelopen zondag? Ook zo’n leuke dag gehad? En WAAR heb je koffie gedronken? 😉
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2015/08/IMG_9931-e1438629074950.jpg9021202Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2015-08-03 19:14:152016-03-01 15:41:14De Hel van de Heuvelrug | Review
Halleluja wat een wind!! Storm. Code rood. Welkom in Nederland. En ik wilde nog wel een rondje op m’n racefiets doen vandaag. … Fietsen met tegenwind: niet tof. Zwoegen, harken en zweten en toch maar 22km/u (als je geluk hebt…) op je teller zien… Deprimerend. Afgelopen weekend fietste ik (met m’n vriendje) een mooie tocht, met een stuk over de dijk van Lelystad naar Almere. Je raadt het al: dikke tegenwind. Holy Lord, ik had het zwaar. Omdat we met z’n tweeën waren, hadden we afgesproken om om-de-beurt een kilometer op kop te rijden. Uit de wind was het goed te doen (heerlijk zelfs), maar voorop was het keihard werken…
Windvlaag alert!!
Behalve tegenwind kan zijwind ook killing zijn. Vooral van die ruk-winden (huh, raar woord, maar volgens mij heet dat zo). Door zo’n windvlaag kan je ineens naar de andere kant van het fietspad geblazen worden (is mij al een paar keer overkomen). En als je dan toevallig net naast iemand rijdt, kan dat naar uitpakken (mij gelukkig nog nooit gebeurd). Ik ben niet zo groot en ik heb ook een licht fietsje, dus ik kan me zomaar voorstellen dat ik door een harde windvlaag een keer in de sloot beland. Hashtag gênant.
Tegenwind tips
Maar wind hoort gewoon bij Nederland! Ik kan er dus maar beter aan wennen. Dus ik ben op zoek gegaan naar wat tips om beter om te gaan met harde wind tijdens het fietsen. Op de website van defietsersbondenwielertips.nlvond ik de volgende tips:
Relax! Blijf ontspannen op de fiets zitten. Beweeg vooral je benen en niet je bovenlichaam. Als je met je hele lichaam meebeweegt dan verbruik je onnodig extra energie, terwijl je die juist hard nodig hebt om tegen de wind in te fietsen.
How low can you go? Zet je handen onder in de beugels, maak je klein! Dit schijnt 3 kilometer per uur te kunnen schelen in snelheid!
Je banden vol met wind! Pomp je banden op, zodat je band minder veert en de weerstand laag blijft.
In het wiel! Rij in de slipstream van een andere fietser. Dit kan je 30% schelen in energie!! Als je in een groepje fietst, profiteer je het meest als je in het midden fietst: dit kan zelfs 50% van je energie schelen (in vergelijking met alleen rijden).
Strak in je pak! Ook al komt harde wind in Nederland vaak samen met regen en kou, draag geen regenjack dat alle kanten op flappert! Zo’n jack werkt als een remparachute. Beter kun je in een warme maar strakke en gladde outfit de wind te lijf gaan.
Let op! Als je goed op de weg en het verkeer let, voorkom je dat je plotseling moet remmen. Elke keer dat je remt verlies je energie en snelheid, terwijl je juist zo snel mogelijk wilt zijn toch?
Dit lijken mij zeer bruikbare tips 🙂 Maar ik heb ze dus zelf ook nog niet uitgeprobeerd. De eerst volgende keer dat ik ga fietsen met harde wind (ik hoop niet al te snel, ik ben nou eenmaal eenmooi-weer-fietsster😉 ) ga ik het toepassen en laat ik je weten hoe het was, deal?
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2015/07/wind-direction-indicator-80146_1280.jpg9601280Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2015-07-25 13:55:442016-11-23 21:11:07Fietsen met tegenwind: niet tof…. | 6 tips om het makkelijker te maken!
Ik wandel. Ik ren. Ik fiets. Ik rij auto. Ik ben deel van het verkeer. Maar ik hou ook van wielrennen. Op m’n racefiets dus. En ook dan ben ik deel van het verkeer. Want als wielrenner moet je op het fietspad, zo is het nou eenmaal. Op zomerse dagen zijn de meeste fietspaden best druk: vooral dagjesmensen van middelbare leeftijd, die er OF gezellig op uit trekken op de elektrische fiets, met het lunchpakketje in de fietstas, OF ze hebben hun wandelschoenen aangetrokken om even flink de paden op en de lanen in te gaan. Prima! Als wielrenner ben je net iets sneller dan deze ‘luitjes’, dus het komt veelvuldig voor dat je moet inhalen.
Tring!!
Nu reed ik afgelopen week op de Ronde Hoep, in m’n eentje, op de racefiets. Het was lekker warm, dus ook lekker druk met dagjesmensen. Op ruime afstand voor me zag ik een man en vrouw op de fiets (E-bikes! I’m just sayin’…). Ze hadden allebei dezelfde jas aan (snurk) en de man (die overigens aan de binnenkant reed) had een spiegel op z’n fiets. Ik heb een klein belletje op mijn racefiets, waarmee ik mezelf kan aankondigen, dus op ongeveer 50 meter achter deze mensen tringel ik met m’n bel. Geen reactie. Ik bel nog eens. Mevrouw kijkt verdwaasd om zich heen en gaat zelfs wat meer links rijden…. Waarom?? Ik kom steeds dichterbij: ik ben ab-so-luut geen snelheidsduivel of Spidi Gonsalez, ik heb gewoon een lekker tempo’tje. Ik bel nog eens, en roep nu ook ‘pardon’, maar mevrouw en meneer blijven bijna de hele breedte van de weg gebruiken (best knap, want Ronde Hoep is echt niet smal). Ik heb al wat afgeremd, maar ik moet er nu echt voorbij. Op dat moment hoor ik mevrouw schreeuwen: ‘KIJK UIT TRUT!!” Sorry? Noemde ze me trut?! Ga gewoon naar rechts, MEVROUW! En hou uw gemak please.
Doof? Spiegel!!
Nu weet ik (omdat ik ook logopedist ben) dat als je ouder wordt ook je gehoor achteruit gaat. Ouderdomsslechthorendheid. Daarom had de meneer van dit waargebeurde verhaal waarschijnlijk een spiegel op zijn fiets, om achteropkomend verkeer te zien. Heel goed meneer!! MAAR GEBRUIK DIE SPIEGEL DAN OOK!!!
Rekening houden met ELKAAR.
Ik weet dat andere weggebruikers zich storen aan wielrenners. Vooral grote pelotons, die keihard rijden op fietspaden zorgen voor flink wat irritatie. Maar ook de kleine groepjes of eenlingen op de racefiets worden niet gewaardeerd omdat ze te hard rijden. Ik heb daar begrip voor. Want eerlijk is eerlijk, ‘wij wielrenners’ rijden ook heel hard (that’s why we like it 😉 ) Maar mevrouw-met-de-E-bike: moet u me daarom ‘trut’ noemen?? Laten we gewoon rekening houden met ELKAAR! Ik rem wat af als ik u passeer, ik roep soms zelfs ‘bedankt!’ (= charme-offensief 🙂 ). Maar gaat u dan alstublieft naar rechts, of achter elkaar rijden als iemand u wilt inhalen? Dan houden we het plezierig! Cheer up, de zon schijnt! U bent waarschijnlijk een heerlijk dagje op pad met uw echtgenoot, lekker genieten! Maar gun mij dat ook: want ik ben vandaag een heerlijk tochtje aan het fietsen! Ook ik ben lekker aan het genieten! En mijn dag wordt echt niet leuker als ik ‘trut’ genoemd word. En ik denk dat uw dag niet leuker wordt als u een keer per ongeluk van uw fiets gereden wordt, omdat u niet aan de kant ging….
Fietsland of wielerland?
Ze zeggen wel eens dat Nederland een fietsland is. Mee eens!! Overal mag en kan je fietsen, iedereen houdt rekening met fietsers! Superleuk! Maar Nederland is duidelijk geen wielerland……
Wat zijn jouw ervaringen op de weg? Stoor je je aan wielrenners? Of ben je zelf een wielrenner en loop je ook tegen onbegrip (en onbeschoftheid??) aan? Ik ben heel benieuwd naar je verhalen!!
https://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2015/08/IMG_9892-e1442677153610.jpg7501000Norahttp://www.milesandmore.nl/wp-content/uploads/2017/01/Logo-Miles-and-More.jpgNora2015-07-19 15:18:022016-06-30 20:37:50‘Kijk uit TRUT!’ | Nederland is een fietsland, geen wielerland.
Ik ren. Ik ren heerlijk. Volledig in mijn eigen wereld, muziekje op mijn oren en zweet op mijn voorhoofd. Langs prachtige weilanden vol koeien, over kleine paadjes met hobbels en langs slootjes en de Vecht. Mijn hoofd leeg, just me and the road.
Plotseling in de verte, een hardloper. Ik zie een lange running-tight (huh? Het is bijna 20 graden) een sportief hemdje en een band om de bovenarm waar een telefoon in zit. Langzaam kom ik dichterbij. Oh het is een man. Of jongen. Dat is nog niet duidelijk (Wanneer wordt een jongen een man trouwens? Of stel ik nu hele lastige vragen?). Al rennend merk ik dat ik steeds dichterbij hem kom. Oh, het was geen lange broek, het is een korte hardloop-legging met hoge compressie-kousen. Yep, deze dude is zeer professioneel gestyled. Hij zal wel goed zijn.
Ik ren in een fijne tred, maar ik ren duidelijk harder dan de man voor me. No problem, dan haal ik hem toch in. Ik zeg ‘hoi’ in het voorbijgaan. De man kijkt me verwilderd aan en mompelt iets terug. Ik denk ook ‘hoi’. Mijn tempo behoudend ren ik door.
Maar na een paar minuten word ik ineens voorbijgestormd door dezelfde man. Gebeurt dit echt?! De beste man heeft duidelijk een enorme sprint ingezet om me voorbij te gaan. Raar. Maar prima. Misschien doet ‘ie intervaltraining?
Ik blijf mijn eigen tempo’tje rennen, maar ik zie al gauw dat de man die me net zo snel inhaalde, nu steeds meer gaat sjokken. Ik kom dichterbij, en op 10 meter afstand hoor ik hem al luid hijgen. Ik ren hem weer voorbij. Glimlachend.
Hij zegt: ‘Jou hou ik niet bij hoor.’
En ik denk: “YOU JUST GOT CHICKED!’
Moewhahahahahaha!!! *evil*
Gechickt worden = worden ingehaald door een meisje (aka ‘chick’)
Het blijft een gevoelig puntje voor mannen: ingehaald worden door een vrouw/ meisje. Of het nou met hardlopen of op de racefiets is, mannen willen NIET ingehaald worden. Ik snap het. Ik wil ook niet ingehaald worden. Bloedfanatiek. Maar voor mannen is het ook een kwestie van trots, mannelijkheid en eer. Veel zichzelf enorm serieus nemende amateur-sporters (hardlopers en wielrenners) beweren stellig dat ze achteruit en op 1 been ‘ons vrouwen’ kunnen inhalen. Zulke mannen zijn de meest dankbare slachtoffers om te chicken. Want de getergde blik in hun ogen op het chick-moment is GOUD 🙂
Alleen daarom al ‘chick’ ik lekker door. Zo nu en dan. Sorry mannen.
Heb jij wel eens iemand gechickt? Krijg je dan ook zo’n triomfantelijk gevoel? Wat was jouw mooiste chick-moment? Ik hoor het graag!
We kunnen vragen om cookies op uw apparaat te plaatsen. We gebruiken cookies om ons te laten weten wanneer u onze websites bezoekt, hoe u met ons omgaat, om uw gebruikerservaring te verrijken en om uw relatie met onze website aan te passen.
Klik op de verschillende rubrieken voor meer informatie. U kunt ook enkele van uw voorkeuren wijzigen. Houd er rekening mee dat het blokkeren van sommige soorten cookies van invloed kan zijn op uw ervaring op onze websites en de services die we kunnen bieden.
Essentiële Website Cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om u diensten aan te bieden die beschikbaar zijn via onze website en om sommige functies ervan te gebruiken.
Omdat deze cookies strikt noodzakelijk zijn om de website te leveren, heeft het weigeren ervan invloed op het functioneren van onze site. U kunt cookies altijd blokkeren of verwijderen door uw browserinstellingen te wijzigen en alle cookies op deze website geforceerd te blokkeren. Maar dit zal u altijd vragen om cookies te accepteren/weigeren wanneer u onze site opnieuw bezoekt.
We respecteren volledig als u cookies wilt weigeren, maar om te voorkomen dat we u telkens opnieuw vragen vriendelijk toe te staan om een cookie daarvoor op te slaan. U bent altijd vrij om u af te melden of voor andere cookies om een betere ervaring te krijgen. Als u cookies weigert, zullen we alle ingestelde cookies in ons domein verwijderen.
We bieden u een lijst met opgeslagen cookies op uw computer in ons domein, zodat u kunt controleren wat we hebben opgeslagen. Om veiligheidsredenen kunnen we geen cookies van andere domeinen tonen of wijzigen. U kunt deze controleren in de beveiligingsinstellingen van uw browser.
Google Analytics Cookies
Deze cookies verzamelen informatie die in geaggregeerde vorm wordt gebruikt om ons te helpen begrijpen hoe onze website wordt gebruikt of hoe effectief onze marketingcampagnes zijn, of om ons te helpen onze website en applicatie voor u aan te passen om uw ervaring te verbeteren.
Als u niet wilt dat wij uw bezoek aan onze site volgen, kunt u dit in uw browser hier uitschakelen:
Overige externe diensten
We gebruiken ook verschillende externe services zoals Google Webfonts, Google Maps en externe videoproviders. Aangezien deze providers persoonlijke gegevens zoals uw IP-adres kunnen verzamelen, kunt u ze hier blokkeren. Houd er rekening mee dat dit de functionaliteit en het uiterlijk van onze site aanzienlijk kan verminderen. Wijzigingen zijn pas effectief zodra u de pagina herlaadt
Google Webfont Instellingen:
Google Maps Instellingen:
Google reCaptcha instellingen:
Vimeo en Youtube video's insluiten:
Andere cookies
De volgende cookies zijn ook nodig - U kunt kiezen of u ze wilt toestaan:
Privacy Beleid
U kunt meer lezen over onze cookies en privacy-instellingen op onze Privacybeleid-pagina.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
